<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Ευεργέτες του Ρεθύμνου &#8211; Πολιτιστικό Ρέθυμνο</title>
	<atom:link href="https://politistiko-rethymno.org/category/c37-2013-02-01-01-17-19/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://politistiko-rethymno.org</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sat, 14 Nov 2026 09:11:16 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/11/open-book_512-150x150.webp</url>
	<title>Ευεργέτες του Ρεθύμνου &#8211; Πολιτιστικό Ρέθυμνο</title>
	<link>https://politistiko-rethymno.org</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/vardis-i-vardinogiannis/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/vardis-i-vardinogiannis/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 14 Nov 2026 08:56:15 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<category><![CDATA[Μορφές]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://politistiko-rethymno.org/?p=20406</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ο Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης (1933–2024) υπήρξε ο «πατριάρχης» ενός από τους ισχυρότερους επιχειρηματικούς ομίλους της σύγχρονης Ελλάδας και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, διαμορφώνοντας επί πέντε δεκαετίες το τοπίο της ενέργειας, της ναυτιλίας, των τραπεζών και των μέσων ενημέρωσης. Γεννημένος στην Κρήτη, συνδύασε την αυστηρή ναυτική πειθαρχία με τη στρατηγική διορατικότητα, αφήνοντας πίσω του μια πολυσχιδή οικονομική [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/vardis-i-vardinogiannis/">Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Ο <strong><u><strong><a href="https://www.google.com/search?kgmid=%2Fm%2F09ggp2n&amp;q=%CE%92%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AE%CF%82+%CE%99.+%CE%92%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82" target="_blank" rel="noopener">Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης</a></strong></u></strong> (1933–2024) υπήρξε ο «πατριάρχης» ενός από τους ισχυρότερους επιχειρηματικούς ομίλους της σύγχρονης Ελλάδας και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, διαμορφώνοντας επί πέντε δεκαετίες το τοπίο της ενέργειας, της ναυτιλίας, των τραπεζών και των μέσων ενημέρωσης. Γεννημένος στην Κρήτη, συνδύασε την αυστηρή ναυτική πειθαρχία με τη στρατηγική διορατικότητα, αφήνοντας πίσω του μια πολυσχιδή οικονομική και κοινωνική παρακαταθήκη. </p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">1. Οι Ρίζες, η Κρήτη και η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης γεννήθηκε στις <strong>4 Δεκεμβρίου 1933</strong> στην Επισκοπή Ρεθύμνου, όντας το πέμπτο από τα οκτώ παιδιά του Ιωάννη Βαρδινογιάννη και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη. Η οικογένειά του έφερε βαριά ιστορική κληρονομιά από τα Σφακιά, καθώς ήταν απόγονος του Ιωάννη Βαρδινογιάννη, οπλαρχηγού της Κρητικής επανάστασης κατά των Οθωμανών. </p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Το οικογενειακό περιβάλλον.</strong> Μεγάλωσε σε μια πολυμελή οικογένεια μαζί με τα αδέλφια του: τον Παύλο, τη Μαρία, τον Νίκο, τον Σήφη, τον Γιώργο, τον Θεόδωρο και την Ελένη. Οι αξίες της αλληλεγγύης, της σκληρής εργασίας και της αφοσίωσης στον τόπο καταγωγής σφράγισαν τον χαρακτήρα του από νεαρή ηλικία.</li>



<li><strong>Η σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό.</strong> Ακολουθώντας το παράδειγμα του μεγαλύτερου αδελφού του, Νίκου, εισήλθε στη <a href="https://www.hna.gr/" target="_blank" rel="noopener">Σχολή Ναυτικών Δοκίμων</a>, από την οποία αποφοίτησε το <strong>1955</strong> ως μάχιμος αξιωματικός.</li>



<li><strong>Η ήθος της θάλασσας.</strong> Η θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό (τότε Βασιλικό Ναυτικό) δεν αποτέλεσε απλώς ένα επαγγελματικό στάδιο, αλλά τη βάση της ηγετικής του φιλοσοφίας. Η ψυχραιμία υπό πίεση, η μεθοδικότητα και η αίσθηση καθήκοντος τον συνόδευσαν σε όλη τη μετέπειτα επιχειρηματική του πορεία, ενώ του απονεμήθηκε τιμητικά ο βαθμός του Επίτιμου Υποναυάρχου. </li>
</ul>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">2. Η Δικτατορία, η Αντίσταση και η Εξορία</p>



<p class="wp-block-paragraph">Η στρατιωτική του σταδιοδρομία διακόπηκε βίαια με την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967. Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης αρνήθηκε να συμβιβαστεί με το δικτατορικό καθεστώς και συμμετείχε ενεργά στην αντιστασιακή δράση των δημοκρατικών αξιωματικών του Ναυτικού. </p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Αναγκαστική αποστρατεία.</strong> Τον Ιούλιο του 1967 αποστρατεύθηκε αναγκαστικά για τα δημοκρατικά του φρονήματα, χάνοντας τη θέση του στις Ένοπλες Δυνάμεις. </li>



<li><strong>Η εξορία στην Αμοργό.</strong> Λόγω της συνεχιζόμενης αντιδικτατορικής του στάσης, συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Αμοργό. Η περίοδος της εξορίας υπήρξε δοκιμασία αντοχής, την οποία αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια, διατηρώντας άσβεστο το ενδιαφέρον του για τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας.</li>



<li><strong>Η επιστροφή και η στροφή στο επιχειρείν.</strong> Μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων, βρέθηκε μπροστά σε ένα νέο σταυροδρόμι. Χωρίς πλέον τη δυνατότητα να υπηρετήσει το Ναυτικό, διοχέτευσε όλη του την ενέργεια στη στήριξη και επέκταση των οικογενειακών επιχειρήσεων.</li>
</ul>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">3. Η Γέννηση και η Γιγάντωση μιας Αυτοκρατορίας (Motor Oil &amp; Ναυτιλία)</p>



<p class="wp-block-paragraph">Τα θεμέλια της επιχειρηματικής δραστηριότητας της οικογένειας είχαν τεθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από τον αδελφό του, Νίκο Βαρδινογιάννη, με την ίδρυση της ΣΕΚΑ στους Καλούς Λιμένες της Κρήτης. Ο πρόωρος θάνατος του Νίκου το <strong>1972</strong> έφερε τον Βαρδή στο τιμόνι του ομίλου σε μια κρίσιμη καμπή. </p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Η εδραίωση της Motor Oil Ελλάς.</strong> Την ίδια περίοδο (1970–1972) κατασκευάζονταν τα διυλιστήρια της <a href="https://www.moh.gr/" target="_blank" rel="noopener">Motor Oil Ελλάς</a> στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας. Από το 1973, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης ανέλαβε προσωπικά τη διοίκηση, μετατρέποντας τη μονάδα σε ένα από τα πιο σύγχρονα και σύνθετα διυλιστήρια της Ευρώπης.</li>



<li><strong>Πετρελαϊκές κρίσεις και επέκταση.</strong> Οδήγησε τον όμιλο μέσα από τις μεγάλες διεθνείς πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970, συνάπτοντας στρατηγικές συμφωνίες με χώρες της Μέσης Ανατολής και μεγάλους ενεργειακούς κολοσσούς.</li>



<li><strong>Ενεργειακή μετάβαση και διεθνής παρουσία.</strong> Υπό την ηγεσία του, η Motor Oil εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αθηνών το 2001, εξαγόρασε τα δίκτυα πρατηρίων Avin και Shell (Coral) στην Ελλάδα, επεκτάθηκε στα Βαλκάνια και στην έρευνα υδρογονανθράκων μέσω της Vegas Oil and Gas στην Αίγυπτο, ενώ δρομολόγησε επενδυτικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την κυκλική οικονομία.</li>



<li><strong>Παγκόσμια Ναυτιλία.</strong> Παράλληλα με τα διυλιστήρια, ανέπτυξε έναν ισχυρό στόλο δεξαμενόπλοιων και φορτηγών πλοίων, γεγονός που οδήγησε τη διεθνή ναυτιλιακή έκδοση <a href="https://www.lloydslist.com/" target="_blank" rel="noopener">Lloyd&#8217;s List</a> να τον κατατάσσει σταθερά στους πιο επιδραστικούς παράγοντες της παγκόσμιας ναυτιλίας. </li>
</ul>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">4. Διαφοροποίηση: Τράπεζες, Μέσα Ενημέρωσης και Αθλητισμός</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης αντιλήφθηκε έγκαιρα την ανάγκη διασποράς των επενδύσεων σε κλάδους-κλειδιά της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.</p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Χρηματοπιστωτικός τομέας.</strong> Ο όμιλος απέκτησε ισχυρή παρουσία στον τραπεζικό κλάδο, συμμετέχοντας ιστορικά στην Τράπεζα Πειραιώς και στηρίζοντας αργότερα τη δημιουργία και ανάπτυξη της Optima Bank, ενισχύοντας τη χρηματοδότηση της ελληνικής επιχειρηματικότητας.</li>



<li><strong>Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.</strong> Με την έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης το 1989, υπήρξε εκ των βασικών ιδρυτών του Mega Channel, του πρώτου ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού στην Ελλάδα. Αργότερα, ο όμιλος απέκτησε τον έλεγχο του Star Channel και του Alpha TV, διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία.</li>



<li><strong>Ξενοδοχεία και ακίνητα.</strong> Επένδυσε συστηματικά στον τουρισμό υψηλών προδιαγραφών και στη διαχείριση ακινήτων, αναβαθμίζοντας το τουριστικό προϊόν της χώρας.</li>



<li><strong>Η σχέση με τον Παναθηναϊκό.</strong> Σε οικογενειακό επίπεδο, το όνομα Βαρδινογιάννη συνδέθηκε άρρηκτα με την ιστορία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ιδιαίτερα μέσω του αδελφού του Γιώργου και αργότερα του γιου του Γιάννη, σηματοδοτώντας μεγάλες ευρωπαϊκές πορείες και εγχώριους τίτλους. </li>
</ul>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">5. Η Απόπειρα Δολοφονίας από τη «17 Νοέμβρη» (1990)</p>



<p class="wp-block-paragraph">Στις <strong>20 Νοεμβρίου 1990</strong>, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης βρέθηκε στο στόχαστρο της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη». Κατά τη μετακίνησή του στη Νέα Ερυθραία, μέλη της οργάνωσης εκτόξευσαν τρεις ρουκέτες κατά του αυτοκινήτου του.</p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Η σωτηρία.</strong> Χάρη στην ισχυρή θωράκιση του οχήματός του αλλά και την ψυχραιμία του ίδιου και του οδηγού του, βγήκε αλώβητος από την επίθεση.</li>



<li><strong>Η στάση του μετά την επίθεση.</strong> Η αντίδρασή του έμεινε στην ιστορία για τη λακωνικότητα και την αταραξία της. Χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του, συνέχισε κανονικά το πρόγραμμά του, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν επρόκειτο να εκφοβιστεί ούτε να αλλάξει τον τρόπο ζωής και εργασίας του. </li>
</ul>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">6. Μαριάννα Βαρδινογιάννη, Οικογένεια και Κοινωνικό Έργο</p>



<p class="wp-block-paragraph">Στο πλευρό του επί περισσότερες από έξι δεκαετίες στάθηκε η σύζυγός του, <strong>Μαριάννα Μπουρνάκη</strong>, με την οποία παντρεύτηκαν το 1961 και απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Γιάννη, τη Χριστιάννα, τον Γιώργο, τον Νίκο και τη Βαρδιάννα. </p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Ένα κοινό όραμα προσφοράς.</strong> Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης υπήρξε ο διακριτικός αλλά αταλάντευτος στυλοβάτης του τεράστιου φιλανθρωπικού έργου της συζύγου του. Στήριξε οικονομικά και ηθικά την ίδρυση του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με Καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ», την κατασκευή της πρώτης Ογκολογικής Μονάδας Παίδων στην Ελλάδα, καθώς και τις δράσεις του <a href="https://www.mvvfoundation.gr/" target="_blank" rel="noopener">Ιδρύματος Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη</a>.</li>



<li><strong>Διεθνής ακτινοβολία.</strong> Μαζί ανέπτυξαν στενούς δεσμούς με διεθνείς προσωπικότητες, ηγέτες κρατών και την οικογένεια Κένεντι, συμμετέχοντας στο Συμβούλιο Ηγεσίας του Ιδρύματος Robert F. Kennedy Human Rights.</li>



<li><strong>Αθόρυβη φιλανθρωπία.</strong> Πέρα από τα θεσμοθετημένα ιδρύματα, ο ίδιος προσέφερε ανώνυμα τεράστια ποσά για την ενίσχυση νοσοκομείων, σχολείων, εκκλησιών, των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και εκατοντάδων συνανθρώπων του που αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας ή οικονομικές δυσκολίες, με ιδιαίτερη ευαισθησία για την Κρήτη. </li>
</ul>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">7. Το Τέλος μιας Εποχής και η Κληρονομιά</p>



<p class="wp-block-paragraph">Η απώλεια της αγαπημένης του συζύγου, Μαριάννας, τον Ιούλιο του 2023, αποτέλεσε βαρύ πλήγμα για τον ίδιο. Δεκαέξι μήνες αργότερα, στις <strong>12 Νοεμβρίου 2024</strong>, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών, κλείνοντας έναν σπουδαίο ιστορικό κύκλο.</p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Η συνέχεια του ομίλου.</strong> Έχοντας προετοιμάσει με μεθοδικότητα τη διαδοχή, παρέδωσε τα ηνία στη νέα γενιά της οικογένειας, με τον πρωτότοκο γιο του, <strong>Γιάννη Β. Βαρδινογιάννη</strong>, να αναλαμβάνει την προεδρία και τη διοίκηση του Ομίλου Motor Oil, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα και τη συνέχιση του αναπτυξιακού οράματος.</li>



<li><strong>Το αποτύπωμά του.</strong> Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης δεν υπήρξε απλώς ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας της λίστας Forbes, αλλά μια εμβληματική φυσιογνωμία που ενσάρκωσε την ελληνική ανθεκτικότητα. Απέδειξε ότι η επιχειρηματική ισχύς μπορεί να συμπορεύεται με τον πατριωτισμό, την κοινωνική ευθύνη και τη διατήρηση των ριζών, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας.</li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Μια επιστολή σύμβολο </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Η απόπειρα δολοφονίας κατά του Βαρδή Βαρδινογιάννη που διαπράχθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση <strong>17 Νοέμβρη</strong> στις <mark><strong>20 Νοεμβρίου 1990</strong></mark> στην πλατεία Διλβόη στη Νέα Ερυθραία. προκάλεσε σάλο και στο Ρέθυμνο </p>



<p class="wp-block-paragraph">Ενδεικτική η επιστολή ενός 12χρονου παιδιού που ώφειλε τη ζωή του στην ευαισθησία και γενναιοδωρία του σπουδαίου ανδρός </p>



<p class="wp-block-paragraph">ΚΥΡΙΕ Διευθυντά<br>Η δολοφονική απόπειρα εναντίον του Βαρδή Βαρδινογιάννη δεν μπορεί να μ’<br>αφήσει ασυγκίνητο και αδιάφορο, λόγω δε και της μικρής μου ηλικίας η απορία μου<br>μεγαλώνει ακόμη περισσότερο.<br>Διερωτώμαι γιατί τόση κακία και τόσο μίσος θανάσιμο εναντίον ενός Σωτήρος<br>πολλών πτωχών ανθρώπων;<br>Δεν σας κρύβω ότι είμαι δώδεκα χρόνων και ονομάζομαι Ιωάννης Μιχαήλ Γαλάνης,<br>ζω στα Μυσσίρια Ρεθύμνης Κρήτης. Λίγους μήνες μετά τη γέννηση μου η επιστήμη στην<br>Ελλάδα είχε σηκώσει ψηλά τα χέρια και ήμουν μελλοθάνατος πριν γνωρίσω τη ζωή. Χάρη<br>στα φιλάνθρωπα αισθήματα των αδελφών Βαρδινογιάννη από τότε που ζούσε ο μακαρίτης<br>Παύλος πήγα έξι φορές στην Αγγλία και θεραπεύτηκα εντελώς με δικά τους έξοδα εξ’<br>ολοκλήρου. Χωρίς αυτούς θα ήμουν νεκρός.<br>Τους οφείλω την ζωή μου κα θα τους είμαι ευγνώμων όσο ζω.<br>Οι αφοί Βαρδινογιάννη πρέπει να ζήσουν και θα ζήσουν ενάντια στη θέληση των<br>τρομοκρατών και των αποβρασμάτων της κοινωνίας.<br>Είναι ωφέλιμοι όχι μόνο στον εαυτό τους και στις οικογένειες τους, αλλά στην<br>εθνική οικονομία και στην κοινωνία ολόκληρη που χωρίς τσιγκουνιά δαπανούν ποσά<br>μεγάλα για την σωτηρία πολλών ανθρώπων, όπως και μένα.<br>Εύχομαι ο Θεός να τους έχει πάντα καλά.<br>Σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε την επιστολή μου αυτή και θα σας είμαι<br>ευγνώμων.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ρέθυμνο 5/12/1990<br>ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΓΑΛΑΝΗΣ<br>Μαθητής Α΄ τάξεως, 3 ου Γυμνασίου Ρεθύμνου ΚΡΗΤΗΣ</p>



<p class="wp-block-paragraph">ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ<br>ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1990</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/vardis-i-vardinogiannis/">Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/vardis-i-vardinogiannis/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ :Από τους μεγάλους ευεργέτες του Αμαρίου</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-kasimatis-apo-tous-megalous/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-kasimatis-apo-tous-megalous/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Mar 2026 11:58:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://politistiko-rethymno.org/?p=14738</guid>

					<description><![CDATA[<p>Μόλις είχε πάρει ανάσα η Κρήτη, το 1899, όταν η&#160;Στελιανή Κασιμάτη&#160;έφερε στον κόσμο το μονάκριβο γιο της. Δύσκολοι όμως οι καιροί και για την οικογένεια αυτή που όταν ο Νίκος έγινε 4 χρόνων αναγκάστηκαν να μεταφερθούν από το Νευς Αμάρι στη Γέννα για καλύτερη ζωή. Όσο μεγάλωνε ο Νίκος αποκάλυπτε μια ανήσυχη φύση και μια [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-kasimatis-apo-tous-megalous/">ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ :Από τους μεγάλους ευεργέτες του Αμαρίου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<figure class="wp-block-image size-large"><a href="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/kasimatis.webp"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="768" height="1024" src="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/kasimatis-768x1024-1.webp" alt="" class="wp-image-14739" srcset="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/kasimatis-768x1024-1.webp 768w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/kasimatis-225x300-1.webp 225w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/kasimatis.webp 900w" sizes="(max-width: 768px) 100vw, 768px" /></a></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Μόλις είχε πάρει ανάσα η Κρήτη, το 1899, όταν η&nbsp;Στελιανή Κασιμάτη&nbsp;έφερε στον κόσμο το μονάκριβο γιο της. Δύσκολοι όμως οι καιροί και για την οικογένεια αυτή που όταν ο Νίκος έγινε 4 χρόνων αναγκάστηκαν να μεταφερθούν από το Νευς Αμάρι στη Γέννα για καλύτερη ζωή. Όσο μεγάλωνε ο Νίκος αποκάλυπτε μια ανήσυχη φύση και μια έντονη προσωπικότητα που διψούσε τη γνώση. Τέλειωσε το δημοτικό σχολείο στο Θρόνος και το Σχολαρχείο στο Μοναστηράκι. Αυτή η πληροφορία δεν λέει σίγουρα και πολλά πράγματα στη νέα γενιά. Εκείνα τα χρόνια όμως για να συνεχίζει το σχολείο ένα παιδί έπρεπε να διανύει καθημερινά πεζή την απόσταση μέχρι το χωριό που βρισκόταν το εκπαιδευτήριο, ντυμένο με τα φτωχά ρούχα του και το βουργιάλι στον ώμο με τα λιγοστά του βιβλία. Σε μια γωνιά της πάνινης τσάντας ήταν τυλιγμένο και το προσφάι του λίγο ψωμί και μερικές ελιές. Κάτω από τις συνθήκες αυτές τέλειωσε τις εγκύκλιες σπουδές του ο Νίκος.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ένιωθε περήφανος για την καταγωγή του και όσο μεγάλωνε έδειχνε πόσο τον είχαν «ποτίσει» τα νάματα του πατριωτισμού που του έδιναν οι γονείς του.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Μόλις 14 χρόνων κι επειδή πίστευε ότι τίποτα δεν σου χαρίζεται στη ζωή αυτή, αν δεν αγωνιστείς, βρέθηκε στην Αθήνα με 25 δραχμές στη τσέπη και με φλογερό ζήλο να πετύχει. Πέντε χρόνια πέρασε μαρτυρικά με αδιάκοπη δουλειά σε λάντζα, πείνα και κακουχία σε μια αποθήκη που τον έβαζαν να κοιμηθεί μέσα στα ποντίκια και στη κακομοιριά. Τα ίδια και χειρότερα πέρασε και στο μπακάλικο που δούλεψε. Πάλευε όμως με πείσμα και ισχυρή θέληση. Το μόνο που ήθελε ήταν να συγκεντρώσει ένα ποσόν και να φύγει μακριά να βρει καλύτερη τύχη. Πρώτα όμως έκανε το καθήκον του στην πατρίδα.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Βρέθηκε κι αυτός στα 1919 ντυμένος στα χακί να προσκυνά τα άγια χώματα της Ιωνίας. Έζησε από κοντά το δράμα του Ελληνισμού και πάνω στη μάχη πήρε κι αυτός το τίμημα της γενναιότητάς του με το τραύμα που απέκτησε στο ύψωμα της Κουβαλίτσας στο Κοράκιοϊ στα 1921. Μόλις απολύθηκε στα 1924 έκανε το μεγάλο βήμα και βρέθηκε στην Μοζανβίκη, πορτογαλική αποικία στα νότια της Αφρικής.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Μέσα σε τέσσερα χρόνια, σε ηλικία 28 χρόνων, αυτός ο άγνωστος μεταξύ αγνώστων Αμαριώτης κατάφερε να επιβληθεί στην τοπική αγορά με το θάρρος, το πείσμα και τη σκληρή του δουλειά. Με την πειθώ του μπόρεσε να συνενώσει όλους τους παραγωγούς μπανάνας στο συνδικάτο των Αγροτών και να εκλεγεί Πρόεδρος.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Μόλις άρχισε να συγκεντρώνει μια αρκετά καλή περιουσία, παραμένοντας ανήσυχο πνεύμα, πάντα, στράφηκε στις επενδύσεις με σύνεση και προοπτική. Ξεκίνησε να επενδύει σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και σε αγορές ακινήτων και γης. Γρήγορα ανταμείφθηκαν οι κόποι του και η περιουσία του έφθασε σε ζηλευτά επίπεδα. Συνέχισε με την τροφοδοσία πλοίων που τον έκανε ακόμα πλουσιότερο και παράλληλα ίδρυσε μεγάλη αλευροβιομηχανία που τροφοδοτούσε ολόκληρη τη Μονζαβίκη με αλεύρι, μπισκότα, μακαρόνια και άλλα παρασκευάσματα ευρύτατης κατανάλωσης.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Δεν τον άφησε όμως ποτέ αδιάφορο το κοινωνικό γίγνεσθαι. Με την επιρροή που ασκούσε στην τοπική κοινωνία κατάφερε να οργανώσει σωματείο με τους Έλληνες της περιοχής και να προβάλλει τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας του. Μέσα από τον σύλλογο αυτό κατάφερε να προσφέρει ακόμα περισσότερα στον απόδημο ελληνισμό. Εκτός από μια Λέσχη που διευκόλυνε στη σύσφιξη των σχέσεων, δημιούργησε και εκπαιδευτήριο για τα Ελληνόπουλα. Κοντά στα άλλα έκτισε κι ένα περικαλλή ναό του Αγίου Νικολάου που του στοίχισε πάνω από 2.500.000 δραχμές. Με την εποπτεία του και τις δωρεές του η ελληνική παροικία ξεπέρασε σε φήμη τα όρια της Αφρικής. Και όπως ήταν φυσικό δεν πέρασε απαρατήρητη αυτή η προσφορά από το επίσημο ελληνικό κράτος. Από το 1950 και κάποιο διάστημα διετέλεσε διαπιστευμένος πρόξενος της χώρας μας στη Μονζαβίκη με σημαντική εθνική δράση.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Κι όλο αυτό το διάστημα δεν έπαυσε να ασχολείται με το Ρέθυμνο και τα χωριά του κάνοντας γενναιόδωρες πράξεις αγάπης και ενδιαφέροντος.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Τώρα πια ήθελε να είναι πιο κοντά στον τόπο του. Έτσι αγόρασε λιόφυτα στο χωριό του, έκτισε κι ένα άνετο σπίτι και κάθε καλοκαίρι παρατούσε τη χλιδή που ζούσε στην Αφρική και έκανε τις διακοπές του εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Έτσι ένοιωθε ευτυχισμένος. Έμεινε στην ιστορία για τις μεγάλες του ευεργεσίες, αλλά ποιος τον θυμάται σήμερα. Ακόμα κι ο τόπος που τόσο ευεργετήθηκε.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Από τις μεγαλύτερες δωρεές του ήταν το διοικητήριο Αμαρίου Το έργο παραδόθηκε σε επίσημη τελετή στις 8 Ιανουαρίου 1970</p>



