Ο Κωστής Μεργέμογλου είναι επιφανής στιχουργός, λογοτέχνης και ερασιτέχνης ηθοποιός από την Κρήτη, με αναγνωρισμένη και πολυετή προσφορά στα πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα του Ρεθύμνου.

Καταγωγή και Προσωπική Ζωή

Γεννήθηκε το 1978 στο Ρέθυμνο και μεγάλωσε στην Αγία Παρασκευή της δημοτικής ενότητας Αρκαδίου. Προέρχεται από μια οικογένεια που αποτελεί πρότυπο παραδοσιακής εστίας, καθώς, παρά τις αντιξοότητες και τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης της εποχής, τα επτά αγόρια της και η μία κόρη αποτελούν εκλεκτά μέλη στην τοπική κοινωνία, με το καθένα να διακρίνεται για τη δική του δημιουργική πορεία.

Στην προσωπική του ζωή, είναι παντρεμένος με τη Μαρία Γυπαράκη, με την οποία έχουν αποκτήσει μία κόρη, την Ευσεβία.

Επαγγελματική Σταδιοδρομία και Σπουδές

Αν και αναγκάστηκε από νεαρή ηλικία να εισέλθει στον στίβο της εργασίας, εξελίχθηκε σε άριστο τεχνίτη εφαρμογής πλακιδίων. Παράλληλα, αναπτύσσει έντονη συνδικαλιστική δράση, κατέχοντας θεσμικές θέσεις ευθύνης στο τοπικό αλλά και στο Παγκρήτιο Σωματείο του κλάδου του.

Η διαρκής του έφεση για μάθηση και πνευματική εξέλιξη τον οδήγησε στην απόκτηση πτυχίου Βυζαντινής Μουσικής, ενώ συνεχίζει την ακαδημαϊκή του πορεία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ως φοιτητής του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Κοινωνική και Αυτοδιοικητική Δράση

• Εκκλησιαστική Διακονία: Υπηρετεί με αφοσίωση ως Πρωτοψάλτης στην ιστορική Ενορία Περιβολίων Ρεθύμνου.
• Τοπική Αυτοδιοίκηση: Συμμετέχει ενεργά στη λήψη των αποφάσεων για τον τόπο του ως εκλεγμένος αιρετός σύμβουλος στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ρεθύμνου.

Πολιτιστικό Έργο και Θέατρο

Η πολιτιστική του συνεισφορά είναι ευρεία και πολυεπίπεδη, έχοντας ταυτιστεί με σημαντικούς θεσμούς της περιοχής:

• Πολιτιστικός Σύλλογος Άδελε – Αγίας Παρασκευής: Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Πρόεδρος, ολοκληρώθηκε η ανέγερση του ιδιόκτητου Πολιτιστικού Κέντρου του Συλλόγου, αναβαθμίστηκαν ριζικά οι επετειακές εκδηλώσεις για τη Μάχη της Κρήτης και το Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, και θεσμοθετήθηκε ο ετήσιος «Σαρακίνειος Δρόμος Θυσίας» (6 χλμ.) προς τιμήν των πεσόντων.
• Χορωδία και Ορχήστρα “Παύλος Βλαστός”: Αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου «Χορωδία και Ορχήστρα Παραδοσιακής και Βυζαντινής Μουσικής “Παύλος Βλαστός”», στο οποίο σήμερα προσφέρει τις υπηρεσίες του από τη θέση του Προέδρου.
• Υποκριτική Τέχνη: Διακρίνεται για το πηγαίο ταλέντο του στην υποκριτική, έχοντας ενσαρκώσει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ιστορικά δραματοποιημένα έργα της Εύας Λαδιά, ενώ συνεργάζεται σταθερά και με άλλους ερασιτεχνικούς θιάσους που υπηρετούν το θέατρο με σεβασμό.

Λογοτεχνική και Στιχουργική Δημιουργία

Τα τελευταία χρόνια, ο Κωστής Μεργέμογλου ασχολείται συστηματικά με την ποίηση και τη στιχουργική, με την τοπική κριτική να τον κατατάσσει στους πλέον αξιόλογους και ανερχόμενους λογοτέχνες του Ρεθύμνου.

• Θεματολογία και Ύφος: Το έργο του ισορροπεί ανάμεσα στη βαθιά συναισθηματική αποτύπωση των προσωπικών και ανθρώπινων βιωμάτων και στην απόδοση τιμής στην ιστορική μνήμη. Τα κείμενά του λειτουργούν συχνά ως συνδετική γέφυρα ανάμεσα στο ιστορικό παρελθόν και το παρόν.
• Μουσικότητα: Οι γνώσεις του γύρω από τη βυζαντινή και την παραδοσιακή μουσική προσδίδουν στους στίχους του έναν ιδιαίτερο εσωτερικό ρυθμό, μέτρο και αρμονία, καθιστώντας τους ιδανικούς για μελοποίηση.
• Σημαντικές Συνεργασίες:
  • Συνδέεται με στενή καλλιτεχνική φιλία με τον συνθέτη Βασίλη Τσομπανάκη, με τον οποίο έχουν συνδημιουργήσει τραγούδια που απέσπασαν σημαντικές διακρίσεις. Κορυφαία στιγμή της συνεργασίας τους αποτελεί η μελοποίηση του ποιήματος που έγραψε ο Μεργέμογλου στη μνήμη του αδικοχαμένου φίλου του, Παντελή Βροντάκη, μετατρέποντας τον προσωπικό θρήνο σε υψηλή τέχνη.
  • Στίχους του έχει μελοποιήσει και ο καταξιωμένος μουσουργός Μπάμπης Πραματευτάκης, εντάσσοντάς τους σε μεγάλα, συμφωνικού χαρακτήρα έργα του.

The post Κωστής Μεργέμογλου: appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

ΠΗΓΗ: ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
3 ΜΑΡΤΙΟΥ 1917

The post Λογοδοσία Συλλόγου Κυριών Ρεθύμνης appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

ΠΗΓΗ: ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
15 ΜΑΡΤΙΟΥ 1917

The post Ιδρυση του Λυκείου Ελληνίδων Ρεθυμνου appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Τώρα αναμένει ο αδριάς τον κατάλληλον χώρον εις το Ρέθυμνον προς τοποθέτησιν
του. Ελπίζομεν πολύ ότι η τοποθέτησις δεν θα βραδύνη και προς τούτο ευρισκόμεθα εις
σχετικάς συνεννοήσεις με τον Δήμαρχον Ρεθύμνης κ. Εμμ. Καλαϊτζάκη.
ΕΡ.: Ας έρθουμε τώρα σε άλλη δραστηριότητα. Μιλήστε μας για την συμβολή του
Συλλόγου στην ενίσχυση της Εθνικής μας Άμυνας.
ΑΠ.: Δια την ενίσχυσιν της Εθνικής Αμύνης της χώρας ο Σύλλογος μας κατέθεσεν εις
τον σχετικόν λογαριασμόν της Εμπορικής Τραπέζης δρχ. 10.000.
ΕΡ.: Ωστόσο δεν παραμελήσατε και την ψυχαγωγία των μελών του Συλλόγου.
ΑΠ.: Φυσικά όχι. Δια την ψυχαγωγία των μελών του Συλλόγου μας και διατήρησιν
και ενίσχυσιν των μεταξύ αυτών δεσμών, οργανώσαμεν και κατά το έτος που πέρασε
συνεστιάσεις και απογευματινά εις τας αιθούσας Κρητικών Κέντρων και Ξενοδοχείων της
Πρωτευούσης.
ΕΡ.: Από ότι ξέρουμε έχετε συνεργασθή κατά περιόδους με την Παγκρήτιο Ένωση
και τ’ άλλα Κρητικά Σωματεία για τον εορτασμό ωρισμένων τοπικών επετείων. Μιλήστε μας
για την συνεργασία αυτή.
ΑΠ.: Όπως είπατε και σεις λίγο πριν συνεργασθήκαμε με την Παγκρήτιο Ένωση και
τα άλλα Κρητικά σωματεία δια τον εορτασμόν της Επετείου της μάχης της Κρήτης.
Επίσης εν συνεργασία με την Παγκρήτιο Ένωσιν ετελέσθη εις την Μητρόπολιν
Αθηνών αρχάς Νοεμβρίου αρχιερατικόν μνημόσυνον υπέρ των ολοκαυτωθέντων εις την
ιστορικήν Μονήν και επηκολούθησεν κατάθεσις στεφάνου και σχετική κινηματογραφική
προβολή η οποία έγινε εις κεντρικόν κινηματογράφον της Πρωτευούσης.
ΕΡ.: Πραγματοποιήσατε και μια εκδήλωση για την μνήμην των 4 Μαρτύρων.
ΑΠ.: Ακριβώς. Όπως κατ’ έτος έτσι και τον περασμένον Οκτώβριον εορτήν των 4
Ρεθυμνίων Νεομαρτύρων που είναι και η ετήσια εορτή του Συλλόγου με πρωτοβουλία μας
ετελέσθη λειτουργία εις τον ιερόν ναόν του αγίου Νικολάου Πευκακίων, μετά το πέρας της
οποίας οργανώθη από εμάς μικρά δεξίωσις εις την παραπλεύρως του Ναού ευρύχωρη
αίθουσαν.
ΕΡ.: Δεν παραλείψατε επίσης να φροντίσετε και για τις Παιδικές Χαρές που θα
εγκατασταθούν στην πόλιν μας.
ΑΠ.: Κάναμε ότι το δυνατόν. Παραχωρηθέντος υπό του Δήμου Ρεθύμνης
καταλλήλου χώρου, απεστείλαμεν εις Ρέθυμνον και κατόπιν συνενοήσεως μετά του
Δημάρχου κ. Καλαϊτζάκη τα απαιτούμενα όργανα αθλοπαιδιών προς εγκατάστασιν
παιδικής χαράς εις τρία σημεία της πόλεως.
Εδώ θα πρέπει να εκφράσω εξ ονόματος του Συλλόγου τας ευχαριστίας μου προς
τον κ. Βαρδή Βαρδινογιάννην, όστις και δια λογαριασμών των αδελφών του, υπήρξε
χορηγητής ποσού δρχ. 80.000 δια τον ανωτέρω σκοπόν.
ΕΡ.: Γύρω από τις δραστηριότητες αυτές του Συλλόγου τι άλλο θα είχατε να
προσθέσετε;
ΑΠ.: Απλώς ότι ο σύλλογος μας δια την ίδρυσιν του Κρητικού Πανεπιστημίου και δια
την σύστασιν Φορολογικού Πρωτοδικείου στο Ρέθυμνο, δεν παρέλειψε να προβή εις

καταλλήλους ενεργείας και γενικά έπραξεν ότι ήταν δυνατόν και επιβεβλημένον σύμφωνα
προς τους καταστατικούς σκοπούς του.
«Ο σύλλογος έπραξε ότι ήταν δυνατόν» μας είπε λίγο πριν ο Πρόεδρος του
Συλλόγου κ. Μοράκης.
Θα ήταν όμως υπερβολή, αν λέγαμε εμείς τώρα με την σειρά μας ότι ο Σύλλογος
Ρεθυμνίων το ΑΡΚΑΔΙ έπραξε πάρα πολλά;
Όχι πιστεύουμε γιατί τα γεγονότα μας δικαιώνουν. Και μας βεβαιώνουν ακόμα, ότι
όσο υπάρχει στην Αθήνα Σύλλογος Ρεθυμνίων το ΑΡΚΑΔΙ το Ρέθυμνο μπορεί να ησυχάζει.
Γιατί σύμφωνα με τους καταστατικούς σκοπούς του Συλλόγου, η ομάδα αυτή των
διακεκριμένων ξενητεμένων συμπολιτών μας θα φροντίζη πάντα για τα τοπικά μας θέματα,
δεν θα σταματήση όσο θα υπάρχη να συλλέγη και ν’ αξιοποιεί το ιστορικό και λαογραφικό
μας υλικό και στις όμορφες συγκεντρώσεις που θα κάνη πότε – πότε θ’ αρχίζη πάλι τις
συζητήσεις για το Ρέθυμνο κι έτσι όπως θα μιλά γι’ αυτό, η φλόγα της θύμισης θα ζωηρεύη
ολοένα και θα ζεσταίνη κάθε καρδιά Ρεθεμνιώτη ξενητεμένου μη επιτρέποντας τον πάγο
της λησμονιάς να την σαβανώσει.

Ε.Λ.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1977

The post ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΡΕΘΥΜΝΙΩΝ «ΤΟ ΑΡΚΑΔΙ» appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Οι Μουρνιανοί που βρίσκονται εγκαταστημένοι στην περιοχή της Αθήνας
ξεπέρασαν κατά την τελευταία δεκαετία, με τους μετριότερους υπολογισμούς, τους χίλιους
(1.000) ενώ στο χωριό της καταγωγής τους οι μόνιμοι κάτοικοι είναι τρακόσιοι (300)
περίπου. Όλοι οι ξενητεμένοι Μουρνιανοί διατηρούν δεσμούς με το χωριό τους και
νοιώθουν ιδιαίτερη συγκίνηση όσες φορές τυχαίνει να συναντώνται μεταξύ τους.
Με πρωτοβουλία των Μαν. Γ. Ζαχαριουδάκη, Γιάννη Β. Καπετανάκη και Μαν. Γ.
Παπαδογιάννη άρχισε το φθινόπωρο του 1976 η διαδικασία για την ίδρυση Σωματείου που
να περιλαμβάνει στους κόλπους του όλους τους απόδημους Μουρνιανούς τους
εγκαταστημένους, κυρίως, στην περιοχή Αθήνας – Πειραιά.
Επωνυμία επιλέχτηκε «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥΡΝΙΑΝΩΝ» με διακριτικό τίτλο «Η ΜΟΥΡΝΕ»
δηλ. την ονομασία του χωριού. Σήμα του Σωματείου το δέντρο της μουρνές από όπου πήρε
την ονομασία του το χωριό.
Έδρα του Σωματείου ορίστηκε η Νίκαια του Πειραιά γιατί στην περιοχή της
βρίσκονται εγκαταστημένοι οι πιο πολλοί Μουρνιανοί της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας
και του Πειραιά. Μια γειτονιά μάλιστα της συνοικίας Άσπρα-Χώματα της Νίκαιας
ονομάζεται «Μουρνιανά» γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι της είναι Μουρνιανοί.
Σκοπός του Σωματείου, όπως αναφέρεται στο Καταστατικό του, είναι: «η
οικονομική και πνευματική ανάπτυξη και ο εξωραϊσμός του χωριού Μουρνέ σε συνεργασία
με τις κοινοτικές αρχές του χωριού, και η αλληλοβοήθεια ανάμεσα στα μέλη του. Στις
δραστηριότητες του Συλλόγου περιλαμβάνεται η οικονομική συμπαράσταση στα μέλη του
και στις οικογένειές τους σε περίπτωση ανάγκης (ασθένεια, ατύχημα, σπουδές κλπ.), η
οικονομική και συμβουλευτική συμπαράσταση στην εκτέλεση έργων στο χωριό Μουρνέ
(δημιουργία νέων αγροτικών δρόμων, βελτίωση αυτών που υπάρχουν, βελτίωση του
υδρευτικού, αρδευτικού και εγγειοβελτικού συστήματος, καθαρισμός του χωριού από τα
ερείπια, δημιουργία βιβλιοθήκης, μουσειακής συλλογής και πνευματικής εστίας και άλλων
παρόμοιων κοινοφελών έργων, έκδοση εντύπων κλπ.).
Το καταστατικό υπογράφτηκε από τα ιδρυτικά του Μέλη στις 13 Οκτωβρίου 1976
υποβλήθηκε στο Πρωτοδικείο του Πειραιά, εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 453/76 απόφαση
του και εγγράφηκε στο βιβλίο Σωματείων του ίδιου Πρωτοδικείου με αριθμό Μητρ. 1884
στις 8 Μαρτίου 1977.
Το Καταστατικό αυτό είναι ένα από τα πρώτα καταστατικά σωματείων που είναι
συνταγμένα στη δημοτική γλώσσα.
Με την υπογραφή του καταστατικού ορίστηκε Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή, που
την αποτέλεσαν οι: Μαν. Γ. Ζαχαριουδάκης, Γιάννης Β. Καπετανάκης, Γιάννης Γ.
Μαρκουλιδάκης, Μιχάλης Γ. Χατζηδάκης και Μαν. Γ. Παπαδογιάννης. Η Επιτροπή αυτή
όφειλε να συγκαλέσει Γενική Συνέλευση των μελών για την ανάδειξη Διοικητικού

Συμβουλίου μέσα σε τέσσερις μήνες από την εγγραφή του Συλλόγου στο ειδικό για τα
Σωματεία βιβλίο του Πρωτοδικείου.
Οι αρχαιρεσίες έγιναν τον Ιούνη του 1977. Εκλέχτηκαν Μέλη του Διοικητικού
Συμβουλίου οι: Στελής Γ. Ανανδρανιστάκης, Μαν. Γ. Ζαχαριουδάκης, Γιάννης Β.
Καπετανάκης, Αντρέας Σ. Παπαδογιάννης, Γιάννης Μ. Παπαδογιάννης, Γιάννης Θ.
Σταυρουλάκης και Μαν. Γ. Παπαδογιάννης.
Μετά την πρώτη τριετή θητεία, επακολούθησαν νέες αρχαιρεσίες τον Ιούνη του
1980 για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Εκλέχτηκαν οι: Στελής Γ.
Ανανδρανιστάκης, Μαν. Γ. Ζαχαριουδάκης, Ελένη Κ. Καπετανάκη, Γιάννης Β. Καπετανάκης,
Αντρέας Σ. Παπαδογιάννης, Γιάννης Μ. Παπαδογιάννης και Μαν. Γ. Παπαδογιάννης.
Από τις πρώτες δραστηριότητες του Συλλόγου ήταν η οργάνωση συνεστιάσεων με
διπλό σκοπό. Πρώτο να δημιουργηθούν ευκαιρίες για επαφή των μελών του και δεύτερο
να συγκεντρωθούν χρήματα για την έναρξη της πραγματοποιήσεως των στόχων που έχουν
τεθεί στο Καταστατικό.
Στις αρχές του 1978 είχε ήδη συγκεντρωθεί ένα σεβαστό ποσό στο ταμείο του
Συλλόγου και άρχισε η εκτέλεση του πρώτου σημαντικού έργου. Η διάνοιξη αμαξωτού
δρόμου από Μουρνέ προς Δρύμισκο. Το έργο αυτό ξεκίνησε την άνοιξη του 1978. Ήταν ένα
έργο αρκετά μεγάλο και δαπανηρό γιατί ο δρόμος έπρεπε να περάσει μέσα από τα Λαγκά
και το φαράγγι του Κέντρα. Τα οικονομικά όμως του Συλλόγου δεν επαρκούσαν για την
αποπεράτωσή του. Γι’ αυτό ζητήθηκε η συνδρομή του Κράτους. Με ενέργειες του Δ.Σ. του
Συλλόγου που συνεπικουρούσαν και τα Δ.Σ. των Συλλόγων των χωριών Μιξόρουμα,
Δρύμισκου, Κεραμέ και Αγαλιανού, χορηγήθηκε κρατική πίστωση για την αποπεράτωση
του έργου. Έτσι ο δρόμος αυτός τέλειωσε την Άνοιξη του 1980. Στη συνέχεια ο Σύλλογος
Μουρνιανών διάθεσε χρήματα για τα τεχνικά έργα του ίδιου δρόμου για να είναι βατός και
το χειμώνα.
Με δαπάνη του Συλλόγου αγοράστηκε ένα μηχάνημα μίξης τσιμέντου, άμμου,
χαλικιών και νερού για την κατασκευή μπετόν (μπετονιέρα) και δωρήθηκε στην Κοινότητα
του χωριού Μουρνέ. Το μηχάνημα αυτό χρησιμοποιήθηκε για την τσιμεντόστρωση του
κεντρικού δρόμου του χωριού, του δρόμου προς το νεκροταφείο και γενικά
χρησιμοποιείται σε όλα τα έργα της Κοινότητας και των κατοίκων της.
Με άλλο ποσόν που ο Σύλλογος χορήγησε στην Κοινότητα τσιμεντοστρώθηκε τμήμα
του δρόμου προς το κοινοτικό νεκροταφείο, έγινε επέκταση, χτίστηκαν νέοι τάφοι,
καθαρίστηκαν οι παλαιοί και γενικά έγινε εξωραϊσμός του χώρου.
Το Δ.Σ. με άλλες ενέργειές του πέτυχε να γίνει έναρξη ασφαλτόστρωσης του δρόμου
από Σπήλι προς Μουρνέ και η κατασκευή γέφυρας στο Γέρο ποταμό δίπλα από το μύλο του
Μουζούρη. Η γέφυρα αυτή θα επιτρέψει την απευθείας οδική σύνδεση των χωριών
Μιξόρουμα και Μουρνέ.
Ένα από τα κυριότερα όμως επιτεύγματα του Συλλόγου είναι οι ευκαιρίες για
επαφή μεταξύ των Μουρνιανών που ζουν στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Στις συνεστιάσεις
και στις εκδρομές που οργανώνονται κάθε χρόνο από το Δ.Σ. συναντιώνται Μουρνιανοί
που είχαν να ιδωθούν πολλά, ακόμα και σαράντα, χρόνια. Παράλληλα καλλιεργείται σιγά –

σιγά κλίμα παλινόστησης στο χωριό ύστερα από τις καλλίτερες συνθήκες διαβίωσης που
δημιουργούνται εκεί με την αποφασιστική συμβολή του Συλλόγου. Ήδη ολοένα και
περισσότεροι συγχωριανοί, ιδιαίτερα συνταξιούχοι, χτίζουν καινούργια σπίτια στη Μουρνέ
όπου προγραμματίζουν να επαναφέρουν την μόνιμη κατοικία τους.
Στους άμεσους, τέλος, στόχους του Συλλόγου περιλαμβάνεται και η δημιουργία
Βιβλιοθήκης στη Μουρνέ για να έχουν απασχόληση πνευματική οι παλιοί και νέοι κάτοικοί
της.
Αθήνα, Γενάρης 1981.

The post Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥΡΝΙΑΝΩΝ«Η ΜΟΥΡΝΕ» appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Βρισκόμαστε στο κατώφλι του καινούργιου χρόνου. Όπως κάθε καινούργιος χρόνος,
έτσι και το 1981 είναι δεμένο με ελπίδες και όνειρα. Και είναι φυσικό και αναπόφευκτο να
μας επιφυλάσση ημέρες ήλιου και ημέρες βροχής, ώρες που η καρδιά νοιώθει αγωνία, και
άλλες, που είναι γεμάτη ικανοποίηση.
Ο χρόνος, που κυλά, είναι ένα κουβάρι από χαρές και λύπες, ευτυχία και δυστυχία,
που ξετυλίγονται διαρκώς, ασταμάτητα, οδηγώντας μας πάντοτε σε νέες μορφές ζωής και
δημιουργίας, και πρωτοφανέρωτες ή και απρόοπτες όψεις της.
Σταματάμε όμως μπροστά στο νέο χρόνο και τον βλέπομε σαν ένα άγραφο βιβλίο
στα χέρια μας, που μια – μια τις σελίδες του θα πρέπει να τις γράψομε την κάθε μέρα, που
έρχεται. Αναλογιζόμαστε πως πρέπει να τον διαβούμε άλλες φορές με βήματα συρτά,
βαρυεστημένα, άλλοτε με το χαρούμενο πεταχτό βάδισμα ανέμελου παιδιού, κάποτε με το
σταθερό ζωηρό βήμα ανθρώπου, που ξέρει τι ζητά.
Το Λύκειο των Ελληνίδων σας εύχεται τούτος ο χρόνος νάχη για σας και για όλο τον
κόσμο πιο πολλές μέρες ήλιου, πιο πολλή ικανοποίηση, λιγώτερες λύπες, περισσότερη
ευτυχία και ανθρωπιά, να φέρη χαρά και δικαιοσύνη, πρόοδο και ειρήνη.
Τούτη όμως η χρονιά ζητά μια ακόμη ευχή. Να ζήσουμε και να σπείρουμε πιο πολύ
παρά ποτέ άλλοτε το λαϊκό μας πολιτισμό, το ελληνικό πνεύμα. Ο λόγος είναι απλός. Η
ένταξη της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή κοινότητα. Σήμερα περισσότερο από άλλοτε γίνεται
επιτακτική ανάγκη αυτό τον πλούτο του λαϊκού μας πολιτισμού, που είναι το καθάριο κι
αληθινό πρόσωπο της πατρίδας μας, να τον γνωρίσουμε εμείς με πλήρη συνείδηση και να
τον μεταφέρουμε στα χέρια των παιδιών μας. Γιατί ο λαϊκός μας πολιτισμός είναι έκφραση
του κοινού ψυχικού υποστρώματος των Ελλήνων. Μέσα σ’ αυτόν αναπτύσσεται μια
ιδιάζουσα μορφή κοινωνικότητας ανθρώπινων σχέσεων, που δένει τη ζωή μ’ ένα ειρηνικό
ζεστό συναίσθημα. Ο λαϊκός πολιτισμός είναι ακόμη έκφραση της εθνικής μας
ιδιοσυστασίας, είναι η ραχοκοκκαλιά του έθνους μας, το ήθος του Έλληνα. Ας μη τον
παραγνωρίσουμε, ας μη τον παραμελήσουμε τώρα με την ένταξη. Η μορφή μας σαν
Έλληνες μπορεί να διατηρηθή αν σκύψουμε και γνωρίσουμε βαθειά τις ρίζες μας, αν
μείνουμε ήρεμοι πάνω στα γαλάζια νερά μας και δούμε εκεί μέσα το πρόσωπό μας. Θα
δώσουμε τα προϊόντα της γης μας και του μόχθου μας, θα πάρουμε τεχνολογία, πολλή

1 Σημ. Συντ.: Στη γιορτή της Πρωτοχρονιάτικης πίττας του Λυκείου Ελληνίδων Ρεθύμνης (13 Ιαν.
1981) έγινε και ο απολογισμός δράσεως του Δ.Σ. κατά το 1980. Ολόκληρη την ομιλία της κ. Ανδριανής
Γ. Δρανδάκη, Γραμματέα του Δ.Σ. του Λυκείου, δημοσιεύομε και εδώ, λόγω του ενδιαφέροντός της.

τεχνολογία, αλλά θα την βάλουμε να ζήση πάνω σε γη, σε χώμα ελληνικό. Η ψυχή μας
μονάχα να μην αλλάξη. Η εθνική μας ιδιομορφία να μην αλλοιωθή.

