Ζει  στη νότια Ελλάδα, δουλεύει τη γη, οργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις και γράφει βιβλία για παιδιά. 

Βιβλία του συγγραφέα

Από τις εκδόσεις “Εν πλω” “Έαρ” “Ακρίτας” “Θύρα” “Άθως”

• Ο Πειρατής της Μονεμβασιάς
• Στο Μυστρά με πανσέληνο
• Κούκλες στα πόδια της Παναγίας
• Το πιο γλυκό ψωμί
• Τι καλοκαίρι κι αυτό!
• Περιπέτεια στο Άγιον Όρος
• Ο πεισματάρης Γιάννης και ο άγιος με το χρυσό στόμα
• Ο πεισματάρης Γιάννης και τα αμίλητα παιδιά
• Ο πεισματάρης Γιάννης και ο κύριος Ατσαλάκωτος
• Μια μέρα σε μοναστήρι με τον πατέρα Βασίλειο
• Πάσχα το τερπνόν (συλλογικός τόμος)
• Μεγάλη Εβδομάδα και Πάσχα, πάμε εκκλησία;
• Χαιρετισμοί-Ακάθιστος ύμνος, πάμε εκκλησία;
• Ζυμώνουμε πρόσφορο, πάμε εκκλησία;
• Ο Χριστός γεννιέται, βαπτίζεται κι ο Αϊ-Βασίλης έρχεται, πάμε εκκλησία;
• Ναυαγοί στα Μετέωρα
• Ο φύλακας της Αγιασοφιάς
• Πατέρας και ποιμένας (συλλογικός τόμος)
• Τα βιβλία “Το πιο γλυκό ψωμί” και “Περιπέτεια στο ‘Αγιον Όρος” κυκλοφορούν μεταφρασμένα στη Ρουμανία από τις εκδόσεις “Editura Bonifaciu”.

The post Γιώργος Αντωνάκης: Σύντομο βιογραφικό, τίτλοι βιβλίων appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Το πρώτο παιδί από τά τέσσερα τών Μάρκου και Ευαγγελίας Ψαρρού. Γεννήθηκε στην Πηγή Ρεθύμνης τήν 28 Δεκεμβρίου 1933.

Την πρώτη Δημοτικού τελείωσε στη Λούτρα πηγαίνοντας καθημερινά με την Μητέρα του πού ήταν δασκάλα στο χωριό. Τις υπόλοιπες τάξεις φοίτησε σε Δημοτικό Σχολείο τής Πηγής πού, λόγω τής επίταξης από τα κατοχικά στρατεύματα τού κτιρίου, μάθημα γινόταν στούς Ιερούς Ναούς τής Παναγίας καί τής Αγίας Παρασκευής.

Τελείωσε το Γυμνάσιο καί τό πρακτικό τότε λύκειο στο Ρέθυμνο πηγαίνοντας καθημερινά Πηγή-Ρέθυμνο καί αντιστρόφως τό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τών έξι (6) αυτών χρόνων μέ τά πόδια (απόσταση 9 χιλ/τρων).

Το 1951 πέτυχε στη Σχολή Υπομηχανικών Ηρακλείου (παράρτημα του Ε.Μ.Π.) ώς πολιτικός Υπομηχανικός, τήν οποία τελείωσε τον Ιούνιο 1955 (4ετής φοίτηση).

Παρουσιάστηκε στό Κ.Ε. Κορίνθου ως υποψήφιος Ε.Α. τέλη Αυγούστου 1955, επιλέγη Υ.Ε.Α. Μηχανικού στο κέντρο εκπαιδεύσεως Λουτρακίου, όπου απεφοίτησε αρχές Μαΐου 1956 ώς δόκιμος έφεδρος Αξιωματικός Μηχανικού μέ τόν βαθμό “ΆΡΙΣΤΑ” πρώτος από τους 72 υποψηφίους της σειράς του. Μετατέθηκε στο 725 Τάγμα Μηχανικού μέ έδρα το Ρέθυμνο όπου, τήν 19 Ιουλίου 1956 έλαβε φύλλο πορείας γιά τήν 732 Δ.Ε.Μ. (δ/νση έργων Μηχ/κού) μέ έδρα τη Σπάρτη γιά τήν επίβλεψη έργων τού στρατωνισμού τού Κ.Ε.Ε.Μ. καί ειδικότερα τού κτιρίου στρατωνισμού του 3ου Τάγματος (Σχολή Μαγείρων) στο Γύθειο. Μετά τήν περαίωση τού κτιρίου στο Γύθειο μετατέθηκε στη Σχολή Μηχανικού όπου ανέλαβε τά κλιμάκια Μηχανημάτων καί προσωπικού σέ διανοίξεις καί συντηρήσεις δρόμων τής Λακωνίας. Τά κλιμάκια αυτά ήσαν ό προπομπός βάσει του οποίου λόγω τής καλής απόδοσης διοργανώθηκαν αργότερα οι Μονάδες των Μ.Ο.Μ.Α. τού στρατού καί τής αεροπορίας.

Το 1958 υπηρέτησε ως βοηθός επιβλέποντος στα έργα του ΝΑΤΟ στη Σούδα Κρήτης.

Το 1959 διορίστηκε στο Υπουργείο Δημοσίων έργων στο Γραφείο Νομομηχανικού Ν. Λακωνίας αργότερα Δ/νση Τεχν. Υπηρεσιών ώς μόνιμος Πολιτ. Υπομηχανικός, όπου υπηρέτησε μέχρι τόν Μάρτιο του 1970 που υπέβαλλε εθελουσία παραίτηση. Σ’ αυτήν τήν 10ετή υπηρεσία ασχολήθηκε ειδικά σε μελέτες, επιβλέψεις και ότι άλλο αφορούσε έργα κ.λπ. οδοποιίας Εθνικής και Επαρχιακής, όπως καί έργα πού αφορούσαν διευθετήσεις χειμάρρων καί αντιπλημμυρικά, στόν Ευρώτα ποταμό. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα πέρασε πολλές φορές σε σεμινάρια μετεκπαίδευσης μέχρι το τελευταίο το 1969 ένα τρίμηνο στο Ε.Μ.Π. καί στό κεντρικό εργαστήριο Δημ. Έργων Αθηνών. Έφυγε από την υπηρεσία μέ δύο ευφήμους μνείας.