<p class="wp-block-paragraph">Αναφέρει σχετικά η ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ</p>



<p class="wp-block-paragraph"><br>«Την 11 ην π.μ. χθες εις το Αμάρι κατά την διάρκειαν σεμνής αλλά λίαν συγκινητικής<br>τελετής ο μεγάλος Αμαριώτης δωρητής, ομογενής κ. Νικόλαος Κασιμάτης παρέδωσεν δια<br>του Νομάρχου Ρεθύμνης κ. Μπιτσάκη, εις το Κράτος το δαπάναις του ανεγερθέν κτίριον το<br>οποίον πρόκειται να στεγάση διαφόρους δημοσίας υπηρεσίας του Αμαρίου.<br>Εις την τελετήν των εγκαινίων του ωραίου οικοδομήματος παρέστησαν επίσης ο<br>εκπροσωπών τον Στρατιωτικόν Διοικητήν Ρεθύμνης Ταγματάρχης κ. Καναβάς, ο Δήμαρχος<br>κ. Αρχοντάκης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Χαμαράκης, ο Υποδιοικητής της<br>Ανωτ. Δ/σεως Χωρ/κής Κρήτης Αντισ/ρχης κ. Γεώργ. Σταυρόπουλος, ο Διοικητής<br>Χωροφυλακής Ρεθύμνης κ. Συρογιάννης, ο Πρόεδρος και ο Δ/ντής της Ε.Γ.Σ. Ρεθύμνης κ.<br>Βασιλάκης και Παπαγιαννάκης, ο Διευθυντής του Υποκαταστήματος ΑΤΕ κ. Βασιλομανώλης<br>και πολλοί άλλοι επίσημοι ως και πλήθος κατοίκων του Αμαρίου και των πέριξ χωρίων.<br>Εν αρχή της τελετής εψάλη αγιασμός χοροστατούντος του Αρχιερατικού Επιτρόπου<br>της Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων κ. Νικολάου Κουτσαυτάκη, μετά το πέρας του<br>οποίου ωμίλησεν ο Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Καλομενόπουλος.<br>Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ κ. ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ<br>ΑΙδεσιμώτατοι, Κύριε Νομάρχα, Κύριε Στρατιωτικέ Διοικητά, Κύριε Δήμαρχε,<br>Κύριοι Προϊστάμενοι των Υπηρεσιών, Κύριε Κασιμάτη, Κυρίες και Κύριοι.<br>Από πολλών ετών το Ελληνικόν Έθνος υπέφερε, πολύ δε περισσότερον η ύπαιθρος<br>όπως και το χωριό τούτο.<br>Από της 21 ης Απριλίου ο μαρασμός μετετράπη εις οργασμόν και το εργοτάξιον<br>επεξετάθη και στον τόπον αυτό. Έγιναν και γίνονται συνεχώς έργα προς βελτίωσιν των<br>συνθηκών της ζωής.<br>Το σάλπισμα της Επαναστάσεως δια της κατασκευής έργων, ξεπέρασε τα όρια του<br>Ελληνικού Κράτους και έφθασε μέχρι την Αφρικήν ένθα διαβιούν πολλοί ομοχώριοι μας.<br>Εκεί ευρίσκετο και ο προσφιλής μας Κύριος Κασιμάτης, όστις συνέλαβε, εμελέτησε<br>και απεφάσισε επαναστατικά την κατασκευήν εις το χωριό μας Διοικητηρίου προς δωρεάν<br>στέγασιν των Δημοσίων Υπηρεσιών, όπερ ήδη αποπερατώθη και εγκαινιάζεται σήμερον.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><a href="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/ktirio.webp"><img decoding="async" width="1024" height="768" src="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/ktirio-1024x768-1.webp" alt="" class="wp-image-14740" srcset="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/ktirio-1024x768-1.webp 1024w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/ktirio-300x225-1.webp 300w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/ktirio-768x576-1.webp 768w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/03/ktirio.webp 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></a></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Οι κάτοικοι της Κοινότητός μου δι’ εμού του Προέδρου ευχαριστούν και<br>ευγνωμονούν Υμάς κύριε Κασιμάτη εύχονται δε την εκπλήρωσιν παντός ποθητού σε σας<br>στην οικογένειά σας εστέ δε βέβαιος ότι το παράδειγμα σας πολλοί θα μιμηθούν.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ευχαριστώ</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΑΕΤΟΥΔΑΚΗ<br>Εν συνεχεία ωμίλησεν ο γνωστός συμπολίτης Λογοτέχνης κ. Δημήτριος Αετουδάκης<br>ο οποίος λίαν επιτυχώς έδωσε το χρονικόν της ζωής του δωρητού κ. Κασιμάτη το οποίον<br>δημοσιεύομεν εις άλλην θέσιν.<br>Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ<br>Μετά ταύτα και υπό άκρως συγκινητικήν ατμόσφαιραν τον λόγο έλαβε ο ευγενής<br>δωρητής κ. Κασιμάτης ο οποίος με παλλομένην από συγκίνησιν φωνήν με ολίγους, αλλά<br>μεστούς ψυχικού μεγαλείου και πατριωτισμού λόγους, και υπό τα στοργικά βλέμματα της<br>Συζύγου και της θυγατρός του, προέβη εις την επίσημον παράδοσιν του κτιρίου προς τον κ.<br>Νομάρχην.<br>Και υπό τα θερμά χειροκροτήματα των παρισταμένων ο κ. Νομάρχης, δακρύων και<br>εκείνος, ενηγκαλίσθη και ησπάσθη τον εξαίρετον πατριώτην και Άνθρωπον κ. Κασιμάτη και<br>ωμίλησεν ευχαριστήσας αυτόν ως εξής:<br>Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΝΟΜΑΡΧΟΥ<br>Είμαι βαθύτατα συγκινημένος, αλλά και υπερήφανος διότι έλαχεν εις εμέ η τιμή ως<br>Νομάρχης Ρεθύμνης εκπροσωπών την Κυβέρνησιν και ειδικώτερον τον μη δυνηθέντα να<br>παραστή δια λόγους ανωτέρους της θελήσεώς του Συνεπαρχιώτην σας Αντιπρόεδρον της<br>Εθνικής Επαναστατικής Κυβερνήσεως και Υπουργόν Εσωτερικών κ. Στυλιανόν Παττακόν, να<br>εγκαινιάσω το καλλιπρεπές αυτό μέγαρον το οποίον ανηγέρθη ει βάθρων, δαπάναις του<br>παρισταμένου ευγενούς τέκνου του Αμαρίου κ. Νικολάου Κασιμάτη.<br>Διά την μεγάλην αυτήν δωρεάν του, δι’ αυτήν την υψηλήν εκδήλωσιν της αγάπης<br>του προς την ιδιαιτέραν Πατρίδα του, εκφράζω τας θερμάς ευχαριστίας της Εθνικής<br>Επαναστατικής Κυβερνήσεως του Αμαριώτου Αντιπροέδρου της κ. Παττακού και εμού<br>προσωπικώς.<br>Μου είχε δοθή η ευκαιρία κατά την πρόσφατον επίσκεψιν μου εις το Αμάρι να<br>αξιολογήσω δι’ ολίγων την υψηλόφρονα και ευγενή αυτήν χειρονομίαν του εξαιρέτου<br>Ανθρώπου κ. Κασιμάτη και να τονίσω την σπουδαιότητα του έργου το οποίον σήμερον<br>εγκαινιάζομεν.<br>Όπως και τόσοι άλλοι Έλληνες ομογενείς, έτσι και ο κ. Κασιμάτης ήλθε κρατώντας<br>εις τα ροζασμένα από τον σκληρό μόχθο χέρια του δώρα πολύτιμα δια να τα προσφέρη<br>ευγενικά στην Πατρίδα του, στον τόπο του.<br>Το άλλοτε φτωχόπαιδο του Αμαρίου επιστρέφει σήμερον φτασμένος και<br>επιτυχημένος, αλλά δεν αρκείται εις την ιδικήν του καλοζωίαν. Απλώνει στοργική,</p>



<p class="wp-block-paragraph">ευεργέτιδα την χείρα του προς την γην των πατέρων του και συντάσσεται εις τον<br>επιτελούμενον σήμερον αγώνα δια την οικονομικήν και κοινωνικήν ανάπτυξιν της χώρας<br>μας.<br>Διότι, δι’ εμέ -και τούτο επιθυμώ σήμερον να τονίσω- η ευγενής και φιλόπατρις<br>προσφορά του κ. Κασιμάτη έχει διπλήν σπουδαιότητα και αξία.<br>Τα προ των οφθαλμών σας οικοδόμημα δεν αποτελεί απλώς μια δωρεά ενός<br>ευγενούς τέκνου προς την Μητέρα Πατρίδα, η οποία βεβαίως αξίζει παντός επαίνου και<br>πάσης εξάρσεως και παραδίδεται εις τους ζώντας και τους επιγενομένους λαμπρόν<br>παράδειγμα προς μίμησιν και καθιστά τον δωρητήν του άξιον της ευγνωμοσύνης όλων<br>ημών.<br>Το κτίριον τούτο αποτελεί προ παντός άλλου, σύμβολον διακηρύττον την πίστιν<br>ενός λαμπρού Έλληνος προς τα ιδεώδη το οποία ενσαρκώνει η Εθνική Επανάστασις, προς<br>το αναγεννητικόν έργον το οποίον έχουν αναλάβει αι Ένοπλοι δυνάμεις της Χώρας. Η<br>δωρεά αυτή πιστεύομεν ότι μαρτυρεί την εκτίμησιν και την εμπιστοσύνην του κ. Κασιμάτη<br>προς τους σκοπούς και τας προσπαθείας της Εθνικής Κυβερνήσεως, η οποία σήμερον δίδει<br>την μάχην δια την δημιουργίαν μιας νέας αναγεννημένης Ελλάδος, όπου η αληθής<br>Δημοκρατία με την Κοινωνικήν Δικαιοσύνη θα είναι πραγματικότης και όχι κούφοι λόγοι.<br>Της νέας Ελλάδος, η οποία δεν θα έχη εις τίποτε να ζηλεύση τα πλέον σύγχρονα και<br>προοδευμένα Κράτη, της Ελλάδος της οποίας οι νέοι θα μπορούν να μορφώνονται, να<br>εργάζονται να προοδεύουν και να ευημερούν και δεν θα αναγκάζονται να φεύγουν και να<br>ξενητεύονται.<br>Και η διαδήλωσις αυτής της πίστεως του κ. Κασιμάτη προς την Εθνικήν Επανάστασιν<br>έχει μεγαλυτέραν σημασίαν, διότι προέρχεται από ένα Έλληνα ο οποίος ζει εις το<br>εξωτερικόν ήτο και είναι μακράν των πολιτικών παθών της Ελληνικής πολιτικής ζωής και<br>δύναται αμερόληπτα υπό καθαρώς εθνικόν πρίσμα να ίδη να κρίνη και να εκτιμήση το<br>συντελούμενον εις την Ελλάδα έργον.<br>Υπό την διπλήν αυτήν έννοια το εγκαινιαζόμενον έργον σημαίνει μίαν νέαν<br>περίοδον αναπτύξεως και προόδου της ωραίας πρωτευούσης του Αμαρίου οι κάτοικοι της<br>οποίας εντός της γενικωτέρας αναγεννητικής προσπαθείας, αγωνίζονται τον ωραίον αγώνα<br>της οικονομικής και κοινωνικής βελτιώσεως.<br>Και είναι βέβαιον ότι θα πετύχουν εφ’ όσον εις την προσπάθειάν των αυτήν έχουν<br>αρωγούς ξενητεμένους αδελφούς των όπως τον κ. Κασιμάτη.<br>Όπως είναι βέβαιον ότι και η Ελλάς υπό την ζωογόνον πνοήν της Επαναστάσεως, με<br>τον κοινόν αγώνα όλων των Ελλήνων, εντός και εκτός της Χώρας θα κερδίση την μάχην της<br>αναπτύξεως και της ευημερίας.<br>Δια τούτο και αφού εκφράσω δια μίαν ακόμη φοράν τας ευχαριστίας μου εις τον<br>ευγενή πατριώτης δωρητήν κ. Κασιμάτη, αφού ευχαριστήσω όλους Εσάς που ήλθατε να<br>εγκαινιάσωμεν το ωραίον αυτό έργον σας καλώ να αναφωνήσετε μαζύ μου:<br>Ζήτω η Ελλάς<br>Ζήτω η Επανάστασις</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΑΜΑΡΙΟΥ<br>Μετά τον κ. Νομάρχην ωμίλησεν ο Διευθυντής του Ταχυδρομείου Αμαρίου κ.<br>Μοσχονάς, ο οποίος ως προϊστάμενος μιας εκ των υπηρεσιών αι οποίαι θα στεγασθούν εις<br>το εγκαινιασθέν κτίριον ηυχαρίστησεν τον δωρητήν ως εξής:<br>Χρόνια και χρόνια αγαπητοί μου το χωριό μας το απησχόλησε ένα μεγάλο<br>πρόβλημα. Η εξεύρεσις τρόπου και τόπου ανεγέρσεως ενός κτηρίου εις ο θα εστεγάζετο το<br>Αστυνομικόν Τμήμα. Πολλαί σκέψεις εγένοντο και πολλαί λύσεις εδίδοντο χωρίς τελικώς να<br>επιτυγχάνεται τίποτε.<br>Και όμως ανάμεσά μας ευρίσκετο Αυτός που θα έδιδε την λύσιν, ανάμεσά μας<br>ευρίσκετο ο άνθρωπος που θα ανελάμβανε όλην την φροντίδα. Ο ομογενής, πατριώτης και<br>χωριανός μας ο Αξιότιμος κύριος Ν. Κασιμάτης ο οποίος μετά τόσα έτη κόπου και εργασίας<br>στην Ξενητειά δεν ελησμόνησε τον τόπο μας.<br>Έβλεπε καλύτερα από εμάς τις ανάγκες μας.<br>Έθεσε την σφραγίδα δωρεάς και ανηγέρθη αυτό το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα το<br>οποίον εγκαινιάζομεν σήμερον. Ανέλαβεν εξ ολοκλήρου τα πάντα από της αγοράς του<br>οικοπέδου μέχρι και της τελευταίας λεπτομερείας για να μας χαρίση σήμερον αυτό το<br>λαμπρόν Διοικητήριον που θα στεγάση όλας τας υπηρεσίας αίτινες εστερούντο οικήματος:<br>Αστυνομίας – Ταχυδρομείου – ΟΤΕ και Υγειονομικού Σταθμού και ο οποίος Υγειονομικός<br>Σταθμός συντόμως θα πλαισιωθή δια του αναγκαιούντος προσωπικού και υλικού ως μας<br>διεβεβαίωσεν ο Αξιότιμος κύριος Νομάρχης.<br>Ως ταπεινός εκπρόσωπος μιας των υπηρεσιών τούτων αίτινες θα στεγασθούν εδώ<br>μέσα «του Ταχυδρομείου» επιθυμώ να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια και τας<br>απείρους ευχαριστίας της Υπηρεσίας μου προς Εσάς κ. Κασιμάτη τον μεγάλον δωρητήν και<br>ευεργέτην του τόπου αυτού.<br>Τοιούτου είδους πράξεις και δωρεαί είναι ολίγαι και για το χωριό μας είναι και θα<br>είναι η μεγαλυτέρα που έπραξε ποτέ κανείς.<br>Η χαρά όλων μας σήμερον είναι αφαντάστως μεγάλη γιατί δώσατε στον τόπο μας<br>μία νέα πνοή, μια νέα ζωή, ένα αληθινό κόσμημα.<br>Δεν έχω την δύναμιν να εκφράσω πιο ζωντανά αυτό το μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που<br>ψιθυρίζουν τόσα χείλη αυτήν την στιγμήν.<br>Προτείνω μόνο εις ένδειξιν ελαχίστης τιμής και ευγνωμοσύνης όλων μας, προς εσάς<br>μεγάλε ευεργέτα, το κτήριον τούτο να ονομάζεται ΚΑΣΙΜΑΤΕΙΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΝ και μία<br>μεγάλη μαρμάρινη επιγραφή να φέρη το όνομά σας για να το βλέπουν όλοι και να<br>θυμώνται εσαεί την μεγάλην και ωραίαν πράξιν Σας.<br>Όλοι οι κάτοικοι και άπαντες οι παρευρισκόμενοι την στιγμήν αυτήν εις την σεμνήν<br>ταύτην τελετήν σας θερμοευχαριστούν και σας εύχονται, υγείαν μακροημέρευσιν και<br>οικογενειακήν ευτυχίαν.<br>Ας αναφωνήσωμεν όλοι μαζί:<br>«Ζήτω ο Μεγάλος Δωρητής κ. Νικ. Κασιμάτης.».</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ευχαριστώ.</p>



<p class="wp-block-paragraph">ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΙ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΜΑΡΙΩΤΟΥ<br>Ακολούθως ωμίλησεν ο φοιτητής κ. Μιχαήλ Καναβάς ο οποίος είπεν:<br>Είναι σπουδαίον το γεγονός, ότι σήμερον, εκπρόσωποι της Εθνικής Επαναστατικής<br>μας Κυβερνήσεως και μέρος του λαού εγκαινιάζουν ένα ακόμη έργον ωφελείας και<br>προόδου και συνεορτάζουν.<br>Η Επανάστασις της 21 ης Απριλίου 1967, έγινε, δια να σώση την Πατρίδα μας, από τον<br>φαύλον Παλαιοκομματισμόν, από το Κομμουνισμόν και τα γνωστά και τόσον οδυνηρά δια<br>τον Ελληνικόν Λαόν επακόλουθα των και δια να επιφέρη ριζικήν αλλαγήν προς την<br>πρόοδον και την ευημερίαν.<br>Σήμερα η Πατρίς μας, καθοδηγουμένη υπό ανδρών τιμίων, ευσυνειδήτων,<br>εργατικών, προοδευτικών και προ πάντων Ελλήνων, αναδημιουργείται επί σταθερών και<br>υγιών θεσμών και προχωρεί ηνωμένη και κραταιά δια να γίνη μια μέρα η Νέα Μεγάλη<br>Ελλάς όπως την προδιέγραψε ο εμπνευστής της αλλαγής και αρχηγός μας κ. Γεώργιος<br>Παπαδόπουλος. Σήμερον τα λόγια προτού ακόμα λεχθούν γίνονται έργα. Και τα έργα είναι<br>πολλά και εις ολόκληρον την Ελλάδα και δι’ όλους τους Έλληνας. Όλα τα προγράμματα<br>μόλις εξαγγελθούν πραγματοποιούνται. Εις οιονδήποτε μέρος της Ελλάδος αι ανάγκαι<br>εξυπηρετούνται ταχέως, αι ελλείψεις αναπληρούνται πλήρως, η Κυβέρνησις βοηθά τον<br>λαόν δι’ ένα καλύτερον μέλλον. Το Νοσούν Κράτος Ιάται. Το ψέμα κατηργήθη η αλήθεια<br>ανέτειλε, η διχόνοια ενικήθη και η Πατρίς μας ευρίσκεται εις την οδόν της αναδημιουργίας<br>προς την πρόοδον και την ευημερίαν.<br>Όλοι σήμερον, ατενίζομεν, με αισιοδοξίαν και πίστιν το μέλλον, ημείς δε οι Νέοι,<br>σήμερον περισσότερον παρά ποτέ, αισθανόμεθα την θερμήν πνοήν του Κράτους να μας<br>περιβάλλη και να μας θερμαίνη. Όλοι οι νέοι, Μαθηταί, Φοιτηταί και εργαζόμενοι,<br>ησθάνθημεν έντονον την συμπαράστασιν και την βοήθειαν του Κράτους και εξηφανίσθη<br>άπαξ και δια παντός από όλους μας, η σκιά της Αμαθείας εξ αιτίας της πενίας.<br>Η Επανάστασις και οι πρωτεργάται της, ας είναι βέβαιοι, ότι ο Ελληνικός Λαός<br>αντίκρυσε εις το πρόσωπόν των τους ανθρώπους τους οποίους ανεζήτα. Άλλοτε δι’<br>επισήμου επιβεβαιώσεως και άλλοτε σιωπηλώς κάθε Έλληνας επιδοκιμάζει όλας τας<br>λαμβανομένας αποφάσεις υμών και τούτο ας είναι αρκετόν εις υμάς, ίνα αντλείτε θάρρος<br>και Δύναμιν και προχωρείτε τον δρόμον τον οποίον εχαράξατε μέχρι πλήρους<br>αποπερατώσεως των σκοπών Υμών. Εις το Πανελλήνιον Προσκλητήριον δια την<br>αναδημιουργίαν της Πατρίδος μας, όλοι οι Έλληνες εκλήθημεν υπό της Επαναστάσεως δια<br>του κ. Πρωθυπουργού. Καθήκον και Υποχρέωσις ημών των Ελλήνων των εις την Ελλάδα<br>κατοικούντων, όπως συμμετάσχωμεν και βοηθήσωμεν κατά δύναμιν.<br>Επαφίεται δε εις την Συνείδησιν, τον Ανθρωπισμόν, τον Πατριωτισμόν, την Καλήν<br>Θέλησιν και την Δυνατότητα των Ελλήνων, των εκτός της Ελλάδος κατοικούντων, το εάν θα<br>δηλώσουν συμμετοχήν εις την αναδημιουργίαν της πατρίδος μας.<br>Πριν ίσως ακόμη σαλπισθή το προσκλητήριον υπό του κ. Πρωθυπουργού, ένας<br>άνθρωπος γόνος του τόπου μας, ο κ. Νικ. Κασιμάτης, ωθούμενος υπό των ευγενεστέρων<br>ανθρωπίνων αισθημάτων ενεθυμήθη τον τόπο του και έστρεψε την προσοχή του και την</p>