-.-

Και τώρα μια ματιά στις δραστηριότητες του σωματείου μας το χρόνο, που πέρασε:
Η χρονιά μας ξεκίνησε και πάλι πέρυσι, πανηγυρικά με το κόψιμο της πίτας μας και
την ανταλλαγή ευχών σ’ αυτήν εδώ την αίθουσα.
Ο Ιανουάριος ήταν ο μήνας της έκθεσης Βαλαωρίτου, που οργανώθηκε μέσα στα
πλαίσια του έτους Βαλαωρίτου από τη Νομαρχία. Τα εγκαίνια της έκθεσης με ομιλίες και
προβολή σλάιτς, έγιναν στην αίθουσά μας. Για να γιορτάση και το Λύκειο το έτος
Βαλαωρίτη, οργάνωσε ένα ζεστό απογευματινό, με ομιλητή τον κ. Απανωμεριτάκη.
Ακολούθησε ο παιδικός χορός της Τσικνοπέμπτης στο ξενοδοχείο Ιδαίον στις 7 του
Φεβρουαρίου. Είναι μια ξεχωριστή μέρα για τους μικρούς μας φίλους. Γι’ αυτό
φροντίζουμε κάθε χρόνο να ετοιμάζουμε μια όμορφη ατμόσφαιρα χαράς για να
διασκεδάσουν όσο γίνεται περισσότερο τα παιδιά.
Η Σχολή γονέων λειτούργησε με βασικά θέματα τα μαθήματα της καλής φίλης του
Λυκείου μας κ. Μαρίας Χουρδάκη και με τη συνεργασία εκλεκτών ειδικών επιστημόνων σε
θέματα ψυχολογίας, παιδαγωγικής και κοινωνιολογίας. Στο επίπεδο αυτό υπάρχει
συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπου διδάσκουν οι ειδικοί αυτοί επιστήμονες, και
εκφράζομε την ώρα αυτή τις ευχαριστίες μας προς τη Φιλοσοφική Σχολή Ρεθύμνης. Η
γιορτή των γονέων έγινε το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου, με το κλείσιμο της Σχολής
γονέων. Εντάχθηκε στα πλαίσια της καθιερωμένης παγκόσμιας γιορτής της μητέρας. Το
Λύκειό μας την αφιέρωσε και στους δυο γονείς. Πήραν μέρος παιδιά από όλες τις ηλικίες
και εξέφρασε το καθένα με το δικό του τρόπο τα αισθήματά του για τους γονείς του,
αποτυπώνοντας πάνω στο χαρτί με τη ζωγραφική ή σε ποίημα ή λογοτέχνημα, αυτό που
ένοιωθε για τους γονείς. Ήταν συγκινητικό να τα βλέπη και να τ’ ακούη κανείς.
Στα περιθώρια αυτών των ημερομηνιών, που σας ανέφερα, η αίθουσά μας σαν
χώρος φιλόξενος, εξυπηρέτησε τους σκοπούς πολλών άλλων πολιτιστικών σωματείων.
Φιλοξένησε επίσης εκθέσεις ζωγραφικής αξιόλογων ζωγράφων.
Εκθέσεις δερματίνων αντικειμένων και άλλες.
Παραχωρήθηκε ακόμη η αίθουσα στη Νομαρχία για την οργάνωση διαφόρων
εκδηλώσεων, καθώς και στο Υπουργείο Γεωργίας για την πραγματοποίηση του ωραίου
σεμιναρίου της για την ενημέρωση πάνω σε θέματα οικιακής οικονομίας.
Το Λύκειο δε σταμάτησε τις δραστηριότητες του ούτε το καλοκαίρι. Έχει καθιερωθή
πια να γιορτάζει μαζύ με όλους τους Ρεθεμιώτες, την αναβίωση του πανάρχαιου έθιμου
του κλήδωνα. Φέτος έγινε κάτι άλλο. Αναβίωσε σε παλαιότερες μορφές του το έθιμο αυτό.
Δουλέψαμε πολύ για να δώσωμε κάτι καλό. Μας βοήθησαν με προθυμία συμπολίτες
εκλεκτοί, φίλοι του Λυκείου, που πονούν τον τόπο και θέλουν να τον βλέπουν να
προοδεύη, καθώς και νεαρά βλαστάρια Ρεθεμιώτικων οικογενειών, που διάθεσαν ώρες
πολλές για να προετοιμαστούν στους ρόλους των.

Και φθάνομε στο Νοέμβριο του 1980, που κάναμε έναρξη της χειμωνιάτικης
περιόδου με την ομιλία της κ. Σοφίας Κανά, από τον Άγιο Νικόλαο. Θέμα της οι φυτικές
βαφές και η τεχνική τους. Με λόγια απλά μας είπε τον τρόπο, που τις ανακάλυψε και τις
χρησιμοποιεί. Τα δείγματα της δουλειάς της, δηλ. τα ταπισσερί της είναι έργα τέχνης
ανεπανάληπτα, με πολλή υπομονή και μεράκι δουλεμένα.
Το Δεκέμβριο η κ. Ειρήνη Γρηγοριάδου, με την ομιλία της για τον Μπαχ, μας χαρίζει
ένα όμορφο απόγευμα μέσα σε μια χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.
Η χρονιά έκλεισε με την ομιλία του κ. Μασιάλα, καθηγητού του Πανεπιστημίου
Φλόριντας, που έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Θέμα του: το σχολείο, η
ίδια η ζωή, όχι προετοιμασία για τη ζωή.

-.-
Για το πρώτο τρίμηνο του 1981 προγραμματίζομε:
Να λειτουργήση η Σχολή γονέων με τη συνεργασία των ίδιων καθηγητών της
Φιλοσοφικής Σχολής. Το πρώτο μάθημα θα γίνη τούτη την Τετάρτη στις 6 και μισή το
απόγευμα με ομιλητή τον κ. Γ. Φλουρή και με θέμα: «Ο ρόλος της οικογένειας στην
ανατροφή και μόρφωση του παιδιού». Στις 25 Ιανουαρίου θα έλθουν από την Αθήνα
εκπρόσωποι του Παιδικού χωριού SOS και θα οργανώσουν σε συνεργασία με το Λύκειο μια
εκδήλωση σχετική με τη διάδοση της ιδέας του παιδικού χωριού SOS.
Μέσα στο Φεβρουάριο θα γίνουν δυο απογευματινά. Κυρίες, που ασχολήθηκαν
ειδικά με το θέμα, θα μας μιλήσουν για τα έργα υπομονής των γιαγιάδων μας. Θα μας
γυρίσουν λίγες γενηές πίσω για να μας γνωρίσουν πως δούλεψαν οι γυναίκες της εποχής
εκείνης τα χειροτεχνήματα, που θαυμάζουμε σήμερα.
Το Μάρτιο ο Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαιδεύσεως Χανίων κ. Πανηγυράκης θα
μας μιλήση με επίκαιρο θέμα.
Πριν τελειώσω νομίζω πως πρέπει να εκφράσουμε μια ευχή: Να είναι το 1981
χρόνος ειρήνης, χωρίς πολέμους. Να πάψουν να σκοτώνωνται τα νειάτα και τα
καταστρέφωνται πολιτείες. Και ακόμη: να είναι το 1981 χρόνος με περισσότερη κοινωνική
δικαιοσύνη και ανθρωπιά. Να λιγοστέψη η δυστυχία και η πείνα στον κόσμο. Να πάψουν
να πεθαίνουν παιδιά από την πείνα, τις στερήσεις και τις αρρώστιες.

The post ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 1980 ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΡΕΘΥΜΝΟΥ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Για την ίδρυση του σημαντικύ αυτού φορέα θα προτιμήσουμε να αντλήσουμε στοιχεία από ένα δημοσίευμα (1959) του πρωτεργάτη αυτής της προσπάθειας του Ευαγγέλου Ε. Νησιανάκη, χημικού φαρμακοποιού που με την ιδιότητα του προέδρου του Συνδέσμου Διαδόσεως  Καλών Τεχνών αναφέρει: «Είναι το έτος 1930. Γίνεται σκέψη να κληθεί ένας μουσικοδιδάσκαλος δια να διδάξει μανδολίνο, βιολί, πιάνο, διότι οι χοροί γίνονται με γραμμόφωνα των οποίων τα ελατήρια συχνά σπάζουν. Ένας μουσικοδιδάσκαλος όπως παλαιότερα, ο Φούντας, ο Παρίδης κ.λπ. Την πρωτοβουλίαν της συσκέψεως αναλαμβάνει ο συμπολίτης δικηγόρος κ. Νίκος Ανδρουλιδάκης. Τους προσκεκλημένους φιλοξενεί εις τα Γραφεία της Στρατιωτικής Λέσχης ο εξαιρετικός άνθρωπος Συνταγματάρχης κ. Κων/νος Γεωργαντά

Εις την σύσκεψιν συμμετέχουν, Θεοφιλέστατος Τιμόθεος, Εμμ. Σαουνάτσος, Μιχαήλ Πρεβελάκης, Ιωάννης Φώτιος, Εμ. Λινοξυλάκης, Γεώργιος Δαφέρμος, Γεώργιος Τσουδερός, Πιέρ Γκοντράντ, Ανδρέας Βενιέρης, Εμμ. Τσάκωνας, Πολύβιος Τσάκωνας, Γεώργιος Τζανουδάκης, Ευαγγ. Δρανδάκις, Φερενίκη Βαλαρή, Λάουρα Σωτήρχου, Γεωργία Ζακάκι, Λέλα Κούνουπα, Δανάη Σταυρουλάκη, Νινα Χαλκιαδάκη Εμμ. Ψυμικός, Ευαγγ. Φουντουλάκης και ο υποφαινόμενος. Γίνεται ευρεία συζήτησις ρίπτονται γνώμαι, πολλαί και όλα αφορούν την αναβίωσιν της μουσικής κινήσεως του τύπου του παρελθόντος.

Εζήτησα τότε τον λόγον και εξήγησα ότι δεν λύεται το ζήτημα της μουσικής μορφώσεως με ένα μουσικοδιδάσκαλον που θα διδάξει μανδολίνο, βιολί και λίγο πιάνο και ελάχιστη θεωρία. Από την προσπάθεια αυτή δεν μπορεί να προκύψει τίποτε μεγαλύτερο, από μια ορχηστρούλα κατάλληλη μόνο για χορούς. Προτιμότερη βέβαια από το γραμμόφωνο, αλλά άσχετη με τη μουσική, παρεκάλεσα να εγκαταλειφθεί πια αυτή η προχειρότης και να φιλοδοξήσωμεν κάτι καλύτερον.

Και υπέδειξα ότι η προσπάθεια όλων πρέπει να τείνει εις την ίδρυσιν Ωδείου, εις το οποίον να διδάσκει συστηματικά και επίσημα και επιστημονικά η μουσική.

Υπέδειξα και τον τρόπον δημιουργίας του Ωδείου δια της ιδρύσεως Συνδέσμου Διαδόσεως Καλών Τεχνών, ακριβώς όπως έγινε στα Χανιά, ως παράρτημα του εν Αθήναις Ελληνικού Ωδείου.

Η πρότασίς μου δεν έτυχε ουδέ μιας προσοχής. Ίσως το νεαρόν της ηλικίας μου δεν ενέπνευσε εμπιστοσύνη και εθεωρήθη ότι ένας νέος 27 ετών δε μπορεί να έχει βαρύνουσαν γνώμην επι ενός ζητήματος που χρόνια και χρόνια έχει ρυθμισθεί πάνω σε άλλες βάσεις και με άλλες επιδιώξεις.

Έτσι η συγκέντρωσις διελύθη, χωρίς να καταλήξει σε καμία απόφαση.

Μια ώρα αργότερα με αναζητεί ο φίλος δικηγόρος κ. Πολύβιος Τσάκωνας και με παρακαλεί να του εξηγήσω λεπτομερέστερα την πρότασίν μου περί ιδρύσεως του Ωδείου, την οποίαν ως μου εξήγησε, πολύ εξετίμησε, διότι δια του τρόπου τούτου θα ελύετο οριστικά πλέον το ζήτημα της επιστημονικής μορφώσεως των νέων της πόλεως μας.

Ευτυχώς έχω διασώσει όλα τα σχετικά Πρακτικά και όσα είπα και θα εξιστορήσω παρά κάτω, στηρίζονται σ’ αυτά τα επίσημα έγγραφα.

Εζητήσαμεν λοιπόν από τα Χανιά, αμέσως την επομένην το Καταστατικόν του Συνδέσμου, το προσηρμόσαμεν με τας απαιτήσεις μας και τότε εκάλεσεν αμέσως νέαν σύσκεψίν εις τα Γραφεία της Στρατιωτικής Λέσχης την Κυριακήν 7^ην Δεκεμβρίου 1930.

Ο κ. Πολύβιος Τσάκωνας μετά βραχείαν και ωραίαν εισήγησιν ανέγνωσε το καταστατικόν, το οποίον ενεκρίθη από την συνέλευσιν η οποία εξέλεξε πενταμελή επιτροπήν αποτελούμενην από τον κ. Πολύβιον Τσάκωνα, Ευαγ. Νησιανάκην, Ευαγ. Δρανδάκιν, Δανάη Σταυρουλακη και Νένα Χαλκιαδάκη δια να υποβάλει το καταστατικόν εις το Πρωτοδικείον προς έγκρισιν. Κ.λπ.

Η πενταμελής Επιτροπή εκάλεσεν αμέσως τους ιδρυτάς προς εκλογήν του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου, την 4^ην Ιανουαρίου 1931 εις το Κατάστημα της Στρατιωτικής Λέσχης.

Πρόεδρος της Συνέλευσης εξελέγη ο αείμνηστος Γυμνασιάρχης Μιχαήλ Πρεβελάκης και Γραμματεύς ο Ιωάννης Φώτιος.

Παρόντες Πολύβιος Τσάκωνας, Κων/νος Γεωργαντάς, Μάνος Τσάκωνας, Ιωάννης Φώτιος, Ιωσήφ Κοντράν, Εμμ. Ψιμικός, Ανδρέας Βενιέρης, Εμμαν. Λινοξυλάκης, Γεωργ. Τζανουδάκης, Νίκος Γκίνος, Γεώργ. Δαφέρμος, Ευαγ. Δρανδάκις, Ευαγ. Νησιανάκης, Δανάη Σταυρουλακη, Νένα Χαλκιαδάκη εν όλω 17.

Η συνέλευσις εξέλεξε Πρόεδρον τον κ. Πολύβιον Τσάκωνα, Αντιπρόεδρον τον κ. Κων/νο Γεωργαντά, Γραμματέα τον κ. Γεώργιον Τζανουδάκιν, Ταμίαν τον κ. Ευαγγελον Νησιανάκη, Έφορον την Νένα Χαλιαδάκη και Μέλη Ευαγγ. Δρανδάκη και Δανάη Σταυρουλάκη.

Το πρώτον αυτό Διοικητικόν Συμβούλιον, είχε να αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες. Δεν υπήρχεν διδάσκαλος. Δεν υπήρχε στέγη, ούτε μια καρέκλα και προπαντός δεν υπήρχαν χρήματα. Και όμως χάρις εις την δραστηριότητα του Προέδρου κ. Πολύβιου Τσάκωνα και του Διοικητικού Συμβουλίου, εντός μικρού διαστήματος αρχίζει η λειτουργία του Ωδείου. Ήλθομεν εις επαφήν με το Ελληνικόν Ωδείον, το οποίον απέστειλε διδασκάλισα την δίδα Πόλιγκερ. Τα πρώτα χρήματα τα έδωσεν ο Δήμος Ρεθύμνης με Δήμαρχον τον κ. Τίτον Πετυχάκη. Το δε Ωδείον εστεγάσθη το πρώτον απέναντι εις το ταχυδρομείον όπου σήμερον το οπωροπολείον Χατζηγεωργίου. Τον πρώτον μήνα είχαμεν υπέρ τα 40 μαθητρίας.

Κατά την Γενικήν Συνελευσιν 31 Ιανουαρίου 1932 εκλέγεται Νέος Πρόεδρος ο αείμνηστος Εμμ. Τσιριμονάκης Δικηγόρος και οι αλησμόνητοι μας Αριστείδης Κορωνάκις και Ιωάννης Δερμιτζάκης.

Η εξεύρεσις χρημάτων είναι το επιτακτικόν πρόβλημα.

Ο πρόεδρος Εμμ. Τσιριμονάκις κρούει όλας τας θύρας. Παραλλήλως χοροί, τσάγια, συναυλίες δίδονται τακτικά, αλλά η απόδοσις είναι μικρά δια να εξυπηρετήσει τόσας υποχρεώσεις.

Μέσα στην απελπισία του ο Πρόεδρος Εμμ. Τσιριμονάκης, στην συνεδρίαση της 12 Ιουνίου 1932, προτείνει ή να πωληθούν τα δύο πιάνα προς εξόφλησιν του υπολοίπου εις συναλλαγματικάς αξίας των και των μισθών του ζεύγους Γέροντα, και να διαλυθεί το Ωδείον, ή να συγχωνευθεί με το Λύκειον Ελληνίδων σύμφωνα με συνομιλίαν του προς την Πρόεδρον αυτού Ιουλία Πετυχάκη.

Διαβάζοντας το σχετικό Πρακτικό, νομίζω πως ήταν χθες. Στα λόγια αυτάτου Προέδρου, έγινεν έξω φρενών ο Αντιπρόεδρος Κων. Γεωργαντάς, και ολο το Συμβούλιο. Μια ολόκληρη σελίδα Πρακτικών γράφει εν συνόψει οσα είπεν ο κ. Γεωργαντάς. με αποτέλεσμα να ενθουσιασθούν όλοι να ελαττώσει το ζεύγος Γέροντα οικειοθελώς τας απαιτήσεις δια τους μισθούς του να αποφασισθεί να διενεργηθεί έρανος εις όλη την πόλιν, και προσφέρει ο Πρόεδρος Εμμ. Τσιριμονάκις πρώτος δια τον σκοπόν αυτόν δραχ. 500. Ο έρανος εις την πολιν έγινεν και επέτυχε. Εκπληρώθησαν αι εκκρεμούσαι συναλλαγματικαί πιάνων και μέρος των καθυστερούμενων μισθών του ζεύγους Γέροντα.

Και έτσι απεσβήσθη η απειληθείσα διάλυσις του Ωδείου δια την εποχήν εκείνην.

Το μέγα πρόβλημα της οικονομικής καταστάσεως του Συνδέσμου το οποίον προσωρινώς μόνον ετακτοποιήθη, αναγκάζει εντός ολίγων μηνών τον Πρόεδρον Εμμ. Τσιριμονάκιν να παραιτηθεί.

Την εποχήν εκείνην εξήρχετο της ενεργού υπηρεσίας μια μεγάλη ιστορική μορφή, ένας υπέροχος άνθρωπος, μια εξαιρετική προσωπικότης ο αείμνηστος Γυμνασιάρχης Μιχαήλ Πρεβελάκης.

Ο άνθρωπος αυτός με τη μεγάλη του ψυχή μπροστά στις επίμονες παρακλήσεις όλων ημών των μαθητών του, εδέχθη το αξίωμα του Προέδρου του Συνδέσμου, με τον οποίον τον ετίμησεν ολόκληρη η Γενική Συνέλευσις της 11 Ιουνίου 1933 και παρέμεινε Πρόεδρος μέχρι της ημέρας που μας άφησε για πάντα.

Υπό την ηγεσίαν του Μεγάλη μας Διδασκάλου Μιχαήλ Πρεβελάκη το Ωδείον γνωρίζει λαμπράς ημέρας προόδου και δόξης.

Λειτουργούν σχολαί πιάνου, βιολιού, βιολοντσέλου, λαϊκών οργάνων, χορωδία, ορχήστρα, οι δε μαθηταί μας υπερβαίνουν τους 150.

Αλλά το επιστέγασμα της επιτυχίας είναι η απόκτηση αιθούσης και στέγης μονίμου. Η αίθουσα του τζαμιού που μας στεγάζει σήμερον ήτο ένας στάβλος δια τα άλογα του στρατού. Το δάπεδον με χώμα και οι τρούλοι ραγισμένοι.

Ο Πρόεδρος Μιχαήλ Πρεβελάκης με τη βαρύτητα της προσωπικότητάς του, με σύντονες και ακούραστες και όχι σπασμωδικές ενέργειες, κατορθώνει, ώστε να ενοικιάσει ο Σύνδεσμός μας αντί ασήμαντου ποσού το ερειπωμένον κτίριον του 1934.

Εξασφαλίζει παραλλήλως σημαντικήν οικονομικήν βοήθειαν από τον αείμνηστον Εμμ. Τσουδερόν, από τον εξαιρετικόν συμπολίτην κ. Παντελήν Πρεβελάκιν και από τον Δήμο Ρεθύμνης.

Το Ωδείον χάρις εις την νοικοκυρεμένην διοίκησην του είχε αποκτήσει περί τα 400 καθίσματα και ανάλογα τραπέζια και είδη Κυλικείου. Κατά τας χορευτικάς συγκεντρώσεις ο μπουφές ήτο πάντοτε του Ωδείου και όλον το Συμβούλιον υπεδέχετο και επεριποιείτο τους προσκεκλημένους με επί κεφαλής πάντοτε τον γλυκύν τους τρόπον και με την αλησμόνητον ευγένειαν του Προέδρου Μιχαήλ Πρεβελάκιν.

Κατά την χρυσήν αυτήν περίοδον το Διοικ. Συμβούλιον απετελείτο από τους: Πρόεδρος Μιχαήλ Πρεβελάκης, Αντιπρόεδρος Αριστείδης Κορωνάκης, Γραμματεύς Γεώργιος Τζανουδακης, ταμίας Ευγγελος Νησιανάκης, Μέλη: Ανδρέας Σφηνιάς, Τάσσος Μεσθενέος και Γεώργιος Κούσουλας.

Το ζεύγος Γέροντα Αχιλλεύς και Αγγέλα εδίδαξαν μέχρι το 1935. Έκτοτε κατά σειράν εδίδαξαν ο κ. Βασίλειος Ξενάκις και Μηνάς Τζωρτζάκις, Λίνα Καραλευθέρη, Αριάδνη Γιανναρέλη, Θεώνη Γεωργίου και Κρινιώ Παπασταύρου.

Μα ήλθεν η εποχή του πολέμου του 1941 και έργον μας αυτό ακολούθησε την κοινήν μοίραν της γενικής καταστροφής.

Κατά την λεηλασίαν τα πάντα διηρπάγησαν. Δεν μας έμεινεν ούτε μια καρέκλα, ακόμα και κεραμίδια της παραπλεύρου αιθούσης μας επήραν. Μόνο μια ντουλάπα, μερικά είδη κυλικείου, βιβλία και το Αρχείον διεσώθησαν με προσωπικόν μου κίνδυνον και τα διεφύλαξα.

Με πολλούς κινδύνους και θυσίες διέσωσα το ένα πιάνο το υπάρχον σήμερον και τον Ωδείον το άλλο μετεφέρθη υπό των Γερμανών μέσω Βάμου εις τα Χανιά.

Παρ’ όλας τας έρευνας και προσπάθειας μου το πιάνο αυτό δεν κατωρθώσαμεν να το ανεύρωμεν ποτέ. Όταν ο βραχνάς της σκλαβιάς διελύθη και ξαναφώτισε τον κόσμο της λευτεριάς ο ήλιος, το Ωδείον δεν είχε τίποτε.

Έτσι βρεθήκαμε στην ανάγκη να ξαναρχίσωμεν από την αρχή. Επί πλέον χάσαμε και την αίθουσα που μετεβλήθη εις Κινηματογράφον.

Η πρώτη μεταπολεμική συνέλευσις της 30 Δεκεμβρίου 1945 εκλέγει και πάλιν Πρόεδρον τον Μιχαήλ Πρεβελάκιν, Αντιπρόεδρον τον Αριστείδην Κορωνάκιν, Γραμματέα τον Γεώργιον Τζανουδάκι, Ταμίαν Ευγ. Νησιανάκιν και Συμβούλους τους κ. Γεωργιο Τρουλινόν, Γεώργιον Τσουδερόν, Ανδρέα Σφηνιάν.

Νέα περίοδος αρχίζει. Εδώ όμως κλείνει η μοίρα και την τελευταίαν σελίδα του βιβλίου της υπέροχης ζωής του Προέδρου μας Μιχαήλ Πρεβελάκη. Η μακρά παραμονή του στο κρεβάτι του πόνου όσον και αν μας είχε συνηθίσει στη σκέψη πως γρήγορα θα τον χάσωμεν για πάντα, ο θάνατός του μας εγέμισε πόνο και θλίψη.

Αν και δεν θα ξανακούσομε ποτέ πια την ήρεμη και υποβλητική φωνή, δεν θα λησμονήσωμεν ποτέ την ευγενική του φυσιογνωμία, ούτε τα λόγια του ούτε τα διδάγματά του.

Το Ωδείον θα είναι πάντα ευγνώμον προς τη μνήμην του».

Νέος πρόεδρος ο Τζιφάκης

«Η μεγάλη μας αυτή απώλεια δεν μας απεθάρρυνε. Ο νέος πρόεδρος εκλέγεται ο Χρήστος Τζιφάκης, αλλά λόγω των πολλών του ασχολιών, σύντομα υποβάλλει την παραίτησίν του. Η συνέλευσις της 24 Μαΐου 1954 εκλέγει Πρόεδρον Ευαγ. Νησιανάκιν, Αντιπρόεδρον Εμμ. Βογιατζάκιν, Γραμματέα Δημήτριον Μοάτσον, Ταμίαν Μιχαήλ Μανουράν και Μέλη: Ειρήνη Γρηγοριάδου, Ελένη Μανουσέλη και Ιωσήφ Χομπίτη.

Η πρώτη φροντίδα του νέου Δ.Σ ήτο η εξεύρεσις στέγης. Και εχρησιμοποιήθη ως τοιούτη το κτίριον της αειμνήστου Αρτεμισίας Κουτρουμπά. Το οίκημα όμως αυτό δεν ήτο κατάλληλον ούτε δια την διδασκαλίαν ούτε δια τας δημοσίας εμφανίσεις του Ωδείου.