Από το 1970 εώς το 1996 εργάσθηκε ελεύθερος επαγγελματίας κυρίως εργολήπτης Δημ. Έργων ασχοληθείς μέ δημόσια Έργα όπως σέ Μελέτες-Κατασκευές Εθνικού και Επαρχιακού Δικτύου στο Νομό Λακωνίας αντιπλημμυρικών καί λιμενικών έργων.

Το 1996 συνταξιοδοτήθηκε από το Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε..

Μετά τή συνταξιοδότηση του ασχολήθηκε με δημοσιεύματα στόν τοπικό τύπο όπως καί μέ τηλεοπτικές εμφανίσεις γιά διάφορα προβλήματα καί προτάσεις τού γιά τόν Νομό, καί ώς επί τό πλείστον γιά τά Δημόσια Έργα αλλά μερικές φορές καί γιά κοινωνικά.

Ως πρόεδρος τού Συλλόγου Κρητών Λακωνίας ή Μεγαλόνησος μαζί μέ τό Λαογραφικό όμιλο “Κουρήτες” μέ πρόεδρο τόν Μανώλη Νικ. Παττακό καί τήν συμβολή εκατοντάδων ευλαβών χριστιανών Κρητών καί Λακώνων, ανεγέρθηκε στό Σαϊνοπούλειο άλσος στην Μαγούλα Σπάρτης ο Ιερός Ναός τών Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων (Εμμανουήλ-Αγγελή- Νικολάου- Γεωργίου) έκ Μελαμπών Ρεθύμνης.

Σύζυγος του από το 1959 είναι ή Γεωργία τό γένος Παζαροπούλου από το Γύθειο. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά τόν Μάρκο Πολιτικό Μηχ/κο καί τήν Έλενα πτυχιούχο τού Παντείου Πανεπιστημίου υπάλληλο του Υπουρ. Οικονομικών καί δύο εγγονές τήν Άρτεμις κόρη τής Έλενας ιατρόν, καί τήν Γεωργία κόρη του Μάρκου φοιτήτρια στην Αγγλία.

The post ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΜΑΡΚΟΥ ΨΑΡΡΟΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Η Μαρία Χατζησπύρου, πρεσβυτέρα, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Κατάγεται από μητέρα Κρητικιά και πατέρα από τα Βουρλά της Μικράς Ασίας. Τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Ρεθύμνης. Από μικρή της άρεσε να ασχολείται με τη μουσική, τη ζωγραφική, την ψαλτική, το τραγούδι και την ποίηση. Συμμετείχε στη χορωδία του σχολείου της. Ήταν μέλος της χορωδίας του Δήμου από το 1967 έως το 2002, καθώς και της χορωδίας των Μικρασιατών. Επιπλέον, για τρία χρόνια ασχολήθηκε με τη βυζαντινή μουσική. Επίσης, έχει τελειώσει τη Σχολή εθελοντριών νοσοκόμων του Ερυθρού Σταυρού. Τέλος, της αρέσει να γράφει ποιήματα και πεζογραφήματα και μέσα από αυτό το βιβλίο επιχειρεί να εναποθέσει σε αυτούς τους στίχους τη χριστιανική σπίθα, που καίει μέσα στην
ψυχή της. Άλλα έργα της ίδιας είναι: Πέντε CD “Χριστιανικά Παραληρήματα” και ένα διπλό CD “Το περιβόλι της Παναγίας”, για το οποίο εμπνευστής της υπήρξε ο πατέρας της, Ιερεύς Ευάγγελος Χατζησπύρος, που με τις άπειρες παραστατικές διηγήσεις του, ήταν σαν να είχε ζήσει η ίδια στο περιβόλι της Παναγίας, το «Άγιο Όρος».

The post ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΣΠΥΡΟΥ – ΤΖΑΓΚΑΡΑΚΗ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Γεννήθηκε στις Λαμπιώτες Αμαρίου. Εκεί τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και ευτύχησε να έχει δάσκαλο το Σταύρο Ι. Σιγανό. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Θηλέων Ρεθύμνου.

Έδωσε εξετάσεις το 1962 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εισήχθη σε τρεις σχολές, στη Noμική Σχολή, στη Φιλοσοφική Σχολή τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας και Ελληνικής Φιλολογίας. Φοίτησε στην Ελληνική Φιλολογία και μετά από πενταετείς σπουδές, πήρε πτυχίο από το τμήμα Κλασικών Σπουδών. Διορίστηκε στην Αγία Βαρβάρα Μονοφατσίου.

Μετά από τέσσερα χρόνια μετατέθηκε στο 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Ρεθύμνου. Εκεί υπηρέτησε 22 συνεχή έτη. Υπηρέτησε επίσης 2 χρόνια στο 4ο Γυμνάσιο Ρεθύμνου.
Μετεκπαιδεύτηκε ένα χρόνο στη ΣΕΛΜΕ Ηρακλείου. Παρακολούθησε σεμινάρια Αγωγής Υγείας στα Χανιά και στις Σπέτσες.

Το 1997 μετά από ευδόκιμη υπηρεσία 28 ετών παρητήθη από τη Μέση Εκπαίδευση.
Διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος του Δ.Σ. του Λυκείου Ελληνίδων Ρεθύμνου. Επίσης είναι εθελόντρια αδελφή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς άρθρα ιστορικά και κυρίως ταξιδιωτικά στα «Ρεθεμνιώτικα Νέα»,
Είναι παντρεμένη με τον Αντώνη Εμμ. Δημητρακάκη, Τραπεζικό. Έχει δυο παιδιά, την Αθηνά, καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών και τον Μανόλη, Χημικό Μηχανικό Ε.Μ.Π.