<p class="wp-block-paragraph">φροντίδα του προς αυτόν. Η Αγάπη προς την Πατρίδα του, η αγάπη προς τον τόπο του,<br>προς το χωριό του, η νοσταλγία να ξαναδή τον τόπο του και τους ανθρώπους του χωριού<br>του να ευχυθούν, η επιθυμία να βοηθήση τους ανθρώπους που γνώρισε στα παιδικά του<br>χρόνια – και τους νεωτέρους – να ζήσουν καλύτερα, η Μεγάλη ευχαρίστησις και<br>Αγαλλίασις που δημιουργούνται εις την Αγαθήν Ψυχήν όταν αυτή βοηθά τον πλησίον και<br>πράττει το καλόν εις τον συνάνθρωπό του, είναι ολίγα από τα αισθήματα που τον<br>οδήγησαν και τον έφεραν κοντά εις ημάς όλους.<br>Το έργον τούτο το οποίον σήμερον εγκαινιάζεται, υπήρξε επιθυμία και Σκέψις και<br>Όνειρον και Πραγματοποίησις εξ ολοκλήρου υμών κ. Κασιμάτη. Οφείλω δε να μνημονεύσω<br>ότι το έργον τούτο το οποίον βλέπομεν, δεν είναι το μοναδικόν έργον – Δωρεά του κ. Νικ.<br>Κασιμάτη.<br>Πλείστα χωριά της Επαρχίας Αμαρίου, ησθάνθησαν το φιλάνθρωπον χέρι του να τα<br>θωπεύη πλουσίως. Και όχι δια μίαν και μόνη φοράν. Αλλά νομίζω ότι θα ήσαν περιττά τα<br>λόγια να αναφέρω ένα έκαστον, όταν τα έργα μόνα των υπάρχουν και ομιλούν. Και αυτά<br>όλα τα έργα είναι απόδειξις τρανή, ό,τι είναι αποτέλεσμα ουχί τινός άλλου ει μη της καλής<br>θελήσεως, της αγάπης της φιλανθρωπίας και της αγαθής προαιρέσεως, αισθήματα τα<br>οποία ωθούν τον μέγαν αυτόν άνθρωπον, τον κ. Ν. Κασιμάτην, εις ευγενείς και<br>ανθρωπιστικάς πράξεις.<br>Το χωριό μας σήμερον δεν εγκαινιάζει μόνον ένα μεγάλο έργον, εορτάζει<br>συγχρόνως. Εορτάζει, διότι, με το έργον τούτο λαμβάνει μίαν νέαν πνοήν ζωής, η οποία του<br>είναι λίαν απαραίτητος εις την κρίσιμον περίοδον την οποία διέρχεται και αυτό όπως και<br>όλα τα χωριά, από την επιδημίαν της μεταναστεύσεως και της αστυφιλίας. Υμείς κ.<br>Κασιμάτη, εχαρίσατε ζωήν εις το χωριό μας, βοήθειαν και ωφέλειαν και ευεργεσίαν<br>μεγάλην εις τους κατοίκους του και εγεννήσατε την ελπίδα εις την ψυχήν όλων μας ότι το<br>Αμάρι θα ζήση ακόμα πολύ και μια ημέρα θα ξανανθίση όπως παλαιότερον. Το χωριό μας,<br>υπόσχεται εις Υμάς και την οικογένειαν υμών, ό,τι, εφ’ όσον θα ζη, θα ενθυμείται, θα<br>ευγνωμονή και θα τιμά τους μεγάλους ευεργέτας του.<br>Όμως, θα ήτο παράλειψις, εάν λησμονούσα να αναφέρω και το πρόσωπον του<br>Προέδρου του χωριού μας, κ. Νικ. Καλομενοπούλου, ο οποίος ακούραστος, αεικίνητος και<br>ακλόνητος, φροντίζει, μεριμνά και συμβάλλει εις τον καλοπισμόν και την Πρόοδον του<br>χωριού μας και αγωνιά συνεχώς δια το μέλλον του.<br>Κάθε έργον το οποίον έχει γίνει και γίνεται εις το χωριό μας έχει και σταγόνες από<br>τον ιδρώτα του Προέδρου μας.<br>Εις απότισιν φόρου τιμής και ευγνωμοσύνης, προς τους ανθρώπους εκείνους, οι<br>οποίοι, εργάζονται και βοηθούν παντοιοτρόπως εις την δημιουργίαν και την πρόοδον,<br>ημείς οι νέοι υποσχόμεθα ότι τα έργα τα ιδικά των θα αποτελούν παράδειγμα προς μίμησιν<br>και αι μορφαί των φως εις τον δρόμον της ζωής μας.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΑΜΑΡΙΟΥ<br>Τέλος δε ο Αστυνόμος Αμαρίου Τσούτσιας ως προϊστάμενος μιας επίσης των<br>υπηρεσιών που θα στεγάση το δωρηθέν οίκημα εξέφρασε τας ευχαριστίας του προς τον<br>μεγάλον δωρητήν ειπών μεταξύ άλλων και τα εξής:<br>«Θεωρώ χρέος μου εκ μέρους του Αστυν. Τμήματος Αμαρίου το οποίον μαζύ με<br>άλλας υπηρεσίας θα στεγασθή εις το εγκαινιαζόμενον κτίριον, να ευχαριστήσωμεν<br>εγκαρδίως τον Αξιότιμον Δωρητήν κ. Κασιμάτην, διότι δια της αξιεπαίνου προσφοράς του<br>βελτιώνει κατά πολύ τους όρους διαβιώσεώς μας και αποκτά το χωριό μας ένα στολίδι που<br>θα προσφέρη πολλά αγαθά δια της παροχής των υπηρεσιών του».<br>Ο ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΜΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. ΝΟΜΑΡΧΟΥ<br>Μετά ταύτα και υπό τα ζωηρά χειροκροτήματα των παρισταμένων ο Νομάρχης κ.<br>Μπιτσάκης έκοψε την συμβολικήν ταινίαν εγκαινιάσας το κτίριον και ακολούθως εισήλθαν<br>όλοι οι παριστάμενοι εις αυτό όπου παρετέθη πλουσιώτατον γεύμα προς τιμήν των<br>επισήμων και όλων των παρευρεθέντων.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΝΙΚ. ΚΑΣΙΜΑΤΗ</p>



<p class="wp-block-paragraph">Αξιότιμε κ. Νομάρχα, Κυρίες και Κύριοι.<br>Με μεγάλην συγκίνησιν παραδίδω σήμερα εις χείρας της Πολιτείας τας κλείδας του<br>οικήματος τούτου με σκοπό όπως χρησιμοποιθή δια την εξυπηρέτησιν των κατοίκων του<br>χωρίου μου.<br>Το οίκημα δε τούτο είναι καρπός της αγάπης και της νοσταλγίας προς την<br>γενέτειραν γην μου. Δοξάζω δε το Θεό που με αξίωσε να ζήσω μαζύ με την γυναίκα μου και<br>την κόρην μου αυτήν την ευλογημένην στιγμήν.<br>Φέρω εις μνήμην μου αυτή την στιγμήν τους γονείς μου, που με ανέθρεψαν και με<br>εδίδαξαν να αγαπώ την Πατρίδα μου και να την υπηρετώ όπου κι αν είμαι με τας μικράς<br>μου δυνάμεις.<br>Βαθειά συγκινημένος ευχαριστώ όλους σας που είχατε την καλωσύνη να<br>παρευρεθήτε στο μικρό τούτο ανάθημα προς την γενέτειρά μου.</p>



<p class="wp-block-paragraph">ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1970 </p>



<p class="wp-block-paragraph"></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-kasimatis-apo-tous-megalous/">ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ :Από τους μεγάλους ευεργέτες του Αμαρίου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-kasimatis-apo-tous-megalous/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/georgios-vogiatzakis/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/georgios-vogiatzakis/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Mar 2026 19:35:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://politistiko-rethymno.org/?p=14712</guid>

					<description><![CDATA[<p>Όταν εις το Ρέθυμνον ακούγεται το όνομα Γεώργιος Βογιατζάκης από το Χρωμοναστήρι ο πρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως Αθηνών, ο Γενικός Διευθυντής της Ασφαλιστικής εταιρίας «ΦΟΙΝΙΞ» ο πρόεδρος του ΤΠΔ της Ελλάδος ο άνδρας με τις τόσες και τόσες υπευθυνότητες εις την δημοσίαν ζωήν της ελληνικής πρωτευούσης το όνομα αυτό ταυτίζεται αυτομάτως με την έννοιαν, προσφορά, [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/georgios-vogiatzakis/">ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Όταν εις το Ρέθυμνον ακούγεται το όνομα Γεώργιος Βογιατζάκης από το Χρωμοναστήρι ο πρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως Αθηνών, ο Γενικός Διευθυντής της Ασφαλιστικής εταιρίας «ΦΟΙΝΙΞ» ο πρόεδρος του ΤΠΔ της Ελλάδος ο άνδρας με τις τόσες και τόσες υπευθυνότητες εις την δημοσίαν ζωήν της ελληνικής πρωτευούσης το όνομα αυτό ταυτίζεται αυτομάτως με την έννοιαν, προσφορά, αγαθοεργία συμπαράστασις, ενεργητική παρουσία του Ρεθεμνιώτη εις τον τόπον της γεννήσεως του.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Με την πνευματικήν του συγκρότησιν, με την εργατικότητα του με την ορθολογιστικήν του τοποθέτησιν πάντοτε, με την ευθύτητα, την προνοητικότητα, την δημιουργικήν σύλληψιν και την δραστηρίαν εκτέλεσιν των αποφάσεων του, απέκτησεν την οικονομικήν του οντότητα η οποία τον καθιστά ακρογωνιαίον λίθον του οικοδομήματος της εμπορικής πίστεως της χώρας.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Αυτή η θέσις την οποίαν έχει ο κ. Γεώργιος Βογιατζάκης εις την οικονομίαν της χώρας, είναι και η έννοια του Θεού προς τον τόπον ο οποίος τον εγέννησεν.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Το χέρι του ανοικτό πάντα σκορπά το χρήμα δια να θεμελιώνη τα αγαθά έργα και να ικανοποιή τας ανάγκας της κοινωνίας μας.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Προχθές ακόμη η προσφορά δαπάνης πλησίον των 300.000 δραχ. (διότι εκεί θα ανέλθη αναμφισβητήτως) και αι 15 τόνοι τσιμέντου δια την θεμελίωσιν μιας ειδικής αιθούσης Βιβλιοθήκης εις το συγκρότημα της Παιδικής Στέγης Ρεθύμνης ήλθε να συμπληρώση δια την περίοδον αυτήν την τόση και τόση απλοχεριά του κ. Γ. Βογιατζάκη προς το Ρέθυμνον.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Το μέγα έργον του ακούραστου Παπά – Γιάννη της κ. Βιργινίας Τσουδερού και της επιτροπής του παίρνει σάρκα και οστά την επέμβασιν της ΧΕΝ αλλά μορφοποιείται από την συγκεκριμένην προσφορά του κ. Γ. Βογιατζάκη.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Οι γεννεές των Νέων που θα αισθανθούν την ευεργεσίαν θα μακαρίζουν τους γονείς του ευεργέτου των, οι οποίοι εγέννησαν τέτοιο άξιο παιδί που με την δημιουργηκότητα και την καλωσύνην του εξησφάλισεν και εις αυτούς την αθανασίαν.</p>



<p class="wp-block-paragraph">ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ </p>



<p class="wp-block-paragraph">Φεβρουάριος 1967</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/georgios-vogiatzakis/">ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/georgios-vogiatzakis/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Σεβαστιανός Π. Κασιμάτης: Κληροδότησε υποτροφίες για οδοντιάτρους και αθλητές</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/sevastianos-p-kasimatis-klirodotise/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/sevastianos-p-kasimatis-klirodotise/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 17 Jan 2026 10:09:11 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://politistiko-rethymno.org/?p=13257</guid>

					<description><![CDATA[<p>της Εύας Λαδιά Θέλεις τόμους για να απαριθμήσεις τα έργα και τις ημέρες των Κασιμάτηδων που τίμησαν τη γενέτειρά τους στα πέρατα της Οικουμένης. Θα σταθώ όμως σε έναν&#160;Σεβαστιανό Π.  Κασιμάτη, από τους σημαντικότερους ευεργέτες της χώρας και ιδρυτικό μέλος του Ολυμπιακού Πειραιώς. Δεν γνωρίζω αλήθεια αν οι ευάριθμοι οπαδοί του «Θρύλου» και στο Ρέθυμνο, [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/sevastianos-p-kasimatis-klirodotise/">Σεβαστιανός Π. Κασιμάτης: Κληροδότησε υποτροφίες για οδοντιάτρους και αθλητές</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">της Εύας Λαδιά </p>



<figure class="wp-block-image size-full"><a href="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/01/1-e1753090847825-1.webp"><img decoding="async" width="427" height="403" src="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/01/1-e1753090847825-1.webp" alt="" class="wp-image-13258" srcset="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/01/1-e1753090847825-1.webp 427w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2026/01/1-e1753090847825-300x283-1.webp 300w" sizes="(max-width: 427px) 100vw, 427px" /></a></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Θέλεις τόμους για να απαριθμήσεις τα έργα και τις ημέρες των Κασιμάτηδων που τίμησαν τη γενέτειρά τους στα πέρατα της Οικουμένης.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Θα σταθώ όμως σε έναν&nbsp;<strong>Σεβαστιανό Π.  Κασιμάτη</strong>, από τους σημαντικότερους ευεργέτες της χώρας και ιδρυτικό μέλος του Ολυμπιακού Πειραιώς.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Δεν γνωρίζω αλήθεια αν οι ευάριθμοι οπαδοί του «Θρύλου» και στο Ρέθυμνο, άκουσαν ποτέ για τον σπουδαίο αυτό άνθρωπο και μεγάλο ευεργέτη που ο μεγάλος μας&nbsp;<strong>Γιώργης Εκκεκάκης</strong>&nbsp;αναφέρει σε ένα άρθρο του. Ήταν όπως φαίνεται στη φάση της έρευνας, καθώς προβληματίζεται για τις ιδιότητες του Κασιμάτη που άλλοτε εμφανίζεται στον τύπο από το 1918, ως γυμναστής και άλλοτε ως ιατρός.</p>



<figure class="wp-block-image" id="attachment_371962"><img decoding="async" src="https://rethnea.gr/wp-content/uploads/2026/01/sevastianos_-_Rethymno_Nea_1767994947.jpg" alt="ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ" class="wp-image-371962"/><figcaption class="wp-element-caption">Η πρώτη ομάδα βόλεϊ του Ολυμπιακού το 1926. Διακρίνονται οι Γιώργος Ανδριανόπουλος, Βασίλης Ανδριανόπουλος, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Καλογερόπουλος, Καλούδης. Στο κέντρο, ο τότε έφορος της ομάδας Σεβαστιανός Κασιμάτης</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">• Σε κείνο το άρθρο του (23-2-2013) αναφέρει για τον Σεβαστιανό ότι ήταν&nbsp;<em>«…ένας ακόμα «αείμνηστος» συντοπίτης μας, τον βίο του οποίου αγνοούμε. Ήταν χορηγός των υποτροφιών του Κασιμάτειου Κληροοτήματος. Είχε διαθέσει ένα κατάστημα και ένα διαμέρισμα στον Πειραιά από τα έσοδα των οποίων χορηγούνται υποτροφίες σε φοιτητές της Ιατρικής, Οδοντιατρικής και Γυμναστικής Ακαδημίας Πανεπιστημίου Αθηνών και κατάγονται από το Ρέθυμνο, καθώς και του πνευματικού Ιδρύματος «Κρητική Εστία».</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Για το όνομα του ευεργέτη, ο μεγάλος μας κρητολόγος αναφέρει:<em>&nbsp;«Το ασυνήθιστο όνομα «Σεβαστιανός» φαίνεται πως ήταν πάντα πολύ συνηθισμένο στη μεγάλη αμαριώτικη οικογένεια των Κασιμάτηδων. Αυτό σημαίνει πως, στο πέρασμα των αιώνων, πρέπει να υπήρξαν πρόσωπα με το ονοματεπώνυμο «Σεβαστιανός Κασιμάτης», που άφησαν ίχνη στη βιβλιογραφία και που οφείλω να τους καταγράψω. Για την ώρα, από τους παλιούς γνωρίζω μόνο ένα Σεβαστιανό Κασιμάτη, προεστό Αμαρίου, περί τα μέσα του 19ου αιώνα…».</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο Γιώργης Εκκεκάκης στο δημοσίευμά του αυτό που κάνει για πρώτη φορά λόγο στον Σεβαστιανό εκφράζει και τις αμφιβολίες του καθώς δεν είχαν ως τότε διευκρινιστεί κάποια πράγματα. Αναφέρει συγκεκριμένα:&nbsp;<em>«Από τους νεότερους, εκείνος που περισσότερο έχει προκαλέσει το ερευνητικό ενδιαφέρον μου είναι (για λόγους ευνόητους) ο Γυμναστής Σεβαστιανός Κασιμάτης, δραστήριο μέλος της ρεθεμνιώτικης κοινωνίας περί το 1920.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>– Μαθαίνω ότι το 1926 ιδρύθηκε στον Πειραιά ο πρώτος Οδοντιατρικός Σύλλογος της πόλης. Βασικό ιδρυτικό μέλος και πρώτος Αντιπρόεδρος του νεοσύστατου Συλλόγου ήταν κάποιος Σεβαστιανός Κασιμάτης. Άραγε υπάρχει ταύτιση με τον γιατρό και τον γυμναστή που ζούσε στο Ρέθυμνο περί το 1920; Μα και βέβαια.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>– Άλλο παράδειγμα: Λίγο μετά την ίδρυση του Οδοντιατρικού Συλλόγου στον Πειραιά, πρέπει να ιδρύθηκε και ο πρώτος Αθλητικός Όμιλος στη Γλυφάδα (σήμερα Α.Ν.Ο.Γ.). Μαθαίνω λοιπόν ότι και στην περίπτωση αυτή ιδρυτικό μέλος και πρώτος Πρόεδρος του ιστορικού και δραστήριου σήμερα σωματείου ήταν ο Σεβαστιανός Κασιμάτης!</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>– Ας έλθομε τώρα στον ευεργέτη Σεβαστιανό Κασιμάτη, αυτόν που κληροδότησε στην Κρητική Εστία των Αθηνών δύο ακίνητα (ένα κατάστημα και ένα διαμέρισμα). Το γεγονός ότι τα ακίνητα αυτά βρίσκονται στον Πειραιά, οδηγεί τη σκέψη μου να συνδέσω τον οδοντίατρο με τον ευεργέτη. Αλλά η λογική αλληλουχία δε σταματά εκεί. Σύμφωνα με τη θέληση του διαθέτη, από τα έσοδα του κληροδοτήματος θα ενισχύονται, λέει, για τις σπουδές τους ρεθεμνιωτόπουλα (πρωτίστως από την τ. Επαρχία Αμαρίου) που σπουδάζουν Ιατρική, Οδοντιατρική και Φυσική Αγωγή (ΤΕΦΑΑ).</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Μήπως, τελικά, ο γιατρός του 1918, ο γυμναστής του 1921 και ο οδοντίατρος του 1926 είναι ένα και το αυτό πρόσωπο; Προσπάθησα να το ξεκαθαρίσω αυτό, στέλνοντας επιστολές σε διάφορους, αλλά μάταια. Υποθέτω πως οι επιστολές μου έμειναν αναπάντητες από άγνοια. Αν έτσι έχει το πράγμα, η υπόθεση είναι αποκαρδιωτική…».</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο λόγος που παραθέτω αποσπάσματα του άρθρου σχετικά με τον προβληματισμό του Εκκεκάκη είναι για να τονίσω ακόμα μια φορά το υψηλό αίσθημα ευθύνης που τον χαρακτήριζε στις έρευνές του. Αυτός ο σπουδαίος, ο ανεπανάληπτος ιστοριοδίφης ποτέ δεν παρίστανε τον επαίοντα.  Στην κάθε του έρευνα αναζητούσε μορφές που άφησαν τα ίχνη τους στον τόπο και όχι εφαλτήριο προσωπικής προβολής.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Οι προθέσεις του φαίνονται ξεκάθαρα και στο δημοσίευμα για τον Σεβαστιανό που διαπιστώνουμε ότι τον ταλαιπώρησε αρκετά μέχρι που πήρε απάντηση στα ερωτήματά του από τον πλέον αξιόπιστο μάρτυρα, τον&nbsp;<strong>δημοσιογράφο-συγγραφέα κ. Βασίλη Κασιμάτη, ανιψιό και βαφτισιμιό του αείμνηστου Σεβαστιανού Κασιμάτη.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Ο κ. Κασιμάτης απαντώντας στον Γιώργη Εκκεκάκη μετά το άρθρο του αυτό αναφέρει τα εξής:&nbsp;<em>«Αγαπητέ κ. Εκκεκάκη. Οι αναφορές σας είναι σωστές. Τα παραπάνω ευεργετήματα αφορούν τον ίδιο πάντα άνθρωπο, τον Σεβαστιανό Κασιμάτη (θείο και νονό μου).</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Οι δε αθλητικοί αγώνες «Τα Κασιμάτεια» που γίνονται εδώ και 30 χρόνια στο Νεύς Αμάρι του Δήμου Αμαρίου, (οι αρχαιότεροι εν ενεργεία αθλητικοί αγώνες στην Κρήτη) σχεδιάστηκαν και διενεργούνται έκτοτε από τον εν ζωή πατέρα μου Παντελή Β. Κασιμάτη, πολυνίκη αθλητικών αγώνων της δεκαετίας του ’45-’55 στην Αίγυπτο (Αλεξάνδρεια) με τα Ελληνικά χρώματα, ο οποίος είναι (1ος) ανηψιός του Σεβαστιανού Κασιμάτη…».</em></p>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Μια ενδιαφέρουσα επιστολή</strong></h4>