Εις το ζήτημα όμως του διδακτικού προσωπικού εσταθήκαμεν τυχεροί. Είχεν έλθη η ώρα να ωφεληθώμεν από τους κόπους των προσπαθειών και μόχθων τόσων χρόνων. Τώρα δεν είχαμεν ανάγκη να μας στέλνη το Ελληνικόν Ωδείον ξένον διδάκτικόν προσωπικόν. Από τας παλαιάς μαθητρίας μας είχαμεν ήδη αποκτήσει κατάλληλο, άξιο, περίφημο, διδακτικόν προσωπικόν, ντόπιο και το εχρησιμοποιήσαμεν με τόσην επιτυχίαν. Έτσι προστίθενται δίπλα στην Κυρία Χρυσούλα Δαφνομήλη, η Λενιώ Γεωργ. Ζαννουδάκη έπειτα η Φωφώ Ζαμπετάκι, βραδυτέρα η Κοκώ Λιονή, ο κ. Δημ. Δαφέρμος, ο κ. Χαρ. Πραματευτάκις, ο κ. Ν. Μαμαγκάκις μας προγραμματίζει ότι μόνον με την απόκτησιν καταλλήλου οικήματος θα μπορέσει να ολοκληρώσει τους σκοπούς και τας επιδιώξεις του Ωδείου. Και αρχίζει τον μεγάλον αγώνα με ελάχιστα οικονομικά μέσα, αλλά με συμπαραστάτας τόσους και τόσους καλούς φίλους.

Με επιμονήν, θάρρος και αυτοπεποίθησιν αθόρυβα και σεμνά, και χάρις εις τους φίλους συμπαραστάτας επανέρχεται εις την παλαιάν του αίθουσαν του Τζαμιού Νερατζέ, ως ενοικιαστής τον Δεκέμβριον 1955.

Μετά 15 ολόκληρα χρόνια. Την 23 Δεκεμβρίου 1959 ετελέσαμεν αγιασμόν εις την αίθουσαν η οποία εστέγασεν το Ωδείον επί έξι έτη και εις την οποίαν ξαναγυρίζαμεν πάλι.

Από την πρώτη ημέραν που επανήλθομεν εις τη παλαιάν μας αίθουσαν του τζαμιού της Νερατζές, δεν ηρκέσθημεν εις την ιδιότητα του απλού ενοικιαστού, αλλά αρχίσαμεν τον αγώνα δια να γίνωμεν ιδιοκτήται μόνιμοι του κτιρίου.

Ο Δήμος Ρεθύμνης είχε δεσμεύσει το κτίριον αυτό με σκοπόν να το εξαγοράσει. Επρεπε λοιπόν πρωτίστως να μεταβιβάσει το δικαίωμα αυτό ο Δήμος εις τον σύνδεσμόν μας. Ο Δήμαρχος κ. Στυλ. Ψυχουντάκης εισηγήθη το θέμα και το Δημοτικόν Συμβούλιον ενέκρινε δι’ αποφάσεως αυτού την παραίτησην του Δήμου εκ του κεκτημένου δικαιώματος του της απ’ ευθείας εξαγοράς δια να αποκτήσει εν συνεχεία δικαίωμα τούτο το Ωδείον μας. Δια της ιστορικής τούτης αποφάσεως του ο Δήμος Ρεθύμνης και ο Δήμαρχος κ. Στ. Ψυχουντάκης προσέφερε μια σπουδαιοτάτην και θετικήν εξυπηρέτησιν τόσον εις το Ωδείον όσον και εις την πόλιν γενικώτερα.

Με την απόφασιν αυτήν του Δημοτικού Συμβουλίου ζητούμεν από την οικονομικήν Εφορίαν να καθαρίση την αξίαν του κτιρίου. Εσυναντήσαμεν και εδώ εις την αρμοδίαν Επιτροπήν μεγάλην κατανόησιν.

Το αρχικώς υπό της Επιτροπής καθορισθέν μέγα ποσόν υπεβιβάσθη εις 180.000 αλλά και το ποσόν αυτό ήτο τρομερά μεγάλο σχετικώς με τας οικονομικάς δυνατότητας του συνδέσμου μας.

Και κινδυνεύει να χαθεί το ζήτημα την τελευταίαν στιγμήν. Εκείναις ταις ημέρες έρχεται από τη Αθήνα ο φίλτατος βουλευτής τότε κ. Γιώργος Τρουλλινός, μέλος προ ολίγων ετών του Διοικητικού Συμβουλίου του Ωδείου».

Η σωτήρια παρέμβαση ενός βουλευτή

«Εξιστόρησα εις τον κ. Γεώργιον Τρουλλινόν τα καθέκαστα και του εζήτησαν την βοήθειάν του. Με επληροφόρησεν ότι σύντομα θα συζητηθεί εις την Βουλήν Νομοθετικόν διάταγμα που θα ρυθμίσει τα της περιουσίας των ανταλλάξιμων και μου υπεσχέθη ότι θ’ αναλάβει την υπόθεσιν του Ωδείου, δια το οποίον και ως Σύμβουλος τόσον είχεν ενδιαφερθεί και εργασθεί.

Όταν επέστρεψεν εις Αθήνας ο κ. Τρουλλινός, παρουσιάσθη εις τον Υφυπουργόν Οικονομικών Αξιοτ. κ. Δημ. Αλιμπράντην εις τον οποίον εξιστόρησε την εικοσιπενταετή δράσιν του συνδέσμου μας, την οποίαν εξ ιδίας αντιλήψεως λεπτομερώς εγνώριζε, και εζήτησε από τον κ. Αλιμπράντην να βοηθήσει το Ωδείο Ρεθύμνης ώστε να αποκτήσει ιδιόκτητονστέγην.

Χάρις εις την λαμπράν εισήγηση του αγαπητού μας Γεώργιου Τρουλλινού, ο υπέροχος άνθρωπος με την μεγάλην θετικήν σκέψη, με την μεγάλη αντίληψη, και αποφασιστικότητα,ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Δημήτριος Αλιμπράντης, έδειξεν αμέσως απόλυτη κατανόηση εις το αίτημα του Συνδέσμου μας. Και Εισηγείται ο μέγας ούτος ευεργέτης του Ωδείου μας εις την βουλήν την ειδικήν διάταξιν του άρθρου 9 της παραγράφου 8 του Ν.Δ 3713/1957 κατά την οποίαν παραχωρείται τον κτίριον του Τζαμιού Νερατζές εις τον Ωδείον μας και εις τιμήν τοιαύτην (εις τον εν τρίτον της ορισθείσης υπο της επιτροπής) ώστε να δύναται ο Σύνδεσμος να την αντιμετωπίσει με τους πενιχρούς αυτού πόρους. Και το συμβόλαιον υπεγράφη. Και η εύνοια, η κατανόησις, η καλοσύνη του Εξοχώτατου Υπουργού κ. Δημ. Αλιμπράντη, συνεχίζεται. Ο Σύνδεσμός μας έγινεν ιδιοκτήτης του οικήματος.

Αλλά δεν είχεν τα χρήματα δια τας αναγκαίας επισκευάς.

Κατά τας εορτάς του Αρκαδίου 1958 κατέρχεται εις την πόλιν μας ο μέγας μας φίλος, κ. Αλιμπράντης μετά του συμπολίτου Υφυπουργού κ. Κεφαλογιάννη ως εκπρόσωποι της Κυβερνήσεως. Επισκέπτονται το Ωδείον, βλέπουν την κατάσταση, την εκτιμούν και σε λίγες μέρες ο κ. Αλιμπράντης μας στέλνει ως οικονομικήν ενίσχυσην δια την επισκευήν του κτιρίου 50.000. δρχ…».

Αυτό που δεν αναφέρεται αλλά μας το διέσωσε η προφορική παράδοση, είναι ότι το καλλιτεχνικό δυναμικό της πόλης εξασφάλισε αυτό το ποσόν για το Ωδείο μας.

Ανατέθηκε στον Νίκο Ορφανό να γράψει μια ηθογραφία, την παρουσίασε η καλλιτεχνική σκηνή κατά τη δεξίωση του υπουργού, εκείνος γοητεύθηκε από το αποτέλεσμα και έδειξε έμπρακτα το ενδιαφέρον του.

Η ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Το 1981 ο Σύνδεσμος υπέρ διαδόσεως Καλών Τεχνών βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών Σε ειδική τελετή που έγινε με την ευκαιρία του γεγονότος αυτού ο τότε πρόεδρος Μανόλης Βογιατζάκης και η Ειρήνη Γρηγοριάδου μέλος του ΔΣ έκαναν με τη σειρά τους μια ιστορική αναδρομή της πολιτιστικής πορείας του Συνδέσμου Κα τις παραθέτουμε όπως δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ (Μάρτιος 1981)λόγω της σπουδαιότητάς τους

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 50 ΧΡΟΝΩΝ
ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Του Εμμανουήλ Ι. Βογιατζάκη
Προέδρου του Δ. Συμβουλίου

Αγαπητοί μας φίλοι,
Με αισθήματα χαράς αλλά και δικαιολογημένης συγκίνησης, το Συμβούλιο του
Συνδέσμου μας χαιρετίζει όλους σας που είχατε τη καλωσύνη να τιμήσετε με τη παρουσία
σας την αποψινή μας συγκέντρωση.
Τον Ιανουάριο που πέρασε ο Σύνδεσμός μας συμπλήρωσε 50 χρόνια ζωής και
προσφοράς στη πολιτιστική ζωή της πόλης μας. Σκεφθήκαμε λοιπόν, να εορτάσωμε την
είσοδό μας στη δεύτερη 50κονταετία, με τρεις εμφανίσεις που θα κάμουν τα τρία τμήματα
του Συνδέσμου μας. Μίαν η χορωδία, μια επίδειξη των Μουσικών Σχολών που βρίσκονται
υπό την Δ/νσιν του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών και τέλος με μια παράσταση της
Ερασιτεχνικής Σκηνής.
Σε μένα έλαχεν ο κλήρος να κάμω τον απολογισμό μισού αιώνα δράσης ενός
Συνδέσμου που η τύχη με έφερε κοντά του από τα πρώτα χρόνια. Κι αυτή τη στιγμή, όπως
καταλαβαίνετε, την ψυχή μου πλημμυρίζουν πολυποίκιλα συναισθήματα από της
αναμνήσεως αυτής της πενηντάχρονης αναδρομής που πέρασε μέσα σε χρόνια ειρηνικά,
αλλά και ταραχώδη.
Θα προσπαθήσω χωρίς να σας κουράσω να κάμω το χρονικό αυτής της περιόδου
μέσα στα όρια της ανοχής σας. Πενήντα χρόνια κοπιώδους αλλά και επιτυχούς
σταδιοδρομίας, όσο και να τα στριμώξεις είναι πολλά.
Γύρω στο 1930 είχε αρχίσει να γίνεται συζήτηση για την ανάγκη λειτουργίας και στη
πόλη μας Ωδείου. Αδίστακτα μπορώ να πω πως τη πρωτοβουλία για υλοποίηση αυτού του
σκοπού είχαν οι εξαίρετοι – αλλά απόντες σήμερα Πολ. Τσάκωνας και Νίκος
Ανδρουλιδάκης δικηγόροι και οι δυο.
Στις 7 Απριλίου 1930 γίνεται η πρώτη συγκέντρωση στη Στρατιωτική Λέσχη
Ρεθύμνης. Είχαν κληθή επίλεκτα μέλη της κοινωνίας μας που απετέλεσαν και τα ιδρυτικά
μέλη του Συνδέσμου. Σ’ αυτούς όλους που οι περισσότεροι έχουν διαβή την Αχερουσία
στρέφουμε σήμερα τη σκέψη μας, ευλαβικά στη μνήμη τους.
Θεωρώ υποχρέωση να αναφέρω τα ονόματα αυτών που θεμελιώσανε το Σύνδεσμο
προς διάδοση των Καλών Τεχνών, όπως ονομάστηκε από τη μέρα εκείνη. Επίσκοπος
Τιμόθεος Βενιέρης – Γυμνασιάρχης Μιχ. Πρεβελάκης – Δικηγόροι Π. Τσάκωνας – Ν.
Ανδρουλιδάκης – Ευάγ. Δρανδάκης – Γιώργης Τρουλινός – αν/χης Κ. Γεωργαντάς –
Δάσκαλος Γιώργης Ζανουδάκης – Γιατρός Γ. Τσουδερός – Δάσκαλοι Εμμαν. Λινοξυλάκης και
Γεώργ. Δαφέρμος – από το Λύκειο Φερ. Βαλαρή και Λάουρα Σωτήρχου, από το Σύλλογο
Κυριών Γεωργ. Ζακάκη και Λέλα Κούνουπα – ο Ιερέας της Καθολικής Εκκλησίας JOSEF PETE
GODRAN ο φαρμακοποιός Ε. Νησιανάκης αι καθηγήτριαι Δανάη Σταυρουλάκη και Νίνα
Χαλκιαδάκη. Υπάρχουν κι άλλες υπογραφές αλλά δυσανάγνωστες.

Εκλέγεται πενταμελής επιτροπή προς σύνταξη καταστατικού και διενέργεια
αρχαιρεσιών. Οι αρχαιρεσίες αυτές έγιναν στις 4 του Γενάρη 1931 και ανέδειξαν το
παρακάτω Συμβούλιο.
Πρόεδρος Π. Τσάκωνας αντιπρόεδρος Κων. Γεωργαντάς, Γραμμ. Γ. Ζανουδάκης,
Τομίας Ε. Νησιανάκης, Μέλη Δ. Σταυρουλάκη – Φιλιώτου, Νένα Χαλκιαδάκη – Δούμα και Ε.
Δρανδάκης. Με κεφάλαιο μηδέν αρχίζει το Συμβούλιο αυτό τις πρώτες του προσπάθειες.
Εγγράφονται αρκετά μέλη στο Σύνδεσμο με 5 δρχ. μηνιαία συνδρομή.
Προκύπτει βέβαια ανάγκη στέγης και διδακτικού προσωπικού. Το πρώτο θέμα
λύεται με τη παραχώρηση από το Δήμο δύο δωματίων στο σπίτι που στεγάζεται η
φιλαρμονική. Το σπίτι αυτό ήτανε εκεί που είναι σήμερα ο ΟΤΕ, κληροδότημα στο Δήμο
από το ζεύγος Καστρινάκη. Ζητείται από το Ελλ. Ωδείον Αθηνών και έρχεται δασκάλα του
πιάνου. Δεν υπήρχαν βέβαια χρήματα για την αγορά πιάνου. Βρίσκεται όμως πιάνο, που
ανήκει στο Σύλλογο Κυριών και δεν χρησιμοποιείται κείνο τον καιρό. Ο Σύλλογος το
παραχωρεί πρόθυμα μέχρι να μπορέση ο Σύνδεσμος ν’ αγοράση δικό του. Έτσι άρχισε να
λειτουργεί το Ωδείο Ρεθύμνης. Υπήρξε προθυμία εγγραφής μαθητών κυρίως κοριτσιών,
από τις πρώτες μαθήτριες στο βιολί είναι η αντιπρόεδρος του Συνδέσμου μας, και έφορος
Μουσικής κ. ειρ. Γρηγοριάδου, η οποία και θα αναπτύξη τη Μουσική δραστηριότητα αυτού
του τμήματος.
Η στέγαση του Ωδείου σ’ αυτό το σπίτι, δεν κράτησε πολύ, γιατί καταλαβαίνετε ο
θόρυβος της μπάντας ενοχλούσε φοβερά τη διδασκαλία. Γι’ αυτό μεταστεγάζεται απέναντι
σε δύο συνεχόμενα μαγαζιά ιδιοκτησία Σπαντιδάκη. Τελικά το 1933 ενοικιάζεται το τζαμί
της Μ. Πόρτας ιδιοκ. Σ. Σπανουδάκη πρώην Στρατ. Λέσχη. Με τις απαραίτητες επισκευές
εγκαθίσταται το Ωδείο σε μια αξιοπρεπή στέγη. Η αίθουσα αυτή εφιλοξένησε και τον Ελ.
Βενιζέλο σ’ ένα κοντσέρτο που δώσαμε προς τιμήν του με την ευκαιρία διήμερης
παραμονής του στο Ρέθυμνο.
Η αίθουσα αυτή εξυπηρετεί πληρέστερα το Σύνδεσμο ο οποίος για να
ανταποκρίνεται στις δαπάνες που συνεχώς δημιουργούνται, αγορά πιάνου με δόσεις,
μισθούς καθηγητών κλπ., δημιουργεί τις πρώτες συναυλίες μαθητών και χορευτικές
συγκεντρώσεις. Οι φίλοι του Ωδείου που μπορεί να πη κανείς ήτανε όλη η κοινωνία, η
αγάπη της οποίας κατάφερε να επιζήση σπεύδει πρόθυμα να ενισχύση τους σκοπούς του,
αλλά και να απολαύση μια πολιτισμένη Μουσική ή χορευτική βραδιά. Είναι η χρυσή
περίοδος του Ωδείου 1933-40. Έχομε πια μια αξιοπρεπή αίθουσα, ένα ζευγάρι εξαίρετους
ανθρώπους και καλλιτέχνες – το ζεύγος Γέροντα – που διδάσκουν βιολί και πιάνο. Ήδη
έχουν βγη οι πρώτοι νεοσσοί και έτσι η ορχήστρα με την ποικιλία των οργάνων με
επικεφαλής τους δασκάλους των κρατούν το χορό πάντα ως την αυγή.
Κείνα τα χρόνια οι Ρεθεμνιώτες περιμένανε τους χορούς των Σωματείων για να
γλεντήσουνε και πιο πολύ περιμένανε τρεις. Του Συλλόγου των Κυριών, του Λυκείου και το
δικό μας.
Το Συμβούλιο αυτής της περιόδους είναι πρόεδρος Μ. Πρεβελάκης, αν/δρος Αρ.
Κορωνάκης, Γραμμ. Γ. Ζανουδάκης, Ταμίας Ε. Νησιανάκης, Μέλη Ανδρ. Σφηνιάς – Νίνα
Χαλκιαδάκη – Γεώργ. Κούσουλας, που παραμένει μέχρι το 1940.

Με τις εισπράξεις όλων αυτών των συγκεντρώσεων με τα δίδακτρα των μαθητών με
την ανιδιοτελή βοήθεια των μελών που με ενθουσιασμό προετοίμαζαν κάθε συγκέντρωση
μαζί με μια πάγια εισφορά του Δήμου από 1000 δραχμές, επληρώνετο το ενοίκιο της
αίθουσας δρχ. 550 οι μισθοί των καθηγητών και του επιστάτου που ήτανε περίπου 12.000
δρχ.
Στο τζαμί της Μ. Πόρτας έμεινε το Ωδείον μέχρι το 1936. Την εποχή εκείνη το τζαμί
της Νεραντζές – παληά Βενετσιάνικη εκκλησία Σάντα Μαρία – που χρησίμευε ως τότε σαν
αποθήκη επιστράτευσης εγκαταλείπεται από το στρατό. Ανήκει κι αυτό στα ανταλλάξιμα
που διαχειρίζεται η Εθνική Τράπεζα. Γίνονται οι σχετικές ενέργειες και πετυχαίνει το
Συμβούλιο την ενοικίαση, αποβλέποντας πάντα για μόνιμη εγκατάσταση. Το παράλαβε
ερείπιο, χωρίς δάπεδο, με τα νερά της βροχής να τρέχουν από τους θόλους. Ήτανε αρχές
του ’36. Με δανεικά ξεκίνησαν οι στοιχειώδεις επιδιορθώσεις. Με πίστωση στρώθηκε το
δάπεδο που βλέπετε ακόμα σήμερα. Ως τις Απόκρηες έπρεπε να τελειώσουν όλες οι
επισκευές. Και πράγματι, από τις εισπράξεις δυο χορών, ο Σύνδεσμος εκάλυψε τις μισές και
πλέον από τις υποχρεώσεις του. Το Ωδείον είχε χώρους για όλα τα όργανα, και μια
αίθουσα, από ενοικιάσεις της οποίας ξωφληθήκανε και τα υπόλοιπα χρέη.
Στη συνέχεια κατασκευάσθηκε και η Σκηνή που βλέπετε. Εδώ έμεινε το Ωδείο ως το

1940. Η λαίλαπα του πολέμου κυριολεκτικά διέλυσε τα πάντα. Όλο το υλικό που με τόσους
      κόπους είχε αποκτηθή διαρπάζεται από τα στρατεύματα κατοχής. Τα δυο πιάνα που είχανε
      αγοραστεί με συναλλαγματικές υπογεγραμμένες από τα μέλη του Συμβουλίου, πέφτουν
      στα χέρια των Γερμανών και χάνονται. Η αίθουσα επιτάσσεται και χρησιμοποιείται σαν
      αποθήκη του Ερυθρού Σταυρού και το Ωδείο βρίσκεται πάλι στο δρόμο. Το σκοτάδι της
      τετράχρονης νύκτας ανακόπτει τις δραστηριότητες όλων των πολιτιστικών σωματείων της
      πόλης. Η μπότα του καταχτητή δεν αφήνει περιθώρια για πνευματικές ανατάσεις.
      Εδώ τελειώνει η α’ περίοδος δραστηριότητας του Συνδέσμου. Με την
      απελευθέρωση γίνεται η πρώτη συγκέντρωση του τελευταίου Συμβουλίου που ακούσατε.
      Δύσκολα χρόνια. Η αίθουσα κακή τη μοίρα έχει περάσει σε ξένα χέρια και χρησιμεύει σαν
      κινηματογράφος. Πάλι άστεγοι και χωρίς υλικό. Το μόνο πιάνο ανευρίσκεται σε κάποιο
      χωριό σε αθλία κατάσταση. Έχει περάσει από πάνω του όλη η Βέρμαχτ. Το Συμβούλιο με
      επικεφαλής το Μ. Πρεβελάκη ψάχνει πάλι για στέγη. Αποτείνεται εις την τότε στρατιωτική
      διοίκηση που εδρεύει εις το σπίτι του Ευ. Φραγκιά. Παραχωρείται ένα δωμάτιο όπου
      μεταφέρεται το μοναδικό πιάνο. Επισκευάζεται και από δω αρχίζει η νέα περίοδος.
      Τον Απρίλη του 1948 γίνονται αρχαιρεσίες και αναδεικνύεται νέο συμβούλιο,
      πρόεδρος Χρ. Τζιφάκης, Αντιπρόεδρος Ευ. Νησιανάκης, Γραμμ. Δανάη Φιλιώτου, Ταμίας Π.
      Πετρακάκης, Μέλη Ανρδ. Σφηνιάς, Βογιατζάκης, Ελ. Μανουσέλη. Αμέσως τίθεται θέμα
      εξεύρεσης καλύτερης στέγης και τον Οκτώβρη 1953 νοικιάζονται δυο μαγαζιά στην οδό
      Τομπάζη ιδιοκτησία Αρτ. Κουτρουμπά. Με ενίσχυση του Δήμου με 5000 δραχμές
      διαρρυθμίζεται ο χώρος, αγοράζονται στοιχειώδη έπιπλα, Μουσικά βιβλία κλπ. και
      αρχίζουν οι σχολές να λειτουργούν με κανονικό ρυθμό.
      Ευτυχώς ύστερα από τρία χρόνια επιτυγχάνεται η αναμίσθωση τούτου του Τζαμιού
      με ενοίκιο 1500 δρχ. Είχε παύσει πια να χρησιμοποιείται για κινηματογράφος.

Επισκευάζεται προχείρως, και ο Σύνδεσμος εγκαθίσταται σ’ αυτή την αίθουσα που από
τότε βρισκόμαστε. Είπαμε και παραπάνω πως ο τελικός σκοπός μας ήτανε η εξαγορά του
Τεμένους από την ανταλλάξιμο περιουσία του Δημοσίου. Γίνονται οι απαραίτητες
ενέργειες γι’ αυτό, η αρμόδια επιτροπή καθορίζει την πρώτη προσφορά και προκηρύσσεται
δημοπρασία.
Η καλή μας τύχη φέρνει κείνο το Νοέμβρη στις γιορτές του Αρκαδιού στο Ρέθεμνος
ως εκπρόσωπο της κυβερνήσεως τον Υφ. Οικονομικών κ. Δ. Αλιμπράντη, ιδιαίτερο φίλο του
τότε βουλευτού Γεωργ. Τρουλλινού. Πρέπει να σας πω ότι κείνα τα χρόνια στη πόλη μας
δεν υπήρχαν ούτε αίθουσες ξενοδοχείων ούτε Δελφίνια. Η μία από τις δυο αίθουσες (η
άλλη του Λυκείου) που μπορούσε να εξυπηρετήσει πολυπληθείς συγκεντρώσεις ήτανε
τούτη δω η αίθουσα. Εδώ λοιπόν ο Δήμος κατ’ έθιμον έκανε το επίσημο δείπνο, στους
ξένους που φιλοξενούσε η πόλη στις γιορτές του Αρκαδίου. Κείνη τη χρονιά σκεφτήκαμε να
ποικίλουμε το δείπνο, με μια Κρητική αποσπερίδα που σκηνοθέτησε και εξετέλεσε ο καλός
συμπολίτης και μέλος του Ωδείου κ. Πέτρος Σκουλούδης. Έτσι στα επιδόρπια άνοιξε η
αυλαία και οι ξένοι μας είδανε το γνήσιο κρητικό σπίτι με όλα του τα στολίδια και
ακούσανε κρητική κουβέντα από τους νέους και τις κοπελιές που πήρανε μέρος σ’ αυτό το
σκετς.
Όταν τέλειωσε το δείπνο και φεύγανε πλησιάσαμε με το Συμβούλιο με επικεφαλής
τον τότε πρόεδρο κ. Ευ. Νησιανάκη τον υπουργό και του προσφέραμε (τι άλλο) ένα κρητικό
μαχαίρι. Από τη στιγμή κείνη ο εξαίρετος εκείνος άνθρωπος έγινε ο καλύτερος φίλος μας.
Είμαι, μας λέει, στη διάθεσή σας, για ό,τι με χρειαστείτε.
Γίνεται κείνες τις μέρες συζήτηση στη Βουλή, για παραχώρηση ανταλλάξιμων
αγροτεμαχίων και λοιπών κτισμάτων σε γεωργούς αχτήμονες, και σε κοινωφελή σωματεία.
Ο Τρουλλινός έφερε το θέμα του Τεμένους στη Βουλή και με τη θερμή συμπαράσταση του
κ. Αλιμπράντη το Τέμενος παραχωρείται στο Σύνδεσμο χωρίς δημοπρασία στο τρίτο της
αξίας. Είχε δε αποτιμηθή από την εδώ Επιτροπή σε 180.000 δρχ. δηλαδή 60.000 δρχ.
πληρωτέες σε 10 ετήσιες δόσεις.
Πιστεύω ότι δίκαια τα ονόματα των δύο αυτών ανθρώπων βρίσκονται στη
μαρμάρινη πλάκα των ευεργετών του Συνδέσμου. Μετά δυο χρόνια Φεβρουάριος του ’59
πάλι με ενέργεια του φίλου μας κ. Αλιμπράντη και του κ. Εμμαν. Κεφαλογιάννη, μας
χορηγούνται 50.000 δρχ. από τα κρατ. Λαχεία. Με τα χρήματα αυτά γίνεται γενική
επισκευή του εσωτερικού της αίθουσας. Αργότερα, με οικονομική ενίσχυση που μας δίδει
ο ίδιος φίλος κατασκευάζονται και 300 καθίσματα. Ο Σύνδεσμος επί τέλους έχει αποκτήσει
ιδιόκτητο οίκημα το οποίο εξυπηρετεί και τις ανάγκες άλλων σωματείων που στερούνται
στέγης…
Από καιρό είχε ληφθεί απόφαση δημιουργίας ερασιτεχνικής Σκηνής που θα είχε
σκοπό την προβολή του κρητικού παραδοσιακού στοιχείου. Βέβαια από χρόνια υπήρξαν
τέτοιες προσπάθειες από νέους και νέες της κοινωνίας μας. Αυτοί οι άνθρωποι που
αγαπούνε το θέατρο αποτελέσανε με τη προσθήκη και άλλων νεώτερων τον πρώτο πυρήνα
του θιάσου.

