Εχαθήκανε μάννα τ’ Ακούμια ο Πλατανές το Δουμαεριό (δώματα του Διος) κι ούλη πάντα. Παναγία μου πια δροσούλα. Που θα βρω μάννα ένα λύχνο; Κι είντα δεν έχομεν δυο σωστούς. Μα τον ένα θα βαστά το Δεσποινιό και τον άλλο θ’ αφίσωμεν επαέ και γω είντα θα βαστώ να φέγγω να μαζώνω τσι χοχλιούς; Ένα λύχνο θα κρατείτε τα δυο σας για δε θέλω να ξεχωρίσετε μόνο να κρατείς εσύ το λύχνο και το καλάθι να φέγγεις τσ’ αδερφής σου … Συνέχεια
Απής εδειπνήσανε αργά στο σπίτι λέει ο Σηφάκης των κοπελλιών του. Το μητάτο κοπέλλια μου το λένε και κοινάτο. Ότι νάναι πολλοί ορτάκιδες και μονομερίσουνε πάσα ένας τα έγκαλα ντου 50-100 όσα έχει και όποιος έχει τα περισσότερα τόνε λένε «Κεφαλάτορα». Σε κάθα είκοσι έγκαλα πρόβατα γή αίγες παίρνουνε μια μέρα γάλα. «Γκαλονόμο» λένε στο μητάτο εκείνον απού βλέπει τα έγκαλα. «Στειρονόμον» εκείνον απού βλέπει τα στείρα. «Ματρατζή» εκείνον απού λαλεί τα αιγοπρόβατα στη μάντρα να τ’ αρμέξουνε και κουβαλεί … Συνέχεια
Το Μανωλιό δηγάται και την εδική ντου ιστορία πούπαθε μικρότερος. Μια φορά όντεν είχαμε το μεγάλο κουράδι τα αιγοπρόβατα παραπάνω από πεντακόσα εφορούσανε οι τράοι μας σκλαβέρια ξεχωριστά. Έχω φαωμένα κουτουλίδι μικρός απού τσι τράους απού τσοίβλεπα ώστε να τσ’ απωλάρωμενε με τσ’ αίγες μα μη θαρρείς και λίγο. Μια μέρα μ’ έπεψεν η μάννα μου να πάω φαητό τω βοσκώ στο μητάτο. Στη στράταν απού πήγαινα παίζω μια σκονταματέ στα λιανοχάλικα στην αχλάδα μπροστά κι άλλο λίγο να χύσω … Συνέχεια
Απής εβράδυασενε κι εδειπνούσανε ρωτά το Μανωλιό τη μάννα ντου. Απού την Αθήνα πρωτόρθανε τα γράμματα μάννα στην Κρήτη γη απού την Κρήτη επήγανε στην Αθήνα; Μα στην Αθήνα κοπέλλι μου έχω ακουστά πως είναι η μάννα τω γραμμάτων οι γραμματιζούμενοι. Ετσά θάναι κιόλας κι ώστε νάρθουν εξεπληθήκανε στη θάλασσα και μιλούμεν εμείς στην Κρήτη πλειά ξεκαθαριστά παρά στην Αθήνα. Αφουκράζουμου δα πως πάει να ποθή. Ότι νάχει ένας 25-50 και 75 πρόβατα γη αιγοπρόβατα τα λέει Κουτρουβάρι. Το κουτρουβάρι … Συνέχεια
Απ’ όσα είδανε τα μάτια μου κι ακούσανε τ’ αυτιά μου Όντεν ήτονε να κάμουνε το μεσημέρι, άδειασενε ο σύντεκνος το σταμνί το νερό σ’ ένα τσικάλι στο μέσα σπίτι, δίχως να τόνε δει η γυναίκα ντου και τση λέει. Κένωσε γυναίκα τη στάκα γερά – γερά στα πιάτα για θα κρύγιωσενε και θα πεινούνε οι συντέκνοι κι απαλάργον είναι ερθωμένοι. Η στάκα μοιάζει του καφέ και δεν αχνίζει και θαρρείς πως είναι κρυγιός χόντρος. Οι συντέκνοι με το «καλώς … Συνέχεια
