Η ΝΕΚΡΟΥΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΝΑΣ

  Από το τέρμα αυτοκινητόδρομου του χωρίου Βεργιανά Μυλοποτάμου προς Δυσμάς και εις απόστασιν ημισείας ώρας πεζοπορίας, η διαμόρφωσις του εδάφους φέρει βαθιές χαράδρες, αι πλαγιές των οποίων αι περισσότεραι είναι υποφερταί εις κλεισιν. Αυται ενθεν και ενθεν του Χειμάρρου είναι γεμάται «σε μερικά μέρη βήμα προς βήμα» από κατοικίες αρχαίων νεκρών. Οι τάφοι αυτοί άλλου μεν σε πορώδη μέρη αλλού δε σε σκληρά πέτρινα σκαλιστά, οικογενειακά και μη, σώζονται καλώς ώς λ.χ εις την τοποθεσία «Αγιά – Ελέσσα». Είναι … Συνέχεια

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΡΣΑΝΙΟΥ

  Έχουν συμπληρωθεί τώρα 45 χρόνια όταν για πρώτη φορά πήγα στο Αρσάνι. Τοτε οι καλόγηροι ήσαν πολλοί. Διετήρουν ολη τη μεγάλη περιουσίαν της Μονής. Κατά τα πρώτα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας απεφασίσθη να συμπτυχθούν μερικές Μονές, σε άλλες. Έτσι το Αρσάνι κατηργήθη, και οι αδελφοί του επήγαν στο Αρκάδι, το δε Αρσάνι έγινε γεωργικός σταθμός. Αργότερα εγκατελείθφη το μέτρον αυτό και απεφασίσθη ή κατάργησις να γίνει φυσιολογική. Να μην χειροτονούνται νέοι Μοναχοί και μετά τον φυσιολογικόν θάνατον των τότε … Συνέχεια

ΑΤΣΙΠΟΠΟΥΛΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ

του Ελπιδοφόρου . Μαν. Ζανουδάκη   Έλειψαν από αιώνων ολων και μέχρι ακόμη του περιελθόντος γραμματισμένοι, Ατσιπουλιανοι που θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν ερευνώντες και εξακριβώντες γεγονότα και θρύλους παλληκαριές και φήμες αγώνες και πληροφορίες και να μας αφήσουν κληρονομιά γραμμένη ή τυπωμένη, η μεταφερόμενη σαν Ιστορία ή σαν Δημοτικό τραγούδι από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά. Και τονίζω από πολλών αιώνων, γιατί από ορισμένο στοιχεία και περιστατικά βγαίνει ασφαλές να συτο συμπέρασμα στοιχεία και περιστατικά βγαίνει ασφαλές … Συνέχεια

ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ

ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΑΞΕΙΔΙΑ   Του Ακαδημαϊκου ΜΑΝ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ Καθώς μπάρκαρα στο ασφυχτικά γεμάτο από κόσμο και κάθε είδους φόρτωμα και αποσκευές βαποράκι που τραβούσε για την Κρήτη, δύο συναισθήματα ριζώνανε μέσα στην ψυχήν μου. Το ένα ήτανε πως ασφαλώς πρέπει να υπάρχη κανένας ξεχωριστός «Θεός της Ελλάδος» για να μη θρηνούμε κάθε μέρα ναυτικά δυστυχήματα, όταν τα καραβάκια μας ξεκινάνε περιφρονώντας κάθε μέρα το νόμο του αδιαχωρήτου και κουβαλώντας στοιβαγμένους σαν σταφίδες κόσμο και κοσμάκη και ντουνιά, και το άλλο, όταν έβλεπα … Συνέχεια

ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΑΙΓΥΠΤΟΣ

  H Αίγυπτος που «… έχει πλείστα θαυμάσια και έργα λόγου μείζω παρέχαιται προς πάσα χώρην».. «το δώρον του Νείλου» όπως το λέει στο «Ιστορίης απόδεξις» έργον του ο πατήρ της Ιστορίας Ηρόδοτος, που την επεσκέφθη το 454 π.Χ και που πλάι στον Ελληνοαιγύπτιο ιστορικό του 3 ου π.Χ αιώνος Μανέθωνα και μέχρι της εποχής του Ναπολέοντος και το Σαμπολιόν με τη Ροζέττη στήλη, ήταν ο κατ’εξοχήν πληροφοριοδότης της… Η περίεργος αυτή χώρα που οφείλει την ύπαρξή της και το … Συνέχεια

