Όλως απροσδόκητα το πικρό άγγελμα του θανάτου ήλθεν και πάλιν να μηνύση
στην Κοινωνίαν μας, πως ένας εκλεκτός της έφυγεν για πάντα.
Ο καλόκαρδος, ο θετικός, ο προοδευτικός, ο ευσυνείδητος υπάλληλος της Α.Τ.Ε.
Ελευθέριος Βαλαρής, απέθανεν.
Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια ο χάρος εκτύπησε την πόρτα της
ενενηντάχρονης αρχόντισσας Μάννας και ύστερα από τον Μιχάλη της εκάλεσε στο
σκοτεινό του βασίλειο και τον Λευτέρη της.
Μάννα, αδέλφια διαλεχτά, ξαδέλφια συγγενείς και φίλοι πολλοί κλαίνε τον
υπέροχο άνθρωπο, μα βουβό κλάμα της πικραμένης του συντρόφισσας στην ζωή και
στην δράσι του και των δυό του παιδιών με την ευγενική καρδιά, δεν αφίνει
ασυγκίνητες ούτε τις πέτρες του Ρεθέμνου.
Οι υπάλληλοι της Α.Τ.Ε. που τον εζούσαν καθημερινά στην δουλειά τους και οι
Αγρότες του Νομού που εγνώριζαν τώρα και 29 χρόνια την στοργή του στα ζητήματα
τους, δεν μπορούν να πιστέψουν πως έτσι ξαφνικά, άφισε την καρέκλα του, το
μολύβι, και τα χαρτιά του μισογραμμένα για να φύγη μακρυά από του κόσμου τούτου
τις αγωνίες και τις πίκρες.
Η συλλογή του των Γραμματοσήμων, που τόσο την αγαπούσε και φρόντιζε να
την στολίζη κάθε μέρα με καινούργιους θησαυρούς, έμεινε παραπονεμένη και
ορφανή. Θα αναζητά κι εκείνη τη στοργή του.
Η Κοινωνία της Ρεθύμνης με την εκτίμηση που ξέρει αμέριστα να απονέμη στους
καλούς Ρεθεμνιώτες, με αληθινό πόνο παρηκολούθησε την κηδείαν του και
συναπόβγαλε με λιγμούς τον Λευτέρη για το χωριό της Αρχοντογενιάς του, το
Ατσιπόπουλο, η γης του οποίου θα τον κρατήση για πάντα στην αγκαλιά της.
Μια ευχή θερμή συνοδεύη και τον σημερινό Ρεθεμνιώτη ταξιδευτή του χάρου.
Ας είναι αιωνία του η μνήμη.
Π.Κ.
ΠΗΓΗ: ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