<p class="wp-block-paragraph">Ο Σεβαστιανός Κασιμάτης, ο μεγάλος αυτός ευεργέτης και άνθρωπος, όπως φαίνεται, δεν ξέχασε ποτέ τον τόπο του.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ανατρέχοντας στα γεγονότα του 1927, εντοπίσαμε στην «Κρητική Επιθεώρηση» μια επιστολή που υπογράφει ο Σεβαστιανός Π. Κασιμάτης, στην οποία αυτός ο σπουδαίος αλλά με τη σεμνότητα εφήβου Ρεθεμνιώτης, ζητά την άδεια να καλύπτει με ειδήσεις την εφημερίδα. Όπως τονίζει ο Κασιμάτης στην επιστολή του η μεγάλη ανάπτυξη του αθλητικού ιδεώδους που διαπιστώνει στο Ρέθυμνο τον έπεισαν να κάνει την πρόταση αυτή.</p>



<figure class="wp-block-image" id="attachment_371963"><img decoding="async" src="https://rethnea.gr/wp-content/uploads/2026/01/sevastianos_-_Rethymno_Nea_1767994950.jpg" alt="ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ" class="wp-image-371963"/><figcaption class="wp-element-caption">Ο Κασιμάτης με τους ναυτοπροσκόπους του</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Αναφέρει μεταξύ άλλων:&nbsp;<em>«Φίλε κ. διευθυντά</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Έχω τη γνώμη ότι αν η υμετέρα εφημερίς δεχθεί και δημοσιεύει κάποτε κάποτε μια ανταπόκριση της αθλητικής κινήσεως της πρωτευούσης θα προσφέρει μεγάλη εκδούλευση εις τη εν τη πόλει Ρεθύμνης, δια της ιδρύσεως των Συλλόγων Εθνικής Φυσικής Αγωγής, παρατηρουμένην εσχάτως αθλητική κίνησιν</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Και ως απλούς φίλαθλος,&nbsp;<strong>αλλά και ως Πρόεδρος του εν Πειραιεί Συλλόγου Ε.Φ Αγωγής ο «Ολυμπιακός»</strong>&nbsp;αναλαμβάνω, εάν εννοείτε δέχεσθε και σεις ,να σας κρατώ ενήμερον των σπουδαιοτέρων αθλητικών γεγονότων της πρωτευούσης…».</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Ίσως για του σημερινούς νέους η πρόταση αυτή να μην έχει ενδιαφέρον αλλά το σωτήριον έτος 1927 που κάθε είδηση έφθανε κατόπιν εορτής μια αθλητική ενημέρωση για τους λάτρεις του αθλητισμού που ήταν και αρκετοί και οργανωμένοι, όπως βλέπουμε σε κείμενα του κ.<strong>&nbsp;Γιάννη Παπιομύτογλου</strong>, για τους γυμναστικούς συλλόγους, στις ανατολές του περασμένου αιώνα, αποτελούσε θείο δώρο.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Και η πρόταση έγινε δεκτή μετά πολλών επαίνων όπως βλέπουμε σε επόμενο δημοσίευμα του Σεβαστιανού στο φύλλο της 17 Απριλίου 1927 που είναι και η πρώτη του ανταπόκριση.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Αναφέρεται στους Ελληνοαγγλικούς Αγώνες «Αχίλλεια» και χαρακτηρίζεται από θαυμαστή επάρκεια στοιχείω<em>ν.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Για τον σπουδαίο Ρεθεμνιώτη ευεργέτη υπάρχει και η παρακάτω αναφορά στη σελίδα των Προσκόπων: «Το 2ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Ρεθύμνου, ιδρύθηκε την 19</em><sup><em>η</em></sup><em>&nbsp;Ιουνίου 1918 με Αρχηγό της τότε 2</em><sup><em>ης</em></sup><em>&nbsp;Ομάδας (δεν υπήρχαν Συστήματα), το&nbsp;<strong>Σεβαστιανό Κασιμάτη</strong>, γυμναστή και οδοντίατρο, ο οποίος διέμενε στο Ρέθυμνο μέχρι το 1925 και ο οποίος το 1926, μετοίκησε στον Πειραιά όπου ίδρυσε τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Πειραιά και το Γυμναστικό Σύλλογο Γλυφάδας, όπου και η οικία στην οποία διέμενε και η οποία σήμερα, αποτελεί κληροδότημα του ιδίου προς το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. (τεκμηρίωση: φωτογραφίες δημοσιευθείσες το 1918 και 1925). Ο Σεβαστιανός Κασιμάτης, πέρα από τα παραπάνω, είχε διατελέσει Αντιδήμαρχος Γλυφάδας, βαθμοφόρος του 9ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Πειραιά και αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού…».</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Έχει αλήθεια για πολλούς να καυχηθεί το Αμάρι. Μα για τον Σεβαστιανό Π Κασιμάτη, τον μεγάλο ευεργέτη και αθλητικό παράγοντα αξίζει πιστεύουμε, κάτι περισσότερο.</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/sevastianos-p-kasimatis-klirodotise/">Σεβαστιανός Π. Κασιμάτης: Κληροδότησε υποτροφίες για οδοντιάτρους και αθλητές</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/sevastianos-p-kasimatis-klirodotise/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ένας ξεχασµένος ευεργέτης του Ρεθύµνου</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/enas-xechasmenos-evergetis-tou-rethymn/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/enas-xechasmenos-evergetis-tou-rethymn/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[webmaster]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 05 Aug 2025 16:56:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://politistiko-rethymno.org/?p=12788</guid>

					<description><![CDATA[<p>«Ένας ξεχασµένος ευεργέτης του Ρεθύµνου» του Γιώργου Π. Εκκεκάκη, εφηµ. Ρεθεµνιώτικα Νέα,1 Μαΐου 2003.</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/enas-xechasmenos-evergetis-tou-rethymn/">Ένας ξεχασµένος ευεργέτης του Ρεθύµνου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"></p>



<figure class="wp-block-image size-full is-resized"><a href="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/mia-2.webp"><img loading="lazy" decoding="async" width="590" height="420" src="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/mia-2.webp" alt="" class="wp-image-12711" style="width:242px;height:auto" srcset="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/mia-2.webp 590w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/mia-2-300x214-1.webp 300w" sizes="auto, (max-width: 590px) 100vw, 590px" /></a></figure>



<p class="wp-block-paragraph"></p>



<p class="wp-block-paragraph">«Ένας ξεχασµένος ευεργέτης του Ρεθύµνου» του <strong>Γιώργου Π. Εκκεκάκη</strong>, εφηµ. <strong>Ρεθεµνιώτικα Νέα</strong>,1 Μαΐου 2003.</p>



<p class="wp-block-paragraph"></p>



<figure class="wp-block-image size-large is-resized"><a href="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-scaled-1.webp"><img loading="lazy" decoding="async" width="630" height="1024" src="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-630x1024-1.webp" alt="" class="wp-image-12789" style="width:664px;height:auto" srcset="https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-630x1024-1.webp 630w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-184x300-1.webp 184w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-768x1249-1.webp 768w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-945x1536-1.webp 945w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-1259x2048-1.webp 1180w, https://politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2025/08/26-scaled-1.webp 1181w" sizes="auto, (max-width: 630px) 100vw, 630px" /></a></figure>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/enas-xechasmenos-evergetis-tou-rethymn/">Ένας ξεχασµένος ευεργέτης του Ρεθύµνου</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/enas-xechasmenos-evergetis-tou-rethymn/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ο βίος του Στυλιανού Αναστασάκη και το ομώνυμο κληροδότημα</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/o-vios-tou-stylianou-anastasaki-kai-to/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/o-vios-tou-stylianou-anastasaki-kai-to/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 26 Dec 2019 22:29:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.politistiko-rethymno.org/?p=5862</guid>

					<description><![CDATA[<p>Του ΝΙΚΟΥ ΔΕΡΕΔΑΚΗ* Πολλά ακούγονται τα τελευταία χρόνια για τα κληροδοτήματα του Ρεθύμνου, αλλά λίγα στοιχεία γνωρίζουμε για αυτούς τους ευπατρίδες, που σε χαλεπούς καιρούς για τον τόπο, δεν δίστασαν να δωρίσουν μέρος ή το σύνολο της περιουσίας τους σε διάφορα ιδρύματα ή φορείς. &#160; Βιογραφικά στοιχεία Ένας από αυτούς ήταν και ο Στυλιανός Αναστασάκης ή [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/o-vios-tou-stylianou-anastasaki-kai-to/">Ο βίος του Στυλιανού Αναστασάκη και το ομώνυμο κληροδότημα</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<header class="entry-header">
<h1 class="entry-title"></h1>
</header>
<figure class="entry-thumb"><a class="public-opinion-lightbox" title="" href="http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%B7-1280x993.jpg" target="_blank" rel="noopener"><img loading="lazy" decoding="async" class="attachment-post-thumbnail size-post-thumbnail wp-post-image" src="http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%B7-885x500.jpg" alt="" width="885" height="500" /></a></figure>
<div class="row">
<div class="col-xl-11 offset-xl-1 col-12">
<div class="entry-content">
<p>Του<strong> ΝΙΚΟΥ ΔΕΡΕΔΑΚΗ*</strong></p>
<p>Πολλά ακούγονται τα τελευταία χρόνια για τα κληροδοτήματα του Ρεθύμνου, αλλά λίγα στοιχεία γνωρίζουμε για αυτούς τους ευπατρίδες, που σε χαλεπούς καιρούς για τον τόπο, δεν δίστασαν να δωρίσουν μέρος ή το σύνολο της περιουσίας τους σε διάφορα ιδρύματα ή φορείς.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Βιογραφικά στοιχεία</strong></p>
<p>Ένας από αυτούς ήταν και ο Στυλιανός Αναστασάκης ή Παντελιδάκης. Γεννήθηκε το 1906 στα Περιβόλια, στην περιοχή «Κόρακα Καμάρα», εκεί που σήμερα βρίσκεται το ξενοδοχείο MINOS. Ο πατέρα του, Εμμανουήλ Αναστασάκης ήταν κτηματίας και μαζί με τη γυναίκα του Χρυσή, απέκτησαν δέκα παιδιά, απ’ τα οποία, όμως, τα τρία πέθαναν σε μικρή ηλικία. Στη ζωή έμειναν ο Γεώργιος, η Ελένη, ο Χαράλαμπος, τον οποίο σκότωσαν οι Γερμανοί, ο Στυλιανός, η Ουρανία που ήταν η μητέρα των ξενοδόχων Νίκου και Χαράλαμπου Βουρβαχάκη, η Μαρία και ο Ιωάννης, που πέθανε στην Αθήνα τη δεκαετία του 1950 σε ηλικία μόλις τριάντα ετών.</p>
<p>Ο Στυλιανός, μετά το Δημοτικό σχολείο φοίτησε στο 1<sup>ο</sup> Γυμνάσιο Αρρένων Ρεθύμνου. Ο αθλητισμός, όμως, ήταν η μεγάλη του αγάπη και γι αυτό διέκοψε τη φοίτησή του στη Β’ Γυμνασίου για να ασχοληθεί με αυτόν και συγκεκριμένα με τη σφαιροβολία. Διέπρεψε ως αθλητής και πολλά έπαθλα κοσμούσαν την οικία του. Ήταν από τους οραματιστές των Αρκάδιων αγώνων και συμμετείχε στην οργανωτική επιτροπή των 1<sup>ων</sup> Αρκάδιων το 1936, μαζί με τον Πρόδρο του ΑΟΡ (Αθλητικός Όμιλος Ρεθύμνου) Μανούσο Χατζηγρηγόρη.</p>
<p>Λόγω του ότι ο πατέρας του ήταν από τους μεγαλύτερους κτηματίες του Ρεθύμνου, ασχολήθηκε και με τη γεωργία. Είχε στη δούλεψή του αρκετούς εργάτες, περβολάρηδες, όπως τους έλεγαν, ενώ ο ίδιος ήταν πάντα καλοντυμένος. Ήταν καλοκάγαθος άνθρωπος, σβέλτος, δυνατός και εξαιρετικός χορευτής. Τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις τις εκπλήρωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε καταταγεί στο ιππικό σώμα.</p>
<p>Ερχόμενος από τη Θεσσαλονίκη είχε ένα δυσάρεστο περιστατικό, το οποίο του κόστισε τέσσερα χρόνια φυλάκιση. Κάποιος είχε απαγάγει, χωρίς τη θέλησή της, την αδερφή του. Ο Αναστασάκης απευθύνθηκε στο Αστυνομικό τμήμα Ρεθύμνου για το περιστατικό, οι χωροφύλακες, όμως, επέδειξαν ολιγωρία. Τότε, μαζί με έναν φίλο του, βρήκαν τον απαγωγέα τον οποίο ξυλοκόπησαν. Στη συνέχεια μετέβησαν σε ένα κέντρο για να διασκεδάσουν. Τυχαία, πέρασε από το κέντρο ένας χωροφύλακας, και λόγω του προχωρημένου της ώρας συνέστησε στους θαμώνες να σταματήσουν το γλέντι. Αυτοί του είπαν ότι θα αποχωρήσουν όταν τελειώσουν τη διασκέδαση. Ο χωροφύλακας επέμεινε και τότε οι θαμώνες, μαζί με τον Αναστασάκη, τον ξυλοκόπησαν. Ο Αναστασάκης και για δύο αυτά περιστατικά δικάστηκε και φυλακίστηκε για τέσσερα χρόνια.</p>
<p>Κατά τη Μάχη της Κρήτης, τον Μάιο του 1941, σε ηλικία τότε 35 ετών, έλαβε μέρος στις συγκρούσεις που έγιναν στην περιοχή των Περιβολίων-Μισιρίων, όπου και διακρίθηκε. Μετά την οριστική επικράτηση των Γερμανών ήταν καταζητούμενος. Τότε, κατέφυγε στο Άνω Μέρος για να κρυφτεί. Εκεί γνώρισε τη νεαρή, πανέμορφη, Γεωργία Χατζιδάκη, με την οποία παντρεύτηκαν αμέσως. Υπό τον φόβο των Γερμανών έμειναν στο Άνω μέρος για ένα τετράμηνο περίπου και μετά ξανακατέβηκαν στα Περιβόλια και στη συνέχεια έχτισαν το σπίτι τους στον Πλατανέ, στη θέση «Καλάμια-Λειβάδια», ένα αρχοντικό διώροφο σπίτι.</p>
<p>Ο Αναστασάκης δεν χάρηκε πολύ τη συζυγική ζωή, γιατί η γυναίκα του, εξαιτίας μια επιπλοκής κατά την κύηση του πρώτου τους παιδιού, αρρώστησε βαριά και τελικά πέθανε, στις 25 Απριλίου του 1943, την ημέρα του Πάσχα. Ήταν μόλις 21 ετών! Ο σύζυγός της κάλεσε τους καλύτερους γιατρούς και ξόδεψε εκατομμύρια για να μπορέσει να αναστρέψει την κατάσταση. Αλλά όπως φάνηκε, το ταξίδι της νεαρής Γεωργίας δεν είχε γυρισμό. Η παράδοση αναφέρει ότι στην κλινική Λυράκη όπου νοσηλευόταν, λίγο πριν πεθάνει, με κόπο έβγαλε τη βέρα της και την κατάπιε!</p>
<p>Η Γεωργία άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι τους στον Πλατανέ και τον θάνατο δήλωσε στο Ληξιαρχείο ο γυναικάδελφος του Αναστασάκη, Μίνως Βουρβαχάκης. Σύμφωνα με τον θεράποντα ιατρό, Ευάγγελο Δασκαλάκη, ο θάνατος προήλθε από φυματιώδη μηνιγγίτιδα. Κατά την εκταφή της, μερικά χρόνια αργότερα, ο πονεμένος σύζυγος, που την υπεραγαπούσε και ποτέ δεν ξεπέρασε τον θάνατό της, έβγαλε από το κουφάρι τη βέρα και την κράτησε ως ενθύμιο ζωής. Τόσο κατά την εξόδιο ακολουθία, όσο και κατά το σαρανταήμερο μνημόσυνό της πολλοί ήταν οι επώνυμοι Ρεθεμνιώτες που εκφώνησαν επικήδειους λόγους ή έγραψαν στον τοπικό Τύπο για το ήθος, τον χαρακτήρα αλλά και τη φυσική ομορφιά της εκλιπούσης, αλλά και την πραγματική αγάπη που είχε το ζευγάρι, καθώς και τον αγώνα στον οποίο επιδόθηκε ο Στυλιανός Αναστασάκης για να την κρατήσει στη ζωή.</p>
<p>Ο Στυλιανός Αναστασάκης δεν σπούδασε αλλά είχε μια πλούσια εγκυκλοπαιδική και κοινωνική μόρφωση και παιδεία. Στον ελεύθερο χρόνο του διάβαζε συνεχώς βιβλία και εγκυκλοπαίδειες. Οι κοινωνικές του συναναστροφές ήταν γιατροί, καθηγητές, δάσκαλοι και γενικά μορφωμένοι άνθρωποι. Με δική του παρέμβαση μπήκε, εκείνα τα χρόνια, μετά τον πόλεμο, μια άτυπη αστική γραμμή που συνέδεε το Ρέθυμνο με τον Πλατανέ. Μπορεί να αγαπούσε την αγροτική ζωή, αλλά βλέποντας την αγραμματοσύνη και την αμάθεια των ανθρώπων της εποχής, βοηθούσε μα κάθε τρόπο τα παιδιά που αγαπούσαν τα γράμματα και ήθελαν να σπουδάσουν.</p>
<p>Ο Αναστασάκης δεν μπόρεσε να επανέλθει ποτέ μετά τον θάνατο της λατρεμένης συζύγου του. Μετά τον αδόκητο και απρόσμενο χαμό της, αρρώστησε κι αυτός. Μετέβη στο Άνω μέρος, στο χωριό της συζύγου του κι έμεινε εκεί για αρκετό διάστημα. Συνήθιζε να κάνει μόνος του περιπάτους στην εξοχή και να επισκέπτεται τη Μονή της Καλόειδαινας, όπου έβρισκε τη γαλήνη που επιζητούσε. Η κατάσταση, όμως, της υγείας του επιδεινώθηκε κι άλλο κι έτσι εισήλθε για θεραπεία στο Κρατικό Νοσοκομείο του Ρεθύμνου, στην αντιφυματική κλινική. Απεβίωσε στις 24 Ιουλίου 1949, σε ηλικία μόλις 43 ετών. Η αιτία θανάτου και γι’ αυτόν, την οποία διέγνωσε ο ιατρός Νικόλαος Βογιατζής, ήταν η πνευμονική φυματίωση. Βρίσκονται θαμμένοι, μαζί με τη σύζυγό του Γεωργία, στο νεκροταφείο του Τσεσμέ.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Η Διαθήκη του Στυλιανού Αναστασάκη</strong></p>
<p>Στις 9 Ιανουαρίου 1948 ο Στυλιανός Αναστασάκης έγραψε μυστική Διαθήκη, η οποία ανοίχτηκε στις 17 Αυγούστου 1949, ένα μήνα σχεδόν μετά τον θάνατό του. Η διαθήκη γράφτηκε στο σπίτι του αδερφού του Ιωάννη, στα Περιβόλια, που όπως αναφέρει ο διαθέτης ήταν φιλοξενούμενος.</p>
<p>Σύμφωνα με τη διαθήκη αφήνει στο Γυμνάσιο του Ρεθύμνου τα εξής:</p>
<ol>
<li>Κτήμα 14 στρεμμάτων στη θέση «Καλάμια» στον Πλατανέ, που περιέχει την οικία της οικογένειας, πηγάδι και άλλες εγκαταστάσεις. Μέρος της έκτασης αυτής νοικιάζεται σήμερα από το ξενοδοχείο MINOS MARE.</li>
<li>Αγρό έκτασης 12,7 στρεμμάτων στη θέση «Μοναχή Ελιά» στον Τσεσμέ. Παλιότερα είχαν γίνει προσπάθειες να γίνουν αθλητικές εγκαταστάσεις της ποδοσφαιρικής ομάδας ΔΟΞΑΣ ΠΛΑΤΑΝΕ.</li>
<li>Κτήμα έκτασης 10,6 στρεμμάτων στη θέση «Ξεροκάμαρο» με τα ελαιόδεντρα που περιέχει. Ο συγκεκριμένος αγρός διαθέτει 90-95 ελαιόδεντρα και βρίσκεται πάνω στην οδό Τσεσμέ-Άδελε. Παλαιότερα είχε ενοικιαστεί για τη συλλογή του ελαιοκάρπου, ενώ η πρόσφατη χρήση του ήταν ως δημοτικός λαχανόκηπος.</li>
<li><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-medium wp-image-121190" src="http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotima-anastaski1-600x433.jpg" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" srcset="http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotima-anastaski1-600x433.jpg 600w, http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotima-anastaski1-768x554.jpg 768w, http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotima-anastaski1-1280x924.jpg 1280w" alt="" width="600" height="433" /></li>
</ol>
<p>Έναντι της δωρεάς αυτής αφήνει ως υποχρέωση στο Γυμνάσιο Ρεθύμνου να βρει και να εκδώσει σε βιβλίο τα χειρόγραφα του λευκώματος που ο Αναστασάκης είχε συγκεντρώσει και αφορούσαν βιογραφικά στοιχεία του ίδιου καθώς και ποιήματα, δημοσιεύματα και επικήδειους στη μνήμη της συζύγου του Γεωργίας.</p>
<p>Επιθυμία του διαθέτη ήταν να μην πουλήσει το Γυμνάσιο τα παραπάνω κτήματα αλλά να τα διατηρήσει και να διαθέτει το ετήσιο εισόδημα της παραπάνω δωρούμενης περιουσίας προς βράβευση του καλύτερου αποφοίτου, μαθητή ή μαθήτριας του Γυμνασίου.</p>
<p>Επίσης, ο διαθέτης ορίζει το Γυμνάσιο να παραδίδει το ένα τρίτο του καθαρού εισοδήματος της κληρονομιάς του, κάθε έτος, στους γονείς της συζύγου του, Εμμανουήλ και Καδιανώ Χατζιδάκη, κατοίκους Άνω Μέρους Αμαρίου, μέχρι τον θάνατό τους και στη συνέχεια να παραδίδει το ίδιο ποσό στην κόρη τους Άννα, μέχρι τον γάμο της. Κανείς από τους παραπάνω δεν πήρε ποτέ κανένα χρηματικό ποσό, αφού, σύμφωνα με τους καθηγητές του Γυμνασίου το κληροδότημα είχε μηδενικά έσοδα.</p>
<p>Τέλος, ο Αναστασάκης αφήνει με τη διαθήκη του στη μητέρα του, Χρυσή, οικόπεδο στη θέση «Κουμπέ» στον Πλατανέ. Η περιοχή είναι στο κέντρο του Πλατανέ, εκεί που βρίσκεται σήμερα ο ελεύθερος χώρος στάθμευσης, δίπλα στο κέντρο ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ.</p>
<p>Καταλήγοντας, παρακαλεί τους κληρονόμους και συγγενείς του όπως σεβαστούν τη διαθήκη του.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Το Κληροδότημα Στυλιανού Αναστασάκη</strong></p>
<p>Φαίνεται πως τα πρώτα χρόνια μετά το άνοιγμα της διαθήκης το Γυμνάσιο αδιαφόρησε. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ανέλαβε Γυμνασιάρχης ο φιλόλογος Κωνσταντίνος Ξενικάκης, ο οποίος έδειξε ενδιαφέρον για το κληροδότημα. Επί των ημερών του εκδόθηκε το λεύκωμα που προβλεπόταν στη διαθήκη.</p>
<p>Αρχικά τη διαχειριστική επιτροπή του κληροδοτήματος αποτελούσαν οι νόμιμοι εκπρόσωποι του Γυμνασίου Ρεθύμνου, στο οποίο άφησε την περιουσία του ο διαθέτης. Όμως με τον Ν. 1566/85 η κυριότητα της ακίνητης περιουσίας κάθε σχολείου μεταβιβάστηκε στην εφορεία σχολείων κάθε Δήμου, που διοικούνταν από τη Δημοτική Επιτροπή Παιδείας. Η Επιτροπή Παιδείας του Δήμου Ρεθύμνου, με την υπ. αριθμ. 5/22-12-1986 πράξη της όρισε τη διαχειριστική επιτροπή του Κληροδοτήματος, που αποτελούταν από πέντε καθηγητές διαφόρων σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Ρεθύμνου. Η Επιτροπή προέβαινε σε όλες τις ενέργειες που απαιτούνταν για τη διαχείριση της περιουσίας του Κληροδοτήματος, όπως: εκμίσθωση, επίβλεψη, είσπραξη των μισθωμάτων χορήγηση βραβείων στους αριστούχους μαθητές κλπ. Με τον νόμο 2009/92 η περιουσία του κληροδοτήματος Αναστασάκη μεταβιβάσθηκε κατά κυριότητα στον Δήμο Ρεθύμνου, χωρίς να θίγεται το καθεστώς του κληροδοτήματος ούτε η βούληση του διαθέτη.</p>
<p>Η πενταμελής επιτροπή του Κληροδοτήματος φαίνεται ότι αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα για τη διαχείρισή του, αφού από το 1995 υπήρχε μεγάλη απροθυμία ενοικιάσεως των αγροκτημάτων του κληροδοτήματος, ενώ επίδοξοι καταπατητές εκδιώχθηκαν από την αστυνομίας, μετά από καταγγελίες της Επιτροπής. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μηδενιστούν τα έσοδα του κληροδοτήματος. Επίσης, ο Δήμος Ρεθύμνου δεν είχε αλλάξει ή ανανεώσει την επιτροπή από το 1986, με αποτέλεσμα από πενταμελής να μειωθεί σε τριμελής εξαιτίας θανάτου του ενός μέλους και συνταξιοδότησης του άλλου. Έτσι ο Δήμος Ρεθύμνου αναλάμβανε τη βράβευση των μαθητών από δικούς του πόρους. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα η Επιτροπή να ατονήσει και τα ακίνητα του κληροδοτήματος να παραμένουν ανενεργά, έρμαια στις διαθέσεις του καθενός. Τελικά, μετά από διάφορες διαδικασίες, στις 25-10-2004 αναλαμβάνει ο δήμος Ρεθύμνης τη διαχείριση του κληροδοτήματος.</p>
<p>Οικονομικά στοιχεία για το κληροδότημα εμφανίζονται μόλις το 1981, χωρίς όμως να υπάρχουν συνταχθέντες απολογισμοί, αφού μόνο στις 3/11/1980 έγινε η πράξη αποδοχής του κληροδοτήματος από τον Λυκειάρχη του 1<sup>ου</sup> Λυκείου. Παρόλα αυτά συντάχθηκαν τοπογραφικά διαγράμματα από την Κτηματική Υπηρεσία Ρεθύμνου το 1979, καθώς και εκθέσεις εκτίμησης των ακινήτων που συντάχθηκαν από την ΔΟΥ Ρεθύμνου το 1981. Οι πρώτοι απολογισμοί που εμφανίζονται αφορούν τα έτη 1990-1995.</p>
<p>Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών ενοικιάστηκαν, σποραδικά και τα τρία ακίνητα του κληροδοτήματος. Τα τελευταία χρόνια ενοικιάζεται σταθερά το ακίνητο στη θέση «Καλάμια», ενώ γίνονται προσπάθειες από την επιτροπή διαχείρισης του Κληροδοτήματος, που όπως προείπαμε την ορίζει πλέον ο Δήμος Ρεθύμνου, να ενοικιαστούν και τα υπόλοιπα ακίνητα, ώστε να πραγματοποιείται απρόσκοπτα η βούληση του διαθέτη.</p>
<p>Όσον αφορά στα βραβεία του κληροδοτήματος αυτά δεν δίνονταν απρόσκοπτα όλα τα χρόνια, αφού το κληροδότημα δεν είχε σταθερά έσοδα όπως προείπαμε. Βραβεία δίνονταν έως το 2006 και στη συνέχεια ατόνησαν. Επανήλθαν το 2016 και έκτοτε δίνονται ανελλιπώς έως σήμερα. Γίνεται μάλιστα προσπάθεια να δοθούν και τα βραβεία των προηγούμενων ετών, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι το κληροδότημα διαθέτει τους απαιτούμενους πόρους.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-medium wp-image-121191" src="http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotimaderde-415x600.jpg" sizes="auto, (max-width: 415px) 100vw, 415px" srcset="http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotimaderde-415x600.jpg 415w, http://rethnea.gr/wp-content/uploads/2019/12/klirdotimaderde.jpg 584w" alt="" width="415" height="600" /></p>
<p>Επίσης, με τις κατά καιρούς αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, υπήρξε ένα θολό τοπίο για το ποιοι μαθητές και ποιων σχολείων δικαιούνται τα βραβεία, αφού η βούληση του διαθέτη μιλούσε για το Γυμνάσιο του Ρεθύμνου, σε μια εποχή που σαν Γυμνάσιο εννοούταν το μοναδικό εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων του Ρεθύμνου. Έτσι, σήμερα, δίνονται τέσσερα βραβεία του κληροδοτήματος Αναστασάκη κάθε έτος και απευθύνονται στους μαθητές και μαθήτριες του 1<sup>ου</sup> και του 2<sup>ου</sup> Γενικού Λυκείου Ρεθύμνου. Βραβεύεται ο μαθητής του κάθε Λυκείου που συγκέντρωσε την υψηλότερη βαθμολογία απολυτηρίου, καθώς και ο μαθητής του κάθε Λυκείου που συγκέντρωσε τα περισσότερα μόρια κατά τις πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή του στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.</p>
<p>Αυτός είναι συνοπτικά ο βίος του εκλεκτού ευπατρίδη Ρεθυμνιώτη Στυλιανού Αναστασάκη και η ιστορία του ομώνυμου Κληροδοτήματος. Ο Στυλιανός Αναστασάκης με τη στάση ζωής που επέδειξε στον βραχύχρονο βίο του, αλλά και με τη διαθήκη του, δίνει ένα ηθικό δίδαγμα σε όλους εμάς τους νεοέλληνες ότι οι πραγματικές αξίες δεν βρίσκονται στα πλούτη και τα υλικά αγαθά. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και του έντονου εγωκεντρισμού, η προσφορά στον συνάνθρωπο, στη νεολαία και στην παιδεία αποτελούν τη μέγιστη παρακαταθήκη. Από αυτήν θα δρέψουμε τους καρπούς για να ατενίσουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία αλλά και σκεπτικισμό. Ότι εν τέλει σε πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να βάλουμε το ΕΜΕΙΣ κι όχι το ΕΓΩ.</p>
<p><em>(Η παραπάνω ομιλία εκφωνήθηκε στις 22/12/2019, στον Ι.Ν. του Αγ. Νεκταρίου στον Τσεσμέ, με αφορμή το πολυετές μνημόσυνο στη μνήμη του Στυλιανού Αναστασάκη, που διοργάνωσε η επιτροπή του Κληροδοτήματος Αναστασάκη).</em></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Βιβλιογραφία-Πηγές</strong></p>
<ul>
<li>Αναφορά κατάστασης κληροδοτήματος Στυλιανού Αναστασάκη. 20/3/2003</li>
<li>Βουρβαχάκης Νίκος. Απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη. 10/7/2019</li>
<li>Δερεδάκης Νίκος (2016). <em>Αρκάδι 150 χρόνια εορτασμών</em>. Εκδόσεις Καραγιαννάκη. Ρέθυμνο.</li>
<li>Έγγραφο Ειδικού γραφείου εθν. Κληροδοτημάτων Περιφέρειας Κρήτης, Α.π.: 4713/12-9-2003</li>
<li>Λεύκωμα εις μνήμην Στυλιανού-Γεωργίας Αναστασάκη. Α’ Λύκειο Αρρένων Ρεθύμνης. Χ.Χ.</li>
<li>Ληξιαρχείο Ρεθύμνου. Ληξιαρχική πράξη θανάτου Αναστασάκη Στυλιανού</li>
<li>Ληξιαρχείο Ρεθύμνου. Ληξιαρχική πράξη θανάτου Χατζιδάκη Γεωργίας</li>
<li>Οικονομική Επιθεώρηση Κρήτης. Έκθεση διαχειριστικού ελέγχου κληροδοτήματος Στυλιανού Αναστασάκη. Α.π.: 2151/2-5-2002</li>
<li>Πρωτοδικείο Ρεθύμνου. Μυστική διαθήκη Αναστασάκη Στυλιανού. 26/17-8-1949</li>
<li>Στυλιανουδάκη Στυλιανή. Απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη. 14/7/2019</li>
<li>Χατζιδάκη-Χριστουλάκη Άννα. Απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη. 16/12/2019</li>
</ul>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong><em>* Ο Νίκος Δερεδάκης είναι δάσκαλος-δημοτικός σύμβουλος</em></strong></p>
<p>&nbsp;</p>
<div id="dpsp-content-bottom" class="dpsp-content-wrapper dpsp-shape-rectangular dpsp-column-3 dpsp-has-spacing dpsp-show-on-mobile dpsp-button-style-1 dpsp-has-icon-background dpsp-has-button-background">
<ul class="dpsp-networks-btns-wrapper dpsp-networks-btns-content dpsp-has-button-icon-animation">
<li><a class="dpsp-network-btn dpsp-facebook dpsp-first" href="https://www.facebook.com/sharer/sharer.php?u=http%3A%2F%2Frethnea.gr%2F%25ce%25bf-%25ce%25b2%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2583%25cf%2584%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%258d-%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf%2F&amp;t=%CE%9F%20%CE%B2%CE%AF%CE%BF%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%A3%CF%84%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%20%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BA%CE%B7%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CE%BF%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%BF%20%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1" rel="nofollow noopener" target="_blank"><span class="dpsp-network-label-wrapper"><span class="dpsp-network-label">Share</span></span></a></li>
<li><a class="dpsp-network-btn dpsp-twitter" href="https://twitter.com/intent/tweet?text=%CE%9F%20%CE%B2%CE%AF%CE%BF%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%A3%CF%84%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%20%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BA%CE%B7%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CE%BF%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%BF%20%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1&amp;url=http%3A%2F%2Frethnea.gr%2F%25ce%25bf-%25ce%25b2%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2583%25cf%2584%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%258d-%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf%2F" rel="nofollow noopener" target="_blank"><span class="dpsp-network-label-wrapper"><span class="dpsp-network-label">Tweet</span></span></a></li>
<li class=""><a class="dpsp-network-btn dpsp-linkedin" href="https://www.linkedin.com/shareArticle?url=http%3A%2F%2Frethnea.gr%2F%25ce%25bf-%25ce%25b2%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2583%25cf%2584%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%258d-%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf%2F&amp;title=%CE%9F%20%CE%B2%CE%AF%CE%BF%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%A3%CF%84%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%20%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BA%CE%B7%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CE%BF%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%BF%20%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1&amp;mini=true" rel="nofollow noopener" target="_blank"><span class="dpsp-network-label-wrapper"><span class="dpsp-network-label">LinkedIn</span></span></a></li>
</ul>
</div>
</div>
</div>
</div>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/o-vios-tou-stylianou-anastasaki-kai-to/">Ο βίος του Στυλιανού Αναστασάκη και το ομώνυμο κληροδότημα</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/o-vios-tou-stylianou-anastasaki-kai-to/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Νικόλαος Σαμψών  αντιστράτηγος ε.α</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-sampson-antistratigos-e-a/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-sampson-antistratigos-e-a/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 28 Jul 2018 08:06:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.politistiko-rethymno.org/?p=4570</guid>