Με βασικά στελέχη τον Π. Σκουλούδη – το Λευτ. Κορωνάκη – Μιχ. Ιερωνυμάκη – Δ.
Δαφέρμο – Μάρ. Γιουμπάκη, έγινε το πρώτο ξεκίνημα στις 8 του Νοέμβρη 1960 με το
ηθογραφικό του Γεώργη Καφφετζάκι – Μαράντη «Εμαθετέ τα;» που παίχτηκε σε τρεις
παραστάσεις. Τον ίδιο μήνα η Σκηνή μετέχει στην εβδομάδα θεάτρου που έγινε στο
Ηράκλειο ύστερα από πρόταση του Νομάρχη Ηρακλείου κ. Νταουντάκη που ήτανε στις 8
Νοεμβρίου εδώ και είχε δη το έργο. Κριτικές για την άψογο εμφάνιση της Σκηνής και στο
Ηράκλειο, μπορείτε να διαβάσετε στους πίνακες που κοσμούν την αίθουσα. Το έργο
παρουσιάσθηκε αργότερα και στα Χανιά.
Τον Απρίλη του 1961 ανεβάζομε τον Πατούχα του Κονδυλάκη σε διασκευή Άρη
Χατζιδάκη. Κατά την ομολογία πολλών και του ίδιου του Κατράκη, που τον είχε δώσει λίγο
πριν από μας στο Ηράκλειο – ο δικός μας Πατούχας ήτανε πιο αληθινός. Κι αυτό βέβαια
γιατί οι δικοί μας ηθοποιοί μιλήσανε και κινηθήκανε απόλυτα σαν γνήσιοι Κρητικοί.
Τον Νοέμβρη του 1962 μέσα στα πλαίσια της γιορτής τ’ Αρκαδιού δόσαμε το
«Μπροστά στο θάνατο» του Φρέρη.
Το Μάη του ’63 μετέχουμε στις εκδηλώσεις της Μάχης της Κρήτης με το έργο του
Μ. Πιτυκάκη, «Λεβαντογεννιά» με συνεργασία του Γυμνασίου Θηλέων.
Και ερχόμαστε τώρα στο 1966. Σημαδιακός χρόνος. Εκατό χρόνια από το
ολοκαύτωμα τ’ Αρκαδιού. Το εθνικό θέατρο με επιτελείο ηθοποιών σαν τον Μινωτή –
Παξινού – Κανάκη – Τουρνάκη δίδει στο Ρέθυμνο μπροστά στο εξαίσιο σκηνικό του Κολώνη
το μνημειώδες έργο του διαλεχτού τέκνου του Ρεθύμνου Παν. Πρεβελάκη «το ηφαίστειο»
που συνετάραξε με τη πρωτοφανή επιτυχία ολόκληρη τη Κρήτη.
Οι εκδηλώσεις για την εκατονταετηρίδα συνεχίζονται. Η Νομαρχία έχει καλέσει
κόσμο απ’ όλη τη Κρήτη και την Αθήνα για τις 8 του Νοέμβρη με κύριο ομιλητή πάλι τον
Πρεβελάκη.
Ο τότε Νομάρχης κ. Καμπάνης θέλει σώνει και καλά μια παράσταση δική μας για
κείνη τη μέρα. Ύστερα όμως από το φωτεινό μετέωρο του ηφαιστείου χρειάζεται μεγάλο
θάρρος για να μην πω θράσος να παρουσιαστούμε εμείς οι κοσκινάδες με τση
πραματευτάδες.
Ως τόσο ξέρω πως ο φιλόπονος δάσκαλος Ν. Ορφανός κάτι φτιάχνει με καθαρά
κρητικό λαογραφικό περιεχόμενο. Καταπιανόμαστε μαζί και πράγματι την παραμονή
παρουσιάζουμε από αυτή τη Σκηνή το έργο του «Καλά ξέτελα». Το έργο παρουσιάστηκε
αργότερα και στον Πειραιά.
Φαίνεται πως άρεσε σ’ όλους και πιο πολύ στον αγαπητό μου φίλο Παντελή, γιατί
μετά τη παράσταση συγχαίροντας τα παιδιά μας παροτρύνει να τη συνεχίσωμε αυτή τη
δουλειά, γιατί αξίζει πιο πολύ από ό,τι φανταζόμαστε. Τον παρακαλούμε να μας γράψη και
κείνος κάτι. Μας το υπόσχεται και πράγματι ύστερα από λίγο καιρό μας στέλνει το «Χέρι
του Σκοτωμένου» που το αφιερώνει στη Σκηνή μας.
Τον Νοέμβρη του ’70 ανεβάζει η Σκηνή μας το δεύτερο ηθογραφικό του Ν.
Ορφανού τα «Σηκωματάρικα».
Μετά την μεταπολίτευση ερχόμεθα σε επαφή με το Πρεβελάκη μας δίδει ό,τι
στοιχεία χρειαζόμαστε κι αρχίζουμε να δουλεύουμε «Το χέρι του Σκοτωμένου». Στις 22 του

Φλεβάρη 1975 με τη παρουσία του συγγραφέα και πολλών φίλων του από την Αθήνα
γίνεται η πρεμιέρα του έργου με μουσική επένδυση του συμπολίτη μουσουργού Ν.
Μαμαγκάκη. Τη παραμονή στη Γενική μπρόβα, τον έπιασα τον Παντελή δακρυσμένο. Κάτι
ήθελε να μου πη. Του λέω. Συγκινήθηκες γιατί πρώτη φορά είδες έργο σου ανεβασμένο
από συμπατριώτες σου και στο Ρεθεμνιώτικο περιβάλλον που τόσο αγαπάς. Αυτό είναι
όλο.
Το καλοκαίρι του ’77 ο τότε Νομάρχης κ. Σπυρόπουλος ζητεί από όλα τα πολιτιστικά
σωματεία να ποικίλουν τις μέρες της παγκρήτιας έκθεσης χειροτεχνίας με διάφορες
εκδηλώσεις.
Η σκηνή μας ετοιμάζει κείνο τον καιρό ο Μιχελιό του Μαράντη σε διασκευή Μ.
Γιουμπάκη. Επισπεύδομε τις πρόβες και το παρουσιάζομε σαν κηποθέατρο στο Δημοτικό
μας κήπο, σε δυο παραστάσεις. Ήτανε μια πολύ καλή δουλειά που κούρασε όλους μας μα
μας αποζημίωσε η ενθουσιώδης ανταπόκριση του κοινού. Τον άλλο χρόνο μπαίνουμε στο
πρόγραμμα του εορτασμού της Μάχης της Κρήτης. Στις 9 του Μάη δίδομε μια γιορτή σ’
αυτή την αίθουσα αληθινό μνημόσυνο σ’ αυτούς που χάσανε τη ζωή τους πολεμώντας τους
αδίστακτους εισβολείς στην Κρήτη. Το πρώτο μέρος ήτανε θεατρικό. Το αντιστασιακό έργο
«Η λεβεντογεννιά» που δίδει την ατμόσφαιρα κείνων των ημερών. Το δεύτερο μέρος είναι
μουσικό. Η χορωδία μας εκτελεί τη μουσική σύνθεση του μαέστρου μας Μπ.
Πραματευτάκη. Έχει τίτλο «Η μάχη της Κρήτης», ολοκληρωμένο μουσικό έργο, με σύγχρονη
προβολή σλάιτς από κείνες τις φρικτές μα και δοξασμένες μέρες που όλος ο κόσμος
κρατούσε την ανάσα του με τα μάτια στραμένα στο μαρτυρικό νησί μας. Ο λόγος που
συνοδεύει το δοξαστικό αυτό γραμμένο από το συμπολίτη λογοτέχνη κ. Δ. Αετουδάκη δεν
αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Πιστεύω πως η παράσταση αυτή θα μείνη βαθειά χαραγμένη
στις ψυχές εκείνων που την είδανε.
Εδώ τελειώνει και το χρονικό της καλλιτεχνικής Σκηνής μας. Θάθελα ακόμα να πω
δυο λόγια για την περιουσία του Συνδέσμου.
1 Το κτίσμα. Η ανακαίνισή του έχει αρχίσει πριν 4 χρόνια αρχικά από μας κι’
αυτεπιστασίας με λεπτά τα οποία πήρε ο Σύνδεσμος από τον ΕΟΤ. Εν συνεχεία το
Συμβούλιο πέτυχε και δεύτερη χρηματοδότηση, η οποία όμως πέρασε στη διαχείριση της
αρχαιολογικής υπηρεσίας η οποία έκτοτε έχει αναλάβει την αποπεράτωση των εργασιών
βάσει μελέτης την οποία έχουμε υποβάλει στο Υπουργείο Πολιτισμού. Ήδη έχει περάσει 1
½ χρόνος χωρίς να έχη γίνει καμιά εργασία. Εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω
συγγνώμη για την εμφάνιση της αίθουσας αλλά δυστυχώς εμείς δεν μπορούμε πια να
επέμβουμε ούτε για να χρωματίσουμε τα μπαλώματα.
2 Τα καθίσματα και διάφορα έπιπλα.
3 Τα Μουσικά όργανα. Το θρυλικό πιάνο που διεσώθη. Το πιάνο που βλέπετε και
που είναι πιάνο αξιώσεων απαραίτητο για ρεσιτάλ αυτό αγοράστηκε ύστερα από γενναία
επιχορήγηση του τότε Υπ. Παιδείας και αξέχαστου συμπολίτη Γεωργίου Κουρμούλη, και με
οικονομίες που έκανε το Συμβούλιο από καιρό γι’ αυτό το σκοπό.
Μια συγκινητική δωρεά μας έδωσε και τρίτο πιάνο. Αυτό βρίσκεται στο Γραφείο.
Ήτανε η επιθυμία μιας παληάς και καλής φίλης του Ωδείου μας. Της Πόπης Γοβατζιδάκη το

γένος Κορωνάκη. Το Ωδείο αυτό στα πρώτα του βήματα είχε φίλους και υποστηρικτές
ολόκληρη την οικογένεια Κορωνάκη. Η Πόπη είχε αφήσει παραγγελία στην αδελφή της και
σε μένα, όταν πεθάνει, το πιάνο της να γίνη περιουσία του Ωδείου. Μαζί με το πιάνο της
μας άφησε και το βιολί του άνδρα της.
Και τελειώνοντας κάνω μια ευχή σε κείνους που θα μας διαδεχθούν: ν’ αγαπήσουν
το Σύνδεσμό μας και να τον περιβάλλουν με την ίδια στοργή που τον αγκάλιασαν όλα τα
Συμβούλιο που πέρασαν.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Αγαπητοί μας φίλοι,
Με αισθήματα χαράς αλλά και δικαιολογημένης συγκίνησης, το Συμβούλιο του
Συνδέσμου μας χαιρετίζει όλους σας που είχατε τη καλωσύνη να τιμήσετε με τη
παρουσία σας την αποψινή μας συγκέντρωση.
Τον Ιανουάριο που πέρασε ο Σύνδεσμός μας συμπλήρωσε 50 χρόνια ζωής και
προσφοράς στη πολιτιστική ζωή της πόλης μας. Σκεφθήκαμε λοιπόν, να εορτάσωμε
την είσοδό μας στη δεύτερη 50κονταετία, με τρεις εμφανίσεις που θα κάμουν τα τρία
τμήματα του Συνδέσμου μας. Μίαν η χορωδία, μια επίδειξη των Μουσικών Σχολών
που βρίσκονται υπό την Δ/νσιν του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών και τέλος με μια
παράσταση της Ερασιτεχνικής Σκηνής.
Σε μένα έλαχεν ο κλήρος να κάμω τον απολογισμό μισού αιώνα δράσης ενός
Συνδέσμου που η τύχη με έφερε κοντά του από τα πρώτα χρόνια. Κι αυτή τη στιγμή,
όπως καταλαβαίνετε, την ψυχή μου πλημμυρίζουν πολυποίκιλα συναισθήματα από
της αναμνήσεως αυτής της πενηντάχρονης αναδρομής που πέρασε μέσα σε χρόνια
ειρηνικά, αλλά και ταραχώδη.
Θα προσπαθήσω χωρίς να σας κουράσω να κάμω το χρονικό αυτής της
περιόδου μέσα στα όρια της ανοχής σας. Πενήντα χρόνια κοπιώδους αλλά και
επιτυχούς σταδιοδρομίας, όσο και να τα στριμώξεις είναι πολλά.
Γύρω στο 1930 είχε αρχίσει να γίνεται συζήτηση για την ανάγκη λειτουργίας και
στη πόλη μας Ωδείου. Αδίστακτα μπορώ να πω πως τη πρωτοβουλία για υλοποίηση
αυτού του σκοπού είχαν οι εξαίρετοι – αλλά απόντες σήμερα Πολ. Τσάκωνας και Νίκος
Ανδρουλιδάκης δικηγόροι και οι δυο.
Στις 7 Απριλίου 1930 γίνεται η πρώτη συγκέντρωση στη Στρατιωτική Λέσχη
Ρεθύμνης. Είχαν κληθή επίλεκτα μέλη της κοινωνίας μας που απετέλεσαν και τα
ιδρυτικά μέλη του Συνδέσμου. Σ’ αυτούς όλους που οι περισσότεροι έχουν διαβή την
Αχερουσία στρέφουμε σήμερα τη σκέψη μας, ευλαβικά στη μνήμη τους.
Θεωρώ υποχρέωση να αναφέρω τα ονόματα αυτών που θεμελιώσανε το
Σύνδεσμο προς διάδοση των Καλών Τεχνών, όπως ονομάστηκε από τη μέρα εκείνη.
Επίσκοπος Τιμόθεος Βενιέρης – Γυμνασιάρχης Μιχ. Πρεβελάκης – Δικηγόροι Π.
Τσάκωνας – Ν. Ανδρουλιδάκης – Ευάγ. Δρανδάκης – Γιώργης Τρουλινός – αν/χης Κ.
Γεωργαντάς – Δάσκαλος Γιώργης Ζανουδάκης – Γιατρός Γ. Τσουδερός – Δάσκαλοι
Εμμαν. Λινοξυλάκης και Γεώργ. Δαφέρμος – από το Λύκειο Φερ. Βαλαρή και Λάουρα
Σωτήρχου, από το Σύλλογο Κυριών Γεωργ. Ζακάκη και Λέλα Κούνουπα – ο Ιερέας της
Καθολικής Εκκλησίας JOSEF PETE GODRAN ο φαρμακοποιός Ε. Νησιανάκης αι
καθηγήτριαι Δανάη Σταυρουλάκη και Νίνα Χαλκιαδάκη. Υπάρχουν κι άλλες
υπογραφές αλλά δυσανάγνωστες.

Εκλέγεται πενταμελής επιτροπή προς σύνταξη καταστατικού και διενέργεια
αρχαιρεσιών. Οι αρχαιρεσίες αυτές έγιναν στις 4 του Γενάρη 1931 και ανέδειξαν το
παρακάτω Συμβούλιο.
Πρόεδρος Π. Τσάκωνας αντιπρόεδρος Κων. Γεωργαντάς, Γραμμ. Γ.
Ζανουδάκης, Τομίας Ε. Νησιανάκης, Μέλη Δ. Σταυρουλάκη – Φιλιώτου, Νένα
Χαλκιαδάκη – Δούμα και Ε. Δρανδάκης. Με κεφάλαιο μηδέν αρχίζει το Συμβούλιο αυτό
τις πρώτες του προσπάθειες. Εγγράφονται αρκετά μέλη στο Σύνδεσμο με 5 δρχ.
μηνιαία συνδρομή.
Προκύπτει βέβαια ανάγκη στέγης και διδακτικού προσωπικού. Το πρώτο θέμα
λύεται με τη παραχώρηση από το Δήμο δύο δωματίων στο σπίτι που στεγάζεται η
φιλαρμονική. Το σπίτι αυτό ήτανε εκεί που είναι σήμερα ο ΟΤΕ, κληροδότημα στο Δήμο
από το ζεύγος Καστρινάκη. Ζητείται από το Ελλ. Ωδείον Αθηνών και έρχεται δασκάλα
του πιάνου. Δεν υπήρχαν βέβαια χρήματα για την αγορά πιάνου. Βρίσκεται όμως
πιάνο, που ανήκει στο Σύλλογο Κυριών και δεν χρησιμοποιείται κείνο τον καιρό. Ο
Σύλλογος το παραχωρεί πρόθυμα μέχρι να μπορέση ο Σύνδεσμος ν’ αγοράση δικό
του. Έτσι άρχισε να λειτουργεί το Ωδείο Ρεθύμνης. Υπήρξε προθυμία εγγραφής
μαθητών κυρίως κοριτσιών, από τις πρώτες μαθήτριες στο βιολί είναι η αντιπρόεδρος
του Συνδέσμου μας, και έφορος Μουσικής κ. ειρ. Γρηγοριάδου, η οποία και θα
αναπτύξη τη Μουσική δραστηριότητα αυτού του τμήματος.
Η στέγαση του Ωδείου σ’ αυτό το σπίτι, δεν κράτησε πολύ, γιατί καταλαβαίνετε ο
θόρυβος της μπάντας ενοχλούσε φοβερά τη διδασκαλία. Γι’ αυτό μεταστεγάζεται
απέναντι σε δύο συνεχόμενα μαγαζιά ιδιοκτησία Σπαντιδάκη. Τελικά το 1933
ενοικιάζεται το τζαμί της Μ. Πόρτας ιδιοκ. Σ. Σπανουδάκη πρώην Στρατ. Λέσχη. Με τις
απαραίτητες επισκευές εγκαθίσταται το Ωδείο σε μια αξιοπρεπή στέγη. Η αίθουσα
αυτή εφιλοξένησε και τον Ελ. Βενιζέλο σ’ ένα κοντσέρτο που δώσαμε προς τιμήν του
με την ευκαιρία διήμερης παραμονής του στο Ρέθυμνο.
Η αίθουσα αυτή εξυπηρετεί πληρέστερα το Σύνδεσμο ο οποίος για να
ανταποκρίνεται στις δαπάνες που συνεχώς δημιουργούνται, αγορά πιάνου με δόσεις,
μισθούς καθηγητών κλπ., δημιουργεί τις πρώτες συναυλίες μαθητών και χορευτικές
συγκεντρώσεις. Οι φίλοι του Ωδείου που μπορεί να πη κανείς ήτανε όλη η κοινωνία, η
αγάπη της οποίας κατάφερε να επιζήση σπεύδει πρόθυμα να ενισχύση τους σκοπούς
του, αλλά και να απολαύση μια πολιτισμένη Μουσική ή χορευτική βραδιά. Είναι η
χρυσή περίοδος του Ωδείου 1933-40. Έχομε πια μια αξιοπρεπή αίθουσα, ένα ζευγάρι
εξαίρετους ανθρώπους και καλλιτέχνες – το ζεύγος Γέροντα – που διδάσκουν βιολί και
πιάνο. Ήδη έχουν βγη οι πρώτοι νεοσσοί και έτσι η ορχήστρα με την ποικιλία των
οργάνων με επικεφαλής τους δασκάλους των κρατούν το χορό πάντα ως την αυγή.
Κείνα τα χρόνια οι Ρεθεμνιώτες περιμένανε τους χορούς των Σωματείων για να
γλεντήσουνε και πιο πολύ περιμένανε τρεις. Του Συλλόγου των Κυριών, του Λυκείου
και το δικό μας.

Το Συμβούλιο αυτής της περιόδους είναι πρόεδρος Μ. Πρεβελάκης, αν/δρος
Αρ. Κορωνάκης, Γραμμ. Γ. Ζανουδάκης, Ταμίας Ε. Νησιανάκης, Μέλη Ανδρ. Σφηνιάς –
Νίνα Χαλκιαδάκη – Γεώργ. Κούσουλας, που παραμένει μέχρι το 1940.
Με τις εισπράξεις όλων αυτών των συγκεντρώσεων με τα δίδακτρα των
μαθητών με την ανιδιοτελή βοήθεια των μελών που με ενθουσιασμό προετοίμαζαν
κάθε συγκέντρωση μαζί με μια πάγια εισφορά του Δήμου από 1000 δραχμές,
επληρώνετο το ενοίκιο της αίθουσας δρχ. 550 οι μισθοί των καθηγητών και του
επιστάτου που ήτανε περίπου 12.000 δρχ.
Στο τζαμί της Μ. Πόρτας έμεινε το Ωδείον μέχρι το 1936. Την εποχή εκείνη το
τζαμί της Νεραντζές – παληά Βενετσιάνικη εκκλησία Σάντα Μαρία – που χρησίμευε ως
τότε σαν αποθήκη επιστράτευσης εγκαταλείπεται από το στρατό. Ανήκει κι αυτό στα
ανταλλάξιμα που διαχειρίζεται η Εθνική Τράπεζα. Γίνονται οι σχετικές ενέργειες και
πετυχαίνει το Συμβούλιο την ενοικίαση, αποβλέποντας πάντα για μόνιμη εγκατάσταση.
Το παράλαβε ερείπιο, χωρίς δάπεδο, με τα νερά της βροχής να τρέχουν από τους
θόλους. Ήτανε αρχές του ’36. Με δανεικά ξεκίνησαν οι στοιχειώδεις επιδιορθώσεις. Με
πίστωση στρώθηκε το δάπεδο που βλέπετε ακόμα σήμερα. Ως τις Απόκρηες έπρεπε
να τελειώσουν όλες οι επισκευές. Και πράγματι, από τις εισπράξεις δυο χορών, ο
Σύνδεσμος εκάλυψε τις μισές και πλέον από τις υποχρεώσεις του. Το Ωδείον είχε
χώρους για όλα τα όργανα, και μια αίθουσα, από ενοικιάσεις της οποίας ξωφληθήκανε
και τα υπόλοιπα χρέη.
Στη συνέχεια κατασκευάσθηκε και η Σκηνή που βλέπετε. Εδώ έμεινε το Ωδείο
ως το 1940. Η λαίλαπα του πολέμου κυριολεκτικά διέλυσε τα πάντα. Όλο το υλικό που
με τόσους κόπους είχε αποκτηθή διαρπάζεται από τα στρατεύματα κατοχής. Τα δυο
πιάνα που είχανε αγοραστεί με συναλλαγματικές υπογεγραμμένες από τα μέλη του
Συμβουλίου, πέφτουν στα χέρια των Γερμανών και χάνονται. Η αίθουσα επιτάσσεται
και χρησιμοποιείται σαν αποθήκη του Ερυθρού Σταυρού και το Ωδείο βρίσκεται πάλι
στο δρόμο. Το σκοτάδι της τετράχρονης νύκτας ανακόπτει τις δραστηριότητες όλων
των πολιτιστικών σωματείων της πόλης. Η μπότα του καταχτητή δεν αφήνει
περιθώρια για πνευματικές ανατάσεις.
Εδώ τελειώνει η α’ περίοδος δραστηριότητας του Συνδέσμου. Με την
απελευθέρωση γίνεται η πρώτη συγκέντρωση του τελευταίου Συμβουλίου που
ακούσατε. Δύσκολα χρόνια. Η αίθουσα κακή τη μοίρα έχει περάσει σε ξένα χέρια και
χρησιμεύει σαν κινηματογράφος. Πάλι άστεγοι και χωρίς υλικό. Το μόνο πιάνο
ανευρίσκεται σε κάποιο χωριό σε αθλία κατάσταση. Έχει περάσει από πάνω του όλη η
Βέρμαχτ. Το Συμβούλιο με επικεφαλής το Μ. Πρεβελάκη ψάχνει πάλι για στέγη.
Αποτείνεται εις την τότε στρατιωτική διοίκηση που εδρεύει εις το σπίτι του Ευ. Φραγκιά.
Παραχωρείται ένα δωμάτιο όπου μεταφέρεται το μοναδικό πιάνο. Επισκευάζεται και
από δω αρχίζει η νέα περίοδος.
Τον Απρίλη του 1948 γίνονται αρχαιρεσίες και αναδεικνύεται νέο συμβούλιο,
πρόεδρος Χρ. Τζιφάκης, Αντιπρόεδρος Ευ. Νησιανάκης, Γραμμ. Δανάη Φιλιώτου,
Ταμίας Π. Πετρακάκης, Μέλη Ανρδ. Σφηνιάς, Βογιατζάκης, Ελ. Μανουσέλη. Αμέσως