The post ΚΑΔΙΑΝΗ ΤΖΟΥΛΑΚΗ – ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1918 στο Άνω Μέρος Αμαρίου Ρεθύμνης Κρήτης, όγδοο από δέκα παιδιά.

Γονείς του ο Αριστείδης Τζίτζικας και η Ελένη, το γένος Λινοξυλάκη.

Στρατεύτηκε στις 4 Απριλίου 1939 και υπηρέτησε στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα με την ειδικότητα του σκοπευτή αντιαεροπορικών πυροβόλων. Μετά την κατάρρευση του μεττώπου (10) Απριλίου 1941) επέστρεψε στην Κρήτη και έλαβε μέρος στη Μάχη, στην περιφέρεια της Ρεθύμνης.

Αργότερα εντάχθηκε στην Αντίσταση – Ομάδα Πετρακογιώργη και έδρασε στις περιοχές Αμαρίου, Κέδρους, Ψηλορείτη και στην ευρύτερη περιοχή Μεσαράς.

Μετά την απελευθέρωση, επιστρατεύτηκε στο Ηράκλειο και αργότερα μετατέθηκε στο Ρέθυμνο.

Το 1946 συνόδευσε στην Ήπειρο τον Εμμανουήλ Παπαδογιάννη ή «Παππού», ο οποίος είχε διοριστεί εκεί ως γενικός διοικητής. Τον ίδιο χρόνο σκοτώθηκε ο πατέρας του από νάρκες.

Το Σεπτέμβριο του 1946 απολύθηκε και στις 16 Δεκεμβρίου επιβιβάστηκε στο πλοίο «The
city of Athens» με προορισμό την Αμερική, όπου έκτοτε ζει. Έχει τέσσερα παιδιά, εννέα εγγόνια και τέσσερα δισέγγονα. Εξελέγη δύο φορές (1992, 1994) πρόεδρος της Παγκρητικής Ενώσεως Αμερικής.

Απονομές – Διακρίσεις: Το 1959 του απενεμήθη το Αναμνηστικόν Μετάλλιον Εθνικής Αντιστάσεως 1941-1945 και το 2009 το Αναμνηστικό Μετάλλιο Εκστρατειών 1940- 1941. Το 2000 τιμήθηκε με το Οφφίκιον του Άρχοντος Δεπουτάτου από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Αποστόλου Ανδρέα. Επίσης έχει τιμηθεί με τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου των Εθνών Παύλου από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης.

The post ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Ο Δημήτρης Ποθουλάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρέθεμνος όπου τέλειωσε και τις γυμνασιακές του σπουδές. Υπήρξε από τους στυλοβάτες του Ρεθεμνιώτικου αθλητισ μού και ποδοσφαίρου. Αγωνί στηκε με τα χρώματα του πα- λιού καλού ΚΕΡΑΥΝΟΥ, του ΡΕΘΥΜΝΙΑΚΟΥ και της ΜΙΚΤΗΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ, τη χρυσή εποχή του Ρεθεμνιώτι κου ποδοσφαίρου.

Υπήρξε ο πρώτος Ρεθεμνιώτης σπρίντερ για αρκετά χρόνια. Αναδείχτηκε πολλές φορές, σε επίσημους αγώνες του ΣΕΓΑΣ, παγκρήτιος πρωταθλητής των 100 μέτρων και τίμησε, σε πανελλαδική κλίμακα, τα Ρεθεμνιώτικα χρώματα στα αγωνίσματα μήκος, τριπλούν και 100 μέτρων που αγωνιζόταν.

Εργάστηκε επαγγελματικά, επί σειρά ετών, στη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, στο εξειδικευμένο του αντικείμενο: «Οργανωτής – Αναλυτής Τραπεζικών Συστημάτων και Διαδικασιών, σαν υψηλόβαθμο στέλεχος. Πρόσφερε δε τις υπηρεσίες του στην οργάνωση πολλών καταστημάτων της τράπεζας, καθώς επίσης και στον ευαίσθητο χώρο του μεταποιητικού κλάδου, (Δ/νση Βιομηχανικών Χορηγήσεων).

Επιστρατεύθηκε από τους πρώτους και απολύθηκε από τους τελευταίους, σαν Έφεδρος εξ Εφέδρων Λοχαγός Πεζικού, στα γεγονότα με την πτώση της χούντας του έτους 1974, όπου υπηρέτησε σαν υποδιοικητής Τάγματος Εφέδρων.

Αναμείχτηκε ενεργά, αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, στην αναδιοργάνωση του κρητικού πολιτιστικού κινήματος και διατέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Κρητών, από το στελεχικό δυναμικό της οποίας δημιουργήθηκαν τα περισσότερα από τα νεότερα κρητικά σωματεία της Αττικής.

Είναι ζωγράφος με συμμετοχή σε ομαδικές εκθέσεις και πολλές ατομικές, μεταξύ των οποίων: Το 1996, η ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΕΝΩΣΗ οργάνωσε ατομική του έκθεση ζωγραφικής, στο πνευματικό ίδρυμα ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ, στα πλαίσια των επετειακών εκδηλώσεων της, για τα 50 χρόνια από της ιδρύσεως της. Έργα του εκτέθηκαν επίσης στο Πολεμικό Μουσείο των Αθηνών, το 2001 στις επετειακές εκδηλώσεις της ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΥ για τα 60 χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης. Για τον ίδιο σκοπό εκτέθηκαν έργα του από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Κρητικών Σωματείων στον Πύργο της Ηλείας.

Τον Αύγουστο του 2001, ο δήμος Ρεθύμνης οργάνωσε, ατομική του έκθεση στο Δημαρχείο, όπου εκτέθηκαν 38 έργα του με θέμα «ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ».

Πίνακες του κοσμούν Δημόσιους, πολιτιστικούς και ξενοδοχειακούς χώρους και επίσης πολλές ιδιωτικές συλλογές.