					<description><![CDATA[<p>των κ. κ. Ελευθερίου Παπαλεξάκη τέως προϊσταμένου  πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης     και νυν γραμματέα  του πολιτιστικού συλλόγου  Ατσιποπούλου και Μαγδαληνής  Μποϊδάνη  Φιλολόγου Η αποψινή τιμητική εκδήλωση είναι αφιερωμένη σε μια εξέχουσα προσωπικότητα του Ατσιποπούλου, σ’ έναν εξαίρετο άνθρωπο,  το Νικόλαο Σαμψών, αντιστράτηγο ε.α.. Παρά τις επίμονες αντιρρήσεις του τα τελευταία χρόνια να του αποδοθούν οποιεσδήποτε τιμές, [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-sampson-antistratigos-e-a/">Νικόλαος Σαμψών  αντιστράτηγος ε.α</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>των κ. κ. Ελευθερίου Παπαλεξάκη</strong></p>
<p><strong>τέως προϊσταμένου  πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης   </strong></p>
<div><strong> και νυν γραμματέα  του πολιτιστικού συλλόγου  Ατσιποπούλου</strong></div>
<div><strong>και </strong></div>
<div><strong>Μαγδαληνής  Μποϊδάνη </strong></div>
<div><strong>Φιλολόγου </strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div></div>
<div><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570004.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4571" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570004-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></div>
<p>Η αποψινή τιμητική εκδήλωση είναι αφιερωμένη σε μια εξέχουσα προσωπικότητα του Ατσιποπούλου, σ’ έναν εξαίρετο άνθρωπο,  το Νικόλαο Σαμψών, αντιστράτηγο ε.α.. Παρά τις επίμονες αντιρρήσεις του τα τελευταία χρόνια να του αποδοθούν οποιεσδήποτε τιμές, αποφασίσαμε, με την ίδια επιμονή, ως Πολιτιστικός Σύλλογος της γενέτειράς του να τον τιμήσουμε, γνωρίζοντας ότι οι αντιρρήσεις του οφείλονταν στην ταπεινοφροσύνη που τον χαρακτηρίζει. Ακολουθήσαμε τη ρήση του Περικλή στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη: «σε άνδρες που αποδείχθηκαν γενναίοι με έργα», εμείς συμπληρώνουμε φιλόπονοι, μεγαλόψυχοι και γενναιόδωροι, «πρέπει με έργα να τους αποδίδονται τιμές».</p>
<p>Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι όταν πρόκειται κανείς να σκιαγραφήσει μια τόσο πολυσχιδή προσωπικότητα, μέσα στα περιορισμένα χρονικά περιθώρια μιας τιμητικής εκδήλωσης,  είναι δύσκολο να μην κινδυνεύει να παραλείψει ενδιαφέρουσες και σημαντικές πτυχές είτε της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του είτε της δράσης του. Ωστόσο ας προσπαθήσουμε να ξεδιπλώσουμε σιγά σιγά το πλούσιο και πολύπτυχο βιογραφικό του.</p>
<p>Γεννήθηκε το 1942 στο Ατσιπόπουλο. Πατέρας του ήταν ο Ατσιπουλιανός Ευάγγελος Σαμψών και μητέρα του η Άννα Δασκαλάκη από το όμορο στο Ατσιπόπουλο χωριό του Γάλλου, γονείς πολυαγαπημένοι, άνθρωποι απλοί, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στη διαμόρφωση ενός ενάρετου χαρακτήρα. Επίσης έχει άλλα δύο αδέρφια εν ζωή, το Λευτέρη και το Μιχάλη, καθώς και τον αείμνηστο Στέλιο.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570005.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-4572 alignright" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570005-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Από πολύ μικρή ηλικία διαφαίνεται ότι είναι χαρισματικός, άνθρωπος ιδιαίτερης ευφυϊας και ότι μελλοντικά θα χαράξει μια σπουδαία πορεία στη ζωή του. Είναι αριστούχος μαθητής στο δημοτικό Ατσιποπούλου, συνεχίζει αριστούχος στο Γυμνάσιο αρρένων του Ρεθύμνου και είναι σημαιοφόρος στην τότε έκτη τάξη του Γυμνασίου, από το οποίο αποφοιτά το 1960.</p>
<p>Γαλουχημένος με τις πατροπαράδοτες χριστιανικές αρχές από την οικογένειά του, η οποία παρεμπιπτόντως τον προόριζε για ιερωμένο, και με πίστη στις διαχρονικές αρχαιοελληνικές αξίες της αγάπης και της αφοσίωσης  προς την πατρίδα, με τις οποίες τον ενέπνευσε η κλασική παιδεία που πήρε από το σχολείο, εισάγεται στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Είναι πλέον ένας νεαρός φοιτητής σε μια Σχολή που τον εκφράζει απόλυτα, αγέρωχος, ευθυτενής, ευειδής, για τον οποίο οι γονείς του και η οικογένειά του έχουν κάθε λόγο να νιώθουν περήφανοι και να τον καμαρώνουν.</p>
<p>Το 1963 παίρνει το «ξίφος», καθότι ο αξιωματικός ποτέ δε λέει «πήρα το πτυχίο» αλλά «πήρα το ξίφος», το οποίο αποτελεί τη μέγιστη τιμή για τον ίδιο, ενώ παράλληλα χαρακτηρίζει το είδος της αποστολής που θα ακολουθήσει. Έτσι, μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή με άριστα, με σφυρηλατημένο σώμα και πνεύμα χάρη στην εκπαίδευσή του,   κατατάσσεται ως ανθυπολοχαγός Διαβιβάσεων στον Ελληνικό Στρατό, για να υπηρετήσει τα ύψιστα ιδανικά της πατρίδας, την ελευθερία της, την προάσπιση της εδαφικής της ακεραιότητας, ταγμένος να φυλάει τα ιερά και τα όσια, να  «φυλάττει Θερμοπύλες». Οπλισμένος με τις αρετές της πειθαρχίας, της  προσήλωσης στο ιερό καθήκον που επιτάσσει η στρατιωτική του ιδιότητα και της πίστης στο ομηρικό «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης», αγωνίζεται σκληρά και ακούραστα στη διάρκεια του μακρόχρονου ταξιδιού του, με προορισμό τη δική του «Ιθάκη».</p>
<p>Ακολουθώντας  τη ρήση του Πλάτωνα «επιμελεία και πόνω και μαθήσει πάντα κατορθούται», στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της στρατιωτικής του θητείας επιδιώκει τη «δια βίου μάθηση», ώστε να παρέχει τη μεγαλύτερη δυνατή εισφορά στην πατρίδα, γεγονός   που θα δώσει ώθηση και στην  επαγγελματική του πρόοδο και εξέλιξη. Από το 1964 και μέχρι το 1981, ταυτόχρονα με την καριέρα του αξιωματικού, συνεχίζει με περαιτέρω λαμπρές σπουδές, αποκτώντας εξειδίκευση στις Τηλεπικοινωνίες και τα Ηλεκτρονικά,  γεγονός που προοιωνίζει ότι η επαγγελματική πορεία που θα διαγράψει στο μέλλον θα είναι σπουδαία και λαμπρή, καθώς θα φτάσει στο ύψιστο αξίωμα της στρατιωτικής ιεραρχίας, στο βαθμό του αντιστράτηγου.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570013.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4580" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570013-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Ας δούμε, λοιπόν, τους σημαντικότερους σταθμούς των σπουδών του και της στρατιωτικής του καριέρας:</p>
<p>Το 1964-1965 ξεκινάει ως εκπαιδευόμενος στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Διαβιβάσεων στην Αθήνα.</p>
<p>Το 1970-1972 εκπαιδεύεται στη Σχολή Τηλεπικοινωνιών και Ηλεκτρονικών των Διαβιβάσεων (ΣΤΗΑΔ) και πάλι στην Αθήνα.</p>
<p>Το 1972-1974 εκπαιδεύεται στο Σχολείο Ηλεκτρονικού Πολέμου του ΝΑΤΟ στο Άτζιο της Ιταλίας.</p>
<p>Το 1974-1975 εκπαιδεύεται στην Αμερική και το 1975 στο Παρίσι σε θέματα και πάλι Ηλεκτρονικού Πολέμου.</p>
<p>Το 1976-1977 κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο  CRANFIELD INSTITUTE OF TECHNOLOGY (ινστιτούτο τεχνολογίας Κράνφιλντ  Αγγλίας) και παίρνει MSc(μάστερ οφ σάιενς) στην Επιχειρησιακή Έρευνα.</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570014.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4581" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570014-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Τέλος το 1980-1981 εκπαιδεύεται στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου στη Θεσσαλονίκη και τη Σχολή Εθνικής Άμυνας.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570015.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4582" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570015-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Γνωρίζει τρεις ξένες γλώσσες: Αγγλικά άριστα, και Γερμανικά – Γαλλικά πολύ καλά.</p>
<p>Επιπλέον του αρέσει πολύ το διάβασμα και κυρίως βιβλίων ιστορικού περιεχομένου.</p>
<p>Με πολλές και γερές περγαμηνές λόγω της εκπαίδευσής του και με ισχυρά εφόδια τη βαθιά γνώση, την πνευματική καλλιέργεια, την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, το προσωπικό θάρρος και την ατσάλινη θέληση, που απαιτούν οι αντίξοες και ενίοτε σκληρές συνθήκες στο χώρο του Στρατού,  υπηρετεί την πατρίδα με ιδιαίτερο ζήλο από διάφορες σημαντικές θέσεις, όχι μόνο  στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, καθώς ανεβαίνει σταδιακά την κλίμακα της στρατιωτικής ιεραρχίας.</p>
<p>Αρχικά, τη χρονική περίοδο 1965-1967 υπηρετεί ως Αξιωματικός Κέντρου Επικοινωνιών στο 478 Τάγμα Διαβιβάσεων στη Θεσσαλονίκη και στην Κομοτηνή.</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570016.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4583" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570016-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Στη Βέροια και στην Κοζάνη υπηρετεί ως Διοικητής Λόχων και Αξιωματικός Πληροφοριών και Διαβιβάσεων.</p>
<p>Στην Αθήνα υπηρετεί ως Διοικητής στον 28 Λόχο Διαβιβάσεων, ως Εκπαιδευτής και Διοικητής Λόχου στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Διαβιβάσεων, ως υποδιοικητής και Επόπτης Οικονομικών Υπηρεσιών στο 487 Τάγμα Διαβιβάσεων, στη Σχεδίαση Αυτοματοποιημένου Συστήματος Διοικήσεως και Ελέγχου του Στρατού του ΓΕΣ, ως Επιτελής στη Διεύθυνση Τηλεπικοινωνιών του ΓΕΕΘΑ και τέλος με το βαθμό του Υποστράτηγου ως Διευθυντής Διαβιβάσεων του ΓΕΣ.</p>
<p>Υπηρετεί τρία χρόνια (1983-1986) στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ως εκπρόσωπος του ΓΕΕΘΑ, στις Επιτροπές Τηλεπικοινωνιών και χρηματοδότησης έργων Στρατιωτικής Υποδομής σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αργότερα για άλλα τρία χρόνια (1992-1995) υπηρετεί στο Στρατηγείο της Ανωτάτης Στρατιωτικής Συμμαχικής Δύναμης Ευρώπης, στην πόλη Μονς του Βελγίου, με το βαθμό του Ταξίαρχου και του Υποστράτηγου, ως βοηθός Επιτελάρχου. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο Στρατηγείο αυτό, λόγω των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί, ταξιδεύει ως εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, στην Αγγλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία, Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Τσεχία, Ουκρανία και Ρωσία.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570017.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4584" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570017-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Μετά από ένα μακρύ και αξιοζήλευτο προσωπικό ταξίδι και μια αξιοθαύμαστη καριέρα, πλούσια τόσο σε έργο και προσφορά  όσο και σε εμπειρίες,  αποστρατεύεται στις 3 Μαρτίου του 1996 με το βαθμό του Αντιστράτηγου και τον τίτλο του επίτιμου Διευθυντή της Διεύθυνσης Διαβιβάσεων ΓΕΣ. Από τον Αύγουστο του 1996 εργάζεται στον Όμιλο Εταιρειών AEGEAN(ετζίαν), συμφερόντων Δημήτρη Μελισσανίδη, με αρμοδιότητες σε θέματα ανθρώπινου δυναμικού, Διοικητικής μέριμνας, Τηλεπικοινωνιών, Οργάνωσης εργασίας και Εταιρικής ανάπτυξης.</p>
<p>Από τα 35 χρόνια που υπηρέτησε συνολικά, τα 9 χρόνια ήταν στο ΓΕΣ και στο ΓΕΕΘΑ,  τα 7,5 χρόνια στο Εξωτερικό(Αμερική, Αγγλία, Βέλγιο) και τα 18,5 χρόνια σε μονάδες και επιτελεία του Στρατού Ξηράς.</p>
<p>Κατά τη διάρκεια της πολυετούς υπηρεσίας του στο Στρατό, ασχολήθηκε, μεταξύ των άλλων, με τη σχεδίαση Στρατιωτικών Συστημάτων Επικοινωνιών, Αυτοματοποιημένων Συστημάτων Διοίκησης και Ελέγχου του Στρατού και έλαβε μέρος στην εκπόνηση μελετών για τον εκσυγχρονισμό του Στρατού. Οι εμπειρίες του καλύπτουν κυρίως τους τομείς επικοινωνιών-ηλεκτρονικών, ηλεκτρονικών υπολογιστών, προγραμματισμού, οργανώσεως εργασίας και βελτιστοποίησης.</p>
<p>Ίσως κάποιος, ακούγοντας τα εγκωμιαστικά λόγια για το εξαίρετο ήθος και την απαράμιλλη φιλοπονία του Νίκου Σαμψών, να σκεφτόταν ότι εμπεριέχεται σ’ αυτά μια δόση υπερβολής.  Όμως θα τον διέψευδαν απερίφραστα οι παρακάτω δηλώσεις προσωπικοτήτων από το χώρο του Στρατού και της Διπλωματίας:</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570018.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-4585 alignright" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570018-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Ο Ταξίαρχος Παπακωνσταντίνου Αθανάσιος, Διοικητής, το 1982,  μεταξύ άλλων, δηλώνει: «Συγχαίρω τον Ταγματάρχην Σαμψών Νικόλαον του Ευαγγέλου, διότι υπηρετών ως Υποδιοικητής …, επέδειξεν υψηλής στάθμης επαγγελματικήν κατάρτισιν, μεθοδικότητα εις την εργασίαν του, πνεύμα συνεργασίας, ακέραιον χαρακτήρα και υψηλόν αίσθημα ευθύνης, ανταποκριθείς εις τα καθήκοντα του επιτελούς της ΔΔΒ κατά τρόπον άριστον. Το μέλλον του Αξιωματικού προοιωνίζεται λαμπρόν».</p>
<p>Οι επόμενες τρεις δηλώσεις που ακολουθούν γίνονται στις Βρυξέλλες.</p>
<p>Το 1984 ο πρέσβυς Στ. Βασιλικός  αναφέρει: «Μόνο έπαινοι μπορούν να γραφτούν για τον κ. Σαμψών&#8230; Ακούραστος, επιμελής, συγκροτημένος, επιδεικνύει μεγάλες ικανότητες. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από την απόδοσή του.»</p>
<p>Το ίδιο έτος ο Αντιπτέραρχος Ε. Παπαευσταθίου, Στρατιωτικός Αντιπρόσωπος στη Στρατιωτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ, γράφει: « Χαίρει  εκτιμήσεως στο Διεθνές Επιτελείο για τη γνώση και τη σταθερότητα στο χειρισμό των Εθνικών θεμάτων στο χώρο της Υποδομής.»</p>
<p>Το 1987 ο πρέσβυς Χρήστος Ζαχαράκης υπογραμμίζει: «Πρόκειται ανεπιφύλακτα για Αξιωματικό που αποτελεί πρότυπο εργατικότητας, ικανότητας, σεμνότητας και εξαιρετικού χαρακτήρος και ήθους, που εκάλυψε με απόλυτη επιτυχία τον ιδιαίτερα ζωτικό για τα συμφέροντά μας τομέα της Υποδομής, ενώ με παραδειγματική ψυχραιμία αντιμετώπιζε οποιεσδήποτε δυσχερείς καταστάσεις.»</p>
<p>Ο δε Αντιστράτηγος Παν. Μαχάς, Διοικητής Α΄ Σώματος Στρατού, το 1987 στην Κοζάνη επιβεβαιώνει τα λεχθέντα των προηγούμενων: «Τονίζω ιδιαίτερα την επαγγελματική του κατάρτιση και τον άριστο χαρακτήρα του. Αθόρυβος και καλός εργάτης.»</p>
<p>Μολονότι αφιερώνει πάρα πολύ χρόνο στη στρατιωτική του καριέρα,  παράλληλα φροντίζει και για την προσωπική του ζωή. Η γνωριμία του με την εκλεκτή της καρδιάς του και μετέπειτα σύζυγό του, τη Σοφούλα, όπως συνήθιζε να την αποκαλεί, καθηγήτρια από τη Βέροια, αποτελεί έναν ιδιαιτέρως  σημαντικό σταθμό στη ζωή του. Παντρεύονται το 1975 και αποκτούν δύο κόρες, την Άννα το 1977 στην Αγγλία και τη Μαρία το 1978 στην Αθήνα. Η Σοφία θα σταθεί βράχος στο πλευρό του και με απόλυτη αφοσίωση τον ακολουθεί συνεχώς και αδιαλείπτως σε όλα του τα ταξίδια και τις αποστολές που αναλαμβάνει, σεβόμενη και η ίδια, συνάμα με τον αγαπημένο της σύζυγο, τη ρήση του Πλάτωνα «Μητρός τε και πατρός και άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστιν η πατρίς και σεμνώτερον και αγιώτερον». Με τη συμπεριφορά της αποδεικνύει έμπρακτα ότι «πίσω από κάθε σπουδαίο άντρα κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα».</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570007.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4574" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570007-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Ξεφυλλίζοντας το άλμπουμ με τις οικογενειακές φωτογραφίες, διαπιστώνει κανείς και άλλες πτυχές του ψυχισμού του Νίκου, τις πιο μύχιες, που ενδεχομένως δεν είναι εύκολο να γνωρίζει κάποιος αν δεν ζει κοντά του. Από την τοποθέτηση, λοιπόν, των φωτογραφιών ανά σελίδα και τα όποια σχόλια συνοδεύουν κάποιες απ’ αυτές με πρόσωπα της στενής του οικογένειας, γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο ευσυνείδητο, ευαίσθητο και τρυφερό σύζυγο,  στοργικό πατέρα αλλά και παππού πια, αφού έχει τρία εγγόνια. Κατά ομολογία της γλυκύτατης Σοφούλας του, είναι ο καλύτερος σύζυγος, πατέρας και παππούς. Η Σοφία, εμφανώς συγκινημένη, επισημαίνει ακόμα ότι είναι άνθρωπος πολύ δοτικός, που εύκολα συγχωρεί, απλός και σεμνός. Η σεμνότητα, βέβαια, σύμφωνα με τον Κινέζο φιλόσοφο Κομφούκιο,  είναι η στέρεη βάση για όλες τις αρετές.</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570012.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4579" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570012-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Έτσι λόγω της ταπεινοφροσύνης του δε γίνεται ευρέως γνωστή η πολύ  αξιόλογη κοινωνική προσφορά του στο χωριό μας. Η στιγμή αυτή θεωρούμε ότι είναι κατάλληλη, για να μάθουμε όλοι ότι η γενναιοδωρία του έχει αγκαλιάσει και τη γενέτειρά του εδώ και χρόνια σε πολλά επίπεδα. Με τις ιδέες του παροτρύνει και άλλους συγχωριανούς, ώστε με την ενεργοποίησή τους να υλοποιούνται διάφορα έργα. Παρακάτω παρατίθενται τα έργα που έγιναν είτε με δική του πρωτοβουλία είτε με τη δική του συμβολή  και οι χρηματικές δωρεές που πρόσφερε σε διάφορους φορείς του χωριού.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570009.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4576" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570009-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Εκκλησία Αγίου Ελευθερίου-καμπαναριό, περιστέρια, δενδροφύτευση</strong></p>
<p>Όπως είναι γνωστό η εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου παλιά δεν είχε καμπαναριό. Υπήρχε μια σιδεροκατασκευή με μια μικρή καμπάνα. Η  πρωτοβουλία για την κατασκευή του ξεκίνησε από το Σύλλογο Ατσιπουλιανών της Αθήνας. Ο τότε πρόεδρος του Συλλόγου Ελευθέριος Ροδινός έστειλε επιστολή στον πατέρα Εμμανουήλ Γιαννούλη, προτείνοντας την κατασκευή καμπαναριού. Οι Ατσιπουλιανοί της Αθήνας πρόσφεραν τα πρώτα χρήματα και ο Νίκος Σαμψών περιέφερε βιβλίο στο οποίο αναγράφονταν τα ονόματα των δωρητών. Βεβαίως το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της κατασκευής ανέλαβε η Εκκλησία.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570008.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-4575" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570008-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Με πρωτοβουλία του ίδιου του Νίκου αντικαταστάθηκαν τα περιστέρια στο τέμπλο της Εκκλησίας, με χρήματα που πρόσφερε ο Σύλλογος Ατσιπουλιανών Αττικής. Κατασκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν στο τέμπλο με τη φροντίδα του Αλεβίζου Λιονή.</p>
<p>Επιπλέον με δική του δαπάνη και με τη βοήθεια του Μιχάλη Γιαννούλη φύτευσε τρία δέντρα, ένα στον περίβολο της Εκκλησίας και δύο στο χώρο του πάρκινγκ.</p>
<p><strong>Κατασκευή του Ηρώου</strong></p>
<p>Και πάλι η πρωτοβουλία ανήκει στο Σύλλογο Ατσιπουλιανών Αττικής. Ο Πρόεδρος Ελευθέριος Ροδινός και ο Γενικός Γραμματέας Νίκος Σαμψών στέλνουν την πρώτη επιστολή στον τότε Δήμο Νικηφόρου Φωκά με τα ονόματα ορισμένων πεσόντων και με αίτημα την κατασκευή του Ηρώου. Τα πρώτα χρήματα συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα και</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570011.jpg">                                <img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-4578 alignright" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2018/07/S4570011-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a> το έργο έγινε τελικά με χρήματα του Δήμου. Πρωτεργάτες ήταν οι δωρητές του οικοπέδου, ο Αλέξανδρος Παπαλεξάκης και ο Νίκος Αγγελάκης ως αντιδήμαρχος. Τη σύνταξη της λίστας των πεσόντων ανέλαβαν ο Περπιράκης Γεώργιος, πρώην Σχολικός Σύμβουλος Α|θμιας Εκπ|σης, και ο Γαγάνης Στάθης, ο καθηγητής.</p>
<p><strong>Προτομές των Αξιωματικών Παντελή Σταγάκη και Γεωργίου Παπατζανή </strong></p>
<p>Πρόσφατα έγινε  η τελετή για τα αποκαλυπτήρια των προτομών στο χώρο του Ηρώου των δύο Ατσιπουλιανών Αξιωματικών που σκοτώθηκαν στο Μικρασιατικό πόλεμο. Οι προτομές κατασκευάστηκαν στο Καμποχώρι Ημαθίας από το γλύπτη Νίκο Γκουντάντση με την επίβλεψη του Νίκου Σαμψών και χρηματοδοτήθηκαν από τον ίδιο και από την οικογένεια Παπατζανή. Μεταφέρθηκαν δωρεάν από το Γιάννη Γιαννούλη και τοποθετήθηκαν στις μαρμάρινες βάσεις που κατασκεύασε ο Γιάννης Ηλία Λιονής.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Νεκροταφείο</strong></p>
<p>Συχνά ο Νίκος διαθέτει χρήματα στο Μιχάλη Γιαννούλη για το ξεχορτάριασμα και τον ευπρεπισμό του. Προτείνει, λοιπόν, να γίνει πλακόστρωση ή κατασκευή δαπέδου με τσιμεντόστρωση.</p>
<p><strong>Τάφος Λιαντροχαράλαμπου στο κοιμητήριο Ατσιποπούλου</strong></p>
<p>Επειδή ο τάφος ήταν εγκαταλελειμμένος, κατασκευάστηκε ξανά από το Γιάννη Λιονή, με πρωτοβουλία του Νίκου και με τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί από το Σύλλογο Ατσιπουλιανών Αττικής για το Ηρώο και τελικά δεν διατέθηκαν για το σκοπό αυτό.</p>
<p><strong>Βιβλίο Ιστορίας του Ατσιποπούλου του Γεωργίου Περπιράκη</strong></p>
<p>Ο Νίκος ενθάρρυνε τον κ. Περπιράκη για τη συγγραφή του βιβλίου και εξασφάλισε το ποσό των 5.000 ευρώ από τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη για την έκδοσή του.</p>
<p><strong>Βιβλίο Αιμίλιου Γάσπαρη για τη λαογραφία του Ατσιποπούλου</strong></p>
<p>Ο Νίκος διέθεσε ένα σημαντικό μέρος των πόρων που απαιτήθηκαν για την έκδοσή του και το προλόγισε.</p>
<p><strong>Μελέτη για αξιοποίηση του χώρου στο απάνω πηγάδι</strong></p>
<p>Ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Νίκου.  Συγκεντρώθηκαν 7.000 ευρώ και διατέθηκαν για τη μελέτη του έργου. Η μελέτη βρίσκεται στην τοπική Κοινότητα και αναμένεται η χρηματοδότηση για την κατασκευή του.</p>
<p><strong>Αξιοποίηση της παλιάς δεξαμενής  του χωριού</strong></p>
<p>Η ανάπλαση έγινε από τη Δημοτική Κοινότητα Ατσιποπούλου, αλλά ωστόσο προέκυψε ένα χρέος ύψους 3.500 ευρώ. Μετά από συνεννόηση του Νίκου με την οικογένεια Γεωργίου Σκανδάλη, το ποσό καλύφθηκε από την εν λόγω οικογένεια.</p>
<p><strong>Διάθεση πετρελαίου στα σχολεία του Ατσιποπούλου</strong></p>
<p>Ο Νίκος  φρόντισε ώστε να διατεθούν ποσότητες πετρελαίου θέρμανσης στα σχολεία του Ατσιποπούλου από την Εταιρεία AEGEAN, συμφερόντων Δημήτρη Μελισσανίδη.</p>
<p><strong>Δωρεές στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ατσιποπούλου και στην ΕΑΠ</strong></p>
<p>Κατά καιρούς κάνει διάφορες δωρεές στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ατσιποπούλου , καλύπτοντας έξοδα εκδηλώσεων που πραγματοποιεί ο Σύλλογος. Δωρεές επίσης κάνει στην ΕΑΠ και σε σχολεία.</p>
<p><strong>Βραβείο σε αποφοιτούντες Ατσιπουλιανούς από Πανεπιστήμια</strong></p>
<p>Κάθε χρόνο προσφέρει το ποσό των 300 ευρώ ως βραβείο για τον πρώτο φοιτητή που τελειώνει ευδόκιμα τις πανεπιστημιακές του σπουδές.</p>
<p><strong>Ονοματοδοσία του γηπέδου ΕΑΠ</strong></p>
<p>Με επιστολή του προς τη Δημοτική Κοινότητα Ατσιποπούλου πρότεινε να δοθεί στο γήπεδο της ΕΑΠ το όνομα του Δημήτρη Λιονή, ο οποίος διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος της τότε Κοινότητας Ατσιποπούλου.</p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong>Μελλοντικά έργα που προτείνει</strong></p>
<p><strong>Τάφος Αβατζομάρκου</strong></p>
<p>Βρίσκεται στο κοιμητήριο Ατσιποπούλου και ανήκει στηνοικογένεια του Γ. Λουτριανάκη, θετού γιου του. Δεν φέρει καμιά ένδειξη ότι εκεί είναι θαμμένος ο Αβατζομάρκος. Πρέπει να αναβαθμιστεί, όπως έγινε και με τον τάφο του Λιαντροχαράλαμπου.</p>
<p><strong>Τάφος Αβατζομανούσου</strong></p>
<p>Βρίσκεται στο σπήλαιο της Ζουρίδας, αλλά πάνω του έχει κατασκευαστεί πετρόκτιστο τραπέζι εστίασης. Πρέπει να αναδειχθεί.</p>
<p><strong>Κάγκελα στο Ηρώο του χωριού</strong></p>
<p>Πρέπει να αφαιρεθούν τα κάγκελα που καλύπτουν ένα μέρος της δυτικής πλευράς του Ηρώου και να τοποθετηθούν ωραία κάγκελα περιμετρικά του μνημείου.</p>
<p>Όλες αυτές οι δράσεις καθώς και η εν γένει σεμνή στάση απέναντι στο πολύπλευρο έργο του,  δείχνουν ότι ο Νίκος Σαμψών είναι άνθρωπος  με μεγαλείο και ομορφιά ψυχής. Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι «είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους ‘άλλους». Και ερωτηθείς «πού κατοικούν αι Μούσαι», έφη(απάντησε): «εν ταις ψυχαίς των φιλοπόνων». Ο δε Πλάτωνας επισημαίνει: «Ανάμεσα σε 100 γεννιέται ένας ήρωας, ανάμεσα σε 1000 βρίσκεται ένας σοφός άνδρας, αλλά μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα μπορεί να μη βρεθεί ούτε ανάμεσα σε 100.000 άνδρες». Εμείς είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που τον έχουμε ανάμεσά μας και είναι άνθρωπος δικός μας, του χωριού μας.</p>
<p>Αλλού ο ίδιος φιλόσοφος τονίζει: «Οι καλές πράξεις παρέχουν δύναμη στον εαυτό μας και εμπνέουν καλές πράξεις και στους άλλους». Ο Νίκος Σαμψών πρέπει ν’ αποτελεί πρότυπο και παράδειγμα προς μίμηση κυρίως για τους νεότερους, και το έργο του πηγή έμπνευσης για υψηλούς στόχους στη ζωή τους αλλά και για αγαθοεργίες, καθόσον η χώρα μας έχει πολύ μεγάλη ανάγκη από τέτοιες προσωπικότητες.</p>
<p>Γίνεται, λοιπόν, εύκολα αντιληπτό απ’ τον καθένα ότι η αποψινή εκδήλωση είναι η ελάχιστη τιμή που θα μπορούσε να του αποδοθεί από τους συγχωριανούς του. Θα κλείσω με μια ρήση του σπουδαίου Κρητικού συγγραφέα, του Καζαντζάκη: «αξιοπρέπεια δεν είναι στο να κατέχω τιμές, αλλά στο να τις αξίζω». Και ο Νίκος Σαμψών αναμφισβήτητα τις αξίζει. Αποτελεί καύχημα και άξιο τέκνο της μάνας γης που τον γέννησε, του Ατσιποπούλου, καύχημα και άξιο τέκνο της λεβεντογέννας Κρήτης και της Πατρίδας μας.</p>
<p><strong>Του ευχόμαστε από καρδιάς</strong></p>
<p><strong>υγεία και πολλές χαρούμενες και  ευτυχισμένες στιγμές στο λιμάνι της τωρινής του Ιθάκης, την οικογένειά του!!!</strong></p>
<p><strong> (Από την τιμητική εκδήλωση για το στρατηγό που οργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ατσιποπούλου την Κυριακή 22 Ιουλίου στο χώρο του )</strong></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-sampson-antistratigos-e-a/">Νικόλαος Σαμψών  αντιστράτηγος ε.α</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/nikolaos-sampson-antistratigos-e-a/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ιωάννης Γρυντάκης:Ένας άγνωστος ευεργέτης από το Ζουρίδι.</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/ioannis-gryntakisenas-agnostos-ever/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/ioannis-gryntakisenas-agnostos-ever/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Jan 2017 13:02:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.politistiko-rethymno.org/?p=2939</guid>