τίθεται θέμα εξεύρεσης καλύτερης στέγης και τον Οκτώβρη 1953 νοικιάζονται δυο
μαγαζιά στην οδό Τομπάζη ιδιοκτησία Αρτ. Κουτρουμπά. Με ενίσχυση του Δήμου με
5000 δραχμές διαρρυθμίζεται ο χώρος, αγοράζονται στοιχειώδη έπιπλα, Μουσικά
βιβλία κλπ. και αρχίζουν οι σχολές να λειτουργούν με κανονικό ρυθμό.
Ευτυχώς ύστερα από τρία χρόνια επιτυγχάνεται η αναμίσθωση τούτου του
Τζαμιού με ενοίκιο 1500 δρχ. Είχε παύσει πια να χρησιμοποιείται για κινηματογράφος.
Επισκευάζεται προχείρως, και ο Σύνδεσμος εγκαθίσταται σ’ αυτή την αίθουσα που
από τότε βρισκόμαστε. Είπαμε και παραπάνω πως ο τελικός σκοπός μας ήτανε η
εξαγορά του Τεμένους από την ανταλλάξιμο περιουσία του Δημοσίου. Γίνονται οι
απαραίτητες ενέργειες γι’ αυτό, η αρμόδια επιτροπή καθορίζει την πρώτη προσφορά
και προκηρύσσεται δημοπρασία.
Η καλή μας τύχη φέρνει κείνο το Νοέμβρη στις γιορτές του Αρκαδιού στο
Ρέθεμνος ως εκπρόσωπο της κυβερνήσεως τον Υφ. Οικονομικών κ. Δ. Αλιμπράντη,
ιδιαίτερο φίλο του τότε βουλευτού Γεωργ. Τρουλλινού. Πρέπει να σας πω ότι κείνα τα
χρόνια στη πόλη μας δεν υπήρχαν ούτε αίθουσες ξενοδοχείων ούτε Δελφίνια. Η μία
από τις δυο αίθουσες (η άλλη του Λυκείου) που μπορούσε να εξυπηρετήσει
πολυπληθείς συγκεντρώσεις ήτανε τούτη δω η αίθουσα. Εδώ λοιπόν ο Δήμος κατ’
έθιμον έκανε το επίσημο δείπνο, στους ξένους που φιλοξενούσε η πόλη στις γιορτές
του Αρκαδίου. Κείνη τη χρονιά σκεφτήκαμε να ποικίλουμε το δείπνο, με μια Κρητική
αποσπερίδα που σκηνοθέτησε και εξετέλεσε ο καλός συμπολίτης και μέλος του Ωδείου
κ. Πέτρος Σκουλούδης. Έτσι στα επιδόρπια άνοιξε η αυλαία και οι ξένοι μας είδανε το
γνήσιο κρητικό σπίτι με όλα του τα στολίδια και ακούσανε κρητική κουβέντα από τους
νέους και τις κοπελιές που πήρανε μέρος σ’ αυτό το σκετς.
Όταν τέλειωσε το δείπνο και φεύγανε πλησιάσαμε με το Συμβούλιο με
επικεφαλής τον τότε πρόεδρο κ. Ευ. Νησιανάκη τον υπουργό και του προσφέραμε (τι
άλλο) ένα κρητικό μαχαίρι. Από τη στιγμή κείνη ο εξαίρετος εκείνος άνθρωπος έγινε ο
καλύτερος φίλος μας. Είμαι, μας λέει, στη διάθεσή σας, για ό,τι με χρειαστείτε.
Γίνεται κείνες τις μέρες συζήτηση στη Βουλή, για παραχώρηση ανταλλάξιμων
αγροτεμαχίων και λοιπών κτισμάτων σε γεωργούς αχτήμονες, και σε κοινωφελή
σωματεία. Ο Τρουλλινός έφερε το θέμα του Τεμένους στη Βουλή και με τη θερμή
συμπαράσταση του κ. Αλιμπράντη το Τέμενος παραχωρείται στο Σύνδεσμο χωρίς
δημοπρασία στο τρίτο της αξίας. Είχε δε αποτιμηθή από την εδώ Επιτροπή σε 180.000
δρχ. δηλαδή 60.000 δρχ. πληρωτέες σε 10 ετήσιες δόσεις.
Πιστεύω ότι δίκαια τα ονόματα των δύο αυτών ανθρώπων βρίσκονται στη
μαρμάρινη πλάκα των ευεργετών του Συνδέσμου. Μετά δυο χρόνια Φεβρουάριος του
’59 πάλι με ενέργεια του φίλου μας κ. Αλιμπράντη και του κ. Εμμαν. Κεφαλογιάννη, μας
χορηγούνται 50.000 δρχ. από τα κρατ. Λαχεία. Με τα χρήματα αυτά γίνεται γενική
επισκευή του εσωτερικού της αίθουσας. Αργότερα, με οικονομική ενίσχυση που μας
δίδει ο ίδιος φίλος κατασκευάζονται και 300 καθίσματα. Ο Σύνδεσμος επί τέλους έχει
αποκτήσει ιδιόκτητο οίκημα το οποίο εξυπηρετεί και τις ανάγκες άλλων σωματείων
που στερούνται στέγης…

Από καιρό είχε ληφθεί απόφαση δημιουργίας ερασιτεχνικής Σκηνής που θα είχε
σκοπό την προβολή του κρητικού παραδοσιακού στοιχείου. Βέβαια από χρόνια
υπήρξαν τέτοιες προσπάθειες από νέους και νέες της κοινωνίας μας. Αυτοί οι
άνθρωποι που αγαπούνε το θέατρο αποτελέσανε με τη προσθήκη και άλλων
νεώτερων τον πρώτο πυρήνα του θιάσου.
Με βασικά στελέχη τον Π. Σκουλούδη – το Λευτ. Κορωνάκη – Μιχ. Ιερωνυμάκη
– Δ. Δαφέρμο – Μάρ. Γιουμπάκη, έγινε το πρώτο ξεκίνημα στις 8 του Νοέμβρη 1960 με
το ηθογραφικό του Γεώργη Καφφετζάκι – Μαράντη «Εμαθετέ τα;» που παίχτηκε σε
τρεις παραστάσεις. Τον ίδιο μήνα η Σκηνή μετέχει στην εβδομάδα θεάτρου που έγινε
στο Ηράκλειο ύστερα από πρόταση του Νομάρχη Ηρακλείου κ. Νταουντάκη που ήτανε
στις 8 Νοεμβρίου εδώ και είχε δη το έργο. Κριτικές για την άψογο εμφάνιση της Σκηνής
και στο Ηράκλειο, μπορείτε να διαβάσετε στους πίνακες που κοσμούν την αίθουσα. Το
έργο παρουσιάσθηκε αργότερα και στα Χανιά.
Τον Απρίλη του 1961 ανεβάζομε τον Πατούχα του Κονδυλάκη σε διασκευή Άρη
Χατζιδάκη. Αληθινό μνημόσυνο σ’ αυτούς που χάσανε τη ζωή τους πολεμώντας τους
αδίστακτους εισβολείς στην Κρήτη. Το πρώτο μέρος ήτανε θεατρικό. Το αντιστασιακό
έργο «Η λεβεντογεννιά» που δίδει την ατμόσφαιρα κείνων των ημερών. Το δεύτερο
μέρος είναι μουσικό. Η χορωδία μας εκτελεί τη μουσική σύνθεση του μαέστρου μας
Μπ. Πραματευτάκη. Έχει τίτλο «Η μάχη της Κρήτης», ολοκληρωμένο μουσικό έργο, με
σύγχρονη προβολή σλάιτς από κείνες τις φρικτές μα και δοξασμένες μέρες που όλος ο
κόσμος κρατούσε την ανάσα του με τα μάτια στραμένα στο μαρτυρικό νησί μας. Ο
λόγος που συνοδεύει το δοξαστικό αυτό γραμμένο από το συμπολίτη λογοτέχνη κ. Δ.
Αετουδάκη δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Πιστεύω πως η παράσταση αυτή θα μείνη
βαθειά χαραγμένη στις ψυχές εκείνων που την είδανε.
Εδώ τελειώνει και το χρονικό της καλλιτεχνικής Σκηνής μας. Θάθελα ακόμα να
πω δυο λόγια για την περιουσία του Συνδέσμου.
1 Το κτίσμα. Η ανακαίνισή του έχει αρχίσει πριν 4 χρόνια αρχικά από μας κι’
αυτεπιστασίας με λεπτά τα οποία πήρε ο Σύνδεσμος από τον ΕΟΤ. Εν συνεχεία το
Συμβούλιο πέτυχε και δεύτερη χρηματοδότηση, η οποία όμως πέρασε στη διαχείριση
της αρχαιολογικής υπηρεσίας η οποία έκτοτε έχει αναλάβει την αποπεράτωση των
εργασιών βάσει μελέτης την οποία έχουμε υποβάλει στο Υπουργείο Πολιτισμού. Ήδη
έχει περάσει 1 1⁄2 χρόνος χωρίς να έχη γίνει καμιά εργασία. Εδώ αισθάνομαι την
ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη για την εμφάνιση της αίθουσας αλλά δυστυχώς εμείς δεν
μπορούμε πια να επέμβουμε ούτε για να χρωματίσουμε τα μπαλώματα.

2 Τα καθίσματα και διάφορα έπιπλα.
3 Τα Μουσικά όργανα. Το θρυλικό πιάνο που διεσώθη. Το πιάνο που βλέπετε
και που είναι πιάνο αξιώσεων απαραίτητο για ρεσιτάλ αυτό αγοράστηκε ύστερα από
γενναία επιχορήγηση του τότε Υπ. Παιδείας και αξέχαστου συμπολίτη Γεωργίου
Κουρμούλη, και με οικονομίες που έκανε το Συμβούλιο από καιρό γι’ αυτό το σκοπό.
Μια συγκινητική δωρεά μας έδωσε και τρίτο πιάνο. Αυτό βρίσκεται στο Γραφείο.
Ήτανε η επιθυμία μιας παληάς και καλής φίλης του Ωδείου μας. Της Πόπης
Γοβατζιδάκη το γένος Κορωνάκη. Το Ωδείο αυτό στα πρώτα του βήματα είχε φίλους και
υποστηρικτές ολόκληρη την οικογένεια Κορωνάκη. Η Πόπη είχε αφήσει παραγγελία
στην αδελφή της και σε μένα, όταν πεθάνει, το πιάνο της να γίνη περιουσία του Ωδείου.
Μαζί με το πιάνο της μας άφησε και το βιολί του άνδρα της.
Και τελειώνοντας κάνω μια ευχή σε κείνους που θα μας διαδεχθούν: ν’
αγαπήσουν το Σύνδεσμό μας και να τον περιβάλλουν με την ίδια στοργή που τον
αγκάλιασαν όλα τα Συμβούλιο που πέρασαν.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Της Ειρήνης Γρηγοριάδου
Αντιπροέδρου του Δ.Σ. – Εφόρου Μουσικής

Της Ειρήνης Γρηγοριάδου
Αντιπροέδρου του Δ.Σ. – Εφόρου Μουσικής

Τούτη τη στιγμή αισθάνομαι πολύ συγκινημένη που το Διοικητ. Συμβούλιο του
Συνδέσμου μας, ανέθεσε σε μένα, να ιστορήσω τη μακρά διαδρομή των 50 χρόνων του
Ωδείου μας και τις μέχρι σήμερα εξελίξεις και επιτεύγματά του.
Και λέω πως νοιώθω συγκινημένη, γιατί οι προσωπικές ενθυμήσεις, με
φέρνουν τούτη τη στιγμή πέντε (5) δεκαετίες πίσω, όταν κι εγώ με τόσα άλλα κορίτσια
της πόλης μας, τρέξαμε να εγγραφούμε σας μαθήτριες στο Ωδείο τούτο. Έτσι μπορώ
να διερμηνεύσω από προσωπικά μου βιώματα τα αισθήματα και τα συναισθήματα
χαράς και ενθουσιασμού που μας διακατείχαν τότε, με την αναγγελία της ίδρυσης
Παραρτήματος Ελλην. Ωδείου στο Ρέθυμνο.
Θεωρήθηκε τότε ένα μεγάλο μορφωτικό επίτευγμα του Συνδέσμου για το τόπο
μας, όπου τα παιδιά και οι νέοι μας θάβρισκαν μια συστηματική Μουσική Παιδεία.
Δεν πρέπει δε να ξεχνάμε και τούτο, ότι το κλίμα της εποχής εκείνης – που
εντελώς διαφέρει από το τωρινό – έδιδεν ένα μορφωτικό προβάδισμα στα κορίτσια
που ήξεραν Μουσική και έπαιζαν ένα όργανο κυρίως πιάνο και βιολί.
Αθρόοι λοιπόν έτρεξαν οι γονείς να εγγράψουν τα παιδιά τους, αγόρια και
κορίτσια είτε στο βιολί είτε στο πιάνο.
Και δεν είναι υπερβολή αν σας πω πως επίσης γράφτηκαν 40 παιδιά στο βιολί
και πολύ περισσότερα στο πιάνο. Έτσι άρχισε το ξεκίνημα του Ωδείου στο Ρέθυμνο.

Ο πρώτος στόχος των ιδρυτών, πολλοί από τους οποίους απετέλεσαν και το
πρώτο Διοικ. Συμβούλιο, έπαιρνε σάρκα και οστά και γίνονταν πραγματικότητα. Και
πρέπει εδώ να σημειώσω τούτο, ότι όλοι αυτοί οι συμπολίτες μας, που απετέλεσαν το
πρώτο Διοικ. Συμβούλιο του Συνδέσμου, ήσαν άνθρωποι που είχαν μέσα τους, τον
παλμό και τη ζέση της ίδρυσης του Ωδείου τούτου, γιατί βαθειά πίστευαν πως μόνον η
Μουσική, είναι αυτή που εξαγνίζει τις ψυχές των ανθρώπων και μάλιστα των νέων,
τους οδηγεί σε κόσμους ιδεατούς και ανθρώπινους και ξυπνά στις ψυχές εκείνων που
την αγαπούν και την πιστεύουν, τον πόθο για ωραίες πράξεις.
Και συμπληρώνω και εγώ ότι έτσι είναι πραγματικά. Η Μουσική με την ωραία
δική της γλώσσα, τραγουδά στις ψυχές όλων μας, με τις περίτεχνες μελωδίες της και
τις αρμονικές παραλλαγές της, όλες τις ομορφιές της φύσης, μας μεταρσιώνει, μας
αναβαπτίζει και μας κάνει να ζούμε σ’ έναν άλλο κόσμο, πιο όμορφο, πιο αγνό, πιο
ειρηνικό, πιο τέλειο.
Και τώρα ανατρέχοντας σ’ όλες αυτές τις παλιές αναμνήσεις, μέσα στο μακρυνό
τούτο διάστημα, θα προσπαθήσω να σας δώσω την εικόνα διαδρομής του Ωδείου
τούτου.
Μάρτης 1931. Το Κεντρικό Ελλ. Ωδείο αποδέχεται τη δημιουργία Παραρτήματος
Ελλ. Ωδείου στο Ρέθυμνο, και στέλνει αμέσως δασκάλα πτυχιούχο πιάνου, τη Θάλεια
Πόλιγκερ, να επανδρώση αρχικά τη σχολή πιάνου. Δυστυχώς η εκλογή δεν υπήρξεν
επιτυχής, γιατί από την αρχή δημιουργήθηκαν προβλήματα και προστριβές ανάμεσά
της και του Διοικητικού Συμβουλίου.
Αυτό βέβαια ήταν σε βάρος του σωστού ξεκινήματος της λειτουργίας του
Ωδείου και το Δ. Συμβούλιο βρέθηκε στην ανάγκη μέσα στον πρώτο μήνα να προβή
στην απόλυσή της.
Τότε το Κεντρικό Ελλην. Ωδείο άρχισε να ανιχνεύη που θα βρή δυο καθηγητές
για να καλύψη τη διδασκαλία και στις δυο σχολές και του πιάνου και του βιολιού.
Αυτή τη φορά ο Σύνδεσμος μα και γενικότερα το Ρέθυμνο, στάθηκε πολύ
τυχερό. Και στις 15 Απριλίου 1931 έρχεται ένα Μουσικό ζευγάρι – το ζεύγος Γέροντα,
καθηγητές βιολιού και πιάνου. Επρόκειτο για νέους ανθρώπους, γεμάτους Μουσική
Παιδεία και ορεξάτους για τη δημιουργία σημαντικού έργου, στο νεοσύστατο τούτο
Ωδείο.
Εδώ, αισθάνομαι την ανάγκη, να σταθώ και να σκιαγραφήσω τους αξέχαστους
αυτούς Δασκάλους, που πάντα μ’ ευγνωμοσύνη στρέφουμε τη σκέψη μας στην
ανάμνησή τους, όσοι ευτυχήσαμε να είμαστε Μαθητές τους.
Ο Αχιλλέας Γέροντας διακεκριμένος Καθηγητής βιολιού διεθνώς
αναγνωρίσεως, ήταν ένας από τους σπάνιους και πιο γνωστούς εκτελεστές βιολιού.
Η γυναίκα του Αγγέλα, κόρη του Διευθυντού του Ωδείου των Βρυξελλών
Marchaut (α ́ βραβείο του Ωδείου τούτου), ήταν άριστη εκτελέστρια πιάνου, μα και
δασκάλα εξαίρετη και πεπειραμένη.
Με την ανάληψι των καθηκόντων τους οι δυο αυτοί δάσκαλοι, κυριολεκτικά
γοήτευσαν τους Μαθητές τους. Ήσαν ακόμη γεμάτοι ευγένεια και καλωσύνη απέναντι

των παιδιών, πράοι στον χαρακτήρα αλλά και αυστηροί στη διδασκαλία τους,
διαθέτοντες ένας τέλειο τρόπο διδασκαλίας.
Ο μόνος τους σκοπός υπήρξε να μας μορφώσουν και να μας μυήσουν όσο πιο
βαθύτερα γίνεται στις ομορφιές μιας σωστής Μουσικής εκτέλεσης.
Από τον πρώτο χρόνο άρχισαν να ξεπηδούν πολλοί μαθητές, που διέθεταν από
τη φύση τους ταλέντο και άρχισαν να δημιουργούν μικρές μαθητικές επιδείξεις.
Η διδασκαλία των θεωρητικών όπως γίνονταν ομαδικά ήταν η προσμονή όλων
μας. Έτσι κατάφεραν να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα αγάπης και συναδέλφωσης
ανάμεσα στους μαθητές τους.
Κι όσο ο καιρός περνούσε και μερικοί μαθητές ξεχώρισαν στην πρόοδο, μαζί με
τους δασκάλους μας παίζαμε και κρατούσαμε τα Μουσικά χορευτικά βράδυα, που τότε
οργάνωνε το Ωδείο για την οικονομική του ενίσχυση.
Μια μεγάλη συναυλία συμφωνικής εγχόρδων Καθηγητών και Μαθητών του
Ωδείου Χανίων από 40 όργανα και Δ/ντή ορχήστρας τον Καλλιτεχνικό του Διευθυντή
διακεκριμένο Μαέστρο και Συνθέτη, αείμνηστο Κώστα Σφακιανάκη και σολίστ τον
βιολίστα Καθηγητή Αρ. Αντωνακάκη, ήλθε το 1931 για να τονώση το πρώτο ξεκίνημα
του Ωδείου στην πόλη μας.
Επίσης και το Κεντρικό για τον ίδιο λόγο έστειλε το τρίο του Ελλην. Ωδείου στις 8
Ιουλίου 1931 και έδωσαν Συναυλία με εκτελεστές διακεκριμένους Καθηγητές Αλεξ.
Τουρνάισεν πιάνο, Τόννυ Σούλτσε βιολί και Αλέξ. Αντωνόπουλο βιολοντσέλλο.
Το ζεύγος Γέροντα έμεινε στο Ρέθυμνο πέντε (5) σχολικά χρόνια ως το
καλοκαίρι του 1936.
Το 1935 ο Δ/ντης του Ωδείου Χανίων Κωνστ. Σφακιανάκης, αναλαμβάνει
Καλλιτεχνικός Δ/ντής στο Κεντρικό.
Επειδή έτρεφε βαθειά εκτίμηση στον Αχιλλέα Γέροντα, τον ώρισε Δ/ντή και του
Ωδείου Χανίων και Ρεθύμνου, να κάνη δε μαθήματα και στα δυο Ωδεία.
Επειδή το βάρος αυτό ήταν όχι εύκολο να συνεχίση, αποφασίζουν και οι δυο
τους να φύγουν οριστικά από το Ρέθυμνο και να εγκατασταθούν στην Αθήνα.
Τελειώνοντας τη μακρά αυτή παραμονή τους στο Ωδείο μας, δίδουν ένα
αποχαιρετιστήριο ρεσιτάλ στις 2 Μαΐου 1936 με βαρύ και εκλεκτό Πρόγραμμα.
Όσοι τότε παρακολουθήσαμε το ρεσιτάλ αυτό, θα θυμόμαστε την τελειότητα και
το πάθος της εκτέλεσης και των δύο αυτών καθηγητών. Το ζεύγος Γέροντα υπήρξε το
βάθρο πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε το Ωδείο μας. Έσπειρε σπόρο καλό και σωστό,
μέσα από τον οποίο ξεπήδησαν οι περισσότεροι από τους δασκάλους του Ωδείου
τούτου. Γι’ αυτό και το Ωδείο Ρεθύμνης, πάντα τιμά και χρεωστεί χάριτες, στους δυο
αυτούς αξέχαστους δασκάλους του.
Ο πρόωρος θάνατος τους στέρησε και τη Μουσική και την Ελλάδα από δυο
έξοχους και διακεκριμένους εκτελεστές και δασκάλους.
Αμέσως μετά την αποχώρησί των το Κεντρικό Ελληνικό Ωδείο στέλνει δυο
καθηγήτριες, την Δίδα Καραλευτέρη στο πιάνο και την Αριάδνη Γιανναρέλη στο βιολί.
Επίσης το Βασίλη Ξενάκη για θεωρητικά και λαϊκά όργανα.

Μένουν ένα σχολικό έτος και τα επόμενα δύο 1937-38 και 1938-39 το Ωδείον
προσλαμβάνει άλλους καθηγητές, στο πιάνο τη Θεώνη Γεωργίου και στο βιολί τον από
το Ηράκλειο Μηνά Τζωρτζάκη.
Με τους καθηγητές αυτούς κλείνει η πρώτη περίοδος του Ωδείου.
Η κήρυξι του β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σαρώνει τα πάντα και βέβαια διαλύει και
τα πολιτιστικά σωματεία σ’ όλη τη χώρα μας. Έτσι το Ωδείο ανακόπτει το μορφωτικό
έργο, που μέσα από τόσες δυσκολίες και αντιξοότητες είχε φέρει σ’ έναν τόσο ζηλευτό
βαθμό.
Τα χρόνια που ακολουθούν από το 1940 – 1948 ο Σύνδεσμος και κατ’
ακολουθίαν και το Ωδείον περνά χρόνια παντελούς νέκρωσης.
Κι όταν πια η χώρα μας αρχίζει να βρίσκη τον κανονικό της ρυθμό, τότε και ο
Σύνδεσμος Καλών Τεχνών είναι πάλι έτοιμος να ξαναδώση το παρόν του στο
πολιτιστικό έργο, που έχει αναλάβει.
Η περίοδος όμως αυτή όπως ακούσατε και από τον κ. Βογιατζάκη, βρίσκει το
Σύνδεσμο χωρίς στέγη, χωρίς χρήματα, χωρίς δασκάλους.
Η σκέψη του τότε Διοικ. Συμβ. στράφηκε προς μιαν εκλεκτή μας συμπολίτιδα,
την κα Ελένη Μανουσέλη, που ήταν τότε η μόνη Ρεθεμνιώτισσα πτυχιούχος πιάνου.
Της γίνεται πρόταση να αναλάβη τη διδασκαλία πιάνου στο Ωδείο, μέχρις εξευρέσεως
κατάλληλων καθηγητών. Η Κα Μανουσέλη αποδέχεται ευχαρίστως την πρόταση του
Συμβουλίου και όλως αφιλοκερδώς αρχίζει να διδάσκη τους καινούργιους μαθητές του
Ωδείου.
Αυτό ήταν το νέο μετακατοχικό δειλό ξεκίνημά του.
Η Κα Μανουσέλη δίδαξε επί εξάμηνον, γιατί το Ωδείον προσλαμβάνει οριστικά
πια την Δ/σσα του πιάνου Κα Χρυσούλα Δαφνομήλη, παληά μαθήτρια του Ωδείου μας
και ήδη πτυχιούχο πιάνου από το Κεντρικό Ελλην. Ωδείο.
Από δω και μπροστά το Ωδείο αρχίζει να καλύπτει το διδακτικό του προσωπικό,
από ντόπιες δασκάλες παληές μαθήτριές του, που στο μεταξύ είχαν πάρει το πτυχίο
πιάνου. Έτσι το θέμα του ανεφοδιασμού διδακτικού προσωπικού, είχεν οριστικά λυθή.
Η σχολή πιάνου και θεωρητικών κατά τα χρόνια 1948-1953 λειτούργησεν
ανελλιπώς από την Κα Χρυσούλα Δαφνομήλη. Δίδαξε πλήθος μαθητών και
μαθητριών, που κυριολεκτικά κατέκλυσαν το Ωδείον και λίαν ευδόκιμα.
Από το 1953 και μετά προσλαμβάνει ακόμη δυο εκλεκτές δασκάλισσες πιάνου
την Κα Ελένη Τζανουδάκη – Χαλκιαδάκη και την Κα Φωφώ Λυρούδια, που με πολλή
συνέπεια δίδαξαν τα παιδιά που φοίτησαν στις σχολές τους.
Το 1954 μετακαλεί από το Ηράκλειο τον βιολίστα κ. Τζωρτζάκη και αναλαμβάνει
τη σχολή βιολιού. Στο τέλος όμως του σχολ. Έτους αποχωρούν από το Ωδείο και ο κ.
Μηνάς Τζωρτζάκης και η Κα Χρυσούλα Δαφνομήλη. Αντ’ αυτής δε προσλαμβάνεται
αμέσως η δις Κοκώ Λιονή πτυχιούχος πιάνου, η οποία και προϋπήρξε και μαθήτρια
του Ωδείου τούτου και η οποία δίδαξε λίαν επιτυχώς. Το λυπηρόν ήταν ότι η σχολή
βιολιού διήρχονταν κρίση και από διδακτικό προσωπικό και από μαθητές.

