Κατηγορία: Κιβωτός μνήμης

  ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ ΓΥΡΊΖΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΙΑ Από την περασμένη Δευτέρα μαθητόκοσμος ζει τη μεγαλύτερη δοκιμασία του. Τις εξετάσεις. Βλέπεις κορίτσια κι αγόρια γεμάτο άγχος να ξεκινούν το πρωί για το σχολείο με χτυποκάρδια. – Τί θέμα θα πέσει; – Αν πέσουνε σύνολα κάηκα. Σε κάθε κουβέντα τους τα ίδια πάνω κάτω ακούς. Κι…

  Όσοι απόφοιτοι του Γυμνασίου Ρεθύμνης του 1950 βρεθήκαμε στην Αθήνα συγκεντρωθήκαμε την Παρασκευή το βράδυ 14-3-80 σε κρητικό κέντρο για να γιορτάσουμε τα τριάντα χρόνια από της αποφοιτήσεώς μας. Στη χαρούμενη αυτή συγκέντρωση ξύπνησαν οι αναμνήσεις και ζεστάθηκε η ψυχή από το μαθητικό πνεύμα που επικράτησε μακριά από τη σκληρή και απάνθρωπη καθημερινότητα. Τούτη…

Από το ημερολόγιο του γιου του Βασιλείου   Πρότυπα  ηρώων και οι γιοι του Γεώργιος και Δημήτριος   Ένα σπουδαίο ημερολόγιο ξεφυλλίζω τις μέρες αυτές και με το γλαφυρό ύφος του συντάκτη του, γυρίζω σε άλλες εποχές, όπου ο ηρωϊσμός ήταν η πρώτη αρετή και νόμος ύπαρξης Είναι μια κιβωτός μνήμης του Βασιλείου  Ιωσήφ Μαμαλάκη,…

Του κ. Γ. Κουρταλιώτη *     Στο μαχαλά της «Αμμο Πόρτας» στο Ρέθυμνο, ήταν το σπίτι της γιαγιάς. Δηλαδή της μάνας της μητέρας μου. Ετος 1860. Το Καλντιρήμι της λαδαγοράς περνά μπροστά από την πόρτα μου κι από το άλλο μέρος – το ανατολικό- ή άμμος είναι η αυλή του. Ετσι σ’ ωρα τρικυμίας,…

  Από της «Άμμος την Πόρτα» και έξω, από τον Άγνωστο στρατιώτη» δηλ. δεν υπήρχε καμία οικοδομή. Εκεί που σήμερον είναι το σπίτι του Δικηγόρου κ. Βασιλείου Σπανδάγου ήτο μόνο «η καλύβα» του μακαρίτη του Γέρω –Σχιζάρη τίποτε άλλο. Η έκτασής εκείνη άνηκε σε μια κυρία που διέμενε στην Αγγλία. Ένας ευφυής και ικανός επιχειρηματίας,…

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΡΕΘΥΜΝΟ   Όπως έλεγα προχθές, πήγαμε με το μακαρίτη Γιωργάκη Λάριο στο πέραμα. Αμα φθάσαμε, μας ρώτησε λίαν φιλοφρόνως : «που θέλαμε να μας ε- φκαιρέσει» Ο συνοδός μου, ήτο Αθηναίος ευτυχώς, δεν κατάλαβε το φιλοφρόνημα. Ο Γιωργάκης παρομοίαζε το αμάξι του , με καρό του Δήμου και μας, για ανάλογο περιεχόμενο που…

  Του «Παλαιού»(;) Προ ημερών που έλεγα του Τουρκοκρήτα του Ουσάκ θυμήθηκα ένα άλλο πατριώτη μας το Μουσταφά Νεσίμη. Όταν καταλάβαμε το Ουσάκ τον βρήκαμε στη φυλακή καταδικασμένο από το Μουσταφά Κεμάλ σε θάνατο. Δεν είχεν εκτελεσθεί γιατι φαίνεται περίμεναν να προβεί σε αποκαλύψεις. Ωστόσο φύγανε κακώς έχοντας και ετσι γλύτωσαν εκείνος όμως απέδιδε τη…

  ΑΠ’ΟΣΑ ΘΥΜΟΥΜΑΙ Προ σαράντα ετών ήλθα στο Ρέθυμνο, για πρώτη φορά. Τότε ήμουν νέο. Τώρα είμαι γέρος. Τότε ήμουν ξένος έπειτα έγινα ντόπιος. Θα σημειώσω πως είδα το Ρέθυμνον τότε που το βλέπω τώρα, για να καταλάβουν οι διάφοροι «γκρινιάρηδες» πως δεν έχουν δίκαιο να παραπονούνται πως πάει – δήθεν- ίσα πίσω, γιατι έχει…

ΑΠ’ ΟΣΑ ΘΥΜΟΥΜΑΙ   Εκεί που βρίσκεται σήμερον ο Δημοτικός Κήπος, αληθινό κόσμημα της πόλεως και πολύ προς προ το Ανατολικό και Δυτικό σημείο ακόμη ευρίσκοντο τότε τα Τουρκικά Νεκροτομεία «τα Νεζαρλίκια» ως ελέγοντο Τουρκικά. Είναι γνωστό ότι οι Τούρκοι δεν εθάπτοντο κατά το δικό μας σύστημα, δηλ επί του αυτού τάφου, μετα παροδον χρόνου,…

ΕΝΘΥΜΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΡΕΙΑ Του Ε. Δικηγόρου + Μιχάλη Μ. Παπαδάκη Συνηθισμένο ήταν το φαινόμενο, τότε που ο Ελληνικός Στρατός κρατούσε το Δυτικό μέρος της Μικράς Ασίας, ο εντόπιος εγχώριος πληθυσμός σε επείγουσες περιπτώσεις αναταραχής ή αδικείτο και κινδύνευε ένα ή πολλοί από αυθαίρετη ενέργεια άλλων να καταφεύγουν στο Διοικητή της πλησιέστερης ελληνικής στρατιωτικής…