					<description><![CDATA[<p>Έχει και το Ρέθυμνο ευεργέτες. Άνθρωποι που κατάφεραν να νικήσουν τη φτώχεια δεν ξέχασαν τους άλλους που στενάζουν στα βρόγχια της  και τους πρόσφεραν  ευκαιρίες ν’ ανασάνουν  κι αυτοί. Αυτά τα κληροδοτήματα στέριωσαν ζωές και δημιούργησαν επιφανείς επιστήμονες Πόσα όμως γνωρίζουμε γιαυτούς; Μια από τις σημαντικές αυτές μορφές μας γνωρίζει με την απαράμιλλη πένα του [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/ioannis-gryntakisenas-agnostos-ever/">Ιωάννης Γρυντάκης:Ένας άγνωστος ευεργέτης από το Ζουρίδι.</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>                                                                                                                                         <a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2017/01/S3200003-e1484830743496.jpg" rel="attachment wp-att-2940">                                                                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-2940" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2017/01/S3200003-e1484830743496-225x300.jpg" alt="S3200003" width="225" height="300" /></a></strong></p>
<p>Έχει και το Ρέθυμνο ευεργέτες. Άνθρωποι που κατάφεραν να νικήσουν τη φτώχεια δεν ξέχασαν τους άλλους που στενάζουν στα βρόγχια της  και τους πρόσφεραν  ευκαιρίες ν’ ανασάνουν  κι αυτοί. Αυτά τα κληροδοτήματα στέριωσαν ζωές και δημιούργησαν επιφανείς επιστήμονες Πόσα όμως γνωρίζουμε γιαυτούς;</p>
<p>Μια από τις σημαντικές αυτές μορφές μας γνωρίζει με την απαράμιλλη πένα του ο Ιωάννης Αντ. Χαντουμάκης στο βιβλίο του για τα χωριά Κάτω Πόρος, Αρτός και Νησί.</p>
<p>Πρόκειται για τον Ιωάννη Κ.Γρυντάκη που δημιούργησε ένα κοινωνικό και φιλανθρωπικό Ιδρυμα στο Ζουρίδι με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο .</p>
<p>Ομολογούμε ότι δεν είχαμε ακούσει για τη δράση αυτού του ιδρύματος Κι επειδή δεν είχε να μας διαφωτίσει ούτε το διαδίκτυο καταφύγαμε στην πιο απλή λύση</p>
<p>Επικοινωνήσαμε με τον εφημέριο Ζουριδίου π. Ιωάννη Μαυρουλάκη έναν άξιο κληρικό που με αρκετή σεμνότητα παραδέχτηκε πως λειτουργεί ένα τέτοιο ίδρυμα στη διοίκηση του οποίου συμμετέχει με άλλους παράγοντες και μάλιστα προσφέρει σημαντικό έργο αναπτύσσοντας έντονη φιλανθρωπική δράση Αυτό τουλάχιστον επικυρώνει η Περιφέρεια που ελέγχει διαχειριστικά το ίδρυμα Πρόεδρος είναι ο εκάστοτε από το δήμο αιρετός σύμβουλος</p>
<p>Πόσα γίνονται αλήθεια γύρω μας αλλά  δεν βλέπουν παρά από τυχαίες συμπτώσεις το φως της δημοσιότητας</p>
<p><strong>Όραμα ζωής </strong></p>
<p>Τελικά φαίνεται πως η ψυχή του Γρυντάκη θα πρέπει να αγάλλεται γιατί το όραμά του να ανακουφίζει την ανθρώπινη δυστυχία έγινε μια υπέροχη πραγματικότητα Και σε γερά θεμέλια αξιοπιστίας συνεχίζει να προσφέρει έργο κοινωνικό πολυσήμαντο.</p>
<p>Ποιος ήταν όμως ο μεγάλος αυτός ευεργέτης ;</p>
<p>Ο Γιάννης Κων. Γρυντάκης γεννήθηκε το 1916 στο Ζουρίδι. Ήταν το δεύτερο παιδί μιας οικογένειας αυστηρά προσηλωμένης στις παραδόσεις και στα ιδεώδη της Κρήτης</p>
<p>Ο μικρός έδειξε από νωρίς τα θετικά στοιχεία ενός αδαμάντινου χαρακτήρα Κι επιπλέον μια άνεση στις ανθρώπινες σχέσεις Άνθρωπος έξω καρδιά αγαπούσε τις οικογενειακές συγκεντρώσεις που κατέληγαν σε γλέντι Γιατί θεωρούσε και την ψυχαγωγία αυτή απαραίτητο στοιχείο μιας αρμονικής ζωής.</p>
<p>Μαζί με τον αδελφό του Παύλο, που λάτρευε , έδωσαν με περηφάνια το παρόν στον Ελληνοιταλικό πόλεμο (1940-1941) υπό τη σημαία της 5<sup>ης</sup> Μεραρχίας</p>
<p>Όταν επρόκειτο να γίνει η μεγάλη επιχείρηση εναντίον των Ιταλών για την κατάληψη του υψώματος Πούντα Νορ, ο Γιάννης είχε κυριευθεί από ένα φρικτό συναίσθημα</p>
<p>Και οι φόβοι του επαληθεύτηκαν δυστυχώς Η είδηση του ηρωικού θανάτου του Παύλου τον γέμισε οργή για τον εχθρό αλλά και σκοτείνιασε αρκετά την άλλοτε γεμάτη φως χαράς ζωή του</p>
<p>Άνθρωπος της δράσης δεν άφησε το πένθος της ψυχής του να τον κυριέψει Η ζωή τραβούσε μπροστά</p>
<p>Ακολούθησε τελικά τον τραπεζικό κλάδο κι έγινε στέλεχος της Λαϊκής Τράπεζας</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>                                                                                                                                        <a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2017/01/S3200002-e1484830882874.jpg" rel="attachment wp-att-2941">                                                                                <img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-2941 alignright" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2017/01/S3200002-e1484830882874-225x300.jpg" alt="S3200002" width="225" height="300" /></a><strong>Μεγάλος φυσιολάτρης </strong></p>
<p>Μετά το θάνατο του αδελφού του αναζήτησε παρηγοριά στη φύση και σε έργα κυρίως φιλανθρωπίας</p>
<p>Για την αγάπη του στη φύση μας αναφέρει ο Ιωάννης Χαντουμάκης:</p>
<p>«Ζούσε στη φύση και κατά φύση Προσφιλής διαδρομή του ήταν η περιοχή του δυτικού Ρεθύμνου ,Κάτω Πόρος, Ζουρίδι, Νησί, Κολλητά, Αζώνας, Βιλανδρέδο, Βελονάδο Μούνδρος, Λάκκου, Ποταμός, Κακό Όρος , Πετρές κ.λ.π.</p>
<p>Μέρες ολόκληρες οδοιπορούσε και ζούσε υγιεινή και λιτή ζωή…»</p>
<p>Ήταν μια απίστευτη αλλαγή αυτή που διέκρινε τον υπέροχο αυτό άνθρωπο Σαν άλλος κοσμοκαλόγερος ένοιωθε πλήρης με τα ελάχιστα και αισθανόταν ευτυχία μακριά από τον κόσμο στις απίστευτου κάλλους γωνιές της περιοχής του Παράλληλα  με αφάνταστη διακριτικότητα υπηρετούσε και ανακούφιζε τον πάσχοντα συνάνθρωπο.</p>
<p>Οι πάντες τον λάτρευαν Κι είχαν όλοι  να λένε για τη γενναιοδωρία και την προσπάθειά του να δίνει ανάσα σε δυστυχείς και ελπίδα σε απελπισμένους</p>
<p><strong>Μια τεράστια περιουσία </strong></p>
<p>Αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν και μια ικανότητα άριστης διαχείρισης κι ένα επιχειρηματικό πνεύμα που αποδείχτηκε σωτήριο για τον τόπο</p>
<p>Κάθε του αγορά ακινήτου γινόταν μετά από σκέψη κι αποδεικνυόταν εξαιρετικά επιτυχής Το ίδιο  και οι επενδύσεις του σε τράπεζες και μετοχές Με το πέρασμα του χρόνου απέκτησε μια τεράστια περιουσία σε ακίνητα και μετρητά .Κι όπως προτίμησε να μη δημιουργήσει οικογένεια αποφάσισε να διαθέσει όλη την περιουσία του στους χωριανούς του που τους ένοιωθε τόσο κοντά του και τους  έδειχνε με κάθε τρόπο την αγάπη του.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Ίδρυμα Ιωάννη Γρυντάκη </strong></p>
<p>Αρχές του 80 ιδρύθηκε το Ίδρυμα Ιωάννη Γρυντάκη που υιοθέτησε τα τρία χωριά Ζουρίδι, Αγιο Γεώργιο και Κάτω Πόρο. Επιτέλους θα έβγαζε από τη φτώχια τόπους που στέναζαν από τη στέρηση όπως το άγονο και στενό του Κάτω Πόρου .Σε κάθε έκτακτη περίπτωση, ιδιαίτερα Χριστούγεννα και Πάσχα το Ίδρυμα πρόσφερε μεγάλη βοήθεια σε αναξιοπαθούντες , χήρες και ορφανά. Καθένας που αντιμετώπιζε δυσκολίες ήξερε πως στο Ίδρυμα θα βρει στιβαρά χέρια βοηθείας για να ξεπεράσει το πρόβλημά του .</p>
<p>Κι ο Ιωάννης Γρυντάκης δόξαζε το Θεό που τον βοήθησε να δημιουργήσει αυτή την Εστία θαλπωρής για κάθε δυστυχισμένο Με τις οικονομίες του, με τον ιδρώτα του είχε δημιουργήσει περιουσία Δεν είχε ποτέ εμπορευτεί την ανθρώπινη δυστυχία, δεν θέλησε να έχει ποτέ σχέση με ύποπτα κυκλώματα που εξασφάλιζαν ανυπολόγιστα κέρδη Το μόχθο μιας ζωής και τα επιτεύγματα μιας σειράς από  σωστές στρατηγικές κινήσεις στην οικονομική σκακιέρα ενός πανέξυπνου μυαλού αφιέρωσε στους συνανθρώπους του Κι ήταν περήφανος γιαυτό.</p>
<p>Ο Ιωάννης Γρυντάκης έφυγε στις 18 Ιανουαρίου 2000 με την ικανοποίηση ότι αφήσει σε σίγουρα χέρια το αποτέλεσμα του μόχθου του. Και τα χρόνια που ακολούθησαν δικαίωσαν τις προσδοκίες του αγάλλοντας την ψυχή του .</p>
<p><strong>Παράδειγμα προς μίμηση </strong></p>
<p>Το Ίδρυμα βασίζεται σε ένα καταστατικό που προβλέπει την κάλυψη αναγκών αναξιοπαθούντων σε πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την χορήγηση ευκαιριών στο μαθητόκοσμο με υποτροφίες και άλλες δυνατότητες Προβλέπει επίσης την αξιοποίηση κτισμάτων από τα τόσα που κοσμούν την περιοχή Πρόκειται πραγματικά για αυθεντικά παραδοσιακά σπίτια που με την  αξιοποίηση τους μπορεί να κάνουν ακόμα περισσότερο ελκυστικούς προορισμούς τα χωριά που διαθέτουν μια γερή προίκα φυσικής ομορφιάς Και όπως φαίνεται οι προοπτικές ανάπτυξής του με τη χρηστή διαχείριση που γίνεται είναι περισσότερο ελπιδοφόρες Ο ετήσιος προϋπολογισμός και κάθε έκτακτη ανάγκη χορηγίας τίθεται υπόψη της Περιφέρειας που αποφασίζει τελικά Κι όπως αναφέρουν οι κατά καιρούς εκθέσεις που δημοσιοποιούνται το Ίδρυμα έχει να παρουσιάσει δράση σημαντικότερη από άλλα παρόμοια κέντρα κοινωνικής προσφοράς Κι ας μένει στην αφάνεια ένα τόσο σημαντικό έργο. Το Ίδρυμα αποτελεί ένα παράδειγμα κοινωφελούς έργου προς μίμηση</p>
<p>Μια μελέτη μάλιστα του κ. Μανόλη Φραδέλου, Ηλεκτρολόγου –Μηχανολόγου,  μέλους του Δ.Σ το 2008 , που δημοσιεύται ολόκληρη στο βιβλίο του Ιωάννη Χαντουμάκη « Ιστορικά και Πολιτιστικά στοιχεία των χωριών Κάτω Πόρος, Αρτός και Νησί, προκαλεί έντονο ενδιαφέρον γιατί περιέχει σοβαρές προτάσεις για την ανάπτυξη και τις ευρύτερης περιοχής μέσα από τις δραστηριότητες του Ιδρύματος</p>
<p><strong>Αν υπήρχαν κι άλλοι …</strong></p>
<p>Αν υπήρχαν αλήθεια μερικοί ακόμα άνθρωποι ,όπως ο Ιωάννης Γρυντάκης,  με διάθεση να βοηθήσουν τον τόπο τους δημιουργώντας θέσεις εργασίας για την αντιμετώπιση της ανεργίας ,με έργα κι όχι  στείρες πολιτικολογίες, ποια κρίση θα μπορούσε να απειλήσει αλήθεια το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας Μήπως στους ευεργέτες δεν στηρίχτηκε από παλλιγγενεσίας του το ελληνικό έθνος για να ορθοποδήσει; Δυστυχώς τώρα τους έχει περισσότερη ανάγκη Αλλά που να βρεθούν ; Κι ας βρίθουν οι λίστες ξένων τραπεζών με καταθέτες που έχοντας εξασφαλίσει τη ζωή τους αλλού<br />
«σφυρίζουν» όταν δεν το «παίζουν πατριώτες» ενώ τόσος κόσμος γύρω τους δεινοπαθεί.</p>
<p>Εύα Λαδιά</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/ioannis-gryntakisenas-agnostos-ever/">Ιωάννης Γρυντάκης:Ένας άγνωστος ευεργέτης από το Ζουρίδι.</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/ioannis-gryntakisenas-agnostos-ever/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ : Είχε πάντα στη σκέψη του το Ρέθυμνο</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/georgios-trantalidis-eiche-panta-sti-s/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/georgios-trantalidis-eiche-panta-sti-s/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 14 Jul 2016 11:59:20 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.politistiko-rethymno.org/?p=2655</guid>