Η κρίση όμως αυτή ήταν καθολική για όλα τα Ωδεία ακόμη και για το Κεντρικό,
που ο αριθμός των μαθητών που φοιτούν σ’ αυτό σ’ όλα τα όργανα είναι πολύ
μεγάλος.
Και τούτο γιατί οι νέοι μας άρχισαν να τρέπωνται στην εκμάθηση ενός εύκολου
οργάνου (ακορντεόν, κιθάρα) που αφ’ ενός γρήγορα μπορούσαν να διασκεδάσουν και
τους εαυτούς των και το περιβάλλον τους και ακόμη να πάρουν σε λίγα χρόνια πτυχίο
και πιο εύκολα.
Το βιολί είναι ένα δυσκολώτατο όργανο, θέλει χρόνια πολλά για να φτάσης στο
τέλος, ακόμη δε να διαθέτης ταλέντο, υπομονή και πολλή μελέτη.
Έτσι σιγά – σιγά, η σχολή βιολιού στο Ωδείο μας ατόνισε, μέχρι το 1960, που σε
τούτο το μεταξύ παίρνει πτυχίο βιολιού ένας αξέχαστος συμπολίτης μας ο εκλεκτός
φιλόλογος καθηγητής και διανοούμενος Δημήτρης Δαφέρμος και αναλαμβάνει τη
διδασκαλία βιολιού. Παρέμεινε στο Ωδείο μέχρι το θάνατό του. Έκτοτε η σχολή βιολιού
δεν λειτούργησε πλέον.
Το 1955 κατεβαίνει στην πόλι μας ύστερα από ανώτερες Μουσικές σπουδές στο
Κεντρικό Ελλην. Ωδείο ο γνωστός σε όλους μας μαέστρος κ. Μπάμπης
Πραματευτάκης. Αναλαμβάνει στο Ωδείο τη διδασκαλία ακορντεόν και θεωρητικών
μαθημάτων. Το ανήσυχο πνεύμα του δεν τον αφήνει να περιοριστή στον κύκλο αυτό
των μαθημάτων του. Θέλει να ιδρύση μια μικρή συμφωνική ορχήστρα. Καλεί τότε
όλους τους παληούς μαθητές πιάνου, βιολιού, πνευστών και κρουστών. Όλοι μας τότε
με ενθουσιασμό αποδεχθήκαμε την πρόσκλησή του αυτή και πρόθυμα δεχθήκαμε να
συμβάλουμε στην υλοποίηση του τόσο εμπνευσμένου στόχου του.
Θέλω εδώ να προσθέσω, πως όλοι όσοι τότε πήραμε μέρος σε τούτη την
προσπάθεια είμαστε οικογενειάρχες με παιδιά, με πολλές οικογενειακές και
επαγγελματικές υποχρεώσεις. Μα όμως, ακόμα το θυμάμαι, με πόση χαρά τρέχαμε τα
βράδυα στο Ωδείο μας για πρόβες και τι ικανοποίηση νοιώθαμε όλοι μας όταν το κάθε
κομμάτι εκτελούσαμε καλά.
Ένα πολύ χαρακτηριστικό του ευφρόσυνου κλίματος από το οποίο διαπνέονταν
όλα τα μέλη της συμφωνικής είναι τούτο το πολύ συγκινητικό.
Μέσα στη διαθήκη του, ο αξέχαστος εκλεκτός συμπολίτης μας και μέλος της
ορχήστρας Κοσμάς Κορωνάκης, περιέλαβε και τούτα τα λόγια: «Οι ωραιότερες μέρες
της ζωής μου υπήρξαν οι ώρες που έζησα με την ορχήστρα και κληροδοτώ το βιολί
μου στο Μαέστρο μας Μπάμπη Πραματευτάκη».
Έτοιμη πια η συμφωνική αυτή παρουσιάστηκε στο κοινό της Πόλης μας στις 12
Ιουνίου 1955. Κυριολεκτικά το κοινό μας αποθέωσε και οι κριτικές των εφημερίδων
υπήρξαν ενθουσιαστικές και κολακευτικώτατες.
Άλλες τρεις συναυλίες ακολούθησαν μέχρι τον Αύγουστο του 1962, που η
τελευταία δόθηκε στο Δημοτικό κήπο, με συμμετοχή και καινούργιων Καλλιτεχνικών
Μελών.
Ιστορικά αναφέρω τα ονόματα των Ρεθεμνιωτισσών και Ρεθεμνιωτών που
πήραν μέρος στις 4 αυτές συναυλίες.

Στην πρώτη, σολίστ στο πιάνο η Κα Ελένη Μανουσέλη.
Στην Τρίτη, σολίστ στο πιάνο η Κα Μαρίτα Γρηγοριάδου.
Στην τέταρτη, σολίστ στο τραγούδι η Γεωργία αποστόλου και στο βιολί ο Χαρά.
Μαρκογιαννάκης.
Μέλη ορχήστρας Κοκώ Λιονή – Έλντα Μαραγκάκη στο πιάνο ειρήνη
Γρηγοριάδου, Αντιγόνη Βαρούχα, Δημ. Δαφέρμος, Λευτέρης Δαφέρμος, Χάρης
Σαριδάκης, Κοσμάς Κορωνάκης, βιολιά Νίκος Περπιράκης, Αντώνης Μαρκάκης,
Ανέστης Καραολάνης, Γεώργιος Δαφέρμος, Δημ. Τσομπανάκης, Γεώργ. Τσαούλης και
Στέλιος Κοκκινάκης, πνευστά Αχιλλέας Τσομπανάκης, Στέλ. Κουμνιώτης και Αθαν.
Κρούσκος, κρουστά.
Το 1956 το Ωδείον μας ευτυχεί να περιλάβη στο διδακτικό προσωπικό του, τον
εκλεκτό και διακεκριμένο συμπολίτη μας Μουσικοσυνθέτη κ. Νίκο Μαμαγκάκη. Δίδαξε
ανώτερα θεωρητικά κιθάρα και ακορντεόν.
Στις 13 Μάϊου 1956 δίδει μιαν αξέχαστη μαθητική επίδειξι κιθάρας, ακορντεόν
και τραγούδι. Με τη λήξη του σχολικού χρόνου ο εκλεκτός καθηγητής φεύγει από το
Ρέθυμνο για ανώτερες Μουσικές Σπουδές.
Το χρόνο αυτό άλλη μια μαθήτρια του Ωδείου μας παίρνει το πτυχίο της στο
πιάνο και αμέσως εντάσσεται στο διδακτικό προσωπικό. Ήταν η Κα Στέλλα
Μπερνιδάκη – Ρεϋση. Εδίδαξε πολύ λίγο χρονικό διάστημα.
Πρέπει εδώ ακόμη να σημειώσω ότι όλα τα χρόνια και μέχρι σήμερα, όλες οι
σχολές όλων των οργάνων δίδουν κάθε χρόνο μαθητικές επιδείξεις, για να ακούσουν
οι γονείς και το κοινό την πρόοδο των παιδιών τους.
Το 1962 αποχωρεί από το Ωδείο μας ο κ. Πραματευτάκης και φεύγει για τη
Γερμανία για να ακολουθήση σπουδές στο Πολυτεχνείο ακόμη δε και ανώτερες
Μουσικές σπουδές. Έτσι η δραστηριότητα της συμφωνικής σταματά και μάλιστα
τελειώνει τη ζωή της.
Άλλη μια μαθήτρια του Ωδείου η Κα Βαρβάρα Φουρτίνη παίρνει πτυχίο
ακορντεόν και εντάσσεται στο διδακτικό προσωπικό. Δυο σχολικά χρόνια 1965 -66 και
1966-67 διδάσκει στο Ωδείο ακορντεόν και θεωρητικά ο καθηγητής Μουσικής σε
Γυμνάσιο αρρένων της Πόλης μας κ. Κώστας Αποστολάκης.
Το 1967 προσλαμβάνεται η Κα. Δανάη Μαραγκουδάκη πτυχιούχος πιάνου, η
οποία συνεχίζει έκτοτε να εκπαιδεύη λίαν ευδόκιμα τους μαθητές της Σχολής της,
αποτελεί δε στέλεχος με ενεργό συμμετοχή στο έργο του Ωδείου.
Το 1967 παίρνει ακόμη πτυχίο πιάνου και ωδικής η δις Ρίτσα Καρνιωτάκη, που
εντάσσεται στο διδακτικό προσωπικό και που αποτελεί έκτοτε ένα από τα καλύτερα και
ενεργά στελέχη του, διορίζεται δε ακόμη και καθηγήτρια Μουσικής σε Γυμνάσιο
Θηλέων της πόλης μας.
Ακολουθούν οι προσλήψεις της κ. Ρούλας Βασιλονικολιδάκη πτυχίο πιάνου και
ακορντεόν, η οποία ήταν μαθήτρια του Ωδείου τούτου και της Κας Φωφώς Δασκαλάκη
στα ανώτερα θεωρητικά.

Το 1978 παίρνει πτυχίο ακορντεόν και ωδικής η δις Άννα Μαθιουδάκη και
προσλαμβάνεται από το Ωδείο για τη διδασκαλία ακορντεόν και θεωρητικών. Ήδη από
πέρυσι έχει διοριστή και καθηγήτρια Μουσικής.
Τέλος το σχολ. Έτος 1978-79 στην επιθυμία του το Διοικ. Συμβ. να λειτουργήση
και πάλι η σχολή κιθάρας – ενός οργάνου σήμερα κατ’ εξοχή των νέων – αποτείνεται
στον εκλεκτό κιθαρίστα κλασσικής κιθάρας κ. Φρειδερίκο Φήταμ, να διδάξη κιθάρα.
Αποδέχεται ευχαρίστως για έναν περιορισμένο αριθμό μαθητών λόγω ελλείψεως
διαθέσιμου χρόνου του.
Έκτοτε λειτουργεί και η σχολή αυτή. Ας ελπίσουμε πως κάποιος νέος ή νέα του
τόπου μας θα επιμεληθή να πάρη πτυχίο κιθάρας και να εργασθή στο Ωδείο μας, που
εδώ το σημειώνω, είναι ένας θαυμάσιος και επικερδέστατος επαγγελματικός
Προσανατολισμός.
Ακόμη, τον εφετεινό σχολικό χρόνο 1980-81 άρχισε να λειτουργή στο Ωδείο
σχολή διδασκαλίας Κρητικών οργάνων (λύρας), με δάσκαλο το βετεράνο εκτελεστή
του οργάνου τούτου λυράρη κ. Κώστα Μουντάκη, με σκοπό τη διατήρηση και τη
διαδοχή σωστών εκτελεστών του παραδοσιακού αυτού για την Κρήτη οργάνου.
Από όλη αυτή τη μακρά αναδρομή θα κάματε τη διαπίστωσι ότι, το Ωδείο τούτο
για να σταθή στα πόδια του, πέρασε πάρα πολλές διακυμάνσεις και αντιξοότητες, μα
όμως τελικά άντεξε και κατάφερε να επιζήση και μάλιστα να προοδεύση σημαντικά.
Ακόμη ότι τα 50 χρόνια που μας πέρασαν εκατοντάδες μαθητών και μαθητριών
φοίτησαν σ’ αυτό και απέκτησαν άλλοι μεν μια σωστή Μουσική Παιδεία χρήσιμη για
τον καθένα τους, άλλοι δε ή άλλες που παρουσίασαν έφεση προς τη Μουσική
τράβηξαν το δρόμο τούτο και βρήκαν την επαγγελματική τους αποκατάστασι.
Για το λόγο τούτο το Δ.Σ. του Συνδέσμου μας αισθάνεται την ανάγκη μα και το
χρέος, από τη θέση τούτη, να εκφράση προς όλους και όλες που κατά καιρούς δίδαξαν
και διδάσκουν στο Ωδείο τούτο, τις θερμές ευγνώμονες ευχαριστίες του, για τη μεγάλη
μορφωτική προσφορά τους, προς τα παιδιά και τους νέους του τόπου τούτου, που
όλοι μας τόσο πολύ αγαπάμε και ενδιαφερόμαστε για την πνευματική του άνοδο.
Άφησα τελευταίο τον τρίτο στόχο του Συνδέσμου, την δημιουργία χορωδιακού
Συγκροτήματος.
Το 1974 πολλά φιλοπρόοδα και καλλίφωνα Μέλη της κοινωνίας μας, άνδρες και
γυναίκες που αγαπούν τη Μουσική, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Διοικ.
Συμβουλίου και βοήθησαν για την πραγμάτωση της χορωδίας αυτής.
Μετεκλήθηκαν τότε από τα Χανιά δυο ειδικοί Καθηγητές οι κ. Βλαζάκης και Χ.
Καντέρης να αναλάβουν την οργάνωσή της. Άρχισαν αμέσως μαθήματα και μέσα στο
α’ εξάμηνο η χορωδία πραγματοποιεί την πρώτη της εμφάνιση στο Ρέθυμνο.
Λόγοι όμως οικονομικοί δεν επέτρεψαν τη συνέχιση του ερχομού των δύο
αυτών καθηγητών από τα Χανιά, κι έτσι η προσπάθεια αυτή ατόνισε μέσα στο πρώτο
εξάμηνο. Ώσπου στα 1976 τρεις καλλιτέχνες, έχοντας σαν ελατήριο την αγάπη και τον
πόθο να ξαναζωντανέψουν τη χορωδία αυτή, ο Μαέστρος κ. Μπάμπης

Πραματευτάκης και οι καθηγήτριες πιάνου του Ωδείου κ. Δανάη Μαραγουδάκη και Ρίτα
Καρνιωτάκη, προσφέρθηκαν με κάθε ανιδιοτέλεια να βοηθήσουν στο έργο τούτο.
Στο πρώτο κάλεσμα του Διοικ. Συμβουλίου όλα τα παλαιά στελέχη και
καινούργια ακόμη, έδωσαν το παρόν τους. 40 είναι τα τακτικά μέλη της χορωδίας
σήμερα.
Η χορωδία έχει πραγματοποιήσει ως σήμερα τις παρακάτω εμφανίσεις.
Πολλές στην πόλι μας, στα Χανιά και στο Ηράκλειο. Το 1977 και 1978 πήρε
μέρος στο α’ και β’ Πανελλήνιο διαγωνισμό χορωδιών, στο φεστιβάλ Χορωδιών
Εμπορικής Τραπέζης.
Δυο ακόμα εμφανίσεις τα ίδια χρόνια 1977 και 1978 στο Παλλάς Αθηνών ύστερα
από πρόσκληση της Παγκρήτιας Ένωσης και του Συλλόγου Ρεθυμνίων «Το Αρκάδι».
6 και 7 Σεπτεμβρίου 1979 πήρε μέρος στο χορωδιακό φεστιβάλ Κεφαλλονιάς
στις πόλεις Αργοστόλι και Ληξούρι.
Τον Απρίλιο του 1980 παίρνει μέρος στην Πασχαλιάτικη γιορτή του Φιλοπτώχου
της Ι. Μητροπόλεως Ρεθύμνης.
Τον Ιούλιο του 1980 εμφανίζεται στο ξενοδοχείο «Ρίθυμνα» στα πλαίσια του
Πανελλήνιου Ιατρικού Συνεδρίου και τέλος, εφέτος την 1

η Φεβρουαρίου 1981 ενετάχθη
από το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών στο Πρόγραμμα «Έκφραση 1980 – 81»
και εμφανίστηκε στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά μαζί με τις χορωδίες Αταλάντης και
Νίκαιας.
Και οι τρεις χορωδίες είναι εντεταγμένες στην Ένωση Χορωδιών Ελλάδος.
Σ’ όλες τις παραπάνω εμφανίσεις της η χορωδία καταχειροκροτήθηκε για την
επιτυχή εκτέλεση του εκάστοτε Προγράμματος και έτυχε ευμενεστάτων σχολίων από
τον τοπικό τύπο και των άλλων πόλεων, που πήρε μέρος σε εμφανίσεις.
Θάθελα να προσθέσω ακόμη ότι ο Σύνδεσμός μας, δέχτηκε από 4
Φεβρουαρίου 1979 να γίνη μέλος η χορωδία μας, στην ένωση χορωδιών Ελλάδος και
τούτο γιατί σκοπός αυτής της ένωσης είναι η γνωριμία ανάμεσα στις άλλες Ελλαδικές
χορωδίες, η δημιουργία άμιλλας μεταξύ τους και ακόμη η δημιουργία φεστιβάλ
Ελληνικού τραγουδιού σ’ όλες τις επαρχιακές πόλεις με σκοπό την τόνωση του
Μουσικού αισθήματος μα και της Τουριστικής κίνησης.
Έτσι μέσα στα πλαίσια αυτά, ο Σύνδεσμός μας κάλεσε την χορωδία από το
μακρυνό νησί του Αιγαίου τη Μυτιλήνη, και ήλθεν εδώ στην πόλι μας πέρυσι στις 25
Μαΐου 1980, μέσα στα πλαίσια του εορτασμού της Μάχης της Κρήτης, για να δοθή
μεγαλύτερη λαμπρότητα στον εορτασμό αυτό.
Αυτή ήταν με κάθε δυνατή συντομία η αναδρομή της Μουσικής προσφοράς
από το Σύνδεσμο προς διάδοσι Καλών Τεχνών, τα 50 χρόνια της ζωής του (1931-1981)
στην Πόλι του Ρεθύμνου.
Ρέθυμνο 28-3-1981

The post Σύνδεσμος για τη Διάδοση Καλών Τεχνών appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

The post «Ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Ρεθύμνης» appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Ο Σοροπτιμιστικός όμιλος Ρεθύμνου ΕΡΩΦΙΛΗ ιδρύθηκε στης 9 Ιουλίου 1994. Ανάδοχος του ομίλου ήταν η Πρόεδρος  του ομίλου Ηρακλείου ΑΡΕΤΟΥΣΑ  κ. Ιωάννα Μηλιαράκη,η οποία ανέθεσε την ίδρυση του ομίλου στην κ.Βαρβάρα Σκαρβέλη. Στην τελετή εγκαθίδρυσης παρέδωσε τον Καταστατικό Χάρτη του Διεθνούς Σοροπτιμισμού  στο νέο ιδρυθέντα όμιλο η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας κυρία ΜargaretNenwton στο ξενοδοχείο ELGRECO.

Ι Δ Ρ Υ Τ Ι Κ Α   Μ Ε Λ Η  Τ ΟΥ  Ο Μ Ι Λ Ο Υ

1. Σκαρβέλη Βαρβάρα      
2. Παπαδάκη Ελευθερία                                     
3. Καραδάκη Μαρίνα                                
4. Συνατσάκη Μαρία                           
5. Γιανούλη Μαρία                                              
6. Σπυρλιδάκη Μαρία                                         
7. Προκοπάκη Ελσα                                             
8. Τσίχλη Ζαμπία                                                  
9. Σακαράκη Μαρία
10. Ιερωνιμάκη Μαρία
11. Σηφακάκη Κλεονίκη
12. Βογιατζή Νικολέτα
13. Σταγάκη Ειρήνη
14. Θυμιατζή Ελένη
15. Βαονάκη Πόπη
16. Φραγκούλη Μαρίτα          
17. Μυσσιρλή Ελένη                                               
18. Παυλοπούλου Νοέλα      
19. Μπενάκη Αννίτα   
20. Παπατζανή Ευαγγελία     
21. Δουλγεράκη Κατερίνα
22. Μαλλιαρού Δέσποινα
23. Σφηνιά Κατερίνα              

O  Πρώτος σπόρος για το Σοροπτιμισμό στο Ρέθυμνο έπεσε από την χαρισματική σπορέα  κ. Ιωάννα Μηλιαράκη, από τον όμιλο Ηρακλείου  ΑΡΕΤΟΥΣΑ.

Ο σπόρος φύτρωσε, άνθισε και έδωσε καρπούς στην όμορφη πολιτεία μας το Ρέθυμνο, με την βοήθεια της ακούραστης Ιδρυτικής Προέδρου κ. Βαρβάρας  Σκαρβέλη.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ

• 10-5-1995: Εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου Ρεθύμνου για την Λαπαροσκοπική χειρουργική με ομιλητή τον συμπολίτη μας καθηγητή χειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου κ. Γεώργιο Χαλκιαδάκη.

• Εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου  Ρεθύμνης για τα ανθρώπινα δικαιώματα με ομιλήτρια τη δικηγόρο κ. Μαρία Λιονή.
• Εκδήλωση σε συνεργασία με τον όμιλο Κηφισιά Εκάλη στην αίθουσα του Ωδείου ΡεΘύμνης για την οστεοπόρωση με ομιλήτρια την συντονίστρια Υγείας καθηγήτρια ιατρικής, αείμνηστη, Αλίκη Μάντακα.

• Εκδήλωση για την ημέρα της γυναίκας στο ξενοδοχείο JOAN ομιλήτρια την συντονίστρια Εκπαίδευσης του ομίλου μας κ. Ελένη Μυσσιρλή.
• Εκδήλωση κατά την οποία δώσαμε 3 υποτροφίες σε μαθητές της πόλης μας με χορηγό τον κ. Στέλιο Κιαγιαδάκη,έμπορο αυτοκινήτων.
• Επίσκεψη στον οικισμό Γάλλου του Δήμου Ρεθύμνης για ενημέρωση από την  συντονίστρια υγείας του ομίλου μας κ. Κλεονίκη Σηφακάκη για πρώτες βοήθειες.
• Εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου Ρεθύμνης με θέμα ¨Ποίηση στην Προσχολική Εκπαίδευση, πραγματικότητα και προοπτικές με ομιλήτρια την κ. Σοφία Σιγανού-Φραγκούλη, διδάκτορα Παιδαγωγικών Επιστημών Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Ν.Ρεθύμνης.

• 11-7-95: Εκδήλωση στο ξενοδοχείο ELGRECO για τους σεισμοπαθείς των Γρεβενών.
• 17-3-97: Εκδήλωσηστο Δημαρχείο  Ρεθύμνου  με ομιλήτρια την κ. Καιτη Δούκα και την συμμετοχή της τότε Προέδρου της Ένωσης κ. Τασούλα Καμπουρίδου και 12 ομίλων της Ένωσης ίδρυσαν το Σοροπτιμιστικό Κέντρο Αγροτικής και κοινωνικής Επιμορφώσεωςκαι Δράσεων εις μνήμη της σοροπτιμίστριας Δένας Μαλλιαρού, γεωπόνου, την οποία χάσαμε πρόωρα.

• Μουσικό απόγευμα στο ξενοδοχείο Αχίλλειο, τα έσοδα του διατέθηκαν για αγορά βιβλίων προς εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του δημοτικού σχολείου Μυριοκεφάλωντου Δήμου Λαππαίων νομού Ρεθύμνης.
• Εκδήλωση στο Δημοτικό κήπο Ρεθύμνου για την αειφόρο ανάπτυξη με ομιλητή τον Προϊστάμενο της πολεοδομίας Ρεθύμνου κ. Μιχάλη Δεληγιαννάκη.
• Μουσικό απόγευμα πάλι στο ξενοδοχείο Αχίλλειο.

ΔΩΡΕΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΜΑΣ

-50.000ΔΡΧ.στον Ι.Ν Αγ.ΙωάννουΜυσιρίων

-50.000δρχ. στον Ι.Ν.Αγίων Αναργύρων Περιβολίων

-100.000δρχ. στον Ι.Ν.ΠαναγίτσαςΜασταμπά

-100.000δρχ.για το δρόμο της Κάσσου

-10.οοοδρχ.για την Β.Ηπειρο

-50.000δρχ.στο Κέντρο Απεξάρτησης Ρεθύμνου.

-Στείλαμε φαρμακευτικό υλικό στη Ρωσία για τα παιδιά που πάσχουν από φυματίωση.

-Προσφέραμε χρηματική βοήθεια στα παιδιά της Ρουάντα.

• Επισκεπτόμαστε το Γηροκομείο όπως κάθε χρόνο για να χαρίσουμε ένα χαμόγελο στους Ηλικιωμένους που το είχαν ανάγκη για αυτό καθιερώθηκε να επαναλαμβάνεται τουλάχιστον τρεις φορές κάθε χρόνο. Μας υποδέχονται πάντα με πολλή χαρά.
• 17-2-02: Επισκεφθήκαμε τον νεοσύστατο στην πόλη μας ξενώνα ΨΥΧΑΡΓΩ για να καλωσορίσουμε τους ένοικους και κανονίσαμε, εκδήλωση στις 17-2-02 να τους γνωρίσει η κοινωνία του Ρεθύμνου ώστε να επιτευχθεί η επανένταξή τους στην τοπική κοινωνία. Η εκδήλωση έγινε στη Λέσχη Αξιωματικών με επιτυχία.

• Tην Μ. Δευτέρα πραγματοποιήσαμε το καθιερωμένο παζάρι και βοηθήσαμε τα παιδιά του Ιράκ με το ποσό των 300 ευρώ.
• Δώσαμε 200 ευρώ στο ράδιο μαραθώνιο για το νοσοκομείο της πόλης μας
• 29-11-02: Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση ,με ομιλία και τσάι, από τα έσοδα ένα μέρος διατέθηκε στο σύλλογο ΑΓΑΠΗ που φιλοξενεί παιδιά με ειδικές ανάγκες και  τα υπόλοιπα στην ACTIONAID
• 14-4-03: Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση στην αίθουσα της Περιηγητικής Λέσχης Ρεθύμνου με ομιλήτρια την κ. Μαρία Ψιλλάκη με θέμα «Η συμβολή της γυναίκας στην διάσωση του Λαϊκού πολιτισμού»

• Προσφέραμε τσάι στην αίθουσα της Περιηγητικής, όπου μέρος των εσόδων διαθέσαμε στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό για αγορά τεχνητών μελών.
• Δώσαμε στον σύλλογο Αγάπη οικονομική ενίσχυση 200 ευρώ. Στον ίδιο σύλλογο σε άλλο χρόνο προσφέραμε επίσης το ποσό των 350 ευρώ.
• Προσφέραμε μια τηλεόραση 29’’ στο σύλλογο Κωφών.
• Δώσαμε 800 ευρώ στο σύλλογο ΑΜΕΑ για την αγορά βιβλιοθήκης.
• 1-12-03: Επίσης πραγματοποιήσαμε μια εκδήλωση στην αίθουσα της Περιγιητικής Λέσχης με ομιλητή τον καθηγητή κ. Μιχάλη Τρούλη με θέμα ¨Αγία Βαρβάρα  Η πολιούχος του Ρεθύμνου¨. Στην ίδια εκδήλωση μίλησε  η  φίλη μας κ. Πόπη Κατσιπουλάκη για άτομα με αναπηρία.

• 5-6-04: Επισκεφθήκαμε το νηπιαγωγείο Πηγής του δήμου Αρκαδίου, νομού Ρεθύμνης, την ημέρα Περιβάλλοντος, φυτεύοντας μια ελιά, σύμβολο ειρήνης, με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων και προσφέραμε το ποσό των 600 ευρώ για τις ανάγκες του νηπιαγωγείου.

• Ο ΟΜΙΛΟΣ ΜΑΣ ΕΓΙΝΕ ΑΝΑΔΟΧΟΣ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ACTIONAID
• Επισκεφθήκαμε το Κέντρο Νεότητας των Ανωγείων που φιλοξενούσε 27 παιδιά από το Αφγανιστάν ηλικίας 12-18 ετών. Τους δωρίσαμε ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.
• 7-7-04: Γιορτάσαμε τα 10 χρόνια του ομίλου μας ,πραγματοποιόντας μία εκδήλωσηστο Δημοτικό κήπο της πόλης μας, παρουσία της αναδόχου του ομίλου κ. Ιωάννας  Μηλιαράκη δικηγόρου.

Αυτά τα 10 χρόνια πιασμένες χέρι-χέρι καταφέραμε να  καθιερωθούμε στη συνείδηση της  Ρεθεμνιώτικης κοινωνίας και να προσφέρουμε και εμείς ένα λιθαράκι στο κοινωνικό γίγνεσθαι του τόπου μας.