Κατά το παρελθόν είχε κυκλοφορήσει το οικονομοτεχνικό περιοδικό «ΔΟΜΗPRESS», ενώ τώρα και 22 χρόνια εκδίδει στην Αθήνα, μαζί με τη γυναίκα του Ξένια Ποθουλάκη, το περιοδικό «ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΟ ΚΡΙ-ΚΡΙ» και είναι τακτικό μέλος των επαγγελματικών οργανώσεων: «ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΠΕΡΙ- ΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ» και των διεθνών FIPP ΚΑΙ FAEP.

Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα Οικονομικού, Ιστορικού και Πολιτιστικού περιεχομένου, πολλά ποιήματα και έμμετρη σάτιρα εκτάσεως άνω των 4000 δίστιχων. Επίσης έχει δημοσιεύσει δεκάδες γελοιογραφιών, πολλές από αυτές στην ημερήσια εφημερίδα του Ρεθύμνου «Κρητική Επιθεώρηση» και έχει φιλοτεχνήσει βιβλία και περιοδικά.

Έχει κυκλοφορήσει τα βιβλία «ΤΑ ΡΙΖΙΤΙΚΑ» και «ΤΟ ΡΕΘΕΜΝΟΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ» και τελούν υπό έκδοση τα βιβλία: «ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ» (ποίηση), «ΑΝΑΓΥΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΧΑ- ΡΙΚΡΗΤΟΥ», έμμετρη σάτιρα από την πολιτική και κοινωνική ζωή εκτάσεως περίπου 2500 δίστιχων, ο «ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ», ἐμμετρη σάτιρα πολιτικού περιεχομένου και «ΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ».

The post ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΘΟΥΛΑΚΗΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Ο Ηλίας Παυλιδάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1983 και ζει στο Κάτω Βαρσαμόνερο του νομού Ρεθύμνου.

Δε γνωρίζει καλή γραμματική και ορθογραφία λόγω της δυσλεξίας του.

Έχει εργαστεί ως αυτοκινητιστής, ναυαγοσώστης, πωλητής κοσμημάτων, αλλά δεν μπορεί να ξεχωρίσει κανένα από αυτά τα επαγγέλματα, γιατί όλα τα έκανε με αγάπη και το καθένα τού δίδαξε κάτι διαφορετικό.

The post ΗΛΙΑΣ ΠΑΥΛΙΔΑΚΗΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Η Κυριακή Παντελάκη-Τζιρίτα γεννήθηκε στη Μουσθένη Καβάλας. Έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Κρήτη και στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου και σπούδασε ελληνική φιλολογία. Παντρεμένη, με δύο παιδιά, εργάστηκε ως καθηγήτρια σε Γυμνάσια και Λύκεια διαφόρων πόλεων της Ελλάδας και της Κύπρου. Κατοικεί στο Ρέθυμνο.

Το 2010 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο Συλλογή Λαογραφικού Υλικού από το χωριό Ρουμελί, το οποίο βραβεύθηκε «για την προσφορά της στον Πολιτισμό» με Γ ́ βραβείο από τη Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών.

The post ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΜΜ. ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ – ΤΖΙΡΙΤΑ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Ο Σπύρος Απ. Μαρνιέρος γεννήθηκε στο Γερακάρι Αμαρίου το 1931 (24/12). Πτυχιούχος πολιτικών επιστημών της Παντείου Σχολής, υπηρέτησε στον Τελωνειακό Κλάδο (1962-1977) και στον Κλάδο της Επιθεώρησης Τελωνείων (1977-1997).

Χρημάτισε προϊστάμενος της Κεντρικής Υπηρεσίας Επιθεώρησης Τελωνείων του Υπ. Οικονομικών (Γενικός Επιθεωρητής), τακτικός ομιλητής στα σεμινάρια επιμόρφωσης τελωνειακών υπαλλήλων σε θέματα εξωτερικού εμπορίου (συναλλαγματικές διατυπώσεις και πολιτική εισαγωγών-εξαγωγών), εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ένωσης Επιθεωρητών Υπ. Οικονομικών στην ΑΔΕΔΥ, Γενικός Σύμβουλος της ΑΔΕΔΥ και πρόεδρος της «Ένωσης Γερακαριανών Αθηνών-Πειραιώς». Συνιδρυτής και συνεκδότης του περιδικού «Κουρήτης» και μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Κρητολογικά Γράμματα» της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρίας Ρεθύμνης (ΙΛΕΡ), ασχολείται ενίοτε με θέματα ιστορίας και λαογραφίας κρητικού ενδιαφέροντος. Παντρεύτηκε την Τελ. Υπάλληλο (πτυχ. Νομικής) Κωνσταντίνα Πανταζή Μουρμουρή (1936-1991) και απέκτησαν τον Απόστολο Μαρνιέρο, που απόφοιτος της Λεοντείου Σχολής, σπούδασε τοπογράφος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

The post ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΡΝΙΕΡΟΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ:

Εγεννήθη εις Μέσην Ρεθύμνης Κρήτης, από γονείς προς τους οποίους ευλαβικά αφιερώνει την παρούσα εργασία. Πατέρας: Δημήτριος – Έμπορος, Κτηματίας. Μητέρα: Ελένη – Οικιακά. Σύζυγος: Ρούσσα – Παιδαγωγικά. Τέκνα: Δημήτριος – Ιατρικαί σπουδαί, Σταύρος – Αρχιτεκτονικαί σπουδαί, Ελένη – Παιδαγωγικά. Αδέλφια: Στυλιανός Δημοδιδάσκαλος (τέκνα: Εμμανουήλ – Ιδιωτ. υπαλλ., Ελένη – Ιατρός, Ευάγγελος – γαμβρός – Ιατρός), Ζαχαρένια Οδοντίατρος, Πόπη – Οικιακά (τέκνα: Δημήτριος – Τραπεζ. υπάλ., Νικόλαος – Ιατρός) και Γεώργιος – Χειρουργός (τέχνα: Ελένη – Ιατρικοί σπουδαί, Δημήτριος – Μαθητής)

ΣΠΟΥΔΑΙ:.
Πρακτικόν Λύκειον Ρεθύμνης με Διευθυντήν τον Ευριβιάδην Βούλγαρην, διδάσκαλον των διδασκάλων προς τον οποίον στρέφει ευλαβικά την σκέψιν επίσης – Επίδοσις σημαιοφόρου. Δι εξετάσεων Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών – Ανωτάτη Εμπορική Σχολή – Πτυχίον Ιατρικής Σχολής Αθηνών – Δι εξετάσεων τίτλος Γενικού Χειρουργού. Επιπρόσθεται του τίτλου του Γενικού Χειρουργού Σπουδαΐ – Ακτινολογία – Μαιευτική Γυναικολογία – Ορθοπεδική Ουρολογία – Παθολογία (Δι εξετάσεων Πανεπιστημιακός Βοηθός εις την Παθολογίαν, θέσις την οποία δεν ανέλαβε διότι εσυνέχισε την Χειρουργικήν του εκπαίδευση με βάση την Παθολογίαν).

ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ:
Αγγλικήν

ΣΤΡΑΤΟΣ:
Φανέλλα Στρατιώτου Αλβανικού Μετώπου. Εθελοντής κατά την Μάχην της Κρήτης εις στρατιωτικό αεροδρόμιο Ρεθύμνης και εις υπαίθριον Συμμαχικό Χειρουργείο εις χωρίο Αδελε Ρεθύμνης. Απέφυγεν την εκτέλεσαν υπό των αλεξιπτωτιστών – έζησε το δράμα των εκτελέσεων των αμάχων εις τα γύρω χωριά, και συνέβαλε εις το να μην εκτελεσθούν άμαχοι στο χωριό του, διά σχεδίου το οποίο κατέστρωσε βοηθούμενος από συνεργάτες. Μετάδοσις ειδήσεων προς εξύψωσιν και διατήρησης του ηθικού των αμάχων από ραδιόφωνο το οποίο εγκατέστησε εντός οστεοφυλακίου με συνεργάτην – Αντίστασις.

ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ:
Χειρουργός 222 Ορειν. Χειρ. Εκστρ. – Διευθυντής και Χειρουργός του στρατιωτικού τμήματος του νοσοκομείου Κομοτινής – Διοικητής και Χειρουργός της Α’ Εφεδρικής Χειρουργικής Μονάδος στο Μπέλλες – Διευθυντής Χειρουργικού Τμήματος στρατιωτικού νοσοκομείου Αλεξανδρουπόλεως – Απελύθη Ανθυπίατρος – Σήμερον Λοχαγός- Ιατρός.
Εφήρμοσε παρά τας αντιδράσεις της εκ καθηγητών πανεπιστημίου Επιστημονικής Επιτροπής Στρατού (απαγορευτική εγκύκλιος), πρώτος τον κλειστόν ακρωτηριασμόν διά κρημνών των άκρων, εκατηγορήθη, αλλά συνεχίσας επεβλήθη τελικώς η μέθοδος (επιτρεπτική εγκύκλιος της ίδιας Επιτροπής), διότι το αποτέλεσμα ήτο η μείωσης της νοσηλείας, από 6-12 μήνας εις 15 ημέρας, ανευ επανεγχειρήσεων. (Άμεσος τοποθέτησης τεχνιτού άκρου)
Εφήρμοσε επίσης πρώτος την εγκεφαλονωτιαία πλύσην διά αντιβιωτικών στάγδην ή εφάπαξ διαμέσου σπονδυλικής στύλης και διά σωληνώσεων κρανίου, επι χειρουργημένων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων διά πυροβόλου όπλου, με αποτέλεσμα την καταπληκτικήν μείωσην της θνησιμότητος.
Ομοίως εφήρμοσεν την πλύσην των σπλάχνων και των κοιλοτήτων της κοιλίας εις τα πολεμικά τραύματα, εις τας ρήξεις και τας διατρήσεις τούτων εκ παθολογικής αιτίας, η οποία ήτο απαγορευτική (εφηρμόζετο απλή διάνοιξις διασωλήνωσις και διαγάζωσις των συλλογών), θεωρουμένης της πλύσεως ή της διασπάσεως των συμφύσεων, ως επεκτείνουσα την λοίμωξιν του περιτοναίου. Σήμερον η παράληψις της πλύσεως και του πλήρους καθαρισμού της κοιλιακής κοιλότητος, θεωρήται Ιατρικό σφάλμα. Προς απόδειξιν εδημοσίευσεν σχετικήν εργασίαν επί εβδομήντα πέντε ιδιωτικών περιπτώσεων του, με κάθετον πτώσιν της θνησιμότητος, και ταύτισην προς την διεθνή, (όρα Ε. Λίτινας: Θεραπευτική αντιμετώπισης της οξείας περιτονίτιδος ως μετεγχειρητικής λοιμώξεως και συμπεράσματα ἐκ ταύτης. Πρ. 6ου Πανελ. Συνενδρίου Χειρουργικής, 1969, σελίς 656-663).

ΗΘΙΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙ:
Πολεμικός Σταυρός – Μέλος Αντ. της Χειρουργικής Εταιρείας Αθηνών με τιμητικάς προτάσεις διακεκριμένων συναδέλφων, βάσει εργασιών.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ:
Διευθυντής – Χειρουργός Κρατικού Νοσοκομείου Ρεθύμνης κατ’ εκλογήν Επιστημονικού Συμβουλίου Υπουργείου Προνοίας. Διευθυντής – Χειρουργός Ιδιωτικής Κλινικής εν Ρεθύμνω (1954-64) και Διευθυντής – Χειρουργός ετέρας Ιδιωτικής Κλινικής εν Ηρακλείω (1957 έως σήμερον) τας οποίας ίδρυσεν, αγωνιζόμενος πάντοτε με πάθος, διά την βελτίωσην των συνθηκών νοσηλείας και ασφαλείας των ασθενών, και διά το όχι μόνο καλόν αλλά και διά το άριστον αποτέλεσμα των επεμβάσεων. Εις τας Κλινικάς αυτάς ησκήθησαν και αρκετά εδιδάχθησαν σημερινοί συνάδελφοι Ιατροί και Χειρουργοί. Η φιλοδοξία ήτο να καταστήση τας πόλεις που εργάσθη, κέντρα θεραπευτικά και όχι διακομιστικά, αλλά προσέκρουσε εις την στείραν άρνησην των ασφαλιστικών ταμείων, άτινα αρνούντο να καταβάλουν τας δαπάνας τας οποίας κατέβαλον εις τα νοσοκομεία, και εις την τακτικήν των εκάστοτε κυβερνήσεων, αι οποίαι εφήρμοζαν την αρχήν της μαζικοποιήσεως εις την νοσηλείαν των ασθενών, με αποτέλεσμα τον εκμηδενισμόν της σχέσεως Ιατρού και αρρώστου, της ελευθέρας βουλήσεως και της αξιοπρεπείας τούτου. Έλαχε εις τούτον η υψίστη τιμή να μεταφέρει εις την Κρήτην και να εγκαταστήση την Μεγάλην Χειρουργικήν, από του έτους 1952 και να εκτελέση μετ’ άλλων συναδέλφων του (ως θα ενθυμούνται) επεμβάσεις του τύπου: Μαστοειδίτιδος μετά εγκεφαλικού αποστήματος – Βρογχοκήλης – Οστεοσυνθέσεως καταγμάτων – Αποκατάστασις καταγμάτων του αυχένος του μηριαίου οστού άνευ εγχειρήσεως – Αποκαταστάσεως καταγμάτων σπονδυλικής στήλης μετά ή άνευ παραπληγίας – Προστατεκτομής – Νεφρεκτομής Υστερεκτομής και Πανυστερεκτομής – Χρονίας πυελοπεριτονίτιδος συνεπεία όγκων διαπυηθέντων ή λοιμώξεων Βαρέων ηπατικών ρήξεων οπισθίας επιφανείας – Όγκων του εντέρου – Αφαίρεσις ξένων σωμάτων εκ του μυοκαρδίου κ.λ.π., κ.λ.π. Πάντα ταύτα απετέλεσαν μίαν κοινωνικήν προσφοράν, εις την σωτηρίαν της ζωής αλλά και εις το βαλάντιο των ασθενών της επαρχίας (απολαμβάνων ενίοτε της ειρωνίας των εν Αθήναις εγκατεστημένων συμμαθητών του), δυστυχώς όμως ή αρχή της μαζικοποιήσεως και πάλιν επαναλαμβάνομεν υποβάθμισε την δράσιν ταύτην, προς ζημίαν του συνόλου.
ΛΙΜΟΔΟΣΙΑ. Με την προσφορά των στρατευμένων νέων μας, συνέβαλε κατά τον ανταρτοπόλεμο, ακομάτιστα, εις την εκτέλεσιν μεταγγίσεων αίματος εις την πρώτην γραμμήν της μάχης, είτε με την μέθοδον των τριών συρίγγων, είτε με την μέθοδον του κενού φιάλης”, είτε με την “μέθοδον της αερομεταφοράς”, μερίμνη του Ελ. Ερυθρού Σταυρού, διά διπλοτοιχωματικών παγοκιβωτίων, ετοίμου εμφιαλωμένου αίματος εις την πρώτην γραμμήν του μετώπου ή και μη εγκυβωτισμένου ξηρού πλάσματος, καθοριζομένης και της συμβατότητος των Ομάδων και της διασταυρώσεως από την ανάγκην σωτηρίας, της αποκαλουμένης σήμερον “Ηρωϊκής Χειρουργικής”.
Παράλληλα επηκολούθησε μεταπολεμικώς η δράσις εις την ίδρυσιν των λεγομένων “Τραπεζών Λίματος” εις τον ιδιωτικόν τομέα, η οποία αβασανίστως εκατηγορήθη και από τον τότε Ιατρών Υφυπουργός Υγείας, αργότερον η δράσις εις την ίδρυσιν των “Σταθμών Αιμοδοσίας” του Ελλ. Ερυθρού Σταυρού δι’ αλληλοσυνεργασίας και αργότερον εις την ίδρυσιν και την σημερινήν οργάνωσιν των Νοσοκομειακών Κέντρων Αιμοδοσίας”.
Έτσι κατέστη δυνατή η εκτέλεσις μεγάλων εγχειρήσεων ανεξαρτήτως τόπου και η χορήγησις αίματος εις άλλας παθολογικάς καταστάσεις.
Η αντιSHOCK αγωγή, δηλαδή η προ αλλά και η μετεγχειρητική αιμομετάγγησις, ενύδρωσις, αντιβίωσης, κατάπαυσις του πόνου και υποστήριξις της καλής λειτουργίας των συστημάτων του οργανισμού, διά να μην προστίθεται το SHOCK του τρυματισμού εις το SHOCK των εγχειρήσεων (πράγμα που αυξάνει την θνησιμότητα) επί βαρέων πολεμικών ή τροχαίων τρυμάτων, υπήρξε ένας άλλος τομεύς προμελέτης και εφαρμογής και από τον βιογραφούμενον, με κάθετον πτώσιν της θνησιμότητος, και που μεταπολεμικώς οδήγησεν εις την αναγκαιότητα ιδρύσεως των σημερινών Τμημάτων Εντατικής Παρακολουθήσεως” εις τα Νοσοκομεία, βάσει της συγκεντρωθήκης πείρας και άλλων χειρουργών του πολέμου.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙΣΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ:
Αι δημοσιευθείσαι εργασίαι του περιέχουν όλοι την πρωτοτυπίαν και το νέον στοιχείον δι’ ό και εδημοσιεύθησαν, και δεν περιέχουν το στοιχείον της ανασκοπήσεως και της στατικολογίας, αποτελούσαι μικρούς λίθους εις το στερέωμα της Χειρουργικής.