					<description><![CDATA[<p>&#160; Θα μπορούσε να είναι από τους μεγαλύτερους ευεργέτες του Ρεθύμνου καθώς άφησε μια τεράστια περιουσία στην πόλη του Ενώ όμως κοντεύουμε να ξέρουμε με κάθε παράγραφο το κληροδότημα Τρανταλλίδη , αμφιβάλλουμε  πόσο γνωστός είναι ο ίδιος ο κληροδότης  ιδιαίτερα στους σύγχρονους Ρεθεμνιώτες Ας μείνουμε λοιπόν σήμερα στον άνθρωπο και επιστήμονα Τρανταλίδη για να τον [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/georgios-trantalidis-eiche-panta-sti-s/">ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ : Είχε πάντα στη σκέψη του το Ρέθυμνο</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>&nbsp;</p>
<p>Θα μπορούσε να είναι από τους μεγαλύτερους ευεργέτες του Ρεθύμνου καθώς άφησε μια τεράστια περιουσία στην πόλη του Ενώ όμως κοντεύουμε να ξέρουμε με κάθε παράγραφο το κληροδότημα Τρανταλλίδη , αμφιβάλλουμε  πόσο γνωστός είναι ο ίδιος ο κληροδότης  ιδιαίτερα στους σύγχρονους Ρεθεμνιώτες</p>
<p>Ας μείνουμε λοιπόν σήμερα στον άνθρωπο και επιστήμονα Τρανταλίδη για να τον γνωρίσουμε καλύτερα</p>
<p>                                                                                                                                        <a href="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2016/07/S2830004.jpg" rel="attachment wp-att-2656">                                                                                <img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-2656" src="http://www.politistiko-rethymno.org/wp-content/uploads/2016/07/S2830004-225x300.jpg" alt="S2830004" width="225" height="300" /></a></p>
<p>Γεννήθηκε το 1881, στον Άγιο Ιωάννη τον Καμένο που αποτελεί γενέθλια γη πολλών προσωπικοτήτων του Ρεθύμνου . Οι αντιξοότητες της εποχής του και οι ελάχιστες δυνατότητες που είχε ένα παιδί της επαρχίας, κυρίως ,για σπουδές , δεν κατάφεραν να ανακόψουν την πορεία για την κατάκτηση των ονείρων του</p>
<p>Μετά το Γυμνάσιο , γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών , όπου χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο ,ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές του και επέστρεψε θριαμβευτής και πτυχιούχος στο Ρέθυμνο</p>
<p><strong>Ο πόλεμος τον οδήγησε στη χειρουργική </strong></p>
<p>Λίγο αργότερα τον βλέπουμε να σταδιοδρομεί στο Σπήλι που ήταν και τότε μια νευραλγική κωμόπολη . Για ένα διάστημα ασκεί το λειτούργημά του εκεί σαν γενικός γιατρός Καταφέρνει να κερδίζει τους ανθρώπους με την απλότητα και την ανθρωπιά του Επαινεί και ενθαρρύνει κάθε νέο που θέλει να σπουδάσει και παροτρύνει τους πάντες να βάζουν τον πήχη ψηλότερα στις προσδοκίες του Γιατί πίστευε πάντα στις απεριόριστες δυνάμεις που κρύβει η ανθρώπινη φύση Ο Γεώργιος Τρανταλίδης ήταν άνθρωπος της προόδου και το απέδειξε</p>
<p>Ο πόλεμος του 1912 τον έφερε στο πεδίο της τιμής Ως έφεδρος ανθυπίατρος υπηρέτησε σε χειρουργείο Η ειδικότητα αυτή προκάλεσε το επιστημονικό του ενδιαφέρον Και μόλις επέστρεψε στη βάση του έβαλε αμέσως μπροστά νέες σπουδές για την εξειδίκευσή του στη χειρουργική Τελειομανής καθώς ήταν δεν αρκέστηκε στο πτυχίο που πήρε τελειώνοντας την ειδίκευσή του Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και στο Βερολίνο Οι εμπειρίες που απέκτησε πλάι σε κορυφαίους χειρουργούς της εποχής του ήταν πολύτιμες</p>
<p>Ήταν θεμιτή  φιλοδοξία να εργαστεί μετά από τόσες λαμπρές σπουδές σε μεγάλη πόλη . Είχε άλλωστε αποκτήσει και καλή φήμη ,οπότε ακολούθησε την πρόκληση να διαπρέψει στην επιστήμη του με καλύτερες συνθήκες Από το 1923 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Ηράκλειο  κατακτώντας με τις επιτυχίες του μια από τις πρώτες θέσεις στο χώρο της επιστήμης του Πασίγνωστος , επιτυχημένος, ήταν από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της εποχής του</p>
<p><strong>Μεγάλος επενδυτής </strong></p>
<p>Η μεγάλη του φήμη συνδυάστηκε όπως ήταν φυσικό και με πλούτο που χρόνο με το χρόνο γινόταν και μεγαλύτερος επειδή ο Τρανταλίδης , εκτός από επιστήμων αποδείχτηκε και εξαιρετικός επενδυτής Τα χρήματά του πολλαπλασιάζονταν με γεωμετρική πρόοδο επειδή έκανε σωστές  επενδύσεις  Είχε να επιδείξει ταλέντο και στον τομέα αυτό</p>
<p>Ήξερε να επενδύει  κυρίως σε ακίνητα και γη εκμεταλλευόμενος ευκαιρίες σε πλειστηριασμούς Θα θέλαμε αρκετό χώρο για να απαριθμήσουμε μερικά μόνο από τα αγαθά που απέκτησε Δυστυχώς όμως δεν κατάφερε να ευτυχίσει σαν άνθρωπος Απορροφημένος στην επιστήμη του και αφοσιωμένος στον πάσχοντα συνάνθρωπο , απέφυγε να κάνει οικογένεια Δεν ήταν σίγουρος αν θα έκανε ευτυχισμένους σύζυγο  και παιδιά καθώς το λειτούργημά του δεν του άφηνε ελεύθερο χρόνο Έτσι πέρασαν τα χρόνια και κάποια στιγμή έφθασε και το μοιραίο χτύπημα για ένα χειρουργό Η προσβολή από πάρκινσον ανέκοψε τη σπουδαία του καριέρα και τον απομόνωσε στο σπίτι του Ο θάνατος τον βρήκε 9 Ιουλίου  1947 , πάμπλουτο, αλλά χωρίς να έχει προλάβει να χαρεί το αποτέλεσμα του μόχθου του Είχε αφήσει όμως ιδιόγραφη διαθήκη όταν προαισθάνθηκε το τέλος του</p>
<p><strong>Μια πλούσια διαθήκη </strong></p>
<p>Το άνοιγμα της διαθήκης του στις 16 Ιουλίου 1947 άφησε τους πάντες άναυδους Η διαθήκη ανοίχθηκε στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου με πρόεδρο τον  Αντ. Κοζύρη, και δικαστές τους Ξανθ. Ξανθόπουλο και Εμμ. Διαλυνά. Αναφέρει δε τα εξής:</p>
<p>“Εν Ηρακλείω τη 10 δεκάτη του μηνός Νοεμβρίου 1946 ημέρα της εβδομάδος Κυριακή ο κάτωθι υπογεγραμμένος ιατρός Τρανταλίδης Γεώρ. του Σπυρίδωνος θεωρώ επισφαλή την ζωήν μου λόγω της ασθενείας μου δια τούτο επιθυμώ όπως η περιουσία μου κινητή και ακίνητος και κειμένη εις τον Νομόν Ηρακλείου διατεθή υπερ του Δημοτικού Νοσοκομείου Ρεθύμνης και ιδρύση χειρουργικής κλινικής με την ονομασίαν Κλινική “Γεώργιος Σπ. Τρανταλίδης”</p>
<p>2ον μετά θάνατόν μου την επικαρπίαν της εν λόγω περιουσίας θέλω να διατεθή μετά θάνατον ως εξής:</p>
<p>3ον) Η επικαρπία της Κλινικής μου κειμένης παρά τον Αγιον Τίτον διατεθή υπέρ της αδελφής μου Ευανθίας Σηφάκη το γένος Τρανταλίδη ως έχει την ημέρα του θανάτου μου, ήτοι επίπλωσιν, ακτίνες χειρουργικά εργαλεία ως αναγράφονται εις το υπογραφέν πρωτόκολο.</p>
<p>&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..</p>
<p>4) Του παραπλεύρως της Κλινικής οικήματος άλλοτε Σχολείου την επικαρπίαν διαθέτω εις την Μαρίαν Εμμ. Τρανταλίδη ή Δενδραλίδη να έχη ταύτην εφ’ όσον ζη δια την αγάπην την αδελφικήν ήν επί τόσα έτη προς εμέ έδειξε και για τους μισθούς της. Και μετά τον θάνατόν της να περιέρχεται εις το Δημοτικόν Νοσοκομείον Ρεθύμνης. Την επικαρπίαν επίσης της Κλινικής να έχη η αδελφή μου Ευανθία Κωνστ. Σηφάκη. 4ον) Το μετόχι Κρυά Βρύση την επικαρπίαν του ορίζω εις τον Μυρόλη Προκοπίου Προκοπάκην μετά του εν αυτώ ποιμνίου επί είκοσι έτη ίνα μορφωθή εις οιανδήποτε επιστήμην θέλει. 5) Του Μετοχίου Καρακοβούνι την επικαρπίαν ορίζω μετά του εν αυτώ ποιμνίου ορίζω εις την Ισμήνη και Αντιγόνη Προκοπάκη δια δέκα έτη μέρος του μετοχίου και ιδίως την πεζούλα ως ορίζει η αγριάδα ορίζω να λάβη την επικαρπίαν ο Εμμανουήλ Τρανταλίδης ή Δενδραλίδης δέκα έτη. 6ον) Την επικαρπίαν του επί της οδού Ιδομενέως εργαστηρίου της κ. Ελένης Καστρινογιάννη διαθέτω υπέρ του Αρη Αδάμ Δανδουλάκη δια δώδεκα έτη όπως σπουδάση. Το υπόλοιπον το οποίο χρησιμοποιείται για αποθήκη και σταύλος την επικαρπίαν του να έχη η Ισμήνη και Αντιγόνη Προκοπίου Προκοπάκη δέκα έτη. Την βιβλιοθήκην την υπάρχουσαν εις την Κλινικήν μετά των εν αυτή βιβλίων ορίζω να περιέλθη μετά θάνατον εις την Μαρία Δασκαλάκη Μικροβιολόγον. Η περιουσία που έχω εις τον Νομόν Ρεθύμνης ορίζω την επικαρπίαν εις την αδελφήν μου Ζαμπή Χ. Δασκαλάκη. Μετά τον θάνατόν της να περιέρχεται εις την θυγατέραν της κατοχή και κυριότητι Μαρία Ευσταθ. Διαμαντάκη Μικροβιολόγο. Μετά την λήξιν των προθεσμιών ορίζω ολόκληρος η περιουσία που ευρίσκεται εις τον Νομόν Ηρακλείου να περιέρχεται εις το δημοτικό Νοσοκομείο Ρεθύμνης. &#8211; Ενα έκαστο τμήμα κενούμενο να περιέρχεται εις το Νοσοκομείον Ρεθύμνης. Προς τούτο ορίζω εκτελεστάς ταύτης τους Αριστοτέλη Χατζηδάκη, Μύρων Χατζιδάκη, Ιωάννη Κουρή δικηγόρους, τον Νομάρχην Ρεθύμνης τον Δήμαρχον Ρεθύμνης τον Ιωσήφ Ανδ. Μανουσέλην την αδελφή μου Ευανθία Σηφάκη. Το εις θέσιν Αρκαλές της περιφερείας Τσικαλαργιών Αγ. Βασιλείου ελαιόφυτο περίπου είκοσι ελαία ορίζω να δοθή στη Πολυξένη Εμμ. Δασκαλάκη με κατοχή και κυριότητα. Ο Διαθέτης Γεώρ. Τρανταλίδης”.<br />
Η συνέχεια μας είναι γνωστή καθώς και τα ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ έχουν κατά κόρον αναφερθεί στο θέμα με πληρότητα στοιχείων Το κληροδότημα ήταν «χρυσό» δώρο αλλά ποτέ δεν το απόλαυσε το Ρέθυμνο Ο Τρανταλίδης όμως  είχε αποδείξει και με τη διαθήκη του πως όσο ψηλά κι αν είχε φτάσει σαν επιστήμων ποτέ δεν ξέχασε τον τόπο του Κι είχε το Ρέθυμνο πάντα μέσα στη σκέψη του και στην καρδιά του</p>
<p>Εύα Λαδιά</p>
<p>ΠΗΓΕΣ:</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Γιώργου Εκκεκάκη: «Τρανταλλίδης Γεώργιος…» (από τη δίτομη εγκυκλοπαίδειά του με τις μορφές του Ρεθύμνου )</p>
<p>Δημήτρη Τζανακάκη : «Το χρονικό μιας διαθήκης που δεν εκπληρώθηκε ποτέ» ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ 23/2/2001</p>
<p>Κώστα Μπογδανίδη : « Η «ΠΑΤΡΙΣ» αποκαλύπτει το κείμενο τη διαθήκης του ευεργέτη του Ρεθύμνου»</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/georgios-trantalidis-eiche-panta-sti-s/">ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ : Είχε πάντα στη σκέψη του το Ρέθυμνο</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/georgios-trantalidis-eiche-panta-sti-s/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Γεώργιος Βογιατζάκης ο άρχοντας</title>
		<link>https://politistiko-rethymno.org/2525-2/</link>
					<comments>https://politistiko-rethymno.org/2525-2/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Εύα Λαδιά]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 18 Apr 2016 14:21:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ευεργέτες του Ρεθύμνου]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.politistiko-rethymno.org/?p=2525</guid>