• 1-12-04: Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση για την ημέρα του Σοροπτιμισμού με θέμα τα ¨Ανθρώπινα Δικαιώματα¨ με ομιλήτρια την Μαρία Συνατσάκη τότε συντονίστρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ομίλου μας. Από τα έσοδα ένα ποσό διαθέσαμε για τους πληγέντες της Ασίας από το τσουνάμι.
• 28/29-5-05: Στη  Γεν. Συνέλευση Σ,Ε,Ε. στη Θεσ/νίκη και συμμετείχαν  η κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη και η κ. Νοέλα Παυλοπούλου.
• 6-6-05: Είχε μεγάλη επιτυχία  η  ημερίδα που πραγματοποίησε ο όμιλος μας με την Νομαρχιακή  Αυτοδιοίκηση  Ρεθύμνου για την Ημέρα του περιβάλλοντος στο ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ της πόλης μας με θέμα «Περιβάλλον και ποιότητα ζωής»
• 5-6-05: Δώσαμε 300 ευρώ στα παιδιά του οικολογικού σχολείου Αργυρούπολης του Δήμου Λαππαίων Ν.Ρεθύμνης,από τα έσοδα της εκδήλωσης που πραγματοποιήσαμε για το περιβάλλον.
• 12-7-05: Επισκεφτήκαμε το φράγμα Ποταμών στην επαρχία Αμαρίου. Ήταν ένα μεγάλο  αναπτυξιακό έργο  υπό κατασκευή, ολοκληρώθηκε και εξυπηρετεί  στη άρδευση, σχεδόν το μισό νομό του Ρεθύμνου.

• 14-15-16/10-05: Συμμετείχαν από τον όμιλό μας 7 μέλη στην εκδήλωση του Ομίλου Ηρακλείου Αρετούσα, για την συμπλήρωση 15 χρόνων από την ίδρυσή του.
• 27-2-06: Πραγματοποιήσαμε ομιλία στο Στέκι Περάματος Μυλοποτάμου Ρεθύμνης σε συνεργασία με τον Δήμο Γεροποτάμουκαι την Β΄εκπαίδευση. Το θέμα ήταν ¨Αλκοόλ στην εφηβική ηλικία – μια επικίνδυνη πραγματικότητα¨με ομιλήτρια την γιατρό Πωλίνα Στεφανοπούλου-Σερτεδάκη και απευθυνόταν σε μαθητές Γυμνασίων-Λυκείων του Δήμου Γεροποτάμου, χωρίς εισιτήριο.

• 24-5-06: Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και σε συνεργασία με το 13^ο Δημοτικό Σχολείο Ρεθύμνου.Η εκδήλωση περιλάμβανε:

1. Θεατρική παράσταση του έργου ¨Το λυπημένο Αρκουδάκι¨του Ε. Τριβιζά σε σκηνοθεσία Μαρία Σακαδάκη-Σακαράκη,σοροπτιμίστρια-σκηνοθέτιδα.
2. Ομιλία  με θέμα ¨Διαχείριση προβληματικής συμπεριφοράς στο Πλαίσιο της σχολικής τάξης¨ από την δασκάλα του 13ου δημοτικού Μαρία Στριλιγκά-Καλλέργη σοροπτιμίστρια
3. Ομιλία με θέμα ¨προβλήματα και συγκρούσεις στην οικογένεια-τρόποι αντιμετώπισης και παρεμβάσεις¨από τον Κ. Κουρκούτα Ηλία καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

• 2-10-06:  Στην πραγματοποίηση της  τελετή αλλαγής της προεδρίας της ένωσηςστο Υπουργείο Εξωτερικών, νέα πρόεδρος Σ.Ε.Ε.  Αλίκη Μητσάκου- Γεωργίουσυμμετείχε η πρόεδρος του ομίλου μας κ. Μανωλιτζά Αννα
• 17-19-11-06: Συμμετείχε ο όμιλος μας στη  συνάντηση Προέδρων και Συντονιστριών που  πραγματοποιήθηκε στη Δράμα,με την πρόεδρο Μανωλιτζά Αννα και την συντονίστρια καλής Θέλησης και κατανόησης Νοέλα Παυλοπούλου.
• 17-12-06: Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με αφορμή την ημέρα του Σοροπτιμισμού και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ με ομιλητή τον κ. Μιχάλη Τζαγκαράκη κλινικό ψυχολόγο με θέμα ¨Ψυχολογική και σωματική κακοποίηση στην οικογένεια¨. Στη συνέχεια η βραδιά έγινε πιο ευχάριστη με τις γλυκές μελωδίες του συγκροτήματος του κ. ΒακιρτζήΤα έσοδα διατέθηκαν στο πρόγραμμα του Νοσοκομείου Ρεθύμνης για τα παιδιά με ειδικά προβλήματα.

• 15-1-07: Συμμετείχε ο όμιλος μας στην κοπή της πίτας της Σ,Ε.Ε. και στο ευρύ Δ.Σ.με την Α΄ Αντιπρόεδρο κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη.
• 30-3-07: Υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης γιορτάσαμε όλοι οι Γυναικείοι σύλλογοι μαζί την Ημέρα της Γυναίκας στο ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ. Περιλάμβανε ομιλία με θέμα «Εργαζόμενη  Γυναίκα Δυνατή Γυναίκα»

Στον εκθεσιακό χώρο του ξενοδοχείου εκθέσαμε τις εργασίες των δράσεων μας.

• 2-4-07: Πραγματοποιήσαμε το καθιερωμένο Πασχαλινό Bazaar. Για 22η χρονιά από τα έσοδα του 2007 διατέθηκαν 300ευρώ στο Παιδικό Πολιτιστικό Κέντρο της πόλης μας.

• 20-22-4-07: Διεξαγωγή Γεν.Συνέλευσης στην Αθήνα στο αμφιθέατρο Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.Από τον όμιλο μας συμμετείχαν η πρόεδρος κ. Άννα Μανωλιτζά η Αντιπρόεδρος κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη ως εκπρόσωπος και η εκπρόσωπος κ. Νοέλα Παυλοπούλου.

• 11-6-07: Πραγματοποιήσαμε ομιλία για την ημέρα του Περιβάλλοντος στο Ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ με θέμα «Οικολογία της καθημερινής ζωής – σημερινή κατάσταση και εναλλακτικές λύσεις» με ομιλητή τον κ. Χάρη Στρατιδάκη Δάσκαλος,υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ν. Ρεθύμνης.

• 7-11-07: Επισκεφτήκαμε την κοινωνική υπηρεσία του Νοσοκομείου μας για ενημέρωση της δωρεάς οργάνων με την ευκαιρία της Πανελλήνιας ημέρας δωρεάς οργάνων.

• Μέσω του τηλέ-μαραθώνιου τοπικού καναλιού προσφέραμε 200 ευρώ για τους πυροπαθείς της Πελοποννήσου.
• 4-1-08: Σε πανηγυρική βραδινή εκδήλωση έγινε το κόψιμο της  πρωτοχρονιάτικης πίτας του ομίλου μας στο νυκτερινό κέντρο ΦΑΝΤΑΣΙΑ. Μας τίμησαν με την παρουσία τους οι Αρχές του νομού μας και πλήθος κόσμου. Η εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία, τα έσοδα διατέθηκαν στο 1^ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ρεθύμνης 500 ευρώ.

• Έχουμε υιοθετήσει τα ειδικά σχολεία, όλων των βαθμίδων της πόλης μας όπως φαίνεται μέχρι τώρα, αλλά και παρακάτω.
• 5-3-08: Παρευρεθήκαμε στην εκδήλωση του ομίλου Ηρακλείου « Αρετούσα» για τον εορτασμό της ημέρας της Γυναίκας. Στα πλαίσια της εκδήλωσης είχαν προσκαλέσει για να τιμήσουν την κ.Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ ήταν τιμή μας που μας κάλεσαν και της προσφέραμε αναμνηστικά δώρα.
• 16-3-08: Γιορτάσαμε την Ημέρα της Γυναίκας με ομιλία από την ιατρό πνευμονολόγο κ. Αγγελική Κωστάκη-Καλησπεράκη με θέμα «οι επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία – Υπάρχουν τρόποι διακοπής του» στην αίθουσα του εκπολιτιστικού συλλόγου στο Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου.

• 21-4-08: Πραγματοποιήσαμε το Πασχαλινό παζάρι μας και τα έσοδα, 500 ευρώ δόθηκαν στο 1^ο Ειδικό Γυμνάσιο Ρεθύμνου

• Από το Γραφείο του Νομάρχη μας ζήτησαν την συμπαράσταση μας  στη οικογένεια του Στάθη Λαζαρίδη ειδικού φρουρού που τραυματίστηκε σοβαρά εν ώρα υπηρεσίας στο ορεινό Μυλοπόταμο, δώσαμε 200 ευρώ
• 6/8-6-08: Γενική Συνέλευση στην Αθήνα. Συμμετείχαν η κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη Α΄αντιπρόεδρος και η κ.Κατερίνα Δουλγεράκη τακτική εκπρόσωπος.
• 5-8-08: Πραγματοποιήθηκε επίσκεψη της Προέδρου της Σ.Ε.Ε. κ. Μητσάκου-Γεωργίου Αλίκης στον όμιλό μας. Την υποδεχτήκαμε στο σπίτι της προέδρου του ομίλου μας κ. Άννας Μανωλιτζά-Δουλιανάκη, με τον ύμνο του σοροπτιμισμού  που έχει ενορχηστρώσει ο όμιλος Καβάλας. Δημιουργήθηκε μια πολλή ζεστή ατμόσφαιρα στα πλαίσια του Σοροπτιμισμούκαι φιλίας, ανταλλάξαμε δώραμε την πρόεδρο της Ένωσης και γευτήκαμε τα υπέροχα εδέσματα της οικοδέσποινας πίνοντας στην υγεία του Σοροπτιμισμού.

• Στη δεκαπενταετία που μας πέρασε αποκτήσαμε εμπειρία όσο αφορά την προσφορά στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του τόπου μας. Από τα λάθη μας μάθαμε και γίναμε σοφότερες. Χάσαμε όμως δύο πολύ καλές φίλες σοροπτιμίστριες, τηνΑννίτα Μπενάκη-Πόπωτα, δικηγόρο, συντονίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την Δένα Μαλλιαρού, γεωπόνο, συντονίστρια περιβάλλοντος. Η σκέψη μας είναι πάντα κοντά τους.
• Για την μνήμη της Δένας  αγοράσαμε ένα προτζέκτορα στο  Ειδικό Σχολείο και δώσαμε 50.000 δρχ. στο σύλλογο Αγάπη.
• Για τη μνήμη της Αννίτας αγοράσαμε ένα προτζέκτορα στο 3^ο Γυμνάσιο Ρεθύμνου, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να στηρίξουμε τον μικρό τότε Ανδρέα, το παιδί της Αννίτας, πού σήμερα είναι πολιτικός μηχανικός.
• 8-12-08: Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στο ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ.Τα έσοδα της εκδήλωσης μαζί με τις χορηγίες των Καταστημάτων της Αγροτικής Τράπεζας κεντρικό και Καλλιθέας μοιράστηκαν 200 ευρώ στο σύλλογο ΑΓΑΠΗ, 300 ευρώ στο σύλλογο Κωφών και 300 ευρώ στα ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ. Συγχρόνως βραβεύσαμε  και τον Κ. Χαράλαμπο Βουρβαχάκη ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ΜΙΝΩΣ και σύζυγο της σοροπτιμίστριας ΑρτεμιςΒουρβαχάκη. Για τις προσφορές  και τις εξυπηρετήσεις του στον όμιλό μας.

• 21-1-09: Έγινε μεταξύ μας η κοπή της πίτας μας.
• 09-03-09: Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης στα πλαίσια  της ημέρας της  Γυναίκας. Περιλαμβάνει ομιλίες από την σοροπτιμίστρια εκπαιδευτικό κ. Στριλιγκά-Καλλέργη Μαρία με θέμα «Σκιαγραφώντας τη γυναίκα του σήμερα» και από την σοροπτιμίστρια δικηγόρο κ. Μαρία Συνατσάκη η οποία αναφέρθηκε στις σοροπτιμίστριες που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή, «Αννίτα Μπενάκη-Ποπωτα και Δενα Μαλλιαρού». Η πρόεδρος κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη απένειμε τιμητική πλακέτα στις οικογένειες των εκλιπουσών.

• 13-4-09: Πραγματοποιήσαμε το  καθιερωμένο πασχαλινό παζάρι, από τα έσοδα διατέθηκαν 500 ευρώ στους Προσκόπους και 200 ευρώ για βοήθεια στην Αιτή.
• 10-6-10: Πραγματοποιήσαμε σε συνεργασία με το Α΄ΚΑΠΗ Ρεθύμνου μία εκδήλωση με ομιλία και σκέτς. Το θέμα ήταν «Γυναίκα και Νερό» το θέμα ανέπτυξε η γραμματέας του ομίλου κ. Στριλιγκά-Καλλέργη Μαρία ενώ η συντονίστρια περιβάλλοντος του ομίλου κ.Ασπασία Σταυρουλάκη- Κουφάκη έκανε την αφήγηση και το Α΄ΚΑΠΗ εκτελούσε τα δρώμενα συνοδεία 2 λυράρηδων.

• Όλες  μας τις εκδηλώσεις  κάλυψαν και καλύπτουν μέχρι σήμερα τα τοπικά Μ.Μ.Ε
• 16-6-10: Στην πρόταση βράβευσης 3 γυναικών από την Σ.Ε.Ε. για τον εορτασμό της ημέρας της γυναίκας, συμμετείχε από το δικό μας όμιλο η σκηνοθέτης-σοροπτιμίστρια Μαρία Σακαράκη-Σακαδάκη με το ντοκιμαντέρ <Το Αρκάδι των Αγγέλων>, το οποίο βραβεύτηκε.
• 8-12-10: Πραγματοποιήσαμε ομιλία με την  ευκαιρία  της ημέρας του Σοροπτιμισμού και ανθρωπίνων δικαιωμάτων με θέμα ¨Η Κρητική διατροφή και η σχέση της με την υγεία¨ ομιλήτριες  η Ειρήνη Β. Θεοδωράκη κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος και η Ζωή Νόβακ Δ/ντρια του Κρητικού Συμφώνου Ποιότητάς. Από τα έσοδα της εκδήλωσης διατέθηκε στη νεοσύστατη εταιρεία ALΖHEIMER και συναφών διαταραχών του Ν. Ρεθύμνης ¨ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ¨ το ποσό των 500 ευρώ

• 18-1-11: Επισκεφτήκαμε το Γηροκομείο τους προσφέραμε  τυρόπιτες και χορτόπιτες και τους κάναμε λίγη παρέα.
• 16-2-11: Κόψαμε την πίτα μας σε γνωστή καφετέρια .Τιμήσαμε και την Ιδρυτική Πρόεδρο του ομίλου μας κ. Σκαρβέλη Βαρβάρα δίνοντάς της η πρόεδρος Στριλιγκά Μαρία μία αναμνηστική πλακέτα για την αφοσίωση και την αγάπη της στο Σοροπτιμισμό.
• 3-4-11: Συμμετοχή μελών του ομίλου μας στη Γενική Συνέλευση.
• 18-4-11: Πασχαλινό BAZAAR με χειροποίητα εδέσματα όπως κάθε χρόνο, έξω από το Δημαρχείο.  Σκοπός μας η συγκέντρωση χρημάτων για την στήριξητου νέο ιδρυθέντα συλλόγου «οικογενειών και φίλων για την ψυχική υγεία».
• 8-5-11: Συμμετείχαμε στην εκδήλωση του 5^ου Δημοτικού Σχολείου Ρεθύμνου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης,στα πλαίσια της Παγκόσμιας εβδομάδας δράσης για την Εκπαίδευση, η οποία είναι διεθνής εκστρατεία συντονισμένη για 8^η χρονιάαπό την ACTIONAID. Tην οργάνωση και επιμέλεια της εκδήλωσης, είχε αναλάβει η πρόεδρος του ομίλου μας ως εκπαιδευτικός κ. Στριλιγκά Μαρία.
• 28-5-11: Πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας ημερήσια εκδρομή με μεγάλη συμμετοχή φίλων και γνωστών του ομίλου μας. Επισκεφτήκαμε τις μονές Βώσσακος και Χαλέπας πρόσφατα αναστηλωμένες στη περιοχή Μέσα Μυλοπόταμο. Γευματίσαμε στο χωριό Δροσιά γνωστό και ως Γενί Γκαβέ και καφεδάκι στο Πάνορμο. Την διοργάνωσηείχε αναλάβει η τότε γραμματέας κ. Μανωλιτζά Αννα
• 2-10-11: Πραγματοποιήθηκε τιμητική εκδήλωση προς την άξια Ανάδοχο του ομίλου μας, δικηγόρο κ. Ιωάννα Μηλιαράκη, ιδρυτική πρόεδρο του ομίλου Ηρακλείου “Αρετούσα”, με συμμετοχή της αντιπεριφερειάρχη Ρεθύμνου κ. Μαρία Λιονή,του Δημάρχου κ. Γεωργίου Μαρινάκη, των προέδρων του Λυκείου Ελληνίδων, της ΧΕΝ καθώς και εκπροσώπων διαφόρων φορέων του τόπου μας.
• 8-11-11: Αθλοθέτηση κυπέλλου για τον αγώνα δρόμου στα¨ 71α ΑΡΚΑΔΙΑ΄¨που διοργανώνεται κάθε χρόνο για την επέτειο του ολοκαυτώματος της Ιεράς Μονής Αρκαδίου.
• 14-11-11: Συμμετοχή 5 μελών μας στην εκδήλωση του ομίλου Hρακλείου ¨Κόμη και Φως¨, αποφασίσαμε να πραγματοποιηθεί και στο Ρέθυμνο στα πλαίσια συνεργασίας των δύο Κρητικών ομίλων.
• 28-29/11-11: Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση τέχνης λόγου και έκφρασης με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά της ενδοοικογενειακής βίας, σε συνεργασία με τον όμιλο Ηρακλείου. Προσκεκλημένοι ο κ. Πρωτόπαππας, γενικός διευθυντής των παιδικών χωριών SOS Eλλάδος, ο κ. Πιτσάνης, διευθυντής της Kerastase, ο οποίος μίλησε για τη διαχρονική αξία της ομορφιάς, ο κ. Μουδατσάκης Τηλέμαχος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και διακεκριμένος σκηνοθέτης, ο οποίος μίλησε για την ενδοοικογενειακή βία στο αρχαίο δράμα, και ο κ. Μιχάλης Αεράκης, ηθοποιός και διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. Η εκδήλωση περιελάβανε επίσης τη μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα έκθεση «Κόμη και Φως», της πρωτοπόρου δημιουργού κ. Δρετάκη Μαρίας και του λαμπρού φωτογράφου κ. Μάνου Αγριμάκη. 12 από τα εκθέματα εικονογραφούσαν ένα συλλεκτικό ημερολόγιο για το 2012. Τα έσοδα από τις πωλήσεις του ημερολογίου 1000 ευρώ  παραδόθηκαν στο κ. Πρωτόπαπα Δ/ντή παιδικων χωριών SOS, για την δημιουργία του παιδικού χωριού SOS στο Ηράκλειο. Το μήνυμα της εκδήλωσης ήταν «Μαζί μπορούμε να κάνουμε περισσότερα».

• 13-12-11: Συνάντηση με το σύλλογο «Φίλων και οικογενειών για την Ψυχική υγεία», προσφορά των εσόδων του Bazaar.
• 14-12-11: Επίσκεψη στο Επισκοπείο Ρεθύμνης με αφορμή τον εορτασμό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Ευγένιου.
• 18-12-11: Αποστολή χειροποίητων Χριστουγεννιάτικων ευχετήριων καρτών, στις αρχές και φορείς του Ρεθύμνου, στην Σοροπτιμιστική Ένωση και τους ομίλους όπως κάθε χρόνο
• 4-1-2012: Επίσκεψη στο Γηροκομείο της πόλης μας και δημιουργία χορωδίας με τους ηλικιωμένους, από την συντονίστρια Καλής θέλησης κ. Νοέλα Παυλοπούλου. Η ψυχαγωγικού χαρακτήρα συνάντηση με τους γέροντες, ορίστηκε να τους επισκεπτόμαστε πιο συχνά, να τραγουδάμε όλοι  μαζί και να κρατούμε συντροφιά, απαλύνοντας, όσο μπορούμε τη μοναξιά της τρίτης ηλικίας.
• 14-1-12: Επίσκεψη σε φυτώρια της πόλης μας για την επιλογή φυτών για να φυτεύσουμε σε 2ο Δημοτικό Σχολείο της πόλης μας σε συνεργασία με το Δήμο Ρεθύμνου. Την οργάνωση ανέλαβε η συντονίστρια περιβάλλοντος  κ. Ζαχαριουδάκη Μαρία
• 25-1-12: Κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του ομίλου στο ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ της Ταμίας του ομίλου κ. Βουρβαχάκη Αρτεμις .Η εκδήλωση περιλάμβανε και ομιλία. Από τον γιατρό-λογοτέχνη κ. Μανώλη Καλλέργη, με θέμα  «‘Η ποίηση και η τέχνη ως φάρμακο και γιατρειά στον ανθρώπινο πόνο»
• 24-2-12: Επίσκεψη στο Γηροκομείο  Ρεθύμνης και συμμετοχή στον εορτασμό των Απόκριων, με προσφορά εδεσμάτων και ψυχαγωγικού προγράμματος.
• 29-3-12: Συμμετοχή στην εκδήλωση για την αποφυγή της παχυσαρκίας . Η διοργάνωση  έγινε από την πρόεδρο του ομίλου κ. Στριλιγκά Μαρία σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης και του 8^ου Δημοτικού Σχολείου Ρεθύμνης. Η εκδήλωση πλαισιώθηκε με ομιλία της φίλης του ομίλου Ειρήνης Θεοδωράκη, κλινικής διαιτολόγου-διατροφολόγου. Προσφέρθηκαν εδέσματα παρασκευασμένα με τους υγιεινούς τρόπους που υπέδειξε η ομιλήτρια.
• 9-4-12: Πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο Bazaar  έξω από το Δημαρχείο, από τα έσοδα αγοράσαμε 60 σετ σεντόνια και 60 μαξιλαροθήκες  για το Νοσοκομείο Ρεθύμνου,τα  παραδώσαμε στις 11-5-12.

• 8-5-12 Στα πλαίσια της ημέρας του Περιβάλλοντος φυτέψαμε μαζί με τους μαθητές και τους Δασκάλους του  2^ουΔημοτικού σχολείου της πόλης μας τα δεντράκια, τα λουλούδια και τους θάμνους που είχαμεαγοράσει από τα φυτώρια. Τα παιδιά είχαν ενθουσιαστή με την συμμετοχή τους,τους χαρίσαμε μια ενδιαφέρουσα εμπειρία. Οι  δάσκαλοι μας ευχαρίστησαν για την δράση μας,διότι τέτοιες δράσεις καλλιεργούν στους μαθητές την καλαισθησία αλλά και την υπευθυνότητα τους στη διαφύλαξη του δημόσιου χώρου.

• 19/20-5-12Πραγματοποιήθηκε η Γεν, Συνέλευση της Ένωσης και συμμετείχε ηαντιπρόεδρος κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη.
• 26-6-12 Μας επισκέφτηκε η Πρόεδρος της Ένωσης Ελλάδος κ. ΛίλιανΖέλλου.Την υποδεχτήκαμε στο ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ της αδελφής σοροπτιμίστριαςΒουρβαχάκηΆρτεμις.Μετά το καλωσόρισμα αναφερθήκαμε στα θέματα του Σοροπτιμισμού και μετά από ένα περίπατο στη παλιά πόλη καιτην ξενάγηση από την ιδρυτική Πρόεδρο κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη δειπνήσαμε στο κέντρο ΑΓΡΙΜΙΑ,περάσαμε ωραία σε μια ζεστή ατμόσφαιρα. Τέλος  ευχηθήκαμε μεταξύ μας ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ και αποχαιρετήσαμε την πρόεδρο της Ένωσής κ. ΖέλλουΛιλιαν.

• 2/3/4-11-12 Πραγματοποιήθηκε στη Θεσ/νίκη το συνέδριο προέδρων και Συντονιστριώνκαι συμμετείχαν από τον όμιλο η κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη και η κ. Μαρία Ζαχαριουδάκη- Γαλλιάκη.
• 18-11-12 Εκδρομή στον ΑποκόρωναΧανίων. Έγινε  προσκύνημα στον Άγιο Γεώργιο της  Μονής στο Καρύδι. Ο Ηγούμενος της μονής μας ενημέρωσε για τη μονή,μας ξενάγησε σε όλους τους χώρους και μας φίλεψε με τα καλούδια του,μαζί  και με τα δικά μας. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το εργαστήριο φυσητού γυαλιού στο Κόκκινο Χωριό και γευματίσαμε σε μια τέλεια ταβέρνα στο Τζιτζιφέ με πολύ ωραία  φαγητά.
• Συνεχίζει ο όμιλος μας να συμμετέχει στις συναντήσεις της  Ένωσης,στις εκδηλώσεις άλλων συλλόγων και ομίλων της πόλης μας και συνεχίζουμε τις καθιερωμένες δράσεις μας όπως  την αναδοχή του παιδιού από την ACTIONAID,την Αθλοθέτηση κυπέλλου για τον αγώνα δρόμου στα ΑΡΚΑΔΙΑ στη επέτειο του Ολοκαυτώματος της ιεράς μονής Αρκαδίου ,το Πασχαλινό παζάρι, τις επισκέψεις μας στο Γηροκομείο κ.τ.λ.
• 27-11-12Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση για τον Σοροπτιμισμό και τις αξίες των Ανθρωπίνων  Δικαιωμάτων. Τα θέματα ανέπτυξαν  η ιδρυτική Πρόεδρος κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη και η συντονίστρια Ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ. Μαρία Σακαράκη. Τα έσοδα δόθηκαν για ενίσχυση του Γηροκομείου της πόλης μας

• 9-1-13 Κόψαμε την πίτα μας παρουσία της Β΄Αντιπροέδρου της Σ.Ε.Ε. κυρίαςΠρωτοπαππάΜαρίας. Μας ενημέρωσε για τα προγράμματα που τρέχουν από την Ένωση, κύριο μέλημα είναι να βοηθήσουν τις άπορες οικογένειες.
• 4-3-13 Προγραμματίστηκε εκδήλωση στα πλαίσια της ημέρας της Γυναίκας στο Σπίτι του Πολιτισμού του Δήμου μας,με προβολή της ταινίας«ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ» και με ομιλία από τη σοροπτιμίστρια δικηγόρο κ. Μαρία Συνατσάκη,υπεύθυνη καταστατικού.
• 7-4-13Πραγματοποιήσαμε ομιλία με θέμα « Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην υγεία  δεδομένα παρατηρήσεις και υποθέσεις για την υγεία  της οικογένειας»Ομιλητής ο Καθηγητής Γενικής Ιατρικής και Α/θμιας Φροντίδας Υγείας,Δ/ντήςΚλινικής Κοινωνικής και Οικογενειακής  Ιατρικής,τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, κ. Χρήστο Λιονή.   Η εκδήλωση γίνετε στα πλαίσια της Παγκόσμιας ημέρας Υγείας.