1. Επίδειξις σπανιωτάτου όγκου (αμαρτώματος) του λεπτού εντέρου επί βρέφους ηλικίας 10 μηνών, προκαλέσαντος εγκολιασμόν και κώμα, διασοθέντος τελικώς, Αρχεία Ελληνικής Παιδιατρ. Εταιρείας, 1963, τεύχος 11-12, σελίς 341-347.
2. Χρονίως εξελισομένη στένωσις του παχέος εντέρου εκ περιοπληγίτιδος (εμφανίζουσα περιοδικόν ειλεόν). Πρακτ. 4ου Πανελληνίου συνενδρίου Χειρουργικής, 1967, τόμος Α’, σελίς 546-548.
3. Τεχνική εγχειρήσεως εφαρμοσθήσας επιτυχώς επί ακατασχέτως αιμορραγούντος καρκινώματος του καρδιακού στομίου του στομάχου (οισοφάγος). Πρακτ. 4ου Πανελ. συνενδρίου Χειρουργικής, 1967, τόμος Α’, σελίς 197-201
4. Χολαγγειοαιμοραγία, οφειλωμένη εις χρονία εξέλκωσιν του τοιχώματος της χολιδόχου κύστεως, ιαθείσα μετά χολοκυστεκτομήν και υφισταμένη από 25ετίας. Πρακτ. 4ου Πανελ. συνενδρίου Χειρουργικής, 1967, τόμος Α’, σελίς 159-165.
5. Θεραπευτική αντιμετώπισης της οξείας περιτονίτιδος ως μετεγχειρητικής λοιμώξεως και συμπεράσματα εκ ταύτης. Πρακτ. 6ου Πανελ. συνεδρίου Χειρουργικής, 1969, σελίς 656-663.
6. Κλεισταί κοιλιακοί κακώσεις λεπτού εντέρου (ρήξις και διατομή) και ήπατος (οπισθίας επιφανείας) χειρουργηθείσαι και διασωθείσαι. Πρακτ. 9ου Πανελ. συνενδρίου Χειρουργικής, 1976, σελίς 1056-1061.
7. Μία απλή εγχειρητική μέθοδος διάτινας εκ των ακατασχέτων αιμορραγιών του βλεννογόνου του στομάχου και του κατωτέρω τμήματος του οισοφάγου. Ελληνική Χειρουργική, 1971, τόμος 18, τεύχος 1, σελίς 17-25. (Μετεφράσθη εις την Αγγλικήν).
8. Μετεγκαυματική καταστροφή της λειτουργίας άκρας χειρός εξ ουλωδών συμφύσεων υφισταμένη από 18ετίας, Χειρουργική αποκατάστασις. Πρακτ. 10ου Πανελ. συνενδρίου, 1978, σελίς 663-668.
9. Θωρακοκοιλιακή διαπύησις και αποστηματοπύποις του λεμφικού συστήματος. Έρευνα και διαγνωστικοί συνέπεια ενός παρασπονδυλικού οσφυϊκού συριγγίου. Ελληνική Χειρουργική, 1983, τόμος 55, τεύχος 2, σελίς 152-159,
10. ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ; Νεκροτομική έρευνα. Μονογραφία 1992.

ΥΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ:

1. Λιματικά έμβολα καρδιακών κοιλοτήτων και κοιλοτήτων μεγάλων αγγείων, συμβατά με την ζωήν,

