του Εμμ Φραγκεδάκη
Απ’ όσα είδανε τα μάτια μου κι ακούσανε τ’ αυτιά μου
Μην πα νάχετε θειαδάκι Κατεργιό να μου δώσης ένα γερντανέ να δέσωμενε τ’αρνί
μας απού το σακάσαμενε μόνο σήμερο και δεν καταλαγιάζει μόνο γυρίζει γύρου γύρου και
στρίβει το σκοινί κι ας το δά πως θα το ξεσκίση μόνο θα πνιγή κιόλας.
Ξάνοιξε Δεσποινιό στον τοίχο μας στο τζένιο και θαρώ πως είναι ένας παληός
γιορτανές να τση τόνε δώσεις μόνο να τόνε καλολαδώσης να γυρίζει γιατί ναι απώς ταν
οπέρυσις κρεμασμένος εις τον τοίχο κι είναι σκουργιασμένος.
Μάνα λέει το Μανωλιό.
Έπνιξεν ο Στελιανάκις λέει τ’ αρνί ντου γιατί τόχεναι δεμένο απού το λαιμό χωρίς
γερντανέ μόνο το ξερό σκοινί.
Επήγαινε λέει κι ο γάιδαρος του στο ξένο σπαρμένο και του πέταξενε μια πέτρα να
φύγη και τούδωκεν εις το «Δόξα Πατρίς» και διάοτι ετσίνησενε.
(Σημ: ο γράφων εσκότωσε τ’ αρνί ντωνε καθ’ όμοιον τρόπο την ημέρα του Σταυρού
τον περασμένον αιώνα).
Άκουσες εκειά μια δουλιά, ένας πνιγμένος και ένας σκοτμένος.
Ποιος σου τόπεναι μωρέ σύρωτά το Δεσποινιό τον αδερφό τζη;
Στη βρύση μας το λέγανε κι είδα και το συμπέθερο του Στελιανάκι κι εβάστανε μια
παλάμη και μια σκαλίδα και πάει τα ίσα κάτω και πρέπει πως πάει ν’ ανοίξουνε το λάκο
νατόνε πετρώσουνε.
Μα δεν τα δένουσι κοπέλι μου τα έχνη μικρά γη μεγάλα ήμερα κι άγκριγια χωρίς να
χει το σκοινί το γερντανέ ντου.
Απού τσι ψηλότερους γαϊδάρους του χωριού μας ήτοναι του Στελιανάκι και
σκέφτομαι πως αν ήτονε χαμηλότερος δε θα τον εύρισκεν η πέτρα. Απής εσκότωσα και γω
τ’αρνί μας με μια πέτρα δεν εξαναπέταξα μόνο πάω με τα πόδια μου και τα γυρίζω απού
την εζημιά κι ας τσιτόνωμαι κιόλας πολλές φορές
ΕΜΜ. ΙΩΣ. ΦΡΑΓΚΕΔΑΚΗΣ
Χειρουργός
29 Φεβρουαρίου 1972