• 29-3-13 Παρακολουθήσαμε τους Β΄Χαιρετισμούς  στη μονή Αγίας Ειρήνης της πόλης μας. Μετά οι καλόγριες μας ξενάγησαν στα εργαστήρια τους  Υφαντικής, Αγιογραφίας και σαπωνοποιίας, αλλά και στο εκθετήριο τους.
• 21-4-13Ξεκινήσαμε την πρώτη μας συνεργασία με τον  «Σύλλογο Δρομέων Υγείας Ρεθύμνου» συμμετέχουμε με προσφορά  γραμματειακής υποστήριξης στο αγώνα  « δρόμου Υγείας και Αλληλεγγύης». τα έσοδα είναι για ενίσχυση του ΙατρείουΚοινωνικής Αλληλεγγύης.

• 20-5-13 Επισκεφτήκαμε την έκθεση- Μουσείο με εκπαιδευτικό υλικό του προηγούμενουΑιώνα. Την διοργάνωσηείχε αναλάβει ο καθηγητής παιδαγωγικού Πανεπιστημίου Κρήτης  κ. Χουρδάκης.

• 25/26-5-13 Πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση στην Αθήνακαι συμμετείχαν από τον όμιλο μας ηΠρόεδρος κ. Μαρία  Στριλιγκά-Καλλέργη,οι εκπρόσωποι κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη, Άννα Μανωλιτζά –Δουλιανάκη και ως σιωπηλή παρατηρήτρια η κ. Μαρία Γαλλιάκη-Ζαχαριουδάκη.
• 6-6-13 Πήγαμε και φυτέψαμε και τα υπόλοιπα παρτέρια του 2^ου Δημοτικού αφού μας το ζήτησαν τα παιδιά και οι δάσκαλοι. Πρασινίσαμε την αυλή και ενθουσιάστηκαν όλοι, μας συγχάρηκαν και ο διευθυντής μας ζήτησε να τοποθετήσουμε μία πλακέτα  του ομίλου μας για ανάμνηση
• 16-10-13Πραγματοποιήσαμε εκδρομή στη μονή Αγ. Γεδεών στις Μαργαρίτες Μυλοποτάμου .Έγινε εσπερινός με αρτοκλασία υπέρ των μελών του Σοροπτιμισμού και τωνοικογενειών  τους καθώς και όλωντων συν εκδρομέων μας. Ξεναγηθήκαμε στους χώρους της μονής αλλά και τα εργαστήρια κεραμοποιίας του χωριού .
• 15/16/17-11-13 Πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο Προέδρων και Συντονιστριών καθώς και έκτακτη Γενική Συνέλευση στη Πάτρα, εξουσιοδοτήθηκε ως εκπρόσωποςτην ιδρυτική πρόεδρο κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη.
• 11-12-13Με την ευκαιρία του εορτασμού της ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Σοροπτιμισμού πραγματοποιήσαμε εκδήλωση με ομιλία και τσάι, στη Λέσχη Αξιωματικών της πόλης μας.Το θέμα της ομιλίας ήταν «Εκπαίδευση και εθελοντισμός στο σύγχρονο κόσμο».Το θέμα ανέπτυξε η καθηγήτρια ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. ΠέλλαΚαλογιαννάκη-Χουρδάκη είχε μεγάλο ενδιαφέρον, αναφέρθηκε ως επί το πλείστων στις τριτοκοσμικές χώρες  Τα έσοδα διατέθηκαν  στο Γηροκομείο της πόλης μας.
• 13-1-14βρεθήκαμε στην ταβέρνα Σκαρβέλη για το κόψιμο της πίτας μας .Μαζί μας ήταν και φίλοι παλιοί και νέοι περάσαμε καλά γιατί η περιποίηση ήτανάψογη και το φαγητό τέλειο.
• 15-1-14 Μας ενημέρωσαν από την ACTIONAID  ότι το νέο παιδί που υιοθετήσαμε στην Αφρική, αντικαθιστώντας το προηγούμενο λόγω ενηλικίωσης λέγεται Μουκαμάνα.
• 21/22-1-14 Έγινε επίδειξη παρασκευής σαπουνιού στο σπίτι της Προέδρου κ. Μαρίας Στριλιγκά από μια φίλη της.
• 7-3-14Επισκεφτήκαμε το νεοσύστατο Κέντρο Κακοποιημένης Γυναίκας του Δήμου μας γνωρίσαμε το προσωπικό ανταλλάξαμε ιδέες και  τις βεβαιώσαμε ότι για ότι μας χρειαστούν θα είμαστε στο πλευρό τους
• 10-3-14  Με την  ευκαιρία του εορτασμού την ημέρας της γυναίκας προβάλαμε την ταινία «Επικίνδυνη Σιωπή»  στο Σπίτι του Πολιτισμού. Τα έσοδα κατατέθηκαν στα συσσίτια της Μητροπόλεως μας.
• 21-3-14 Παρακολουθήσαμε τους Γ΄Χαιρετισμούς μαζί με φίλες και φίλους του Σοροπτιμισμού στην Ιερά Μονή Πρέβελη. Της επαρχίας Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου.
• Επισκεφτήκαμε το Γηροκομείο για να παραδώσουμε τα χρήματα από την εκδήλωση και να κάνουμε λίγη παρέα στους γέροντες.

• Συμμετείχαμε στις εκδηλώσεις των συλλόγων Χ.Ε.Ν. και Λυκείου Ελληνίδων..
• 14-6-14 Πραγματοποιήσαμε εκδρομή με φίλες και φίλους στο Ν. Χανίων. Επισκεφτήκαμε το Βοτανικό Πάρκο στο οποίο έχουν φυτευτεί όλα τα φυτά της κρητικής γης και τη μονή Αγίας Κυριακής [παράρτημα της μονής Χρυσοπηγής] στο Βαρύπετροκαι βόλτα στη πόλη των Χανίων.
• 15-9-14 Ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση του συλλόγου ΣΥΝΠΟΛΙΣ της πόλης μας. Η εκδήλωση έγινε στον δημοτικό κήπο και το εισιτήριο ήταν μία τσάντα τρόφιμα για τα συσσίτια της Ιεράς Μητρόπολης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.
• 8-12-14 Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση με αφορμή την ημέρα των ατόμων με αναπηρία [3-12-14].ομιλία με θέμα «Ανάπτυξη-εξέλιξη του ανθρώπου από την εμβρυική ηλικία έως το γήρας»με ομιλήτρια την    κ. Μπαμιάκη-Κωστάκη Βάσω.Τα έσοδα διατέθηκαν στο Ειδικό σχολείο Ρεθύμνου.

• 17-2-15 Παραδώσαμε 100ευρώ εις μνήμη του συζύγου μέλους του ομίλου μας εις το Γηροκομείο της πόλης μας.
• 8-3-15 Η πρόεδρος κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη με αφορμή του εορτασμού της ημέραςτης Γυναίκας,έκανε αναφορά σε ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης μας. Αναφέρθηκε στη σπουδαιότητα  της ημέρας και απευθύνοντας χαιρετισμό σε όλες τις γυναίκες της  πόλης μας ,τους υπενθύμισε ότι όμιλος μας είναι ανοικτός πάντοτεσε οποιαδήποτε γυναίκα χρειαστεί τη βοήθειά μας στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας.
• 9-3-15 Μας έκανε την τιμή η πρόεδρος της Σ.Ε.Ε. κ. Μαίρη Σαμαρτζίδου-Πλωμαρίτου να μας επισκεφτεί,για να μας γνωρίσει από κοντά και να συζητήσουμε θέματα του Σοροπτιμισμού, στην Ελλάδα και τις δράσεις του

Το πρωί συναντήθηκε με την Πρόεδρο του ομίλου μας,δίνοντας συνέντευξη σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό σχετικά με το Σοροπτιμισμό,στη συνέχεια

Επισκέφτηκαν το Γηροκομείο Ρεθύμνου,το οποίο διευθύνει εθελοντικά ηΑδελφή σοροπτιμίστρια Ζωή Σταρένιου-Μπριλλάκη και το έχει το έχει αναμορφώσει πλήρως.Οι ηλικιωμένοι την λατρεύουν και η κοινωνία του Ρεθύμνου την συγχαίρει.

Το απόγευμα συγκεντρωθήκαμε  σε μια έκτακτη ολομέλεια και συζητήσαμε

Τα νέα του σοροπτιμισμού καθώς καιαπορίες που είχαμε.Μετά τη λήξη της συζήτησης των θεμάτων παρέθεσε δείπνο ο όμιλος μας σε παραδοσιακή ταβέρνα στην πρόεδρο κ. Σαμαρτζίδου τέλος την ευχαριστήσαμεγια  την τιμή που μας έκανε με την επίσκεψη της και της ευχηθήκαμε  ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΙ.

• 6-4-15 Μ. Δευτέρα πραγματοποιήσαμε το καθιερωμένο Πασχαλινό παζάρι.Από τα έσοδα αγοράστηκαν τρόφιμα για συμπολίτες μας που τα είχαν ανάγκη.
• Συμμετείχαμε στη λαχειοφόρο αγορά  της προσφοράς του χαλιού 1500ευρώ για την οικονομική ενίσχυση της Σ.Ε.Ε.
• 25-5-15 Πραγματοποιήθηκε μουσικό απόγευμα στο ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ.Ο χώρος προσφέρθηκε αφιλοκερδώς όπως πάντα, αλλά το ίδιο έκανε και η τραγουδίστρια  ΣπιταδάκηΜατθαία με το συγκρότημά της. Μέρος των εσόδωνδιατέθηκαν στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό τα υπόλοιπα στο Κοινωνικό Παντοπωλείο της πόλης μας.
• 14-10-15 Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο ξενοδοχείο ΜΙΝΩΣ με θέμα ‘’Ογυναικείος ψυχισμός μετά τα 50’’με ομιλήτρια την γιατρό κ.ΣίσηΦουσκαρίνη.
• 18-10-15Ο όμιλος μας συνεχίζει τη  συνδιοργάνωση μαζί με τον σύλλογοδρομέων Υγείας του Ρεθύμνου τον 3^ο  «Δρόμο Υγείας και Αλληλεγγύης» για την ενίσχυση του Ιατρείου  ΚοινωνικήςΑλληλεγγύης.

• 25-10-15 Εκπροσώπησαν τον  όμιλος μας στα εγκαίνια του νέο ιδρυθέντοςΟμίλου Χανίων «Εύχαρις» η κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη και η ΑρτεμιςΒουρβαχάκη.Προσέφεραν το ποσό των100ευρώ  ως ενίσχυση του νέου ομίλου.
• 7/8-11-15 Εκπροσώπησε τον όμιλο μας στη συνάντηση προέδρων και Δ/ντριών προγράμματος στην Κέρκυρα η κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη, πρόεδρος του ομίλου.
• 18-1-16 έγινε το κόψιμο της Πίτας του ομίλου μας. Τα μέλη του Δ.Σ. του ομίλου, παραβρέθηκαν  στο κόψιμο της πίτας άλλωνΣυλλόγων της πόλης μας.
• 7-3-16Επισκέφτηκε τον όμιλό μας η Πρόεδρος της Σ.Ε.Ε κ. Σαμαρτζίδου Μαίρη. Την καλωσόρισε η κ.Σκαρβέλη πρόεδρος του ομίλου μας, στη συνέχεια πήρε το λόγο η κ. Σαμαρτζίδου και μας ενημέρωσε τα σχετικά με την λειτουργία της Σ.Ε.Ε,Για την πορεία των ομίλων, για τις σχέσεις των ομίλων με άλλες ευρωπαϊκές καιτη βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε σε γυναίκες που το έχουν ανάγκη.Μετά από αρκετή συζήτηση στα θέματα αυτά δεξιωθήκαμε την πρόεδρο σεμια παραδοσιακή ταβέρνα.

• 25-4-16 Πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο παζάρι της Μ.Δευτέρας ,τα προσφερόμενα είδη προς πώληση είναι προσφορά των μελών μας. Τα έσοδα διατέθηκαν στην ACTIONAID για την αναδοχή του Παιδιού στην Αφρική και στο Νοσοκομείο της πόλης μας.
• 28/29-5-16 Συμμετείχαμε στη Γεν.Συνέλευση  της Θεσσαλονίκη με την Πρόεδροκ.ΒαρβάραΣκαρβέλη,την Διευθύντρια προγράμματος κ. ΜανωλιτζάΑννα και το μέλοςΖαχαριουδάκη Μαρία
• 9-7-16 Με αφορμή τη συμπλήρωση 22 χρόνων από την ίδρυση του ομίλου μας πραγματοποιήσαμε μία εκδρομή. Περιελάβανε επίσκεψη στο νέο μουσείο της Αρχαίας Ελεύθερνας,μας ξενάγησαν στα θαυμάσια ευρήματα συγχαρήκαμε τον καθηγητή  Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου υπεύθυνο των ανασκαφών κ. Σταμπολίδη, για το εξαιρετικό έργο του.Στη συνέχεια γευματίσαμε σε κοντινή ταβέρνα. Τέλος πήραμε το δρόμο της επιστροφής με μια στάση για καφέ.
• 5-10-16 Επισκεφτήκαμε το Γηροκομείο για να τους ευχηθούμε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  λόγω της γιορτής της ημέρα της Τρίτης Ηλικίας την 1^η Οκτωβρίου.
• 7-10-16 Πραγματοποιήσαμε εκδρομή στην περιοχή Κισσάμου Χανίων. Περιελάβανεπροσκύνημα στον Άγιο Ιωάννη τον Ερημίτη στη ΜαραθοκεφάλαΚισσάμου λόγω της εορτής του. Παρακολουθήσαμε την κατανυκτική Θεία λειτουργία μέσα στη σπηλιά του.Προσφέραμε τον άρτο μας υπέρ υγείας όλωντων εκδρομέων και των συγγενών αυτών .Εκ μέρους του εκκλησιαστικού συμβουλίου μας πρόσφεραν διάφορα εδέσματα. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε την ανακαινισμένη  Μονή Γωνιάς Κολυμπαρίου και την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης στο Κολιμπάρι μας ξενάγησαν και στους δύο χώρους είδαμε και ακούσαμε πολύ περισσότερα από ότι γνωρίζαμε όλοι. Τέλος γευματίσαμε στην υπέροχη ΚίσσαμοΠαλιό Καστέλι κάναμε μια βόλτα στη πόλη για καφέ και επιστρέψαμε.

• 20-11-16 Συνεργαστήκαμε και φέτος  με τον σύλλογο  Δρομέων  Υγείας του νομού μας για την διεξαγωγή  του « 4ου Αγώνα δρόμου Υγείας και Αλληλεγγύης» αφιερωμένος. Στην ενίσχυση του Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
• 7-12-16 Με την ευκαιρία του εορτασμού της  παγκόσμιας ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και  Σοροπτιμισμού αλλά και του Παιδιού, πραγματοποιήσαμε  μία Εκδήλωση στο ξενοδοχείο Αχίλλειο με ομιλίες. Η πρόεδρος κ. ΜανωλιτζάΆννα μετά το καλωσόρισμα των ακροατών αναφέρθηκε στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και στο Σοροπτιμισμό  για τις δράσεις και τους στόχους του και παρέδωσε το λόγο στην ομιλήτρια.         Το θέμα της ομιλίας ήταν«Θύτης, θύμα, ή θεατής! Ο σχολικός εκφοβισμός μας αφορά όλους». Το θέμα ανέπτυξε εκτενώς η Ψυχολόγος κ. Τσαλίκου-Σκυριανόγλου Καλλιόπη.Τα έσοδα διετέθησαν στο σύλλογο Γονέων-Κηδεμόνωνκαι φίλων Ατόμωνμε Αυτισμό Ν.Ρεθύμνου. Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Α.Μ.Ε.Α.     « ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ»Στη συνέχεια η κ.Σκαρβέλη για να διανθίσει  τηνσυζήτηση μας διάβασε ταΤέσσερα κεριά.

• 19-12-16 Πήγαμε μια ομάδα από τα μέλη μας και επισκεφτήκαμε το παζάριτης ομάδας γυναικών του Πλατανιά για να ενισχύσουμε το έργο τους διότι αξίζει.Από τα έσοδα βοήθησαν το Νοσοκομείο, το Ειδικό Σχολείο,το σύλλογο ΑΓΑΠΗ,το Γηροκομείο και το Δημοτικό σχολείο του Πλατανιά.
• 16-1-17 Κόψαμε την πίτα μας σε γνωστή ταβέρνα της παλιάς πόλης το φλουρί έτυχε στη Μαρία Στριλιγκά- Καλλέργη.

• 9-2-17 Παραμονή Αγίου Χαράλαμπου επισκεφτήκαμε  το χωριό Ρούστικα του οποίου πολιούχος είναι ο Άγιος Χαράλαμπος,παρακολουθήσαμε τον εσπερινό,έγινε η αρτοκλασία του άρτου που προσφέραμε υπέρ υγείας των σοροπτιμιστριών, των συν εκδρομέων και των συγγενών αυτών. Επισκεφτήκαμε την μονή προφήτη Ηλία και μας ξενάγησε  ο ηγούμενος.
• 11-2-17 Επισκέφτηκε  τον όμιλο μας η Πρόεδρος της Σ.Ε.Ε. κ. Αμαλία Ραγκούση  μαζί με την Governorsk. EλένηΜπρεδάκη. Τις υποδεχτήκαμε με μεγάλη μας χαρά.Η συνάντηση έγινε 11π.μ. στο ξενοδοχείο Αχίλλειο μετά από τις συστάσεις μας  με την πρόεδρο της ένωσης από την ιδρυτική πρόεδρο κ. Βαρβάρα Σκαρβέλη,πήρε το λόγο η πρόεδρος  του ομίλου  κ. ΆνναΜανωλιτζά. Τιςκαλωσόρισε με κρητική μαντινάδα και τις ευχαρίστησε για την τιμή που μας έκαναν με την παρουσία τουςΜας δίνετε μεγάλη χαρά και μας ανεβάζετε το ηθικό, πιστεύω ότι όλοι οι όμιλοι που είναι στην επαρχία απομακρυσμένοι αλλά πιο πολύ εμείς στο Ρέθυμνο έχομε την ανάγκη της παρουσίας υψηλόβαθμων στελεχών της ένωσης.Στη συνέχεια παρουσίασε την πορεία και την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο όμιλος μας,τις δράσεις μας,τις σχέσεις μας με τις αρχές του Ρεθύμνου,με τους υπόλοιπους συλλόγους αλλά και με άλλους σοροπτιμιστικούς ομίλους και την αποδοχή μας από την κοινωνία του Ρεθύμνου. Έδωσε τον λόγο στην κ. Ραγκούση αφού πρώτα έδωσε μια ευχή

«Επιδιώξεις,στόχοι, πεθυμιές,όνειρα και ελπίδες για μας πράξη να γίνουνε στου σοροπτιμισμού τις ιστοσελίδες.»

Πήρε το λόγο η πρόεδρος της Σ.Ε.Ε. κ.Ραγκούση,μας ευχαρίστησε για την τόσο θερμή υποδοχή που τους κάναμε και για  τον τρόπο διοργάνωσης όλων, ακόμα και για το ότι, παρά την κακοκαιρία είμαστε παρούσες αλλά και για τα όσα άκουσε για τις δραστηριότητες μας.Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις δράσεις της Ένωσης και μας υπέδειξε τρόπους για να ακολουθούμε τα προγράμματα της.  Συνεχίστηκε αρκετή ώρα η συζήτηση μέχρι που έφτασε η ώρα που είχε κανονιστεί το γεύμα. Ανταλλάξαμε αναμνηστικά δώρα και αποχαιρέτισαν όσες δεν είχαν την ευχέρεια να ακολουθήσουν.

Πήγαμε σε γνωστή ταβέρνα που ξέραμε ότι το φαγητό και η περιποίηση είναι καλά,όπως και έγινε ,μείναμε όλες ευχαριστημένες.   Μετά το φαγητό πήραμε τοΚαφεδάκι στο σπίτι της Κ. Βαρβάρας Σκαρβέλης για χαλάρωση, όπως μας χρειαζόταν όλων.Πάντα όταν περνούμε καλά η ώρα φεύγει πιο γρήγορα,έτσι και τώρα ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού και εμείς δεν τις είχαμε χορτάσει.Τις περιμένουμε σύντομα ξανά,η απλότητα,οι γνώσεις τους για το σοροπτιμισμό και όχι μόνο η υπομονή τους  και τόσα άλλα μας μάγεψαν, αγαπήσαμε περισσότερο το σοροπτιμισμό.ευχόμαστε να είναι πάντα καλά με υγεία, αγάπη και δημιουργικότητα.Τις ευχαριστήσαμε για άλλη μια φορά για την τιμή  που μας έκαναν και  για τη  χαρά που μας έδωσαν  με την παρουσία τους. Δώσαμε το φιλί του αποχαιρετισμού και ευχηθήκαμε ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ.

ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΝΤΕΣ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΒΑΡΒΑΡΑ  ΣΚΑΡΒΕΛΗ    ιδρυτική πρόεδρος     1994-1998

ΜΑΡΙΑ        ΣΥΝΑΤΣΑΚΗ                                         1998-2000

ΜΑΡΙΑ        ΣΑΚΑΡΑΚΗ-ΣΑΚΑΔΑΚΗ                      2000-2002

ΒΑΡΒΑΡΑ   ΣΚΑΡΒΕΛΗ                                             2002-2004

ΖΩΗ             ΜΠΡΙΛΛΑΚΗ-ΣΤΑΡΕΝΙΟΥ                   2004-2006

ΑΝΝΑ         ΜΑΝΩΛΙΤΖΑ-ΔΟΥΛΙΑΝΑΚΗ               2006-2008

ΒΑΡΒΑΡΑ   ΣΚΑΡΒΕΛΗ                                             2008-2010

ΜΑΡΙΑ        ΚΑΛΛΕΡΓΗ-ΣΤΡΙΛΙΓΚΑ                          2010-2014

ΒΑΡΒΑΡΑ   ΣΚΑΡΒΕΛΗ                                              2014-2016

ΑΝΝΑ         ΜΑΝΩΛΙΤΖΑ-ΔΟΥΛΙΑΝΑΚΗ                 2016-2018

Ε Π Ι Μ Ε Λ Ε Ι Α

ΙδρυτικήΠρόεδρος ομίλου                                 Προέδρος  ομίλου

Ε Ρ Ω Φ Ι Λ Η                                                                       Ε Ρ Ω Φ Ι Λ Η

Βαρβάρα ΣκαρβέληΆνναΜανωλιτζά-Δουλιανάκη

The post ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΟΡΟΠΤΙΜΙΣΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ  ΡΕΘΥΜΝΟΥ “ΕΡΩΦΙΛΗ” appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.

Κατά το συνελθόν εις Ηράκλειον Γ’ Πανελλήνιον Συνέδριον των Τμημάτων της
Ε.Π.Λ ομόφονων υπήρξε ως εγράψαμεν και εις προηγούμενο φύλλο μας, το αίτημα
ολων των εκπροσώπων των πεντήκοντα περιφερειών της Ελλάδος όπως η Κρήτη
συνδεθεί μετα της Πελοποννήσου δια πορθμείου (φέρυ- μποτ) και εν καιρώ και μετα
της Ρόδου και εκείθεν προς τη Μ Ασίαν.
Το αίτημα αυτό διετυπώθη πρωτοβουλία των εκπροσώπων εις το συνέδριον των
Τμημάτων Γυθείου Δημάρχου της πόλεως κ.Τζωρτζάκη και Ρεθύμνης κ. Μανουρά.
Η σύνδεσις δια πορθμείου της Κρήτης μετα της Πελοποννήσου θέλει συμβάλλει τα
μέγιστα εις την ανάπτυξιν της Κρήτης και μάλιστα των νομών τοιούτων.
Η Ε.Π.Λ μετά την λήξιν των εργασιών του Συνεδρίου υπέβαλλεν εις την Α.Ε τον
πρόεδρον της Κυβερνήσεως το ακόλουθον έγγραφον:

«ΕΦΟΡΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
Αρ. Πρωτ. 2383
Προς
Την Α.Ε τον Πρόεδρον της Κυβερήσεως
Ενταύθα.
Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε,
Λαμβάνομεν την τιμήν να καταθέσωμεν υπόψει Υμών τα κάτωθι:
Κατά το συνελθόν από 25-28 Οκτωβρίου ε.ε .εν Ηρακλείω Κρήτης Γ’ Πανελλήνιον
Συνέδριον των Τμημάτων της Ελληνικής Περιηγητικής Λέσχης ομόφωνον υπήρξε όλων
των εκπροσώπων εκ πεντήκοντα περιφερειών της Ελλάδος το αίτημα όπως συνδεθεί
δια φερυ μποτ η Κρήτη μετα της Πελοποννήσου.
Είναι φανερόν ποιας σημασίας είναι η τοιαύτη δια φέρυ –μποτ συνδεσις των δυο
τουτων διαμερισμάτων της χώρας και ποία ανάπτυξις της τουριστικής κινήσεως ήθελεν
προέλθη εκ ταύτης, αλλα και ποία σωτηρία διέξοδος εξαγωγής.
Υποβάλλοντες εις την Κυβέρνησιν της χώρας το ανωτέρω αίτημα των ανα την Ελλάδα
τμημάτων μας, όπερ ταυτίζεται απολύτως και με την γνώμην του Κεντρικού
Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Περιηγητής Λέσχης, παρακαλούμε ευσεβάστως
όπως εάν εγκρίνετε, διατάξετε την μελέτην του όλου θέματος.
Θα εθεωρούμεθα ευτυχείς εάν δυνάμεθα να παράσχομεν εις την Κρατικήν Υπηρεσία
εις ην ήθελεν ανατεθεί η ως άνω μελέτη, λεπτομερείς πληροφορίες και γνώμη μας.
Δεχθήτε, παρακαλούμεν Εξοχώτατε Κύριε Πρόεδρε την έκφρασιν των ειλικρινών προς
Υμάς αισθημάτων.

Εν Αθήναις τη 19 η Νοεμβρίου 1959
Μετά σεβασμού
Ο Πρόεδρος
ΘΕΟΔ. ΧΟΪΔΑΣ»
Εφημ: «Βήμα» 30-12-1959

The post Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ appeared first on Πολιτιστικό Ρέθυμνο.