Ρεθεμνιώτικα πορτραίτα

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΓΙΩΡΓΗ ΚΕΔΡΙΝΟΥ Χθες τις απογευματινές ώρες, ο καιρός μέρεψε. Η σκούρα μολυβένια όψη τ’ ουρανού, που είχε τις πρωϊνές ώρες, μετετράπει, σε μια ξέφωτη μενεξεδένια φυσική εικόνα. Έτσι, μας δόθηκε η ευκαιρία για ένα μικρό περίπατο, με ταυτόχρονη ικανοποίηση κοινωνικών υποχρεώσεων. Περάσαμε κατά μήκος του ολοκάθαρου και άριστα νοικοκυρεμένου προαυλίου του Κρατικού Νοσοκομείου και πληροφορηθήκαμε για την πληθώρα των ασθενών, που φιλοξενούνται και στους διαδρόμους, με την ελπίδα πως γρήγορα θα γίνη η επέκτασή του. Ύστερα βγήκαμε από την … Συνέχεια

Ο Κουμπές του Ρεθέμνου

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΓΙΩΡΓΗ ΚΕΔΡΙΝΟΥ Παλαιότερα, η συνοικία του Κουμπέ, με τα λιγοστά τότε σπίτια της και με την όμορφη ακροθαλασσιά της, ήταν μια περιοχή, που τραβούσε τους πεζοπόρους εκδρομείς του Ρεθέμνου, στις λιακάδες μέρες του χειμώνα και τις ομαδικές επισκέψεις των γλεντζέδων της εποχής εκείνης, στα λαϊκά μικρομάγαζα, που βρίσκονταν κοντά στη βρύση, που τόσο παράξενα αναβλύζει κοντά στο κύμα της θάλασσας, που πάντα σιγονανουρίζει τη γραφική και βραχώδη παραλία. Όμως, και το μικτόν Γυμνάσιον Ρεθύμνης, στις πρώτες δεκαετηρίδες του αιώνος … Συνέχεια

Ευοίωνες οι προοπτικές ανάπτυξης του Αποδούλου

  Απόδουλος είναι ο δούλος που απελευθερώθηκε. Ένας λοιπόν από τους απελεύθερους, ζώντας ως φαίνεται ακόμα τον εφιάλτη των πειρατών, που έπεφταν σαν τα όρνεα στα χωριά για να πλουτίσουν με την ανθρώπινη πραμάτεια που προωθούσαν στα σκλαβοπάζαρα, έφτασε στους πρόποδες του Ψηλορείτη, ζητώντας λίγη γαλήνη. Εκεί τον μάγεψε η θέα προς ολόκληρη την κοιλάδα του Αμαρίου, τον ενθουσίασε το κλίμα, καθώς ήταν ξηρό και υγιεινό και αποφάσισε να μείνει σ’ αυτό τον φιλόξενο τόπο, αφού ένιωθε ασφαλής εκεί, τόσο … Συνέχεια

Ο δρόμος σηματοδοτεί την ανάπτυξη για την Πατσό

  Εκεί που λατρευόταν ο Ερμής Κραναίος, η ορθόδοξη πίστη δημιούργησε το προσκύνημα του Αγίου Αντωνίου. Έτσι, η Πατσός καθιερώθηκε κι έγινε τόπος συνάθροισης εκατοντάδων πιστών. Για μας όμως έτυχε το χωριό αυτό να ταυτιστεί στη συνείδησή μας με την έννοια της παραδοσιακής φιλοξενίας από ένα τυχαίο γεγονός. Ακολουθώντας ένα γκρουπ ταξιδιωτών, που έκαναν μια επίσκεψη στ’ Αμαριώτικα χωριά, περάσαμε από κει. Θυμήθηκε κάποιος ότι είχε μια συντεκνιά στην Πατσό και ζήτησε να τους βρει. Μέχρι ν’ ανταλλάξει εκείνος δυο … Συνέχεια

Ο Φουρφουράς παραμένει ένα ευλογημένο χωριό

ΜΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΣ ΣΕ ΕΔΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ   Αξιοθαύμαστη η σύμπνοια Ενορίας – Κοινότητας – κατοίκων Ο Φουρφουράς είναι από τα χωριά που αντιπροσωπεύουν επάξια την Αμαριώτικη αρχοντιά και την πηγαία καλοσύνη κι ανθρωπιά. Τον γνωρίσαμε καλύτερα στη διάρκεια του πρώτου αναπτυξιακού συνεδρίου της επαρχίας, όπου είχε μελετηθεί ολόκληρο το χωριό σε μια ακένωτη πηγή προσφοράς. Κτισμένος σε υψόμετρο 460 μ., ο Φουρφουράς αποτελεί το κοντινότερο σκαλί που σε οδηγεί στον Ψηλορείτη. Λένε πως οφείλει την ονομασία του στο … Συνέχεια