«ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΡΕΘΥΜΝΟΝ»
Τοῦ κ. Ι. Κ. ΔΕΤΤΟΡΑΚΗ
Ἂς ἀναφέρωμεν ἐδῶ μερικὰς λεπτομερείας ἐπὶ μεγάλων συμβεβηκότων ἐκείνου τοῦ ἔτους 1908 σχετικῶν καὶ μὲ τὴν νῆσον μας. Συνεπίπτε νὰ εἶναι εἰς ταξείδιον ἀναψυχῆς ὁ τότε ὕπατος Ἁρμοστὴς Ἀλέξ. Ζαΐμης καὶ κηρυχθείσης τῆς Ἑνώσεως ὑπὸ τῶν Κρητῶν, ὡς ἐν οἰκείῳ μέρει ἔχει προλεχθῆ συνεπείᾳ τοῦ πραξικοπήματος τῆς Αὐστρίας ἐπὶ τῆς Βοσνίας καὶ Ἑρζεγοβίνης ὡς καὶ τοῦ τῆς Βουλγαρίας αὐτοκηρυχθείσης εἰς Βασίλειον ἀνεξάρτητον ἀπὸ τὴν ἐπικυριαρχίαν τοῦ Σουλτάνου, καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐναντιότητος τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν Δυνάμεων. Ὁ διπλωμάτης πολιτικὸς Ἀλέξανδρος Ζαΐμης ἐθεώρησεν ἐπιβεβλημένον νὰ ἀπόσχῃ καθόδου του ὡς ὑπάτου ἁρμοστοῦ τῶν προστατίδων Δυνάμεων ὡς μὴ ἔχοντος πλέον θέσιν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ ἐν Κρήτῃ κηρυχθείσης τῆς προσαρτήσεώς της μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ διοικουμένης πλέον ἐν Ὀνόματι τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων Γεωργίου τοῦ Αου καὶ τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων κατοχῆς ἀπελθόντων ὡς εἶχον ὑποσχεθεῖ νὰ ἀπέρχοντο ἅμα τῷ καταρτισμῷ κρητικοῦ στρατοῦ πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως ἐν τῇ νήσῳ εἰς τὴν θέσιν τῶν στρατευμάτων Κατοχῆς ἀπελθόντων μὲ δήλωσιν ὅτι ἐμπιστεύονται τὴν διοίκησιν εἰς τὰς καθεστηκυίας Ἀρχὰς (ἔκφρασις διπλωματικῆς γλώσσης) αἱ δὲ καθεστηκυῖαι αὗται Ἀρχαὶ ἦσαν ὡρκισμέναι εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων καὶ τὰ γραμματόσημα ὅλα τῆς Κρητικῆς Πολιτείας Ζαΐμη, Ἑρμοῦ Τάλω, Σούδας καὶ ταχυδρομικὰ δελτάρια καὶ χαρτόσημα ἐπεσημάνθησαν μὲ τὴν λέξιν Ἑλλάς. Ἡ Ἐφημερὶς τῆς Κρητικῆς Πολιτείας ἐξεδίδετο μὲ ἐπικεφαλίδα «Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος. Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως παράρτημα ἐν Κρήτῃ» ὁ δὲ στρατὸς ὁ νεοσύλλεκτος πρῶτος στρατὸς τῆς νήσου, ἐκπαιδευθεὶς μὲ τὰ Ἑλληνικὰ συστήματα καὶ παρ’ Ἑλλήνων γυμναστῶν, ὑπὸ Ἕλληνας Διοικητὰς ἔδιδεν ὅρκον πίστεως εἰς τὸν Βασιλέα τῆς Ἑλλάδος ἐνθουσιώδης καὶ ὑπερήφανος. Ἡ τόλμη τῶν Κρητῶν, νὰ κηρύξουν τὴν ἕνωσιν, παρόντων τῶν στρατῶν Κατοχῆς καὶ ἀποσυρθέντων χωρὶς τὴν ἐλαχίστην κἂν διαμαρτυρίαν, σιωπηρῶς διὰ τὴν γλῶσσαν τῆς διπλωματίας, παραδεχομένων τὴν τοιαύτην τόλμην τῶν Κρητῶν, καὶ ἡ ἀδυναμία τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ κηρύξῃ ἀποδοχὴν τοῦ κηρύγματος τῶν Κρητῶν ἐξήγειρε τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ φιλοτίμου τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος Στρατοῦ, καὶ ὁ Ζορμπᾶς συνεννοηθεὶς μὲ τὰ τῶν οἰκείων σωμάτων τίθεται ἐπὶ κεφαλῆς ἐπαναστάσεως διὰ μεταρρυθμίσεις καὶ διαρρυθμίσεις ἱκανὰς νὰ καταρτίσουν ἱκανὸν τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Ἕνωσιν τῆς Κρήτης νὰ δεχθῇ, καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ θαρραλέως καὶ νικηφόρως τυχὸν ἐπιθετικὴν διάθεσιν τῆς Τουρκίας.
«Κρητική Επιθεώρησις» στις 26 Ιανουαρίου 1951:

Αφήστε μια απάντηση