					<description><![CDATA[<p>• Είχε μεταβάλει την Παγκρήτιο Ένωση σε&#8230; «υπουργείο» Κρήτης 13/11/2014 της Εύας Λαδιά Ο Γιώργος Βογιατζάκης για μεν τους Κρήτες παραμένει ένας μεγάλος ευεργέτης, για τους εκτός Κρήτης συνέλληνες ένας Κρητικάρχης δυναμικός κι ένα παράδειγμα αυτοδημιούργητου ανθρώπου, που ο Θεός θαρρείς πως τον ευλόγησε για να προσφέρει ανεκτίμητες υπηρεσίες στον τόπο του. Από Σφακιανό κύτταρο [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/2525-2/">Γεώργιος Βογιατζάκης ο άρχοντας</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<table border="0" width="1010" cellspacing="0" cellpadding="0" align="center">
<tbody>
<tr>
<td class="leftcol_" align="left" valign="top" width="789">
<div>
<table border="0" width="789" cellspacing="0" cellpadding="0">
<tbody>
<tr>
<td align="left" valign="top" width="789" height="203">
<div class="list_ttl_td">
<table border="0" width="789" cellspacing="0" cellpadding="0">
<tbody>
<tr>
<td id="ctl00_ContentPlaceHolder1_tdImage" align="left" valign="top" bgcolor="#f3f1f1" width="450">                                                                                <img decoding="async" title="Γεώργιος Βογιατζάκης ο άρχοντας" src="http://www.rethnea.gr/uploads/Articles/thumbs/DOC.20141112.310203.timthumb_450x225.jpg" alt="Γεώργιος Βογιατζάκης ο άρχοντας" /></td>
<td align="left" valign="top" bgcolor="#f3f1f1" width="339">
<div class="detail_txt_sub">• Είχε μεταβάλει την Παγκρήτιο Ένωση σε&#8230; «υπουργείο» Κρήτης</div>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
<div class="list_date_td">13/11/2014 <a class="list_ttl" href="http://www.rethnea.gr/list.aspx?w=210" target="_blank" rel="noopener">της Εύας Λαδιά</a>                                                                                 <img decoding="async" title="της Εύας Λαδιά" src="http://www.rethnea.gr/uploads/Writers/thumbs/%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%99%CE%B1%CE%B4%CE%B1%CE%B4%CE%B1%CE%B4%CE%B1_56x69.jpg" alt="της Εύας Λαδιά" /></div>
<div class="detail_txt_in">
<div></div>
<div></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Ο Γιώργος Βογιατζάκης για μεν τους Κρήτες παραμένει ένας μεγάλος ευεργέτης, για τους εκτός Κρήτης συνέλληνες ένας Κρητικάρχης δυναμικός κι ένα παράδειγμα αυτοδημιούργητου ανθρώπου, που ο Θεός θαρρείς πως τον ευλόγησε για να προσφέρει ανεκτίμητες υπηρεσίες στον τόπο του.</div>
<div></div>
<div>Από Σφακιανό κύτταρο αναπτύχθηκε κι αυτή η μεγάλη μορφή, που ακόμα διατηρεί αναλλοίωτη τη λάμψη της, ατενίζοντας αγέρωχα το χρόνο.</div>
<div></div>
<div>Αρχές του περασμένου αιώνα, το 1904, είδε το πρώτο φως της ζωής στο Χρωμοναστήρι. Καταγόταν από πάμπτωχη και πολυμελή οικογένεια. Τι βιός ν&#8217; αποκτήσουν άνθρωποι που δεν ήξεραν παρά την τέχνη των αρμάτων, επειδή η Κρήτη το καλούσε; Αγωνιστές και οπλαρχηγοί οι πρόγονοί του. Ο πατέρας του ήταν ο Παναγιώτης, μοναχογιός του καπετάν Γιώργη Βογιατζή με τ&#8217; όνομα. Για να εκδικηθεί τον άδικο χαμό του πατέρα του, όπως το όριζαν οι συνθήκες της εποχής ζώστηκε τ&#8217; άρματα κι όταν πήρε το αίμα του πίσω ξαπλώνοντας το φονιά επικηρύχθηκε, ενώ έξαλλοι οι Οθωμανοί του Χρωμοναστηρίου χάλασαν τον κόσμο για να το βρουν και να εκδικηθούν τον δικό τους.</div>
<div></div>
<div>Ο καπετάν Παναγιώτης έγινε το καμάρι του Βρύσινα κι αργότερα τον βλέπουμε εκλεγμένο δήμαρχο από το 1906 μέχρι το 1912. Κι ήταν αξίωμα σοβαρό, γιατί ο Δήμος Βρυσιναίων αριθμούσε τότε 2841 κατοίκους.</div>
<div></div>
<div>Αυτό τον άνθρωπο είχε στην καρδιά του ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το έδειχνε σε κάθε περίπτωση. Γιατί ποτέ δεν ξέχασε ότι ο Παναγιώτης πρώτος έτρεχε σε κάθε του κάλεσμα τιμής και ιδιαίτερα στο Κίνημα εναντίον του πρίγκιπα Γεωργίου.</div>
<div></div>
<div>Αξίζει να κάνουμε ένα άλλο αφιέρωμα για τον Παναγιώτη Βογιατζάκη από τον οποίο κληρονόμησε πολλές αρετές ο Γιώργης Κυρίως όμως μια ασυμβίβαστη αξιοπρέπεια κι ένα πείσμα για προκοπή.</div>
<div></div>
<div></div>
<div align="center"><strong>H πρώτη του επιχείρηση</strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Αν και από νωρίς μπήκε στα βάσανα δεν τον πήρε από κάτω η ζωή. Στα 13 του χρόνια, όταν αποκλείστηκε ο πατέρας του στη Μυτιλήνη όπου υπηρετούσε στο εκεί Τελωνείο, πριν λείψει από το σπίτι το καθημερινό, ο μικρός Γιώργης σαν πρωτότοκος πήρε την ευθύνη της οικογένειας. Χωρίς να χάσει ούτε μια μέρα από το σχολείο του, έκοβε ξύλα, τα φόρτωνε στο γάιδαρο και ερχόταν στο Ρέθυμνο να τα πουλήσει.</div>
<div></div>
<div>Μπορεί να έκοβε δρόμο από μονοπάτι αλλά ο ποδαρόδρομος κάλυπτε πέντε χιλιόμετρα σωστά. Αυτή η δραστηριότητα που έφερνε ψωμί στην οικογένεια ήταν και η …πρώτη επιχείρηση του μεγάλου Κρητικού.</div>
<div></div>
<div>Στις 6 του Γενάρη 1920 βρέθηκε στην Αθήνα. Ήταν πάμπτωχος αλλά κουβαλούσε μαζί του τη δύναμη των 16 χρόνων του. Το περίεργο είναι ότι αν και μικρός ήξερε τι ήθελε. Αναζητούσε μια απασχόληση που θα είχε μέλλον. Και στο μεταξύ δούλευε όπου εύρισκε. Δούλευε και αναζητούσε την ευκαιρία. Και την βρήκε όταν κατάφερε να προσληφθεί κλητήρας στα γραφεία μεγάλης επιχείρησης εισαγωγών εξαγωγών.</div>
<div></div>
<div></div>
<div align="center"><strong>Αμέσως τον ξεχώρισαν</strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Αυτή την πρόσληψη χρωστούσε στην αξιοσύνη του και μόνο γιατί εκείνος που τον πρόσεξε και τον επέλεξε ήταν ο ίδιος ο Γεώργιος Ασημακόπουλος επικεφαλής της εταιρείας. Ο μικρός Κρητικός από το Χρωμοναστήρι έπεσε με κέφι στη δουλειά κι αυτό δεν πέρασε επίσης απαρατήρητο από τους προϊσταμένους του. Έτσι δεν άργησε να γίνει από κλητήρας ταμίας και μάλιστα πολλές φορές κατέπληξε το αφεντικό του με την παροιμιώδη του εντιμότητα. Κι ας μην είχε στον ήλιο μοίρα που λένε.</div>
<div></div>
<div>Όταν στρατεύθηκε εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο το χρόνο του κατά την θητεία του στο Αρχηγείο Χωροφυλακής. Έκανε τα καθήκοντά του το πρωί και το απόγευμα δούλευε πάλι στου Ασημακόπουλου. Έπαιρνε έτσι δυο μισθούς. Έστελνε τον ένα στην οικογένειά του και με τον άλλο περνούσε ο ίδιος με αξιοπρέπεια, γιατί μισούσε κάθε τι μίζερο και ακαλαίσθητο. Λάτρευε το καλό ντύσιμο και γι&#8217; αυτό φρόντιζε να είναι πάντα κομψός. Είχε τον αέρα της αρχοντιάς από τα πολύ νεανικά του χρόνια ακόμα. Κι ήθελε οι παρέες του να είναι άνθρωποι ξεχωριστοί. Δεν ήταν τάση σνομπισμού αυτό αλλά μια βαθειά πίστη που είχε στην παροιμία «Με τον καλλιά σου κάθισε και νηστικός σηκώσου».</div>
<div></div>
<div></div>
<div align="center"><strong>Σκόπευε πάντα ψηλά</strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Ανήσυχο πνεύμα καθώς ήταν, δεν ησύχαζε. Ήθελε να φτάσει ψηλά. Όταν βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία έφυγε από την εταιρεία που δούλευε κι άνοιξε την πρώτη δική του επιχείρηση. Κεφάλαιό του ήταν 40.000 δραχμές που πήρε ως αποζημίωση και μια παλιά γραφομηχανή. Με τις γνωριμίες και το ταλέντο του στην επικοινωνία αξιοποίησε κάθε λεπτό για να δρέψει τις πρώτες του επιχειρηματικές δάφνες.</div>
<div></div>
<div>Τα είχε καταφέρει καλά όταν τον βρήκε η Κατοχή. Και σαν γνήσιος απόγονος των Τουρκομάχων Μπογιατζήδων δεν μπορούσε να καθίσει με χέρια σταυρωμένα.</div>
<div></div>
<div>Οργανώθηκε στην Αντίσταση, ενώ παράλληλα κατάφερε να μην απολύσει κανένα υπάλληλό του και το σπουδαιότερο να<strong>οργανώσει συσσίτιο για το προσωπικό του!</strong></div>
<div></div>
<div>Είναι από τις λίγες φορές που δεν ξέρω τι να αφαιρέσω για οικονομία χώρου από τις τόσες λαμπρές σελίδες που συνθέτουν τη ζωή του Γεωργίου Βογιατζάκη. Κι ήταν τυχερός πραγματικά που ανέλαβε να γράψει τη βιογραφία του ο χρονογράφος των Σφακίων Πάρις Κελαϊδής. Κρίμα που αυτό το βιβλίο έκδοσης 1994 δεν επανεκδόθηκε για να γνωρίσει η νέα γενιά τον μεγάλο Κρητικό, ιδρυτή της ασφαλιστικής εταιρείας «Φοίνιξ».</div>
<div></div>
<div></div>
<div align="center"><strong>Θυσίασε σπουδές για τον συνάνθρωπο</strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Αντιλαμβάνομαι την απορία ορισμένων. Ποια επιστήμη να ακολούθησε ο μεγάλος αυτός άνδρας από τη στιγμή που λάτρευε τα γράμματα και περίπου σκιαγραφήσαμε με πόσες θυσίες συνέχιζε τις σπουδές του. Πράγματι το επόμενο όνειρό του ήταν το Πανεπιστήμιο και ξεκίνησε να σπουδάζει Νομικά και μάλιστα σε ηλικία 37 ετών. Αλλά υποχρεώθηκε να διακόψει τις σπουδές του για να βοηθήσει τους πληγέντες από τον πόλεμο.</div>
<div></div>
<div>Αυτό που χαρακτήριζε το Γεώργιο Βογιατζάκη ήταν το πάθος του για τον τόπο του. Αμέτρητοι νέοι βρήκαν δουλειά κοντά του. Ας μη φανταστείτε όμως ότι άνοιγε την πόρτα μεμιάς. Ήθελε να δοκιμάσει τον καθένα που ζητούσε τη βοήθειά του και όχι βέβαια για να απολαύσει την ικανοποίηση του ισχυρότερου. Ξέροντας ότι καμιά στήριξη δεν διαρκεί, προσπαθούσε να κάνει αυτόφωτους τους ανθρώπους που ήθελε να βοηθήσει. Κι όταν εύρισκε ανταπόκριση των προσδοκιών του τους σπούδαζε, τους άνοιγε και άλλους δρόμους.</div>
<div></div>
<div>Ο Γιώργης Βογιατζάκης ποτέ δεν συντήρησε ανθρώπους ανίκανους να βρουν το δρόμο τους στη ζωή. Αντίθετα ευεργέτησε εκείνους που το άξιζαν. Κι ο χρόνος δικαίωσε τις επιλογές του. Γενικά όμως ήταν πάντα μια πηγή ελέους και η πόρτα του ποτέ δεν έκλεισε στην κρούση της ανάγκης.</div>
<div></div>
<div></div>
<div align="center"><strong>Άφησε εποχή στην παγκρήτιο</strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Εκεί βέβαια που άφησε εποχή ήταν στην Παγκρήτιο Ένωση που κράτησε το πηδάλιό της για 24 χρόνια. Ήταν μια χρυσή εποχή για την Κρήτη. Είχε μεταβάλλει το γραφείο του σε μικρό υπουργείο και κανένας κυβερνητικός παράγοντας δεν μπορούσε να του αρνηθεί αυτό που ζητούσε για τον τόπο του. Δεν τολμούσε θα έπρεπε να γράψω. Γιατί ήταν γνωστή η δύναμη της πειθούς του μεγάλου αυτού Κρητικάρχη.</div>
<div></div>
<div>Από τα σπουδαιότερα επιτεύγματά του ήταν ο δεύτερος όροφος της Παγκρητίου Ενώσεως, η συμβολή στη δημιουργία της Κρητικής Εστίας για τους άπορους φοιτητές του νησιού, τα παγκόσμια συνέδρια Κρητών, η έκδοση βιβλίων και πάνω από όλα η διάδοση της ιδέας του συγκρητισμού. Πάλεψε γι&#8217; αυτό ο Βογιατζάκης, επειδή δεν ήθελε να βλέπει διχασμένο το Κρητικό στοιχείο. Ίδια στάση είχε κρατήσει και στο ξέσπασμα του Εμφύλιου Κόντρα στο ρεύμα προσπαθούσε να νουθετήσει τους φανατικούς.</div>
<div></div>
<div>Όσο γενναιόδωρος ήταν με το Ρέθυμνο και τις ανάγκες του άλλο τόσο φρόντιζε και για την άλλη Κρήτη. Από τις μεγαλύτερες δωρεές του ήταν αυτή στην Ιστορική και Αρχαιολογική Εταιρεία Δυτικής Κρήτης την εποχή που γινόταν οι μεγάλες ανασκαφές στο Βρύσινα. Γι&#8217; αυτό και η Εταιρεία τον ανακήρυξε μεγάλο ευεργέτη της.</div>
<div></div>
<div></div>
<div align="center"><strong>Η πιο οδυνηρή εμπειρία</strong></div>
<div></div>
<div></div>
<div>Ο Γεώργιος Βογιατζάκης πίστευε στη φιλία και αφοσιωνόταν στους φίλους του. Για παράδειγμα είναι γνωστή η πολύχρονη φιλία του με τον Σοφοκλή Βενιζέλο, που είχε την ατυχία μάλιστα να τον δει να ξεψυχά στα χέρια του! Αυτή η εμπειρία ήταν από τις χειρότερες που βίωσε ο μεγάλος Ρεθεμνιώτης ευεργέτης.</div>
<div></div>
<div>Διατηρούσε φιλίες όμως και με ηγέτες κρατών, με πολιτικούς, με ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης. Όλοι τον σέβονταν και τον εκτιμούσαν βαθειά.</div>
<div></div>
<div>Το αρχοντικό του στο Χρωμοναστήρι γέμιζε κατά καιρούς με προσωπικότητες από το διεθνές πολιτικό, οικονομικό, επιχειρηματικό, καλλιτεχνικό στερέωμα. Κι όλοι είχαν να κάνουν με τη φιλοξενία του Άρχοντα Βογιατζάκη.</div>
<div></div>
<div>Αν κάποιος γνώστης των πραγμάτων της Κρήτης, θα ήθελε σήμερα να διακρίνει στοιχεία του λαμπρού αυτού Ρεθεμνιώτη δεν έχει παρά να προσέξει την κόρη του Φαλή. Αυτή τη σπάνια και αξιοθαύμαστη γυναίκα. Ακολουθώντας πιστά τα χνάρια του πατέρα της κατάφερε να είναι κι η ίδια τόσο πολύτιμη και μοναδική όσο κι εκείνος.</div>
<div></div>
<div>Αυτό είχε αναγνωριστεί από πολλούς φίλους του κι ο Βογιατζάκης καμάρωνε όταν το άκουγε.</div>
<div></div>
<div>Ο Γεώργιος Βογιατζάκης πέθανε στις 27 Απριλίου του 2001.</div>
<div></div>
<div>Αλλά ζει πάντα μέσα από τις ζωές εκείνων που ευεργέτησε και βοήθησε να προκόψουν και από τα εκατοντάδες μικρά και μεγάλα έργα που είχε υπογράψει η μεγάλη του γενναιοδωρία.</div>
<div></div>
</div>
<div id="divComments">
<div class="seealso">Αφήστε το σχόλιό σας</div>
<div>
<table border="0" width="748" cellspacing="0" cellpadding="0">
<tbody>
<tr>
<td bgcolor="#c6c4c4" width="748" height="1">                                                                                <img loading="lazy" decoding="async" src="http://www.rethnea.gr/pics/spacer.gif" alt="spacer" width="1" height="1" /></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
<div>
<table>
<tbody>
<tr>
<td valign="top">
<div id="ctl00_ContentPlaceHolder1_upPanelComments">
<table border="0" width="400">
<tbody>
<tr>
<td align="left" width="323"><span class="seealso">Ονοματεπώνυμο</span><input id="ctl00_ContentPlaceHolder1_txtName" class="dropdownsf" name="ctl00$ContentPlaceHolder1$txtName" size="40" type="text" /></td>
</tr>
<tr>
<td>                                                                                <img loading="lazy" decoding="async" src="http://www.rethnea.gr/images/spacer.gif" alt="" width="1" height="1" /></td>
</tr>
<tr>
<td align="left" width="323"><span class="seealso">Σχόλιο</span><textarea id="ctl00_ContentPlaceHolder1_txtComment" class="dropdownsf" cols="20" name="ctl00$ContentPlaceHolder1$txtComment" rows="3"></textarea></td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>                                                                                <img loading="lazy" decoding="async" src="http://www.rethnea.gr/images/spacer.gif" alt="" width="1" height="6" /></td>
</tr>
<tr>
<td align="right" width="323"><input id="ctl00_ContentPlaceHolder1_btnSend" class="dropdownslog" style="font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 14px; color: #ffffff; font-weight: normal; padding: 5px 8px; border: 1px solid #774156; background-color: #038ea3;" name="ctl00$ContentPlaceHolder1$btnSend" type="submit" value="Αποστολή &gt;" /></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
</td>
<td></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
</div>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
<div id="ctl00_ContentPlaceHolder1_divSeeAlso">
<table border="0" width="789" cellspacing="0" cellpadding="0">
<tbody>
<tr>
<td align="left" valign="top" width="789" height="203">
<div class="seealso">Δείτε επίσης:</div>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org/2525-2/">Γεώργιος Βογιατζάκης ο άρχοντας</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://politistiko-rethymno.org">Πολιτιστικό Ρέθυμνο</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://politistiko-rethymno.org/2525-2/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