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ:
Πανελλήνιο συνένδριο Παιδιατρικής 1967 – Πανελλήνια συνένδρια Χειρουργικής με διεθνή συμμετοχήν εν Αθήναις, Θεσσαλονίκη, κ.λ.π., 4ου/1966, 5ου/1968, 6ου 1970, του 1972, 8ου 1974, 9ού/1976, 10ου/1978, Που/1980 και λοιπών γενομένων μέχρι σήμερον – Τον Διεθνές Αστροναυτικόν συνένδριον με θέματα Αστροναυτικής Ιατρικής και Βιολογίας (Αθήναι, 1969), παρισταμένου του πατρός της Αστροναυτικής VON BRAUN και των Αμερικανών και Ρώσων αστροναυτών οι οποίοι εβάδισαν πρώτοι εις το διάστημα.
Συμμετοχή εις τας επιστημονικές εκδηλώσεις 6ης 100ετηρίδος πανεπιστημίου Leyden – Ολλανδίας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ:
Δημιουργία – Ισόρροπος λειτουργία εγκεφάλου – αισθητηρίων οργάνων – με αποδοχή από υπόστρωμα ατόμων – επί καταλλήλου περιβάλλοντος. Ο εγκέφαλος με την σκέψιν κινητοποιεί τα αισθητήρια. Το συναίσθημα των αισθητηρίων κινητοποιεί τον εγκέφαλον. Το ανθρώπινο υπόστρωμα αποδέχεται ή όχι. Το φυσικό περιβάλλον συντηρεί και τότε ότι δημιουργείται παραμένει σαν πολιτισμός για να βελτιώνει την ανθρωπίνη ζωή και να διδάσκει τους επερχομένους. Ότι δεν καταφέρνει να κάνει πραγματικό έργο η σκέψις, το κάνει έργο ιδεατό το συναίσθημα και το συντηρεί σε πόθους (λύρα, δίστιχα, χορός, παραμύθι, παράδοσις) έως ότου ο εγκέφαλος το μετατρέψει από ιδεατό σε πραγματικό, μέσα στη σχέση αυτή δημιουργίας από δύο δυνάμεις.
Στις 23 Απριλίου 1955, ύστερα από ένα πραγματικό (χειρουργικό έργο σκέψεως στο Ρέθυμνο και μέσα στη σχέση σκέψεως – συναισθήματος, το συναίσθημα οδήγησε τα μεσάνυκτα και υπό συνεχή ραγδαία βροχή, την μουσικοχορευτική συντροφιά του, Λ. Σκορδαλός, 1. Μαρκογιαννάκης με συζύγους και αδελφές, στο χωριό Πιτσίδια Μεσσαράς, για να ευχηθούν (συναίσθημα) στο Γιώργο Κυπράκη που γιόρταζε, τα Χρόνια Πολλά. Στους παραδοσιακούς αλλά αθάνατους ήχους της λύρας, όργανο των Ελλήνων από τον Όμηρο και πριν, και του διστίχου που ανήγγειλε τον σκοπόν της καντάδας και που μιτοχτένιαζε την αγάπη και τα συναισθήματα όλων, άνοιξαν τα παράθυρα και η πόρτα και Κυπράκης και σύζυγος με τα νυχτικά πήδησαν από το παράθυρο και αγκάλιασαν φίλους, μουσική, τραγουδιστό δίστιχο, με τέτοιο ενθουσιασμό, χαρά και φιλοξενία, που κανένας εγκέφαλος δεν μπορούσε με την σκέψη να εξηγήση αυτό που δημιούργησε και έκανε ιδεατό έργο, εκείνη τη στιγμή, το συναίσθημα. Χορεύοντας η παρέα βρέθηκε μπροστά σ’ ένα παραδοσιακό τραπέζι – τάβλα, απομεινάρι βουλευτικής επισκέψεως που δεν πρόλαβε να ξεστρωθή. Μια “φαγιάντζα” με ντομάτα και αγγούρι (23/4/55) έκανε την εμφάνιση της . Εις το ερώτημα πως αυτό; η απάντηση: “Στην άμμο του χωριού μας παράγονται αρκεί να έχομε λίγο νερό. Το καλοκαίρι πουλάμε τρεις (3) δραχμές το κιλό, τώρα αγοράζουν εδώ τα καμιόνια επί τόπου με 24 και πουλάνε στην Ευρώπη με 80 το κιλό, αλλά σε ποια κατάσταση;”. Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε η ιδέα της συνδέσεως με οχηματαγωγά (F/B), Μεσσαράς – Ηρακλείου – Πειραιώς – Ευρώπης, μέσα στη ….. “φαγιάτζα”……!!!!
Το εμπόριο του Μίνωος και ο πορθμός του Καλαί (Γαλλίας – Αγγλίας) προώθησαν το ιδεατό σχέδιο που γεννήθηκε με την λύρα, το δίστιχο, το τραγούδι, το χορό, τα συναισθήματα. Το πραγματικό έργο απέμενε να ακολουθήση το ιδεατό και είμεθα συνεπείς. Η ιδέα έγινε “έμβλημα” στο νομό Ρεθύμνης (εκλογές), του ανεξάρτητου Φιλελεύθερου πολιτικού συνδυασμού Μ. Σκουλά – Αντ. Λίτινα – Στ. Μπίρη, που πήρε τελικώς παμψηφεί την νίκην (ανατροπή πολιτικού σκηνικού του νομού), αλλά δεν μπόρεσε να κάμει πράξη το “έμβλημα” του, γιατί την κυβέρνηση την πήρε ο συνδυασμός “Παπάγου”. Μετά τον θάνατο Παπάγου, ο εκ του συνδυασμού Ρεθύμνης Σταύρος Μπίρης, έγινε βουλευτής Πειραιώς εις τας επομένας εκλογάς υπό του Γ. Παπανδρέου και συγχρόνως Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας λόγω της μεγάλης πλειοψηφίας και της δραστηριότητος την οποίαν διέθετε σαν νέος βουλευτής. Το έμβλημα Γ/Βούνδεσις δεν είχε ξεχασθεί για τον νομό Ρεθύμνης, εκινδύνευε όμως. Ύστερα από μία περιπετειώδη αναζήτηση (της οποίας το χρονικό θα εκτεθεί αλλού) του Υπουργού Σταύρου Μπίρη, κατά την επίσκεψιν του κυβερνητικού κλιμακίου εις την Κρήτην υπό τον Γ. Παπανδρέου, με υπουργούς τους Κ. Μητσοτάκη, Ανδ. Παπανδρέου, Γ. Χούταν, Σ. Μπίρην κ.λ.π., ο κ. Μπίρης ανευρεθής την τελευταίας στιγμήν της αναχωρήσεως τους εις το λιμάνι Χανίων, του υπενθυμίζεται το έμβλημα” Ε/Βούνδεσις και υπόσχεται ότι θα το πραγματοποιηση την επομένην το πρωί που θα βρεθή εις Αθήνας. Πράγματι το ιδεατό έγινε πραγματικό έργο και μετά από λίγο ο εφοπλιστής Ευθυμιάδης Κ. έκανε την εμφάνιση του, τακτοποιώντας προσωπικώς την φόρτωσιν των αυτοκινήτων – ψυγείων, στο λιμάνι του Ηρακλείου, με τα Ο/Γ “Μίνως” και “Φαιστός”. Ο λαός της Κρήτης αποδέχεται το γεγονός και το εμπόριο ξεσηκώνεται
Το ίδιο συγκρότημα Σκορδαλού – Μαρκογιαννάκη με την ίδια παρέα που έριψε την ιδέα F/Βουνδέσεως, συμβάλουν στο ξεσήκωμα και προωθούν την έκδοσιν ενός δίσκου – γραμμοφώνου (ο οποίος σώζεται και θα παραδοθή αρμοδίως ως τεκμήριον από τον βιογραφούμενο) και ο οποίος κυκλοφορεί και κατατοπίζει τους ενδιαφερομένους εμπορικά, ευχαριστεί τον Ευθυμιάδη από την μία πλευρά και μνημονεύει τους Βενιζέλους από την άλλη (εμπνευστής ανέκαθεν των νεοτέρων Κρητών).
Σήμερα στην Ανατολική Μεσόγειον απεσύρθησαν τα ατμόπλοια τύπου “Αγγέλικα” και “Καδιώ” και όλη η διακίνησις εμπορευμάτων, τυοριστών, εντοπίου πληθυσμού γίνεται αποκλειστικώς με την Ε/Βσύνδεσιν. Η προσφορά προφανής.

ΓΕΝΙΚΑ:
Φιλοδοξία του είναι να μεταφέρη την τελειότητα των φυσικών και βιολογικών νόμων εις τους ανθρωπίνους τοιούτους, οι οποίοι είναι γεμάτοι από υποκειμενικότητα, ανακολουθία και λάθη, με στόχον την βελτίωσιν της ανθρωπίνης διαβιώσεως μας, την οποίαν τείνομεν να επαναφέρομεν εις την ζούγκλαν,

The post ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΛΙΤΙΝΑΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.