του Γιώργου Αντουράκη Η λέξη “Γηθειά” και το ρήμα “γητεύω” προέρχονται μάλλον απο το ρήμα “γοητεύω”(εξ ου γόης – γοητεία) και οχι το “Γιατρεύω” ή απο το γύφτος, όπως κατα καιρούςυπεστηρίχθη. Ετσι απο το “Γοητεύω” προήλθε το “Γητεύω” και απο την “γοητεία” η“γηθειά”.Στην Κρήτη οταν λένε “Γηθεια”, εννοούν τα διάφορα ξόρκια . Σε όλα τα χωριά τηςΚρήτης υπάρχουν ορισμένα άτομα, συνήθως γριές και γέροι, που ισχυρίζονται οτιξέρουν να “γητεύον πασαν νοσο και πασαν μαλακίαν”.Πλησίασα πολλούς απο αυτούς και διαπίστωσα οτι … Συνέχεια
της Φαλής Βογιατζάκη * Εξωτερική άποψη του κτιρίου Το βενετσιάνικο κτίριο του Ιδρύματος, ιστορικό διατηρητέο μνημείο του 17ου αι., προσφέρει τον ιδεώδη χώρο για την παρουσίαση των συλλογών του ενώ παράλληλα η λειτουργία του Μουσείου συμβάλλει στην προστασία του μνημείου. Οι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου (μόνιμη έκθεση) εκτείνονται σε πέντε (5) αίθουσες και περιλαμβάνουν κυρίως αντικείμενα της παραδοσιακής χειροτεχνίας και λαϊκής τέχνης. Στόχος του Ιστορικού – Λαογραφικού Μουσείου Ρεθύμνης είναι να εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο ερευνητικό και εκπαιδευτικό κέντρο για … Συνέχεια
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς που είχε μια κόρη πάρα πολύ όμορφη. Επειδή την αγαπούμε πολύ και ήθελε να την προστατεύσει δεν την άφηνε να βγαίνει έξω από το παλάτι. Της είχε φτιάξει ένα ολόχρυσο δωμάτιο και μέσα σ’ αυτό ζούσε. Εκεί έτρωγε, εκεί περνούσε την ώρα της, αλλά ήταν βαρετό να ζει μέσα σ’ ένα δωμάτιο γι’ αυτό ο πατέρας της της χάρισε ένα χρυσό κλουβί που είχε μέσα του ένα περιστέρι. Η βασιλοπούλα χάρηκε πάρα … Συνέχεια
Που να ελπίζω η τρισάθλια Που να υπομένω η ταπεινή Ποιον η ξένη να ικετέψω Και που να στρέψω την κεφαλή Ουκ έχω άλλο θερμό προστάτη Ουκ έχω άλλη καταφυγή Εκτός εσένα Θεέ και πλάστη Και που να κλείνω την κεφαλή Παρακαλώσε αγνή Παρθένε Μη με αφήσεις ν’ απολεστώ Καθώς μου πρέπει να μην με κρίνεις Και εις το σκότος καταταχθώ. Αυτό τον κόσμο δεν γνωρίζω Το φως η τάλαινα τι εστί Μορφή ανθρώπου ποτέ δεν είδα Ούτε εικόνα σου … Συνέχεια
Μια φορά και ένα καιρό ζούσε ένα αντρόγυνο και μαζί τους ζούσε και η πεθερά της νύφης. Μια μέρα περνούσε από το χωριό ένας γυρολόγος που πουλούσε ρούχα. Πήγαν οι δυο γυναίκες κοντά να δουν τι πουλάει. Μια μπλούζα άρεσε στη νύφη αλλά δεν είχε χρήματα να την αγοράσει και ο άντρας της έλειπε για να της έδινε χρήματα. Ο γυρολόγος της είπε ότι την πουλεί και αλλιώς. – Πώς δηλαδή την πουλείς, ρώτησε η νύφη. – Να αν μου … Συνέχεια