Πέθανε ξαφνικά και κηδεύθηκε χθες, με ειλικρινείς εκδηλώσεις πένθους της Ρεθεμνιώτικης κοινωνίας, ο αγαπητός συμπολίτης ΝΙΚΟΣ ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ.
Η ευαίσθητη καρδιά του, που επανειλημμένα τον είχε προειδοποιήσει, τον πρόδωσε χθες οριστικά κόβοντας το νήμα της ζωής του, αρπάζοντας τον, νέον από την οικογένεια του, την ώρα που άρχιζε να απολαμβάνει τους κόπους και τον ιδρώτα μιας σκληρής και με μεγάλες στερήσεις προσπάθειας.
Μέχρι χθες ο Νίκος Κορωνάκης εκυκλοφορούσε ανάμεσα μας, ζωντανός, ευδιάθετος, με το λεπτό χιούμορ του, που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ κι όταν αντιμετώπιζε μεγάλες αναποδιές στη ζωή του.
Με αυτό το «καλαμπούρι» σαν κύριο εφόδιο ο Νίκος Κορωνάκης, με την πλατειά καλωσυνάτη καρδιά του, αγωνίσθηκε πάντοτε, φιλοσοφώντας την ζωή με μια πηγαία χιουμοριστική διάθεση, που τον έκανε στωικό στις αντιξοότητες και περιζήτητο φίλο στις συντροφιές.
Με το ίδιο αυτό χιούμορ, διακρίθηκε σαν αθλητής στο Ρεθεμνιώτικο ποδόσφαιρο παίζοντας πάντοτε από μεράκι, χωρίς φανατισμούς, δημιουργώντας μαζί με άλλους Ρεθεμνιώτες την ανεπανάληπτη «χρυσή εποχή» του τοπικού ποδοσφαίρου.
Με το ίδιο αυτό ανεξάντλητο χιούμορ έδρασε και σαν επαγγελματίας στο Ρέθυμνο, ξεκινώντας πάμπτωχος και σταδιοδρομώντας με τον τίμιο ιδρώτα και μόχθο του, δημιουργώντας μια ευτυχισμένη οικογένεια κερδίζοντας την αγάπη και την εκτίμηση των Ρεθεμνιωτών.
Με το ίδιο ακριβώς χιούμορ αντιμετώπισε και τον κλονισμό της υγείας του, πιστεύοντας πως αξία έχει «να κλέψεις μια του Χάρου», να βλέπεις την ζωή, όπως είναι, ένα «καλαμπούρι» που δεν πρέπει να κλαις μα μόνο να γελάς.
Με το ίδιο αυτό χιούμορ πρέπει ο αλησμόνητος Νίκος να υποδέχθηκε τον χάρο και καλαμπουρίζοντας να έφυγε για το χωρίς γυρισμό μεγάλο ταξίδι, με ήσυχη την συνείδηση πως εξεπλήρωσε στο ακέραιο το επίγειο, ανθρώπινο καθήκον του, έντιμα, ανώδυνα, ειρηνικά, αφήνοντας πίσω του μια ωραία συγκινητική ανάμνηση σε δικούς και φίλους.
Η «Κ.Ε.» εύχεται ελαφρό το χώμα της Ρεθεμνιώτικης γης που τον σκέπασε.
ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1980